This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
اوشاق ادبیاتی
شعیر:«میرزا علی اکبر طاهیرزاده» صابیر
سسلندیرن:«فرح غنی زاده سیدلر»
اوشاق ادبیاتی هرهفته پنجشنبه گونو ادبیات سئونلر کانالیندا .
اوشاق ادبیاتینا دایر یازیلارینیزی بیزه گوندرین .
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
شعیر:«میرزا علی اکبر طاهیرزاده» صابیر
سسلندیرن:«فرح غنی زاده سیدلر»
اوشاق ادبیاتی هرهفته پنجشنبه گونو ادبیات سئونلر کانالیندا .
اوشاق ادبیاتینا دایر یازیلارینیزی بیزه گوندرین .
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
اوشاق ادبیاتی
آذربایجان افسانه لری
سؤیله ین:«صمد بهرنگی - بهروز دهقانی»
چئویرن:« منیژه جمنژاد»
ملک محمد ۱
🤴...اما راویان اخبار، ناقلان آثار، طوطیان شکر شکن شیرین گفتار، چون بئله روایت ائیله ییلر، شاه عباس جنت مکان، ترازی یه ووردو تکان، ایکی قوز بیر گیرده کان.
گئتمیشدیک باغا، گؤزوم بیر گوله دوشدو، سیاه سونبوله دو٘شدو، دونیا دولاندی، گردش ووردو، بیزیمکی ده بئله دوشدو. بیر نعلبکی بیر (پر) نابات، یوخون گلیر باشین قوی یات، محمد جمالینه صلوات. گونلرین بی گونونده، شاه عباسین دوربونونده....
بیر پادشاه واریدی، بیر گؤیرچینی واریدی. پادشاه گؤیرچینین چوخ سئوردی. اونا قیزیلدان قفس دؤزلتدیرمیشدی. گاهدان گلیب قفسین یانیندا اوتوروب، اؤز الی له گؤیرچینه دن وئرردی. بیر گون گئنه قفسین یانیندا اوتورموشدو، باشقا بیر گؤیرچین، اؤزونونکونون تایی، گلیب، دیمدیین ایلک گؤیرچینین دیمدییینه قویدو، سونرا اوچوب گئتدی. پادشاه سوروشدو: نه دئدی؟ گؤیرچین دئدی: قارداشیمین تویودو. منی آپارماغا گلمیشدی. اجازه وئرسن گئدیم، او٘چ گو٘نون باشیندا قاییدارام. پادشاه دئدی: اولسون گئت، آما قاییدارکن منیم سوقتیمی اونودما. وزیر پادشاهین گؤیرچینی آزاد ائتمه سنیه راضی دییلدی. آما پادشاه سایمادی. گؤیرچین گئتدی، اوچ گو٘ن سونرا قاییتدی. دیمدییینده بیر آلما توخومی گتیرمیشدی. پادشاه بویوردو توخومو باغ دا اکدیلر. نئچه ایل کئچدی. توخوم بویوک بیر آغاج اولدو. نئچه ایری قیزیل آلما گتیردی. پادشاه باغبانا دئدی: آلمالارین بیری ایترسه، بوغازیوا ایستی قورقوشوم تؤکرم. بو او٘زدن باغبان آلمالاری گؤزدن قویموردو. بیر گو٘ن باش چکمه یه گلمیشدی، گؤردو گئجه آلمالارین بیرینی دریبلر. تئز گلیب پادشاها خبر وئردی. پادشاهین او٘چ اوغلو واریدی. بؤیوک اوغلونو یوللادی، باغدا گؤزتچی دوروب، اوغرونو تاپسین دئیه. بؤیوک اوغلان گئجه یاریسینا جان اویاق قالدی. خبر چیخمادی. آغاجین آلتیندا اوزانیب یاتدی. سحر دوروب گؤردو آلمالارین بیری ده دریلیب. ایکینجی گئجه اورتانجی قارداش باغا گلدی. اودا قارداشی کیمی، یاری گئجه یوخویا قالدی. سحر دوروب گؤردو آلمالارین بیری ده آزالیب. او٘چونجو گئجه کیچیک اوغلان، ملک ممد، آتاسینین یانینا گئدیب، دئدی: اجازه وئر بو گئجه اؤزوم باغدا گؤزتچی دوروم، امینم اوغرونو تاپا بیلرم. پادشاه اجازه وئردی. ملک ممد باغا گئتدی. گئجه یاریسی گؤردو یوخو قویمور آیاق او٘سته دایانسین. بارماغینی کسیب یاراسینا دوز باسدی یوخو توتماسین دئیه. بیر آز کئچمیش دی، گؤردو گؤی تیتره دی، قورخونج بیر سس قووزاندی، بیر ال آلما آغاجینا اوزاندی، آلما درسین دئیه. ملک ممد تئز قیلینجینی چکیب اوغرونون الینی کسیب سالدی یئره. سونرا دو٘شوب یاتدی. سحر آتاسینین یانینا گئدیب، اولایلاری سؤیله دی. او٘چ قارداش، کسیلمیش الدن یئره تؤکولن قانین ایزینی توتوب گئتدیلر، بیر قویویا یئتیشدیلر. بؤیوک قارداشین بئلینه ایپ باغلادیلار قویویا ائنسین دئیه، آرادا بویوک قارداش های کوی سالدی: یاندیم، یاندیم منی چکین اوسته! سونرا اورتانجی قارداش قویویا ائندی. آرادا چیغیر باغیر سالدی. ملک محمد دئدی: ایندی منی ساللایین قویویا. آما نه قدر چیغیرسام دا، سایمایین. ملک محمد ایپی بئلینه باغلییب آشاغا ائندی. قویونون تکی قاپ قارانلیق ایدی. اویان بویانا باخیب گؤردو اوزاقدان ایشیق گلیر. ایشیغا ساری گئتدی، بیر حیط گؤردو. دؤر ها دؤر اتاق واریدی. ملک ممد ایچری گئتدی. گوزل بیر قیز اوتورموشدو، بیر دئو ده باشینی اونون دیزینه قویوب یاتمیشدی. قیزین گؤزو ملک ممده دو٘شونجه دئدی: ملک ممد، سن هارا بورا هارا؟ بوردا قوش اوچا بیلمز. بورا دئولرین ائوی دی. ایندی بو دئو اویانسا، سنی بیر تیکه ائدهر. قارداشینین دا الینی یارالامیسان، او٘ره یی سندن دولودو. تئز بوردان گئت. ملک ممد دئدی: سنین ایشین اولماسین. عمرونون شوشه سی هاردا؟ قیز دئدی: رفین باشیندا. سنین الین یئتیشمز. ملک ممد خنجرین چکیب دئوین آیاغینا باسدی. دئو دئدی: قیز میلچک لری قوغ، بیر آز یاتاق. ملک ممد بیر آز داها باسدی. بیردن دئو سینیرلنیب میلچک لرین دده سینی یاندیرسین دئیه، دوردو. گؤزو ملک ممده دو٘شدو. قاه قاه گو٘لوب دئدی: یاخجی الیمه دو٘شدون. سنی گؤیده آختاریردیم، یئرده تاپدیم. ملک ممدی گؤتوردو باشینا یئره چیرپسین دئیه. ملک ممد تئز عمرونون شوشه سینی رف دن گؤتوردو. دئو دئدی: نئجه سن ملک ممد؟ ایندی سنی یئره چیرپاجاغام تیکه پارچا اولاسان. ملک ممد دئدی: عمرووون شوشه سی منیم الیمده کن هئچ غلط دارتانماسان. دئو بو سؤزو ائشیدینجه ملک ممدی یاواشجا یئره قویوب، یالوار یاخارا باشلادی. ملک ممد سایمادی، شوشه نی برکدن یئره چیرپدی. دئو دو٘شوب اؤلدو. ملک ممد اوردان ایکینجی حیطه گئتدی. اوردادا بیر دئو باشینی گوزل بیر قیزین دیزینه قویوب، یاتمیشدی
آردی وار...
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
آذربایجان افسانه لری
سؤیله ین:«صمد بهرنگی - بهروز دهقانی»
چئویرن:« منیژه جمنژاد»
ملک محمد ۱
🤴...اما راویان اخبار، ناقلان آثار، طوطیان شکر شکن شیرین گفتار، چون بئله روایت ائیله ییلر، شاه عباس جنت مکان، ترازی یه ووردو تکان، ایکی قوز بیر گیرده کان.
گئتمیشدیک باغا، گؤزوم بیر گوله دوشدو، سیاه سونبوله دو٘شدو، دونیا دولاندی، گردش ووردو، بیزیمکی ده بئله دوشدو. بیر نعلبکی بیر (پر) نابات، یوخون گلیر باشین قوی یات، محمد جمالینه صلوات. گونلرین بی گونونده، شاه عباسین دوربونونده....
