صفر قهرمانیان که به صفرخان شهرت دارد و بسیاری او را صفر قهرمان مینامند در سال ۱۳۲۷ در پی مبارزه علیه بیدادگری به زندان افتاد و در اکثر زندانهای کشور ۳۰ سال از بهترین روزهای عمر خود را سپری کرد. صفر حالا خیال دارد به زادگاهش برگردد. به زادگاهش شیشوان در آذربایجان. چه میداند مردم روستای شیشوان که وی در آن متولد شده است، تدارک استقبال باشکوهی را برای وی دیدهاند.»
صفرخان سه روز پس از آزادی نیز در مصاحبهای با خبرنگار روزنامه کیهان در خانه دخترش گفت: «بعد از ۳۰ سال این آزادی غیرمترقبه است. من مدیون مردم هستم. اگر مردم و مبارزات برحقشان نبود تا آخر عمر باید در زندان به سر میبردم. من این آزادی را که به کوشش مردم به دست آمده گرامی میدارم چرا که برای به دست آوردن آن چه خونها که ریخته نشده و چه سینهها که به گلوله سپرده نشده است.» او در ادامه گفت: «اعتراضهای پیاپی من به زندانبانها باعث شد تا به سلول سبز در زندان اوین تبعید شوم. و این زندانی است که در آن هرگز نمیتوان شب و روز را تشخیص داد.» وی گفت: «هوایش را با پمپ عوض میکنند. مدتها در این زندان بودم. سینه من دفتری است که با مرکب خون همه خاطرات ۳۰ سال اخیر را در آن نوشتهاند.»
صفر قهرمانیان که بیش از ۳۰ سال از عمرش را در زندانهای رژیم پهلوی گذرانده بود، پس از انقلاب فعالیت سیاسی خاصی نداشت و سرانجام در ۱۹ آبان ماه ۱۳۸۱ در بیمارستان ایرانمهر تهران چشم از جهان فروبست و چند روز بعد در جوار امامزاده طاهر کرج به خاک سپرده شد.
تاریخ ایرانی
منابع:
آرشیو روزنامه کیهان و اطلاعات، آبان ۱۳۵۷
خاطرات صفرخان، (صفر قهرمانیان) در گفتوگو با علیاشرف درویشیان، نشر چشمه
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
صفرخان سه روز پس از آزادی نیز در مصاحبهای با خبرنگار روزنامه کیهان در خانه دخترش گفت: «بعد از ۳۰ سال این آزادی غیرمترقبه است. من مدیون مردم هستم. اگر مردم و مبارزات برحقشان نبود تا آخر عمر باید در زندان به سر میبردم. من این آزادی را که به کوشش مردم به دست آمده گرامی میدارم چرا که برای به دست آوردن آن چه خونها که ریخته نشده و چه سینهها که به گلوله سپرده نشده است.» او در ادامه گفت: «اعتراضهای پیاپی من به زندانبانها باعث شد تا به سلول سبز در زندان اوین تبعید شوم. و این زندانی است که در آن هرگز نمیتوان شب و روز را تشخیص داد.» وی گفت: «هوایش را با پمپ عوض میکنند. مدتها در این زندان بودم. سینه من دفتری است که با مرکب خون همه خاطرات ۳۰ سال اخیر را در آن نوشتهاند.»
صفر قهرمانیان که بیش از ۳۰ سال از عمرش را در زندانهای رژیم پهلوی گذرانده بود، پس از انقلاب فعالیت سیاسی خاصی نداشت و سرانجام در ۱۹ آبان ماه ۱۳۸۱ در بیمارستان ایرانمهر تهران چشم از جهان فروبست و چند روز بعد در جوار امامزاده طاهر کرج به خاک سپرده شد.
تاریخ ایرانی
منابع:
آرشیو روزنامه کیهان و اطلاعات، آبان ۱۳۵۷
خاطرات صفرخان، (صفر قهرمانیان) در گفتوگو با علیاشرف درویشیان، نشر چشمه
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
Telegram
ادبیات سئونلر
بوکانال ادبیات سئونلر قوروپونون سئچیلمیش اثرلری دیر
کانالدا کی یازیلاری کانالین لینکینی وئرمک شرطی ایله پایلاشماق اولار.
