ادبیات سئونلر

: زندگی ما هرگز شبیه به ادبیات نبود، گویی قافیه‌های این روزگار بی‌نظم‌تر از آنی بود که بتوان نکویی و وجاهت آثار ادبی را در آن جستجو کرد.. ادبیات تنها پناهگاه ما بود، جایی که در آن نداشته‌هایمان را کندوکاو می‌کردیم و فرصتی می‌یافتیم تا قدری از این داشته‌های خشن فاصله بگیریم.. ادبیات آغوشی گشوده بود که می‌توانستیم در آن اندکی آرام بگیریم و با کلماتی که پشت هم قطار شده‌اند کیفور شویم و با نشئگی از کابوسی که در آن افتاده‌ایم رهایی یابیم...

جولین بارنز

جولین بارنز می‌گفت تمام هراس ما این بود که مبادا زندگی‌مان شبیه به ادبیات از کار درنیاید و چیزی دورتر از آن چیزهایی باشد که در کتابها می‌خواندیم، اما واقعیت این بود که زندگی ما هرگز شبیه به ادبیات نبود، ما نمی‌توانستیم از بطنِ آن داستان‌ها، قصۀ زندگی‌مان را بیرون بکشیم و داستانِ خودمان را از لابه‌لای آن همه کلمه بیابیم.. این نکبتی که ما در آن دست و پا میزدیم با کلماتی که از سروانتس، شکسپیر، دانته، داستایوفسکی و تولستوی می‌خواندیم هیچ همانندی نداشت و ما تنها بیهوده تلاش می‌کردیم تا شبیه به سانتیاگو، فلورنتینو، دالووی، آلیوشا، آندری و راسکلنیکف زندگی را شکاف دهیم و درونش بکاویم، غافل از آنکه ما هرگز نمی‌توانستیم قهرمانِ هیچ قصه‌ای باشیم، ما زنده‌گان بی‌دست و پایی بودیم که توان خلق هیچ حماسه‌ای را نداشتیم...

حسام_محمدی

زندگی ما هرگز شبیه به ادبیات نبود.. ما نمی‌توانستیم مثل آنها زندگی کنیم، عشق، لذت، عصیان، ایمان، تردید، تنهایی و انتظار در میانِ قصه‌های آدم‌هایی که نمی‌شناختم، تنها به ما کمک می‌کرد تا جام فراموشی را راحت‌تر سربکشیم و مست از چیزهایی باشیم که هرگز در اختیارشان نداشتیم...

ناصر داوران

ما شکوه و عظمت را از ادبیات نمی آموزیم؛ این ادبیات است که دست به دامن ویت کنگ ها می شود که باشکوه و دیدنی باشد. رایش سوم با همه ی نفرت انگیزی اش، معیار اوج و حضیض است؛ این را ادبیات از زندگی دزدیده و به زنده ها می فروشد. والایی داستان کوره های آدم سوزی وامدار آدم هایی است که آن کوره ها را زیسته اند و خاکستر شده اند.
فرض کن پرنده نباشد؛ رؤیای پرواز چه می ارزد؟ خیال همیشه مدیون کبوتر است.

رحیم رئیس نیا

ادبیات آنچه را که ما نداریم و باید داشته باشیم،ولو درتصورات اندیشه سازمان ونیز نمودن چشم اندازی که میتواند حکم چراغ راهنمای آرمان پروری را برایمان داشته باشد،در اختیارمان می گذارد.در پرتو همان تصورات و آرمان است که راه رسیدن به سوی زندگی مطلوب پیموده می شود.پس زنده باد ادبیات زندگی ساز!

https://t.me/Adabiyyatsevanlar