بیر پادشاه واریدی، بیر گؤیرچینی واریدی. پادشاه گؤیرچینین چوخ سئوردی. اونا قیزیلدان قفس دؤزلتدیرمیشدی. گاهدان گلیب قفسین یانیندا اوتوروب، اؤز الی له گؤیرچینه دن وئرردی. بیر گون گئنه قفسین یانیندا اوتورموشدو، باشقا بیر گؤیرچین، اؤزونونکونون تایی، گلیب، دیمدیین ایلک گؤیرچینین دیمدییینه قویدو، سونرا اوچوب گئتدی. پادشاه سوروشدو: نه دئدی؟ گؤیرچین دئدی: قارداشیمین تویودو. منی آپارماغا گلمیشدی. اجازه وئرسن گئدیم، او٘چ گو٘نون باشیندا قاییدارام. پادشاه دئدی: اولسون گئت، آما قاییدارکن منیم سوقتیمی اونودما. وزیر پادشاهین گؤیرچینی آزاد ائتمه سنیه راضی دییلدی. آما پادشاه سایمادی. گؤیرچین گئتدی، اوچ گو٘ن سونرا قاییتدی. دیمدییینده بیر آلما توخومی گتیرمیشدی. پادشاه بویوردو توخومو باغ دا اکدیلر. نئچه ایل کئچدی. توخوم بویوک بیر آغاج اولدو. نئچه ایری قیزیل آلما گتیردی. پادشاه باغبانا دئدی: آلمالارین بیری ایترسه، بوغازیوا ایستی قورقوشوم تؤکرم. بو او٘زدن باغبان آلمالاری گؤزدن قویموردو. بیر گو٘ن باش چکمه یه گلمیشدی، گؤردو گئجه آلمالارین بیرینی دریبلر. تئز گلیب پادشاها خبر وئردی. پادشاهین او٘چ اوغلو واریدی. بؤیوک اوغلونو یوللادی، باغدا گؤزتچی دوروب، اوغرونو تاپسین دئیه. بؤیوک اوغلان گئجه یاریسینا جان اویاق قالدی. خبر چیخمادی. آغاجین آلتیندا اوزانیب یاتدی. سحر دوروب گؤردو آلمالارین بیری ده دریلیب. ایکینجی گئجه اورتانجی قارداش باغا گلدی. اودا قارداشی کیمی، یاری گئجه یوخویا قالدی. سحر دوروب گؤردو آلمالارین بیری ده آزالیب. او٘چونجو گئجه کیچیک اوغلان، ملک ممد، آتاسینین یانینا گئدیب، دئدی: اجازه وئر بو گئجه اؤزوم باغدا گؤزتچی دوروم، امینم اوغرونو تاپا بیلرم. پادشاه اجازه وئردی. ملک ممد باغا گئتدی. گئجه یاریسی گؤردو یوخو قویمور آیاق او٘سته دایانسین. بارماغینی کسیب یاراسینا دوز باسدی یوخو توتماسین دئیه. بیر آز کئچمیش دی، گؤردو گؤی تیتره دی، قورخونج بیر سس قووزاندی، بیر ال آلما آغاجینا اوزاندی، آلما درسین دئیه. ملک ممد تئز قیلینجینی چکیب اوغرونون الینی کسیب سالدی یئره. سونرا دو٘شوب یاتدی. سحر آتاسینین یانینا گئدیب، اولایلاری سؤیله دی. او٘چ قارداش، کسیلمیش الدن یئره تؤکولن قانین ایزینی توتوب گئتدیلر، بیر قویویا یئتیشدیلر. بؤیوک قارداشین بئلینه ایپ باغلادیلار قویویا ائنسین دئیه، آرادا بویوک قارداش های کوی سالدی: یاندیم، یاندیم منی چکین اوسته! سونرا اورتانجی قارداش قویویا ائندی. آرادا چیغیر باغیر سالدی. ملک محمد دئدی: ایندی منی ساللایین قویویا. آما نه قدر چیغیرسام دا، سایمایین. ملک محمد ایپی بئلینه باغلییب آشاغا ائندی. قویونون تکی قاپ قارانلیق ایدی. اویان بویانا باخیب گؤردو اوزاقدان ایشیق گلیر. ایشیغا ساری گئتدی، بیر حیط گؤردو. دؤر ها دؤر اتاق واریدی. ملک ممد ایچری گئتدی. گوزل بیر قیز اوتورموشدو، بیر دئو ده باشینی اونون دیزینه قویوب یاتمیشدی. قیزین گؤزو ملک ممده دو٘شونجه دئدی: ملک ممد، سن هارا بورا هارا؟ بوردا قوش اوچا بیلمز. بورا دئولرین ائوی دی. ایندی بو دئو اویانسا، سنی بیر تیکه ائدهر. قارداشینین دا الینی یارالامیسان، او٘ره یی سندن دولودو. تئز بوردان گئت. ملک ممد دئدی: سنین ایشین اولماسین. عمرونون شوشه سی هاردا؟ قیز دئدی: رفین باشیندا. سنین الین یئتیشمز. ملک ممد خنجرین چکیب دئوین آیاغینا باسدی. دئو دئدی: قیز میلچک لری قوغ، بیر آز یاتاق. ملک ممد بیر آز داها باسدی. بیردن دئو سینیرلنیب میلچک لرین دده سینی یاندیرسین دئیه، دوردو. گؤزو ملک ممده دو٘شدو. قاه قاه گو٘لوب دئدی: یاخجی الیمه دو٘شدون. سنی گؤیده آختاریردیم، یئرده تاپدیم. ملک ممدی گؤتوردو باشینا یئره چیرپسین دئیه. ملک ممد تئز عمرونون شوشه سینی رف دن گؤتوردو. دئو دئدی: نئجه سن ملک ممد؟ ایندی سنی یئره چیرپاجاغام تیکه پارچا اولاسان. ملک ممد دئدی: عمرووون شوشه سی منیم الیمده کن هئچ غلط دارتانماسان. دئو بو سؤزو ائشیدینجه ملک ممدی یاواشجا یئره قویوب، یالوار یاخارا باشلادی. ملک ممد سایمادی، شوشه نی برکدن یئره چیرپدی. دئو دو٘شوب اؤلدو. ملک ممد اوردان ایکینجی حیطه گئتدی. اوردادا بیر دئو باشینی گوزل بیر قیزین دیزینه قویوب، یاتمیشدی
آردی وار...
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
Telegram
ادبیات سئونلر
بوکانال ادبیات سئونلر قوروپونون سئچیلمیش اثرلری دیر
کانالدا کی یازیلاری کانالین لینکینی وئرمک شرطی ایله پایلاشماق اولار.
کانالدا کی یازیلاری کانالین لینکینی وئرمک شرطی ایله پایلاشماق اولار.
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
اوشاق ادبیاتی
سسلندیرن:«سارا رضوی»
اوشاق ادبیاتی هرهفته پنجشنبه گونو ادبیات سئونلر کانالیندا .
اوشاق ادبیاتینا دایر یازیلارینیزی بیزه گوندرین .
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
سسلندیرن:«سارا رضوی»
اوشاق ادبیاتی هرهفته پنجشنبه گونو ادبیات سئونلر کانالیندا .
اوشاق ادبیاتینا دایر یازیلارینیزی بیزه گوندرین .
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
اوشاق ادبیاتی
«کارتون»
اوشاق ادبیاتی هرهفته پنجشنبه گونو ادبیات سئونلر کانالیندا .
اوشاق ادبیاتینا دایر یازیلارینیزی بیزه گوندرین .
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
«کارتون»
اوشاق ادبیاتی هرهفته پنجشنبه گونو ادبیات سئونلر کانالیندا .
اوشاق ادبیاتینا دایر یازیلارینیزی بیزه گوندرین .
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
داستان کوتاه
"رنگ و رخسارِ تَرس"
اثرِنویسنده آذربایجانی:«کنعان حاجی»
ترجمه به فارسی:«محمدرضا_نوازی»
روبروی آینه ایستاده و آن آدم آرام و خموشِ درونِ آینه را به تماشا نشسته ام.
نه؛
دیوانه نشده ام،خود را نرجانید.
اگر دیوانه بودم،اکنون خوشبخت ترین آدم دنیا بودم.
حال از خود می پرسم:
‐-ای نادان سبک مایه،تو به راستی عاشق آن دختر شده ای؟
آخه تو به چندین دختر دیگر نیز،این حرف را زده و بارها گفته و فراموش کرده ای
انگار،آدم درون آینه،پاسخش از پیش آماده بود،
بی درنگ می گوید:
‐‐ من به او "دوستَت دارم" نمی گفتم.چرا که نمی خواستم آلوده به گناه و لغزش باشم.
و چه کنم، بلد نیستم که گناه را مانند تسبیح، در دستم بچرخانم
براستی که،برای طغیان عشق و فروکش کردن آن،هیچ معیار و مقیاسی متصور نیست.
آنگاه که از مرز عقل گذر می کنی به آغاز عشق رسیده ای
عشقی که گوش به فرمان عقل باشد همچون "مُلک سوخوی" است.
--او تنها زنی بود که از ابراز عشق به او محتاط تر بودم
چرا که در توان من نبود،کسی را خوشبخت کنم
او تنها زنی بود که من آغازگر دوستی با او نبودم،بلکه آغاز عشق را،او بر من اعلام کرده بود.
و تنها زنی بود که،ندیده دوستش می داشتم
و هم اینکه او در گوشه ای دست نیافتنی پنهان شده بود.
--اما زمانی که صدایش را از پشت تلفن شنیدی،از شدت هیجان پاهایت می لرزید، و زبانت بند آمده بود.
--بله،درست می گویید.اصلا در پی آن نبودم که تحت تاثیر آن صدا قرار بگیرم و جدی نمی گرفتم،اما صحبت از معجزه است و جهت چشیدن لذت این معجزه،نَفَسَم جان گرفت.مسحور و شیفته صدایش شدم.صدای او، نازک،شیرین و دلنشین بود. صدایی گرم که گویی خون را در رگها به گردش در می آورد.