کانالدا کی یازیلاری کانالین لینکینی وئرمک شرطی ایله پایلاشماق اولار.
«حسن بابایی» عجبشئرلی
گولو ننه مین بیزه دانیشدیغی ناغیل لاری.ایندیکی کیمی یادیمدادیر قیش گئجه لری بیزی ییغیب چئوره سینه باشیمیزی قاتسین دئیه بیزه تاپماجا ِناغیل دانیشاردی. گولو ننه آنامین آناسی ایدی. ایندیکی دیلده دئسک منه بویوک ننه ساییلیردی،دائی لاریمین آغزیندان اوءیرندییمی یادداشیما تاپشیریب اونلارکیمی ننه چاغیریردیم. . هر دوءنه شهردن کنده دوندوکده اوزون گئجه لری ننه مین ناغیل لاریلا قیسالدیب یوخویا گئدیب، ائرته دن آلا کوپگین سسی ساهات زنگی کیمی چالیناردی.
بوندان باشقا چیل تویوغون جیس یومورتاسیندان اولان آل خوروزدا اوءز بانینی اوزه چکیب قالخ آیاغا مارشینی چالاردی. یادداشیمدا ننه مین دئدییی تاپماجا لاریندان بیر نئچه سینی یادیگار کیمی ساخلامیشام. ،،آغ دیر پئندیر دئیل،قویروغو وار سیچان دئیل، ،.،، آغیر ِآغیر حال لانار، گوی دن یئره سال لانار، ،.،،آغری سیز _غمسیز آغلادار، ،.،،آدام اودار جانی یوخ، ،.،،گئجه خانیم _گوندوز کولفت. ،،بیر چووال اونوم وار _آغزی تیکیلی،.،دام اوسته دایلاق اوینار. بونلاردان باشقا ننه مین بیر ناغیلینی سیزه دانیشماق ایستردیم. گولو ننم گیل کوچری اولوبلار باشقا دیلده دئسک شاهسون ائلات لاریندان. کوچری اولدوقلاریندان گلیب اوچ _اب _شیرین، همن عجبشئرین رحمانلو آدلانان کندینی خوشلایب، مسکونلاشیب مال _داوار ساخلاماقلا گون _گوذران کئچیریب یاواش _یاواش یئر _یورد اییه لنیب لر.
ننه مین باشلی چوبوغو، توتونو، باسماسی، توتون قاِبیسی، چوبوق آلتیسی، شهریار دئمیشکن: بیر سینما پرده سیدیر گوزوم ده
هئی اوتوروب سئیر ائدرم اوءزوم ده
اونو دئیردیم گولو ننه م ناغیلا باشلایاندا بئله باشلایاردی: شاه عاباس جنت مکان، ترزی یه وئردی تکان، ایکی قوز بیر گیرده کان، سیندیرین یئیک ناغیلی دئیک دئیب کئچردی اصل موضوع یا بو دوءنه سن دئمه ایسته ییر اوزه ل ناغیلینی بیزه دانیشسین. ،کیچیک چاغلاریم ایدی، قارداشیم اولمادیغیندان ائوین ائشیک ایشلرینه آتاما کومک لیک ائدیب ال توتاردیم.
گلیب دوشموشدوک سویوق بولاغا (ایندی آدینی دئیشیب ماهاباد سسله ییرلر )گئجه لری زیل قارانلیق ، سویوغو سومویه ایشله ییر، قوو ویراندا قولاق توتولور، آتام منی ده گوتوروب پئیه یه(۱)
گئتدیک داوارلارا باش چکک، من فانوسو توتموشدوم آتام ایسه ساغمال لارلا سوبای لاری آییریردی.بایرام آی ایدی قویون لارین دوغان چاغلاری اولدوقلاریندان پئیه ده آیاق قویماغا یئر تاپیلمیردی،هئچ اوءزومده بیلمه دیم نئجه اولدو ایاغیم سوروشوب یئره سریلدیم،دئملی یوموشاق بیر شئی ین اوستونده قالدیم
تله سیک آتام اوءزونویئتیریب الیم دن توتوب قالدیردی. سن دئمه آیاغیمین آلتیندا قالان تزه آنادان اولموش قوزو ایمیش. آتام گوزونو بره لتسه ده هئچ نه دئمه دی
کوپک ییمیز بیزنن ایدی، ندنسه بیردن سسینی باشینا آتیب بیزدن آرالاندی. ائوه قایداندان سونرا آتام آناما: آرواد یاخشی گئتدیک جاناوار عنقریب ایدی سورونو دارما _داغین ائله سین دئدی. گئجه آنامین قوینوندا قولاغینا پیچیلدادیم: آنا جاناوار یانی نه؟ آنام منه دوزلو یالان دانیشمیشدی، سونرالار باشا دوشدوم یوخوم پوزولماسین دئیه جاناواری منه قوزونون باشقا آدی دیر دئمیشدی. بیز شهر اوشاغی اولدوغوندان گولو ننه مین ساده لوح اولدوغونا اوشاق
چاغلاریندا گولوشدوک. گئجه نین قالانینی یورقان _دوشه گین آراسیندا یوخ کورسونون تووندا سحر ائله یب، او گونون آخشام چاغلاریندا کندین قوینوندان آیریلیب شهره دوندوک. آنام گئتمه میشدی، اواوزدن گولوننه نین سوز _صحبتینی آناما دانیشدیقدا گولومسه ییرک: ننم دی دا دئدی
_به یم ننه ن اولمامالیدی سوردوم.
یوخ قاداسی ائله دئمیرم، آخی آرواد سیزه دادلی _دوزلو یالان دانیشمیش دئدی
آی آنا بو ناغیلین هاراسی یالان دیر.
آنام بارماغینی دیشله یب: ننم دونیایا گلنده ننه سی حیاتدان الینی اوزموشدو دئدی. اوخوجولاریم منی باغیشلایارلار بو روایتی دئمک ادبی دیلده یازدیغیما سیناق دویدوم
۱۴۰۰_۷_۳
۱_قیشلاق دا قویون ساخلایان یئر
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
گولو ننه مین بیزه دانیشدیغی ناغیل لاری.ایندیکی کیمی یادیمدادیر قیش گئجه لری بیزی ییغیب چئوره سینه باشیمیزی قاتسین دئیه بیزه تاپماجا ِناغیل دانیشاردی. گولو ننه آنامین آناسی ایدی. ایندیکی دیلده دئسک منه بویوک ننه ساییلیردی،دائی لاریمین آغزیندان اوءیرندییمی یادداشیما تاپشیریب اونلارکیمی ننه چاغیریردیم. . هر دوءنه شهردن کنده دوندوکده اوزون گئجه لری ننه مین ناغیل لاریلا قیسالدیب یوخویا گئدیب، ائرته دن آلا کوپگین سسی ساهات زنگی کیمی چالیناردی.
بوندان باشقا چیل تویوغون جیس یومورتاسیندان اولان آل خوروزدا اوءز بانینی اوزه چکیب قالخ آیاغا مارشینی چالاردی. یادداشیمدا ننه مین دئدییی تاپماجا لاریندان بیر نئچه سینی یادیگار کیمی ساخلامیشام. ،،آغ دیر پئندیر دئیل،قویروغو وار سیچان دئیل، ،.،، آغیر ِآغیر حال لانار، گوی دن یئره سال لانار، ،.،،آغری سیز _غمسیز آغلادار، ،.،،آدام اودار جانی یوخ، ،.،،گئجه خانیم _گوندوز کولفت. ،،بیر چووال اونوم وار _آغزی تیکیلی،.،دام اوسته دایلاق اوینار. بونلاردان باشقا ننه مین بیر ناغیلینی سیزه دانیشماق ایستردیم. گولو ننم گیل کوچری اولوبلار باشقا دیلده دئسک شاهسون ائلات لاریندان. کوچری اولدوقلاریندان گلیب اوچ _اب _شیرین، همن عجبشئرین رحمانلو آدلانان کندینی خوشلایب، مسکونلاشیب مال _داوار ساخلاماقلا گون _گوذران کئچیریب یاواش _یاواش یئر _یورد اییه لنیب لر.