بله، آن صدا بر جانم که از بی آبی ترک برداشته بود، همچون آب حیات جاری شد.
دلباخته ی آن صدا شدم و عنان اختیار از من ربوده شد.
ناگهان،ابری متراکم آرام-آرام و مارپیچ وار به درون آینه راه می یابد و عکس من رفته رفته محو و از دیده ها نهان می شود.
بسان رهگذر نابلدِ گم شده در ابرهای گذرگاه کوهستان،ترس و هیجان بر من حاکم می شود، بی اختیار،دستم را به صورتم می کشم،
صورتم سر جایش هست!
پس چرا آینه،عکسم را ناپدید کرد؟
دستم را به سوی آینه می برم
و این بار،دختری با گیسوان خرمایی،چشمان شهلایی، رخساری گندم گون و با نگاهی خمارآلود بر من خیره می شود
غم، اندوه و ترس در چشمانش موج می زد.
--از این می ترسم گُمت کنم و تو را از دست بدهم.
--گفت:
رنگ و رخسار ترس را از من سوال می کنند،باید بگویم مانند رنگ چشمان آن دختر بود.
--می گویم:ترس درون من نیز با ترس درون چشمان آن دختر آمیخته بود.
من با عشقی ترسان و هراسان عاشقش بودم.
این عشق،عشقی ترسناک و هول انگیز بود.
پیام های آن دختر،به قدری گرم و آتشین بود که درونم آتش می گرفت،
من همین ترس را به درون همان آتش می افکندم.
و ترسی بود در امان از سوز آتش و غرق ناپذیر در آب.
او سرزنده و شاداب بود!
با حالتی آشتی ناپذیر،از درون آتش به چشمانم خیره شده بود.
از نگاه های سرد و بی تفاوتش،خون در رگانم خشکیده بود.
خم شدم،صورت آینه را بوسیدم.
نه،
این،جنونی اساسی و ریشه دار است.
حال اگر کسی از گوشه و کنار،مرا ببیند،حتما خواهد گفت، او عقلش را از دست داده است.
هیچ کس نخواهد فهمید،من آن رخسار گندم گون را بوسیدم.
ما هیچگاه، دیداری از نزدیک نداشتیم
اما این را به خوبی می دانم که هیچ گاه از هم جدا نخواهیم شد..
"قورخونون رنگی"
آذربایجان جمهوری سی یازیچی لاریندان حیکایه توپلوسو
انتشارات ساوان ایگیدلری
کوچورون:ائلیار پولاد
حاضیرلایان:سعید موغانلی
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
"رنگ و رخسارِ تَرس"
اثرِنویسنده آذربایجانی:«کنعان حاجی»
ترجمه به فارسی:«محمدرضا_نوازی»
روبروی آینه ایستاده و آن آدم آرام و خموشِ درونِ آینه را به تماشا نشسته ام.
نه؛
دیوانه نشده ام،خود را نرجانید.
اگر دیوانه بودم،اکنون خوشبخت ترین آدم دنیا بودم.
حال از خود می پرسم:
‐-ای نادان سبک مایه،تو به راستی عاشق آن دختر شده ای؟
آخه تو به چندین دختر دیگر نیز،این حرف را زده و بارها گفته و فراموش کرده ای
انگار،آدم درون آینه،پاسخش از پیش آماده بود،
بی درنگ می گوید:
‐‐ من به او "دوستَت دارم" نمی گفتم.چرا که نمی خواستم آلوده به گناه و لغزش باشم.
و چه کنم، بلد نیستم که گناه را مانند تسبیح، در دستم بچرخانم
براستی که،برای طغیان عشق و فروکش کردن آن،هیچ معیار و مقیاسی متصور نیست.
آنگاه که از مرز عقل گذر می کنی به آغاز عشق رسیده ای
عشقی که گوش به فرمان عقل باشد همچون "مُلک سوخوی" است.
--او تنها زنی بود که از ابراز عشق به او محتاط تر بودم
چرا که در توان من نبود،کسی را خوشبخت کنم
او تنها زنی بود که من آغازگر دوستی با او نبودم،بلکه آغاز عشق را،او بر من اعلام کرده بود.
و تنها زنی بود که،ندیده دوستش می داشتم
و هم اینکه او در گوشه ای دست نیافتنی پنهان شده بود.
--اما زمانی که صدایش را از پشت تلفن شنیدی،از شدت هیجان پاهایت می لرزید، و زبانت بند آمده بود.
--بله،درست می گویید.اصلا در پی آن نبودم که تحت تاثیر آن صدا قرار بگیرم و جدی نمی گرفتم،اما صحبت از معجزه است و جهت چشیدن لذت این معجزه،نَفَسَم جان گرفت.مسحور و شیفته صدایش شدم.صدای او، نازک،شیرین و دلنشین بود. صدایی گرم که گویی خون را در رگها به گردش در می آورد.
بله، آن صدا بر جانم که از بی آبی ترک برداشته بود، همچون آب حیات جاری شد.
دلباخته ی آن صدا شدم و عنان اختیار از من ربوده شد.
ناگهان،ابری متراکم آرام-آرام و مارپیچ وار به درون آینه راه می یابد و عکس من رفته رفته محو و از دیده ها نهان می شود.
بسان رهگذر نابلدِ گم شده در ابرهای گذرگاه کوهستان،ترس و هیجان بر من حاکم می شود، بی اختیار،دستم را به صورتم می کشم،
صورتم سر جایش هست!
پس چرا آینه،عکسم را ناپدید کرد؟
دستم را به سوی آینه می برم
و این بار،دختری با گیسوان خرمایی،چشمان شهلایی، رخساری گندم گون و با نگاهی خمارآلود بر من خیره می شود
غم، اندوه و ترس در چشمانش موج می زد.
--از این می ترسم گُمت کنم و تو را از دست بدهم.
--گفت:
رنگ و رخسار ترس را از من سوال می کنند،باید بگویم مانند رنگ چشمان آن دختر بود.
--می گویم:ترس درون من نیز با ترس درون چشمان آن دختر آمیخته بود.
من با عشقی ترسان و هراسان عاشقش بودم.
این عشق،عشقی ترسناک و هول انگیز بود.
پیام های آن دختر،به قدری گرم و آتشین بود که درونم آتش می گرفت،
من همین ترس را به درون همان آتش می افکندم.
و ترسی بود در امان از سوز آتش و غرق ناپذیر در آب.
او سرزنده و شاداب بود!
با حالتی آشتی ناپذیر،از درون آتش به چشمانم خیره شده بود.
از نگاه های سرد و بی تفاوتش،خون در رگانم خشکیده بود.
خم شدم،صورت آینه را بوسیدم.
نه،
این،جنونی اساسی و ریشه دار است.
حال اگر کسی از گوشه و کنار،مرا ببیند،حتما خواهد گفت، او عقلش را از دست داده است.
هیچ کس نخواهد فهمید،من آن رخسار گندم گون را بوسیدم.
ما هیچگاه، دیداری از نزدیک نداشتیم
اما این را به خوبی می دانم که هیچ گاه از هم جدا نخواهیم شد..
"قورخونون رنگی"
آذربایجان جمهوری سی یازیچی لاریندان حیکایه توپلوسو
انتشارات ساوان ایگیدلری
کوچورون:ائلیار پولاد
حاضیرلایان:سعید موغانلی
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
Telegram
ادبیات سئونلر
بوکانال ادبیات سئونلر قوروپونون سئچیلمیش اثرلری دیر
کانالدا کی یازیلاری کانالین لینکینی وئرمک شرطی ایله پایلاشماق اولار.
کانالدا کی یازیلاری کانالین لینکینی وئرمک شرطی ایله پایلاشماق اولار.
حسرت و حسرت
خبر چوخ قیسا ایدی اما بیر عومور عذاب بیر عومور آیریلیق ایچینده واریدی. دده بالا هئچ زمان بیر بیرینی گورمه دن آیریلدیلار و نهایت قوربت ده اولدولر...
فایق بی ریا تنها پسر محمد بی ریا وزیر فرهنگ حکومت ملی آذربایجان در کشور فرانسه درگذشت .
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
خبر چوخ قیسا ایدی اما بیر عومور عذاب بیر عومور آیریلیق ایچینده واریدی. دده بالا هئچ زمان بیر بیرینی گورمه دن آیریلدیلار و نهایت قوربت ده اولدولر...
فایق بی ریا تنها پسر محمد بی ریا وزیر فرهنگ حکومت ملی آذربایجان در کشور فرانسه درگذشت .
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
کؤچورن:«آیسو زنگانلی»
بلی من بیر قادینام
سنی اؤزومه دوققوز آی یوک ائدیب
اؤزومو سنه یوک ائتمه یه جک قدر قادینام
چوخ زامان آغزیندا بیر سؤیوش
یا دا بیر سیقارئت دومانی یام
سئوسم سنین گؤزونده قولام
سئویشسم فاحیشه یم
ائولنسم سندلی اشیایام
دانیشسام لاغلاغام
اما من بیر قادینام
سنین جاهیل لیگینه بویون ایمه یه جک قدر
سنی باشیما تانری ائتمه یه جک قدر قادینام
صیرف سن کیشی سن دئیه خوشونا گئتمه یه چالیشمایاجام
ایسته سم بیر آتا کیمی سئوه بیلرم سنی
ایسته سم بیر آنا اولوب سنی یئنی دن دوغا بیلرم
اما من بیر قادینام
سئوگیلین اولاندا جانسیز اشیا کیمی باخدیغین
حیات یولداشین اولارکن ائوه خیدمت چی کیمی آلدیغین
سرخوش اولدوغوندا دؤیدویون
جانین ایسته دیگینده یاتاغا آتدیغین بیر قادینام
و من قادینام.