ننه مین باشلی چوبوغو، توتونو، باسماسی، توتون قاِبیسی، چوبوق آلتیسی، شهریار دئمیشکن: بیر سینما پرده سیدیر گوزوم ده
هئی اوتوروب سئیر ائدرم اوءزوم ده
اونو دئیردیم گولو ننه م ناغیلا باشلایاندا بئله باشلایاردی: شاه عاباس جنت مکان، ترزی یه وئردی تکان، ایکی قوز بیر گیرده کان، سیندیرین یئیک ناغیلی دئیک دئیب کئچردی اصل موضوع یا بو دوءنه سن دئمه ایسته ییر اوزه ل ناغیلینی بیزه دانیشسین. ،کیچیک چاغلاریم ایدی، قارداشیم اولمادیغیندان ائوین ائشیک ایشلرینه آتاما کومک لیک ائدیب ال توتاردیم.
گلیب دوشموشدوک سویوق بولاغا (ایندی آدینی دئیشیب ماهاباد سسله ییرلر )گئجه لری زیل قارانلیق ، سویوغو سومویه ایشله ییر، قوو ویراندا قولاق توتولور، آتام منی ده گوتوروب پئیه یه(۱)
گئتدیک داوارلارا باش چکک، من فانوسو توتموشدوم آتام ایسه ساغمال لارلا سوبای لاری آییریردی.بایرام آی ایدی قویون لارین دوغان چاغلاری اولدوقلاریندان پئیه ده آیاق قویماغا یئر تاپیلمیردی،هئچ اوءزومده بیلمه دیم نئجه اولدو ایاغیم سوروشوب یئره سریلدیم،دئملی یوموشاق بیر شئی ین اوستونده قالدیم
تله سیک آتام اوءزونویئتیریب الیم دن توتوب قالدیردی. سن دئمه آیاغیمین آلتیندا قالان تزه آنادان اولموش قوزو ایمیش. آتام گوزونو بره لتسه ده هئچ نه دئمه دی
کوپک ییمیز بیزنن ایدی، ندنسه بیردن سسینی باشینا آتیب بیزدن آرالاندی. ائوه قایداندان سونرا آتام آناما: آرواد یاخشی گئتدیک جاناوار عنقریب ایدی سورونو دارما _داغین ائله سین دئدی. گئجه آنامین قوینوندا قولاغینا پیچیلدادیم: آنا جاناوار یانی نه؟ آنام منه دوزلو یالان دانیشمیشدی، سونرالار باشا دوشدوم یوخوم پوزولماسین دئیه جاناواری منه قوزونون باشقا آدی دیر دئمیشدی. بیز شهر اوشاغی اولدوغوندان گولو ننه مین ساده لوح اولدوغونا اوشاق
چاغلاریندا گولوشدوک. گئجه نین قالانینی یورقان _دوشه گین آراسیندا یوخ کورسونون تووندا سحر ائله یب، او گونون آخشام چاغلاریندا کندین قوینوندان آیریلیب شهره دوندوک. آنام گئتمه میشدی، اواوزدن گولوننه نین سوز _صحبتینی آناما دانیشدیقدا گولومسه ییرک: ننم دی دا دئدی
_به یم ننه ن اولمامالیدی سوردوم.
یوخ قاداسی ائله دئمیرم، آخی آرواد سیزه دادلی _دوزلو یالان دانیشمیش دئدی
آی آنا بو ناغیلین هاراسی یالان دیر.
آنام بارماغینی دیشله یب: ننم دونیایا گلنده ننه سی حیاتدان الینی اوزموشدو دئدی. اوخوجولاریم منی باغیشلایارلار بو روایتی دئمک ادبی دیلده یازدیغیما سیناق دویدوم
۱۴۰۰_۷_۳
۱_قیشلاق دا قویون ساخلایان یئر
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
Telegram
ادبیات سئونلر
بوکانال ادبیات سئونلر قوروپونون سئچیلمیش اثرلری دیر
کانالدا کی یازیلاری کانالین لینکینی وئرمک شرطی ایله پایلاشماق اولار.
کانالدا کی یازیلاری کانالین لینکینی وئرمک شرطی ایله پایلاشماق اولار.