انسانلیغین باشلانغیج نؤقطه سی
دونیانین ان بؤیوک اوتانجی یام
بلی من بیر قادینام
سنی اؤزومه دوققوز آی یوک ائدیب
اؤزومو سنه یوک ائتمه یه جک قدر قادینام
چوخ زامان آغزیندا بیر سؤیوش
یا دا بیر سیقارئت دومانی یام
سئوسم سنین گؤزونده قولام
سئویشسم فاحیشه یم
ائولنسم سندلی اشیایام
دانیشسام لاغلاغام
اما من بیر قادینام
سنین جاهیل لیگینه بویون ایمه یه جک قدر
سنی باشیما تانری ائتمه یه جک قدر قادینام
صیرف سن کیشی سن دئیه خوشونا گئتمه یه چالیشمایاجام
ایسته سم بیر آتا کیمی سئوه بیلرم سنی
ایسته سم بیر آنا اولوب سنی یئنی دن دوغا بیلرم
اما من بیر قادینام
سئوگیلین اولاندا جانسیز اشیا کیمی باخدیغین
حیات یولداشین اولارکن ائوه خیدمت چی کیمی آلدیغین
سرخوش اولدوغوندا دؤیدویون
جانین ایسته دیگینده یاتاغا آتدیغین بیر قادینام
و من قادینام.
انسانلیغین باشلانغیج نؤقطه سی
دونیانین ان بؤیوک اوتانجی یام
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
بلی من بیر قادینام
سنی اؤزومه دوققوز آی یوک ائدیب
اؤزومو سنه یوک ائتمه یه جک قدر قادینام
چوخ زامان آغزیندا بیر سؤیوش
یا دا بیر سیقارئت دومانی یام
سئوسم سنین گؤزونده قولام
سئویشسم فاحیشه یم
ائولنسم سندلی اشیایام
دانیشسام لاغلاغام
اما من بیر قادینام
سنین جاهیل لیگینه بویون ایمه یه جک قدر
سنی باشیما تانری ائتمه یه جک قدر قادینام
صیرف سن کیشی سن دئیه خوشونا گئتمه یه چالیشمایاجام
ایسته سم بیر آتا کیمی سئوه بیلرم سنی
ایسته سم بیر آنا اولوب سنی یئنی دن دوغا بیلرم
اما من بیر قادینام
سئوگیلین اولاندا جانسیز اشیا کیمی باخدیغین
حیات یولداشین اولارکن ائوه خیدمت چی کیمی آلدیغین
سرخوش اولدوغوندا دؤیدویون
جانین ایسته دیگینده یاتاغا آتدیغین بیر قادینام
و من قادینام.
انسانلیغین باشلانغیج نؤقطه سی
دونیانین ان بؤیوک اوتانجی یام
بلی من بیر قادینام
سنی اؤزومه دوققوز آی یوک ائدیب
اؤزومو سنه یوک ائتمه یه جک قدر قادینام
چوخ زامان آغزیندا بیر سؤیوش
یا دا بیر سیقارئت دومانی یام
سئوسم سنین گؤزونده قولام
سئویشسم فاحیشه یم
ائولنسم سندلی اشیایام
دانیشسام لاغلاغام
اما من بیر قادینام
سنین جاهیل لیگینه بویون ایمه یه جک قدر
سنی باشیما تانری ائتمه یه جک قدر قادینام
صیرف سن کیشی سن دئیه خوشونا گئتمه یه چالیشمایاجام
ایسته سم بیر آتا کیمی سئوه بیلرم سنی
ایسته سم بیر آنا اولوب سنی یئنی دن دوغا بیلرم
اما من بیر قادینام
سئوگیلین اولاندا جانسیز اشیا کیمی باخدیغین
حیات یولداشین اولارکن ائوه خیدمت چی کیمی آلدیغین
سرخوش اولدوغوندا دؤیدویون
جانین ایسته دیگینده یاتاغا آتدیغین بیر قادینام
و من قادینام.
انسانلیغین باشلانغیج نؤقطه سی
دونیانین ان بؤیوک اوتانجی یام
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
Telegram
ادبیات سئونلر
بوکانال ادبیات سئونلر قوروپونون سئچیلمیش اثرلری دیر
کانالدا کی یازیلاری کانالین لینکینی وئرمک شرطی ایله پایلاشماق اولار.
کانالدا کی یازیلاری کانالین لینکینی وئرمک شرطی ایله پایلاشماق اولار.
«م. خوْشنام»
آخشامدا آخشاما
اۆره ییمده بیر یارام وار
قانار آخشامدان آخشاما
دلی کؤنلۆم بو آلاوا
یانار آخشامدان آخشاما .
آلیشارام کؤزۆم دۆشر
آغلایارام گؤزۆم دۆشر
سازیم دینر،سؤزۆم دۆشر
سینار آخشامدان آخشاما.
چکدیییمی کیمسه بیلمز
گؤزیاشیمی سیلن سیلمز
گؤزلریمدن ده کسیلمز
پینار آخشامدان آخشاما.
گۆزگۆلر گؤزۆمۆ ییخار
ایچریمدن دومان چیخار
سئون اۆره ییمی سیخار
چینار آخشامدان آخشاما.
قاپیم آرایار کؤلگه نی
یامان گۆن ایتیردیم سنی
«خوْشنام»کؤنلۆم اؤزۆ منی
قینار ، آخشامدان آخشاما!...
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
آخشامدا آخشاما
اۆره ییمده بیر یارام وار
قانار آخشامدان آخشاما
دلی کؤنلۆم بو آلاوا
یانار آخشامدان آخشاما .
آلیشارام کؤزۆم دۆشر
آغلایارام گؤزۆم دۆشر
سازیم دینر،سؤزۆم دۆشر
سینار آخشامدان آخشاما.
چکدیییمی کیمسه بیلمز
گؤزیاشیمی سیلن سیلمز
گؤزلریمدن ده کسیلمز
پینار آخشامدان آخشاما.
گۆزگۆلر گؤزۆمۆ ییخار
ایچریمدن دومان چیخار
سئون اۆره ییمی سیخار
چینار آخشامدان آخشاما.
قاپیم آرایار کؤلگه نی
یامان گۆن ایتیردیم سنی
«خوْشنام»کؤنلۆم اؤزۆ منی
قینار ، آخشامدان آخشاما!...
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
Telegram
ادبیات سئونلر
بوکانال ادبیات سئونلر قوروپونون سئچیلمیش اثرلری دیر
کانالدا کی یازیلاری کانالین لینکینی وئرمک شرطی ایله پایلاشماق اولار.
کانالدا کی یازیلاری کانالین لینکینی وئرمک شرطی ایله پایلاشماق اولار.
شعر:«حمید مصدق»
ترجمه به ترکی آذربایجانی:«محمدرضا نوازی»
بو گئجه؛
هانسی مئیخانانین توپراغی،
گؤز یاشیمدان یاشلاناجاق؟
نئچه اینجی پییاله
اَلیمدن،توپراغا باغیشلاناجاق؟
آی یولداش آچیق چؤللَرده،
خَیالیوین آق آتینی هئی له
بؤردا،
گؤز باخدیقجا،یُوخسوللوق سَسلَه نیر
یاشاییشیمیزین چؤلؤنده
هَلًه حوا،بوغدا توخومونا آلدانمیر
من هانسی اومیدله؟
هانسی باییرا یورویوم؟
آجی یا آلیشمیش
قانادی سینمیش قوُشلار
یاشام حیکایه سی سُویلَه میرلر
دوستاق دا ساریلمیش جئیران لار
کیمسه دن،قاچیش یولونو سورمورلار
دیزلریمین دوُواري،
ایندی سه، باغلاییب دیر اُورانی
امما
اولاجاق سئلینین یانیندا
دیزلریمین بویانی گؤز یاشیمدان
دهشت لی سئله بنزه ییر
اوساندیرجی آنلار دیر بو آن،
و قایغیلارین بیر نَفَسلیک ترجیع بندی دیر
باشلانیش حیکایه سی
همده ناغیل قورتاریشی دیر
بورایا باخ !