«كهر آتلی»
«صفر خان» بیزیم قهرمان
حسن ریاضی ( ایلدیریم )
اويانيب
عصريلر رين داش يوخوسوندان
سييريليب چيخدی اوباسي نين قينيندان.
ياراقلاندی
آتلاندی
يول لارين سينه سينده
گونلری توزلويا توزلويا چاپدی
كهر آتلی
چاپدی:
باشينين اوستونده اولدوزلو،گونشلی گؤيلر
آياغينين آلتينداتوزلانيب ،اوزنان يولار.
چاپدی:
كچدی كئچيدلری ،گديك لری
قانلی قادالي يول لارين باغرينی چاتلاتدی
كهر آتلی.
چاپدی آتی نين ياليندا:
گون لر اييلدی ،دوزه لدی
كهر آتلی اييلمدی
يول لار جيغیرلاندی ، هاچالاندی
آتلی نين ايستگي،اوميدی پارچالانمادی
**
چاپدی:
باشي هاوالی ، اوره گي سئودالی
گؤزلر ينده آرزولاري گؤي قورشاغی
سؤزلرينده سحر شافاغی
اولو داغين اتگينه چاتدی
كهر آتلی.
داغلار داغی،اولوداغ
قار قاباقلی، قايا قوللو اولو داغ
قوجاق آچدی
قوجا آتلی كهری له وداع لاشدی
قارتال كيمی قايالارلا قوجاقلاشدی.
قي اوجالدی
كيشنرتيدن داش آغاندی
داغ ترپندی !
اولوداغين اتگينده قوشا ياتدی
آت سيز آتلی
آتلي سيز آت.
ائل لرين ده يولو دوشجك اولو داغين اتگينه
گؤردولركي، اولوداغين اتگينده:
يئر كيشنه دی
گؤی آغلادی
شيمشك چاخدی .
او آن
سييريليب چيخدی
كيشنرتيدن، چيغيرتيدان
اِِيل لرين اوره ك قينينا سيغينيب،
ياتدی
كهر آتلی!
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
«صفر خان» بیزیم قهرمان
حسن ریاضی ( ایلدیریم )
اويانيب
عصريلر رين داش يوخوسوندان
سييريليب چيخدی اوباسي نين قينيندان.
ياراقلاندی
آتلاندی
يول لارين سينه سينده
گونلری توزلويا توزلويا چاپدی
كهر آتلی
چاپدی:
باشينين اوستونده اولدوزلو،گونشلی گؤيلر
آياغينين آلتينداتوزلانيب ،اوزنان يولار.
چاپدی:
كچدی كئچيدلری ،گديك لری
قانلی قادالي يول لارين باغرينی چاتلاتدی
كهر آتلی.
چاپدی آتی نين ياليندا:
گون لر اييلدی ،دوزه لدی
كهر آتلی اييلمدی
يول لار جيغیرلاندی ، هاچالاندی
آتلی نين ايستگي،اوميدی پارچالانمادی
**
چاپدی:
باشي هاوالی ، اوره گي سئودالی
گؤزلر ينده آرزولاري گؤي قورشاغی
سؤزلرينده سحر شافاغی
اولو داغين اتگينه چاتدی
كهر آتلی.
داغلار داغی،اولوداغ
قار قاباقلی، قايا قوللو اولو داغ
قوجاق آچدی
قوجا آتلی كهری له وداع لاشدی
قارتال كيمی قايالارلا قوجاقلاشدی.
قي اوجالدی
كيشنرتيدن داش آغاندی
داغ ترپندی !
اولوداغين اتگينده قوشا ياتدی
آت سيز آتلی
آتلي سيز آت.
ائل لرين ده يولو دوشجك اولو داغين اتگينه
گؤردولركي، اولوداغين اتگينده:
يئر كيشنه دی
گؤی آغلادی
شيمشك چاخدی .
او آن
سييريليب چيخدی
كيشنرتيدن، چيغيرتيدان
اِِيل لرين اوره ك قينينا سيغينيب،
ياتدی
كهر آتلی!
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
Telegram
ادبیات سئونلر
بوکانال ادبیات سئونلر قوروپونون سئچیلمیش اثرلری دیر
کانالدا کی یازیلاری کانالین لینکینی وئرمک شرطی ایله پایلاشماق اولار.
کانالدا کی یازیلاری کانالین لینکینی وئرمک شرطی ایله پایلاشماق اولار.
Forwarded from ادبیات سئونلر
اوشاق ادبیاتی
اوشاق ادبیاتی هر هفته پنجشنبه گونو ادبیات سئونلر کانالیندا .
اوشاق ادبیاتینا دایر یازیلارینیزی بیزه گوندرین .
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
اوشاق ادبیاتی هر هفته پنجشنبه گونو ادبیات سئونلر کانالیندا .
اوشاق ادبیاتینا دایر یازیلارینیزی بیزه گوندرین .
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
اوشاق ادبیاتی
«سلمان عبدی زاده»
آی منیم یولداشلاریم
سئوگیلی دیلداشلاریم
تک گزیب دولانمایین
غملره بولانمایین
گلین وئرک ال_اله
بورا سالاق ولوله
دئییب گولوب اوینایاق
هئچ کیمی تک قویمایاق
کوسنلرله باریشاق
آنا دیلده دانیشاق
بیزه جاندیر دیلیمیز
یاشاسین بو ائلیمیز
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
«سلمان عبدی زاده»
آی منیم یولداشلاریم
سئوگیلی دیلداشلاریم
تک گزیب دولانمایین
غملره بولانمایین
گلین وئرک ال_اله
بورا سالاق ولوله
دئییب گولوب اوینایاق
هئچ کیمی تک قویمایاق
کوسنلرله باریشاق
آنا دیلده دانیشاق
بیزه جاندیر دیلیمیز
یاشاسین بو ائلیمیز
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
Telegram
ادبیات سئونلر
بوکانال ادبیات سئونلر قوروپونون سئچیلمیش اثرلری دیر
کانالدا کی یازیلاری کانالین لینکینی وئرمک شرطی ایله پایلاشماق اولار.
کانالدا کی یازیلاری کانالین لینکینی وئرمک شرطی ایله پایلاشماق اولار.
اوشاق ادبیاتی
مشکین شهر، خانیم« راضیه قربانزاده» نین داستان کارگاهینین اویرنجی سی «فاطمه حسین پورون» داستانی.
قلب من با تارا زیر خاک می ماند.
باتارا روی ایوان جلوی خانه می نشینیم. مامان فرشهارا جارو می کشد.به بابا چشم می دوزم؛هرچه
زور دارد خالی می کند تا با داس علف های هرز حیاط را بچیند. مامان جاروبرقی را خاموش
می کندو پنجره را باز می کند.
-چه خبرته مرد!یه ساعته چیکار میکنی؟!تموم نشد؟!
بابا نیم نگاهی به تارا می کند:-داسه دیگه!خوب با داس چیکار میکنن!هرزارو می چینن!!
پوزخندی می زندو دستش را روی تیزی داس می کشد.
-قدیما با این داسا آدم هم می کشتن!البته آدمای هرزرو! باور می کنی؟
مامان دررا می کوبدوبه جاروکشیدن فرش ها ادامه می دهد.
تاراموهای بافته اش را تکان می دهد. اشکش آرام از گونه اش رد می شود و روی خال کوچک،
کنار لبش متوقف می شود. نزدیکش می شوم.دستمال کاغذی دستش می دهم.
-منو ببخش امیر دیروز به خاطر من از بابا...سرجایم می نشینم: مهم نیست!
-چرا مهمه لازم نیست به خاطر من خودتو به دردسر بندازی این زندگی منه ومن عادت کردم به
کتک خوردن!..سرم را بر می گردانم و عرق ریختن بابارا تماشا می کنم.
.باد شدت می گیرد؛موهای جلوی صورتش او را پریشان تر می کنند. پاهایش را روی زمین می
گذارد
و دمپایی ها را می پوشد.سلانه سلانه به سمت صدایی می رود که از پشت در می شنود.
.بابا زیرگلویش را می خاراندو سرش را به سمت تارا می چرخاند.
-کجا به سلامتی!
تارا من من می کند:جایی نمیرم.فقط میخوام...