باخ،بوردا باشلانیش، هَمدَه سُونو اؤلمادان
مین آغری ایله،نئچه گؤنلؤک یاشام
دُوغوردان دا،
چوخ آغیر اوزؤ قارالیق دیر
**
امشب
خاک کدام میکده از اشک چشم من
نمناک می شود ؟
و جام چندمین
از دست من نثاره خاک می شود ؟
ای دوست در دشتهای باز
اسب سپید خاطره ات را هی کن
اینجا
تا چشم کار می کند آواز بی بری ست
در دشت زندگانی ما
حتی
حوا فریب دانه گندم نیست
من با کدام امید ؟
من بر کدام دشت بتازم ؟
مرغان خسته بال
خو کرده با ملال
افسانه حیات نمی گویند
و آهوان مانده به بند
از کس ره گریز نمی جویند
دیوار زانوان من کنون
سدی ست
در پیش سیل حادثه اما
این سوی زانوان من از اشک چشمها
سیلی ست سهمنک
این لحظه لحظه های ملال آور
ترجیع بند یک نفس اضطرابهاست
افسانه ای ست آغاز
انجام قصه ای
اینجا نگاه کن که نه آغازی
اینجا نگاه کن که نه انجامی ست
این یک دو روزه زیستن با هزار درد
الحق که سخت مایه بدنامی ست
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
ترجمه به ترکی آذربایجانی:«محمدرضا نوازی»
بو گئجه؛
هانسی مئیخانانین توپراغی،
گؤز یاشیمدان یاشلاناجاق؟
نئچه اینجی پییاله
اَلیمدن،توپراغا باغیشلاناجاق؟
آی یولداش آچیق چؤللَرده،
خَیالیوین آق آتینی هئی له
بؤردا،
گؤز باخدیقجا،یُوخسوللوق سَسلَه نیر
یاشاییشیمیزین چؤلؤنده
هَلًه حوا،بوغدا توخومونا آلدانمیر
من هانسی اومیدله؟
هانسی باییرا یورویوم؟
آجی یا آلیشمیش
قانادی سینمیش قوُشلار
یاشام حیکایه سی سُویلَه میرلر
دوستاق دا ساریلمیش جئیران لار
کیمسه دن،قاچیش یولونو سورمورلار
دیزلریمین دوُواري،
ایندی سه، باغلاییب دیر اُورانی
امما
اولاجاق سئلینین یانیندا
دیزلریمین بویانی گؤز یاشیمدان
دهشت لی سئله بنزه ییر
اوساندیرجی آنلار دیر بو آن،
و قایغیلارین بیر نَفَسلیک ترجیع بندی دیر
باشلانیش حیکایه سی
همده ناغیل قورتاریشی دیر
بورایا باخ !
باخ،بوردا باشلانیش، هَمدَه سُونو اؤلمادان
مین آغری ایله،نئچه گؤنلؤک یاشام
دُوغوردان دا،
چوخ آغیر اوزؤ قارالیق دیر
**
امشب
خاک کدام میکده از اشک چشم من
نمناک می شود ؟
و جام چندمین
از دست من نثاره خاک می شود ؟
ای دوست در دشتهای باز
اسب سپید خاطره ات را هی کن
اینجا
تا چشم کار می کند آواز بی بری ست
در دشت زندگانی ما
حتی
حوا فریب دانه گندم نیست
من با کدام امید ؟
من بر کدام دشت بتازم ؟
مرغان خسته بال
خو کرده با ملال
افسانه حیات نمی گویند
و آهوان مانده به بند
از کس ره گریز نمی جویند
دیوار زانوان من کنون
سدی ست
در پیش سیل حادثه اما
این سوی زانوان من از اشک چشمها
سیلی ست سهمنک
این لحظه لحظه های ملال آور
ترجیع بند یک نفس اضطرابهاست
افسانه ای ست آغاز
انجام قصه ای
اینجا نگاه کن که نه آغازی
اینجا نگاه کن که نه انجامی ست
این یک دو روزه زیستن با هزار درد
الحق که سخت مایه بدنامی ست
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
Telegram
ادبیات سئونلر
بوکانال ادبیات سئونلر قوروپونون سئچیلمیش اثرلری دیر
کانالدا کی یازیلاری کانالین لینکینی وئرمک شرطی ایله پایلاشماق اولار.
کانالدا کی یازیلاری کانالین لینکینی وئرمک شرطی ایله پایلاشماق اولار.
«کیان_خیاو»
بو وطندیر، بئله نارسیز- ناناسیزدیر، مارالیم!
بو دا غوربتدی، قرنفیل- قاناسیزدیر، مارالیم!
ائللرین وار یوخو بوردا تالانیب، اسرهمرم!
بو وئران دونیا، موزئی مئیخاناسیزدیر، مارالیم!
داها هاردان گلهجکسن؟ بئله کی تورپاق ائویم
قاپیسیز، پنجرهسیز، آستاناسیزدیر، مارالیم!
تاپشیریب تورپاغا چوخدان خینالی اللریمی،
آنامین بیرچهیی چوخدان خیناسیزدیر، مارالیم!
آرادیم گوز یاشیمی، تاپمادیم ایتگینلریمی،
بو دنیز، آینا ملکسیز، سوناسیزدیر، مارالیم!
و بو یوللار توخونا بیلمهیهجک بیر- بیرینه
کیرکیسیزدیر، ههوهکسیزدیر، هاناسیزدیر، مارالیم!
ائله بیر گون کیمی چیخ قارشیما، زاغ-زاغ اسهلیم!
چن-دومانسیزدی بو داغ، فیرتیناسیزدیر، مارالیم!
آه اوونمور اورهییم، سال بونو بیر ساز دؤشونه
بو اوشاق هم آتاسیز، هم آناسیزدیر، مارالیم!
کیانام! باغریما غوربتلی تیکانلار سوواشیب
بو وطندیر! بئله نرگیز- ناناسیزدیر مارالیم!
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
بو وطندیر، بئله نارسیز- ناناسیزدیر، مارالیم!
بو دا غوربتدی، قرنفیل- قاناسیزدیر، مارالیم!
ائللرین وار یوخو بوردا تالانیب، اسرهمرم!
بو وئران دونیا، موزئی مئیخاناسیزدیر، مارالیم!
داها هاردان گلهجکسن؟ بئله کی تورپاق ائویم
قاپیسیز، پنجرهسیز، آستاناسیزدیر، مارالیم!
تاپشیریب تورپاغا چوخدان خینالی اللریمی،
آنامین بیرچهیی چوخدان خیناسیزدیر، مارالیم!
آرادیم گوز یاشیمی، تاپمادیم ایتگینلریمی،
بو دنیز، آینا ملکسیز، سوناسیزدیر، مارالیم!
و بو یوللار توخونا بیلمهیهجک بیر- بیرینه
کیرکیسیزدیر، ههوهکسیزدیر، هاناسیزدیر، مارالیم!
ائله بیر گون کیمی چیخ قارشیما، زاغ-زاغ اسهلیم!
چن-دومانسیزدی بو داغ، فیرتیناسیزدیر، مارالیم!
آه اوونمور اورهییم، سال بونو بیر ساز دؤشونه
بو اوشاق هم آتاسیز، هم آناسیزدیر، مارالیم!
کیانام! باغریما غوربتلی تیکانلار سوواشیب
بو وطندیر! بئله نرگیز- ناناسیزدیر مارالیم!
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
شعیر:«رضا_براهنی»
چئویرن:«هاشم_خسروشاهی»
آغاج
آغاجلار
یوکسک
شهرین توم قورشون آداملاریندان یوکسک
شهرین توم دووارلاریندان یوکسک
آغاجلار
یوکسک
و سن
اورمانین توم آغاجلاریندان داها یوکسک
یئشردین
منده
باخ ایندی من سنم
من بیر آغاجام
دونیانین توم آغاجلاریندان یوکسک
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
چئویرن:«هاشم_خسروشاهی»
آغاج
آغاجلار
یوکسک
شهرین توم قورشون آداملاریندان یوکسک
شهرین توم دووارلاریندان یوکسک
آغاجلار
یوکسک
و سن
اورمانین توم آغاجلاریندان داها یوکسک
یئشردین
منده
باخ ایندی من سنم
من بیر آغاجام
دونیانین توم آغاجلاریندان یوکسک
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
تبریک لر اوغورلار
تانری بویالی ساچلاریم شعر توپلوسو سئویملی شاعیر« ویدا خانیم حشمتی» نین یئنی اثری ایشیق اوزو گؤردو.
عنوان: تانری بویالی ساچلاریم شعیر توپلوسو
شاعیر:«ویدا حشمتی»
ناشر:«حکیم نظامی گنجه ای تبریز»
طراح:« آراز»
ادبیات سئونلر اوخوجوسو بول اولسون آرزو سیله ادبیات سئونلرعاییله سینی بو کیتابی الده ائتمه یه
تهران کیتاب سرگیسی « انتشارات حکیم نظامی گنجویه» دعوت ائدیری.
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
تانری بویالی ساچلاریم شعر توپلوسو سئویملی شاعیر« ویدا خانیم حشمتی» نین یئنی اثری ایشیق اوزو گؤردو.
عنوان: تانری بویالی ساچلاریم شعیر توپلوسو
شاعیر:«ویدا حشمتی»
ناشر:«حکیم نظامی گنجه ای تبریز»
طراح:« آراز»
ادبیات سئونلر اوخوجوسو بول اولسون آرزو سیله ادبیات سئونلرعاییله سینی بو کیتابی الده ائتمه یه
تهران کیتاب سرگیسی « انتشارات حکیم نظامی گنجویه» دعوت ائدیری.
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
سایین خانیم «ذکیه ذوالفقاری» تبریکلر، اوغورلار
«عنقاقوشو» ایشیق اوزو گؤردو.
یازیچی: «ائل اوجا آتالی»
کوچورن: « ذکیه ذوالفقاری»
ناشر: «حکیم نظامی گنجهای تبریز»
ادبیات سئونلر اوخوجوسو بول اولسون آرزوسو ایله ادبیات سئونلر عاییلهسینی بو کیتابی الده ائتمهیه
تهران کیتاب سرگیسی « انتشارات حکیم نظامی گنجهای» غرفهسینه دعوت ائدیری.