بابا داس را روی زمین پرت می کند: لازم نکرده...گم شو تو خونه تا نفلت نکردم.
تارا دستی به گونه اش می کشد؛ انگشتش روی گونه اش ثابت می ماند...
شلنگ را از روی زمین برمی دارم. با برداشتنش یاد کتکت زدن های دیروز بابا
می افتم. روی زمین پرتش می کنم. مامان از پشت پنجره در حالی که مدام عرقش را پاک می کند
به تمیز کردن شیشه های ترک خورده خانه ادامه می دهد.
هوا رنگ سیاهی به خود گرفته؛ با باز شدن پنجره خانه و چشم چرخاندن تارا به آسمان میفهمم که چه
خبر است. قطره ای باران به آرامی روی دستم می نشیند...صدای شیروانی خانه مان بلند می شود...
بابا از آنطرف صدایم می کند –امیر محمد،امیرمحمد...باعجله دمپایی هایم را می پوشم. .
وروبروی بابا می ایستم.
-مواظب آبجیت باش! اگه خطایی ازش سرزد ازادی هر کاری باهاش بکنی!
چشمانم گشادتر می شود.
-چه کاری؟!...بابا چشمان سرخ گود رفته اش را باز وبسته می کند...
-تودیگه بزرگ شدی! مرد شدی!
-مرد؟!...تا دیروز که بابا به من میگفت تو بچه ای و...
-میتونی یه کاری واسم بکنی؟!.-ببین تو از همه ما به تارا نزدیکتری!.-من می خوام این...این
دستان چفت بسته اش را باز می کند...داخلش چیز سفید رنگی می بینم.
-فقط کافیه اینو بریزی تو غذاش یا چاییش! فرقی نمیکنه!
بابا جلوی چشمانم تار میشوند-چیزی نیست نترس یه داروییه واسه خوب کردن حال آبجیت!
نه! مطمئنم راست می گوید...راست می گوید...
-بگیرش!
نه!اول باید به مامان نشانش بدهم.یکبار شنیدم که به مامان می گفت:«مرگ موش داخل غذایش بریزد»..
مشتش را دردستانم خالی می کند.دستانم را فشار می دهد...
-اگه به مامانت بگی...-نه نمیگم.
دستم درد می گیرد.یک گوشه کز می کنم. نگاهم در نگاه بابا گره می خورد...معنی این نگاه را خوب
درک می کنم. وقتی تارا گفت عاشق شده است وبهمن را دوست دارد فهمیدم!
مامان موهای عرق کرده اش را کش می گیرد.
روبه رویش می ایستم ودارو را دستش می دهم.بادیدنش سرم هوار می کشدکه از کی گرفتم؟
-مرتیکه عوضی!بابات اینو داده دستت؟دِ بگو آره یا نه؟!
تارا کنار در آشپزخانه می ایستد:«اون میخواد من بمیرم –پوزخندی میزند:می دونستم!...
بابا از بیرون برمی گردد.وحشت می کنم!مامان روبرویش می ایستد...
-به به آقا! نمی دونستیم آقا داره روی هرچی عربه سفید میکنه!!
بابا می نشیند وبه متکا تکیه می دهد:به زن جماعت نبایدرو داد وگرنه آبروتو میبرن!.مامان انگشت سبابه
را به بابا نشانه می رود:یه بار دیگه ببینم بشنوم با تارا-خفه شو زنیکه! واسم من خط ونشون میکشی!!
کمربند بابا دورتادور اتاق می چرخد وبه مامان می خورد.!تارا دادمی زند تمومش کن! به او هم رحم
نمی کند.چرخش اول...دوم...
آسمان یک دست سیاه است وستاره ای ندارد...از آن شب هایی است که تارا زیر لحاف آرام نق می
زند...
با صدای بابا به خود می آیم. تارا،تارا نیست!...بابا فکر می کند خودکشی کرده...با عجله به حیاط پشتی
می رود.نفسم را درسینه ام حبس می کنم.می شمارم:یک،دو،سه...
-دست خط تاراست.ببین مامان واسمون یادداشت گذاشته!نوشته را می خوانم:«بابا توکه میخوای من بمیرم!من میرم
مشکین شهر، خانیم« راضیه قربانزاده» نین داستان کارگاهینین اویرنجی سی «فاطمه حسین پورون» داستانی.