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
«عنقاقوشو» ایشیق اوزو گؤردو.
یازیچی: «ائل اوجا آتالی»
کوچورن: « ذکیه ذوالفقاری»
ناشر: «حکیم نظامی گنجهای تبریز»
ادبیات سئونلر اوخوجوسو بول اولسون آرزوسو ایله ادبیات سئونلر عاییلهسینی بو کیتابی الده ائتمهیه
تهران کیتاب سرگیسی « انتشارات حکیم نظامی گنجهای» غرفهسینه دعوت ائدیری.
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
همت معللیم تبریک لر، اوغورلار
تحکیه قورولوشو« آذربایجان نثری اساسیندا» سایین "همت شهبازی" نین یئنی اثری ایشیق اوزو گؤرودو.
عنوان: تحکیه قورولوشو «آذربایجان نثری اساسیندا»
یازیچی:«همت شهبازی»
ناشر:«نشر اختر تبریز»
ادبیات سئونلر اوخوجوسو بول اولسون آرزو سوایله ادبیات سئونلرعاییله سینی بو کیتابی الده ائتمه یه
تهران کیتاب سرگیسی « نشر اختر » غرفه سینه دعوت ائدیری.
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
تحکیه قورولوشو« آذربایجان نثری اساسیندا» سایین "همت شهبازی" نین یئنی اثری ایشیق اوزو گؤرودو.
عنوان: تحکیه قورولوشو «آذربایجان نثری اساسیندا»
یازیچی:«همت شهبازی»
ناشر:«نشر اختر تبریز»
ادبیات سئونلر اوخوجوسو بول اولسون آرزو سوایله ادبیات سئونلرعاییله سینی بو کیتابی الده ائتمه یه
تهران کیتاب سرگیسی « نشر اختر » غرفه سینه دعوت ائدیری.
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
@Azeri_music
gülür Ellər_Oxuyur:Ayşən Mehdiyeva _Mus:Fikrət Əmirov _Söz:Teymur…
گولور_ائللر
بسته کار :«فیکرت_امیروف»
سؤز :«تئیمور_ائلچین»
اوخویور:«آیشن_مهدی_یئوا»
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
بسته کار :«فیکرت_امیروف»
سؤز :«تئیمور_ائلچین»
اوخویور:«آیشن_مهدی_یئوا»
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
هؤرومچک کیشی(حیکایه)
✍:«سحرخیاوی»
-- آتا، من اوچون یئللنجک آسیرسان؟
کیشی سکسهنیب لاپبادان ایکینجی قات اجاره ائولرینین ایوانینا باخدی.
اؤزونو ایتیردی. اللری اسیب، بیر یوماق ایپ الیندن دوشدو. باخیشینی بیر آن آلتی یاشلی قیزیندان قاچیریب، قابارلی الینین دالی ایله گؤزلرینده کی گیلهلنمیش یاشی سیلدی.
قَهَر بوغازینی کَسیردی. بیر شیکیل اؤزونو توپارلاییب یئنیدن یوخاری باخدی:
-- ه....هه، سنه یئللنجک آسیردیم بانو چیچهییم، نه تئز یوخودان اویانمیسان بیردَنَم؟!
قیزین ساریشین یومشاجیق ساچلاری سحر یئلینده، آغ اوزونده اویناقلاییردی.
ماوی گؤزلری گؤیو، گؤزلرینده کی قیغیلجیملار اولدوزلاری یاریشا چاغیریردی. اوشاق بیر پارچا یاشام ایدی.
کیشی سان کی بیرینجی دفعه گؤرهن کیمی قیزین اوزونه دونوخموشدو.
او نهدن ایندییه کیمی تانریدان بخش اولان بو گؤزل- گؤیچک، ساغلام وارلیقی گؤرمهمیشدی؟! یوخسا اوندان اعتیناسیز کئچمیشدی؟!
دوغرو کی او یاشامین سَرت اوزوندن بئزمیشدی، چیر- چینقیللاردا یئریمک آیاقلارینی یارالاییب، اونو طاقتدن سالمیشدی.
باهالیق، ایشسیزلیک، پولسوزلوق، ائو صاحیبینین شماتتلی سؤزلری، آرواد- اوشاق شرمندهلیگی، بیر جیلیز گؤودهده داها نه قَدَر طاقت اولار کی؟!
نه واخت ایدی سینیرلاری پوزولموشدو. گئجهلر فیکیردن، غوصصهدن یاتا بیلمیردی. پولسوزلوقدان عصب دوختورونا دا گئده بیلمیردی.
چوخ فیکیرلشیب اؤزونو خلاص ائتمک ایستهییردی. بونا گؤره ده ایپ حاضیرلیغی گؤرموشدو. بو گون عائیلهسی آییلمامیشدان قاباق اؤزونو گیلانار آغاجیندان آساجاقدی، بیر کرهلیک یاشامین هممی- غمیندن قورتاراجاقدی.
آمما قیزینین گؤرونوشو اَل- قولونو سوستالتدی.
-- «من آخماق هئچ مندن سونرا عائیلهمین باشینا نه گلهجهیینه فیکیرلشمهمیشم؟!
بو کؤرپه مندن سونرا نئجه اولاجاقمی؟!
او یازیق قادینی مگر سئوگی دولو اورهکله کنددن قاچیرمادیم می؟!
اونو خوشبخت ائتمهیه سؤز وئرمهدیم می؟!
کیشی ده بو قدر آلاخ- بولاخ، ایرادهسیز اولار؟!
من هله گنجم، قوللاریمین شیر کیمی گوجو وار. شوکورلر اولسون، عائیلهمین چورهیینی داشدان بئله چیخارا بیلهرم».
اؤزونده یئنی بیر گوج حیس ائدیب،
قیزینا یئللنجک آسدی. سونرا ایسه اونلا باش- باشا قویسون دییه، بئلینده کی قالین کئش قاییشی آچدی. او قاییشی، آغیر داشلار، کرپیجلر، یوکلر بئلینی سَرپمهسین دییه، ایش واختی بئلینه باغلاییردی.
کئش قاییشی دا او بیری آغاجا دوگونلهییب ایکی اللی یاپیشیب، قیزینا ساری هوووو.... هووووو... دییه یئللندی.
قیز دؤرد گؤز آتاسینین اویونبازلیغینا حئیرتله باخیردی.
بالاجا اللرینی آغزینا توتوب، نارین- نارین گولوردو.
دهلیزین قاپیسینی آچیب:
-- آنا.... آنا.... گَل باخ، آتام "هورومچک کیشی" اولوب.... آتام "هورومچک کیشی" اولوب...--چیغیریردی.
کیشی یئللهنرکن اورهکلهنیب:
-- آتان کیچیجیک گولوشلرینه قوربان چیچهییم،-- دئییردی. بلکه یاریم ساعات دلیبازلیغی داوام ائتدی. اؤزونو ده گولمک توتموشدو.
سونرا آشاغی ائندی.
-- من تزه چورهک آلماغا گئدیرم. آنانا دئه سماوری یاندیرسین. قالانینا دا آللاه کریم دیر. الینی آغزینا آپاریب قیزینا ساری شیپ- شیرین بیر اؤپوجوک گؤندردی.
قیز آتاسینین "آللاه نئجه کریم دیر" دئدیگینی دوشونمهدی، آمما کیچیک آددیملارلا، سئوینجک، آناسینی اویاتماق اوچون ائوه ساری قاچدی.
یول اوزونو گؤزونده دونیا سانکی تزهلنمیشدی. قارانلیق اورهییندن کؤچوب اومود گونشی کؤکسونده پارلاییردی. داغی داغ اوستونه قویماغا قادیر اولدوغونو سانیردی.
ایندی ده هردن او سحرده کی آخماق یانا تصمیمی یادینا دوشنده، اؤزونو دانلاییر، هم ده دلیجه اویونبازلیغینی خاطیرلایارکن گولومسهییر.
او دوشونوب، حیات بیر صاف یول دئییل، چالا- چوخورو، ائنیش- یوخوشو دانیلماز دیر. آمما یاشام او قَدَر گوزلدیر کی یاشاماغا و یاشاتماغا دَیَر.
بیزلر یارانمیشیق سا، هر نمنهنین رغمینه، تانری، آناطبیعت بیزیم وارلیغیمیزی ایستهییب، بو وارلیغی زدهلمک بؤیوک سوچدور. هر موشکوله اؤلومدن باشقا چاره وار. یالنیز اؤلوم چارهسیز دیر.
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
✍:«سحرخیاوی»
-- آتا، من اوچون یئللنجک آسیرسان؟
کیشی سکسهنیب لاپبادان ایکینجی قات اجاره ائولرینین ایوانینا باخدی.
اؤزونو ایتیردی. اللری اسیب، بیر یوماق ایپ الیندن دوشدو. باخیشینی بیر آن آلتی یاشلی قیزیندان قاچیریب، قابارلی الینین دالی ایله گؤزلرینده کی گیلهلنمیش یاشی سیلدی.
قَهَر بوغازینی کَسیردی. بیر شیکیل اؤزونو توپارلاییب یئنیدن یوخاری باخدی:
-- ه....هه، سنه یئللنجک آسیردیم بانو چیچهییم، نه تئز یوخودان اویانمیسان بیردَنَم؟!
قیزین ساریشین یومشاجیق ساچلاری سحر یئلینده، آغ اوزونده اویناقلاییردی.
ماوی گؤزلری گؤیو، گؤزلرینده کی قیغیلجیملار اولدوزلاری یاریشا چاغیریردی. اوشاق بیر پارچا یاشام ایدی.
کیشی سان کی بیرینجی دفعه گؤرهن کیمی قیزین اوزونه دونوخموشدو.
او نهدن ایندییه کیمی تانریدان بخش اولان بو گؤزل- گؤیچک، ساغلام وارلیقی گؤرمهمیشدی؟! یوخسا اوندان اعتیناسیز کئچمیشدی؟!
دوغرو کی او یاشامین سَرت اوزوندن بئزمیشدی، چیر- چینقیللاردا یئریمک آیاقلارینی یارالاییب، اونو طاقتدن سالمیشدی.
باهالیق، ایشسیزلیک، پولسوزلوق، ائو صاحیبینین شماتتلی سؤزلری، آرواد- اوشاق شرمندهلیگی، بیر جیلیز گؤودهده داها نه قَدَر طاقت اولار کی؟!
نه واخت ایدی سینیرلاری پوزولموشدو. گئجهلر فیکیردن، غوصصهدن یاتا بیلمیردی. پولسوزلوقدان عصب دوختورونا دا گئده بیلمیردی.
چوخ فیکیرلشیب اؤزونو خلاص ائتمک ایستهییردی. بونا گؤره ده ایپ حاضیرلیغی گؤرموشدو. بو گون عائیلهسی آییلمامیشدان قاباق اؤزونو گیلانار آغاجیندان آساجاقدی، بیر کرهلیک یاشامین هممی- غمیندن قورتاراجاقدی.
آمما قیزینین گؤرونوشو اَل- قولونو سوستالتدی.
-- «من آخماق هئچ مندن سونرا عائیلهمین باشینا نه گلهجهیینه فیکیرلشمهمیشم؟!
بو کؤرپه مندن سونرا نئجه اولاجاقمی؟!
او یازیق قادینی مگر سئوگی دولو اورهکله کنددن قاچیرمادیم می؟!
اونو خوشبخت ائتمهیه سؤز وئرمهدیم می؟!
کیشی ده بو قدر آلاخ- بولاخ، ایرادهسیز اولار؟!
من هله گنجم، قوللاریمین شیر کیمی گوجو وار. شوکورلر اولسون، عائیلهمین چورهیینی داشدان بئله چیخارا بیلهرم».
اؤزونده یئنی بیر گوج حیس ائدیب،
قیزینا یئللنجک آسدی. سونرا ایسه اونلا باش- باشا قویسون دییه، بئلینده کی قالین کئش قاییشی آچدی. او قاییشی، آغیر داشلار، کرپیجلر، یوکلر بئلینی سَرپمهسین دییه، ایش واختی بئلینه باغلاییردی.
کئش قاییشی دا او بیری آغاجا دوگونلهییب ایکی اللی یاپیشیب، قیزینا ساری هوووو.... هووووو... دییه یئللندی.
قیز دؤرد گؤز آتاسینین اویونبازلیغینا حئیرتله باخیردی.
بالاجا اللرینی آغزینا توتوب، نارین- نارین گولوردو.
دهلیزین قاپیسینی آچیب:
-- آنا.... آنا.... گَل باخ، آتام "هورومچک کیشی" اولوب.... آتام "هورومچک کیشی" اولوب...--چیغیریردی.
کیشی یئللهنرکن اورهکلهنیب:
-- آتان کیچیجیک گولوشلرینه قوربان چیچهییم،-- دئییردی. بلکه یاریم ساعات دلیبازلیغی داوام ائتدی. اؤزونو ده گولمک توتموشدو.
سونرا آشاغی ائندی.
-- من تزه چورهک آلماغا گئدیرم. آنانا دئه سماوری یاندیرسین. قالانینا دا آللاه کریم دیر. الینی آغزینا آپاریب قیزینا ساری شیپ- شیرین بیر اؤپوجوک گؤندردی.
قیز آتاسینین "آللاه نئجه کریم دیر" دئدیگینی دوشونمهدی، آمما کیچیک آددیملارلا، سئوینجک، آناسینی اویاتماق اوچون ائوه ساری قاچدی.
یول اوزونو گؤزونده دونیا سانکی تزهلنمیشدی. قارانلیق اورهییندن کؤچوب اومود گونشی کؤکسونده پارلاییردی. داغی داغ اوستونه قویماغا قادیر اولدوغونو سانیردی.
ایندی ده هردن او سحرده کی آخماق یانا تصمیمی یادینا دوشنده، اؤزونو دانلاییر، هم ده دلیجه اویونبازلیغینی خاطیرلایارکن گولومسهییر.
او دوشونوب، حیات بیر صاف یول دئییل، چالا- چوخورو، ائنیش- یوخوشو دانیلماز دیر. آمما یاشام او قَدَر گوزلدیر کی یاشاماغا و یاشاتماغا دَیَر.
بیزلر یارانمیشیق سا، هر نمنهنین رغمینه، تانری، آناطبیعت بیزیم وارلیغیمیزی ایستهییب، بو وارلیغی زدهلمک بؤیوک سوچدور. هر موشکوله اؤلومدن باشقا چاره وار. یالنیز اؤلوم چارهسیز دیر.
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
Telegram
ادبیات سئونلر
بوکانال ادبیات سئونلر قوروپونون سئچیلمیش اثرلری دیر
کانالدا کی یازیلاری کانالین لینکینی وئرمک شرطی ایله پایلاشماق اولار.
کانالدا کی یازیلاری کانالین لینکینی وئرمک شرطی ایله پایلاشماق اولار.
ادبیات سئونلر:
الو... باغ گلستان!
یازار:«کریم قربانزاده»
فارسجایا چئویرن:«بهروز مطلب زاده»
- «الو...سلام...باغِ گلستان؟»
- « بله .. خودم هستم ... بفرمائید!»
- «شاهگولو هستم...چطوری؟»
-«سلام ... بَه بَه ... چه عجب...آفتاب از کُدوم طرف دراومده که یادی ازفقیر فُقرا کردی؟»
- «باغ گلستان...جان دِلِ مَن...قربونت برم، میدونی که خاطرِ تو، چقدر برام عزیزه؟، حالت خوبه؟»
-«قربانت، زنده باشی، ای... بدک نیستم، هرچند، راستِش حال وُ روزم زیاد تعریفی نداره، توخودت چطوری؟ توی این هوای سرد؟»
-«ای... منم هستم دیگه ، میگذرونم. از وقتی که زمستون از راه رسیده وهوا سرشده، درختا همه خوابند. روزهای پنجشنه، جمعه، گاهی، یه پنج - شش نفری میان... گشتی میزنن وُ بعد میرن پی کارشون. روزها، کلاغ ها گیجی ویجی میرن وُ شب ها هم، باقالی فروش ها، سرِ ساعت دوازده چراغا خاموش می کنند، بساط شون رو وَرمی چینند. همه جا میشه ظُلمات، میشه سوت و کور. راستش رو بخوای، هیچی منو به اندازه تاریکی نمی ترسونه. شب ها، دراین بیابونِ برهوت عنقریبه که دِق کنم. اونجا چه خبر؟».
-«والله منم مثلِ خودت، منم دیگه، اون باغ گلستانی که سابق دیده بودی نیستم، که مردم، تا دیر وقت شب به دیدارم می آمدند، دروصف ام ترانه می خواندند و اسمم بر سر زبون ها بود، همه ی درخت هایِ قدیمی منو بریدن. ازاین طرف اون طرف چند تا درخت بی اصل و نصب آوردن کاشتن، درخت هائی که، هنوز پائیز شروع نشده باید مثل بچه ها قُنداق شون بُکُنن تا کون شون سرما نحوره. بازصد رحمت به اون کارتُن خواب ها، حتمن یادِت میاد که من اینجا چه درختای گردن کلفتی داشتم، حتی درچله ی زمستون، لخت و پتی، مثل شیرژیان سینه سپرمیکردن، بهارهم که از راه می رسید، ازسرسبزی برق میزدن و مثل چراغ می درخشیدن، همه ازتعجب دهن شون باز میموند.
اصلا هیچ وقت یادم نمیره، زمستون سال 1324 بود. توی زمهریر زمستون، که اگه تُف می انداختی تو هوا یخ میزد، صبح های خیلی زود، وقتی که، فدائی ها، جلو«ساعات قاباقی» رژه می رفتند وُ آواز خوانان می رسیدند اینجا وُ و بعد شروع می کردند به سان دیدن، اون وقت نزدیک ظهرکه می شد «بی ریا» با اون صدای پر صلابت اش شروع به سخنرانی میکرد و می گفت :
بسله نیر قلبیمده سونسوز حورمت آذربایجان (مهر بی پایان به دل دارم ای آذربایجان)
ایسترم دونیاده من حوریت آذربایجان (آرزوی صلح دارم برجهان ای آذربایجان)
سانمایین او یوردومون اسرارینا بیگانه یم (گمان مبرید که براسرار وطن بیگانه ام)
من اونون سودای عشقیندن بوجور دیوانه یم (من زعشق اوست که این چنین دیوانه ام )
شمعه بنزر، دوره سینده فیرلانان پروانه یم (همچوآن گردنده به دورشمع، یک پروانه ام )
قویمارام اصلا قویولسون منت آذربایجانا... (کی دهم اذن گذارند به تو منت آذربایجان...)
و تازه، وقتی رادیو را باز میکردیم، با شنیدن اولین جمله ی: «تبریزسخن می گوید»
همه ی موها مون سیخ سیخ می شد. اون زمان، همه که رادیو نداشتند. مردم می آمدند اینجا که رادیو گوش کُنن. شب ها غوغائی می شد که بیا وببین. گاهی وقتا هم که عاشیق حسین جوان با دار وُ دسته اش می اومد اینجا، اون وقت ازدست جمعیت برای سوزن انداختن جا پیدا نمی شد. نمیدونی چه صدای محشری داشت این مرد، روح آدم شاد می شد. دراینجا شاهد حضورچه آدم هائی که نبودم. فکر نمی کنم دیگه لنگه شون پیدا بشه.
اول خرداد سال 1326 بود، مامورها، یه مردی به اسم ابراهیمی رو کشون کشون آوردند تا اینجا که به دارش بزنند. اون مرد چه دلی داشت؟ هنوزطناب دار رو به گردنش نینداخته بودند که یِهُو دست انداخت یه شاخه گل سرخ از باغچه چید و به سینه اش زد و فریاد زد :
«زنده باد آذربایجان...».
من یه چیزی میگم وُ شما یه چیزی می شنوید. به خدا موهای تنم سیخ شده بود. اصلا یه ذره ترس توی چشماش نبود، نامردا، یه همچین جوونی رو جلو چشم ما به دار کشیدن. هنوزم که هنوزه هروقت که بهار میشه، من خون گریه می کنم.
ای... روزگاره دیگه.
بعدها، که درست همین روبروی ما، قهوه خانه ی شکاری را بازکردند، شب ها، عاشیق ها اونجا جمع می شدن وچه بزن و بکوبی راه می افتاد. به جونِ داداش، من همه عاشیق های تبریز رو ازهمینجا دیده بودم. باغ گلستان فراموشم نشده. اونجا، اون کوچه ی رو یادت میاد؟ هه ها آره بابا، خیلی اززن ها اونجا، صبح زود که می خواستن برن سرِکارشون، می اومدن ازهمینجا رد می شدن می رفتن. اون موقع من برای خودم برو بیائی داشتم. تبریز- تبریز که میگفتن همینجا بود دیگه، «پاساژقاباقی» و«میخونه ی بارون ها»وُ «گجیل» و«اورتولوبازار...»،اون موقع ها بالاتر ازقورت میدانی چیزی نبود بنُدرَت کسی طرفای شما می اومد. هرکی که تبریز می اومد، اگه به من سرنمیزد یعنی هیچ جا رو ندیده. می گفتن اگه باغ گلستان رو ندیدی یعنی که تبریز رو ندیدی.
الو... باغ گلستان!
یازار:«کریم قربانزاده»
فارسجایا چئویرن:«بهروز مطلب زاده»
- «الو...سلام...باغِ گلستان؟»
- « بله .. خودم هستم ... بفرمائید!»
- «شاهگولو هستم...چطوری؟»
-«سلام ... بَه بَه ... چه عجب...آفتاب از کُدوم طرف دراومده که یادی ازفقیر فُقرا کردی؟»
- «باغ گلستان...جان دِلِ مَن...قربونت برم، میدونی که خاطرِ تو، چقدر برام عزیزه؟، حالت خوبه؟»
-«قربانت، زنده باشی، ای... بدک نیستم، هرچند، راستِش حال وُ روزم زیاد تعریفی نداره، توخودت چطوری؟ توی این هوای سرد؟»
-«ای... منم هستم دیگه ، میگذرونم. از وقتی که زمستون از راه رسیده وهوا سرشده، درختا همه خوابند. روزهای پنجشنه، جمعه، گاهی، یه پنج - شش نفری میان... گشتی میزنن وُ بعد میرن پی کارشون. روزها، کلاغ ها گیجی ویجی میرن وُ شب ها هم، باقالی فروش ها، سرِ ساعت دوازده چراغا خاموش می کنند، بساط شون رو وَرمی چینند. همه جا میشه ظُلمات، میشه سوت و کور. راستش رو بخوای، هیچی منو به اندازه تاریکی نمی ترسونه. شب ها، دراین بیابونِ برهوت عنقریبه که دِق کنم. اونجا چه خبر؟».
-«والله منم مثلِ خودت، منم دیگه، اون باغ گلستانی که سابق دیده بودی نیستم، که مردم، تا دیر وقت شب به دیدارم می آمدند، دروصف ام ترانه می خواندند و اسمم بر سر زبون ها بود، همه ی درخت هایِ قدیمی منو بریدن. ازاین طرف اون طرف چند تا درخت بی اصل و نصب آوردن کاشتن، درخت هائی که، هنوز پائیز شروع نشده باید مثل بچه ها قُنداق شون بُکُنن تا کون شون سرما نحوره. بازصد رحمت به اون کارتُن خواب ها، حتمن یادِت میاد که من اینجا چه درختای گردن کلفتی داشتم، حتی درچله ی زمستون، لخت و پتی، مثل شیرژیان سینه سپرمیکردن، بهارهم که از راه می رسید، ازسرسبزی برق میزدن و مثل چراغ می درخشیدن، همه ازتعجب دهن شون باز میموند.
اصلا هیچ وقت یادم نمیره، زمستون سال 1324 بود. توی زمهریر زمستون، که اگه تُف می انداختی تو هوا یخ میزد، صبح های خیلی زود، وقتی که، فدائی ها، جلو«ساعات قاباقی» رژه می رفتند وُ آواز خوانان می رسیدند اینجا وُ و بعد شروع می کردند به سان دیدن، اون وقت نزدیک ظهرکه می شد «بی ریا» با اون صدای پر صلابت اش شروع به سخنرانی میکرد و می گفت :
بسله نیر قلبیمده سونسوز حورمت آذربایجان (مهر بی پایان به دل دارم ای آذربایجان)
ایسترم دونیاده من حوریت آذربایجان (آرزوی صلح دارم برجهان ای آذربایجان)
سانمایین او یوردومون اسرارینا بیگانه یم (گمان مبرید که براسرار وطن بیگانه ام)
من اونون سودای عشقیندن بوجور دیوانه یم (من زعشق اوست که این چنین دیوانه ام )
شمعه بنزر، دوره سینده فیرلانان پروانه یم (همچوآن گردنده به دورشمع، یک پروانه ام )
قویمارام اصلا قویولسون منت آذربایجانا... (کی دهم اذن گذارند به تو منت آذربایجان...)
و تازه، وقتی رادیو را باز میکردیم، با شنیدن اولین جمله ی: «تبریزسخن می گوید»
همه ی موها مون سیخ سیخ می شد. اون زمان، همه که رادیو نداشتند. مردم می آمدند اینجا که رادیو گوش کُنن. شب ها غوغائی می شد که بیا وببین. گاهی وقتا هم که عاشیق حسین جوان با دار وُ دسته اش می اومد اینجا، اون وقت ازدست جمعیت برای سوزن انداختن جا پیدا نمی شد. نمیدونی چه صدای محشری داشت این مرد، روح آدم شاد می شد. دراینجا شاهد حضورچه آدم هائی که نبودم. فکر نمی کنم دیگه لنگه شون پیدا بشه.
اول خرداد سال 1326 بود، مامورها، یه مردی به اسم ابراهیمی رو کشون کشون آوردند تا اینجا که به دارش بزنند. اون مرد چه دلی داشت؟ هنوزطناب دار رو به گردنش نینداخته بودند که یِهُو دست انداخت یه شاخه گل سرخ از باغچه چید و به سینه اش زد و فریاد زد :
«زنده باد آذربایجان...».
من یه چیزی میگم وُ شما یه چیزی می شنوید. به خدا موهای تنم سیخ شده بود. اصلا یه ذره ترس توی چشماش نبود، نامردا، یه همچین جوونی رو جلو چشم ما به دار کشیدن. هنوزم که هنوزه هروقت که بهار میشه، من خون گریه می کنم.
ای... روزگاره دیگه.
بعدها، که درست همین روبروی ما، قهوه خانه ی شکاری را بازکردند، شب ها، عاشیق ها اونجا جمع می شدن وچه بزن و بکوبی راه می افتاد. به جونِ داداش، من همه عاشیق های تبریز رو ازهمینجا دیده بودم. باغ گلستان فراموشم نشده. اونجا، اون کوچه ی رو یادت میاد؟ هه ها آره بابا، خیلی اززن ها اونجا، صبح زود که می خواستن برن سرِکارشون، می اومدن ازهمینجا رد می شدن می رفتن. اون موقع من برای خودم برو بیائی داشتم. تبریز- تبریز که میگفتن همینجا بود دیگه، «پاساژقاباقی» و«میخونه ی بارون ها»وُ «گجیل» و«اورتولوبازار...»،اون موقع ها بالاتر ازقورت میدانی چیزی نبود بنُدرَت کسی طرفای شما می اومد. هرکی که تبریز می اومد، اگه به من سرنمیزد یعنی هیچ جا رو ندیده. می گفتن اگه باغ گلستان رو ندیدی یعنی که تبریز رو ندیدی.