قلب من با تارا زیر خاک می ماند.
باتارا روی ایوان جلوی خانه می نشینیم. مامان فرشهارا جارو می کشد.به بابا چشم می دوزم؛هرچه
زور دارد خالی می کند تا با داس علف های هرز حیاط را بچیند. مامان جاروبرقی را خاموش
می کندو پنجره را باز می کند.
-چه خبرته مرد!یه ساعته چیکار میکنی؟!تموم نشد؟!
بابا نیم نگاهی به تارا می کند:-داسه دیگه!خوب با داس چیکار میکنن!هرزارو می چینن!!
پوزخندی می زندو دستش را روی تیزی داس می کشد.
-قدیما با این داسا آدم هم می کشتن!البته آدمای هرزرو! باور می کنی؟
مامان دررا می کوبدوبه جاروکشیدن فرش ها ادامه می دهد.
تاراموهای بافته اش را تکان می دهد. اشکش آرام از گونه اش رد می شود و روی خال کوچک،
کنار لبش متوقف می شود. نزدیکش می شوم.دستمال کاغذی دستش می دهم.
-منو ببخش امیر دیروز به خاطر من از بابا...سرجایم می نشینم: مهم نیست!
-چرا مهمه لازم نیست به خاطر من خودتو به دردسر بندازی این زندگی منه ومن عادت کردم به
کتک خوردن!..سرم را بر می گردانم و عرق ریختن بابارا تماشا می کنم.
.باد شدت می گیرد؛موهای جلوی صورتش او را پریشان تر می کنند. پاهایش را روی زمین می
گذارد
و دمپایی ها را می پوشد.سلانه سلانه به سمت صدایی می رود که از پشت در می شنود.
.بابا زیرگلویش را می خاراندو سرش را به سمت تارا می چرخاند.
-کجا به سلامتی!
تارا من من می کند:جایی نمیرم.فقط میخوام...
بابا داس را روی زمین پرت می کند: لازم نکرده...گم شو تو خونه تا نفلت نکردم.
تارا دستی به گونه اش می کشد؛ انگشتش روی گونه اش ثابت می ماند...
شلنگ را از روی زمین برمی دارم. با برداشتنش یاد کتکت زدن های دیروز بابا
می افتم. روی زمین پرتش می کنم. مامان از پشت پنجره در حالی که مدام عرقش را پاک می کند
به تمیز کردن شیشه های ترک خورده خانه ادامه می دهد.
هوا رنگ سیاهی به خود گرفته؛ با باز شدن پنجره خانه و چشم چرخاندن تارا به آسمان میفهمم که چه
خبر است. قطره ای باران به آرامی روی دستم می نشیند...صدای شیروانی خانه مان بلند می شود...
بابا از آنطرف صدایم می کند –امیر محمد،امیرمحمد...باعجله دمپایی هایم را می پوشم. .
وروبروی بابا می ایستم.
-مواظب آبجیت باش! اگه خطایی ازش سرزد ازادی هر کاری باهاش بکنی!
چشمانم گشادتر می شود.
-چه کاری؟!...بابا چشمان سرخ گود رفته اش را باز وبسته می کند...
-تودیگه بزرگ شدی! مرد شدی!
-مرد؟!...تا دیروز که بابا به من میگفت تو بچه ای و...
-میتونی یه کاری واسم بکنی؟!.-ببین تو از همه ما به تارا نزدیکتری!.-من می خوام این...این
دستان چفت بسته اش را باز می کند...داخلش چیز سفید رنگی می بینم.
-فقط کافیه اینو بریزی تو غذاش یا چاییش! فرقی نمیکنه!
بابا جلوی چشمانم تار میشوند-چیزی نیست نترس یه داروییه واسه خوب کردن حال آبجیت!
نه! مطمئنم راست می گوید...راست می گوید...
-بگیرش!
نه!اول باید به مامان نشانش بدهم.یکبار شنیدم که به مامان می گفت:«مرگ موش داخل غذایش بریزد»..
مشتش را دردستانم خالی می کند.دستانم را فشار می دهد...
-اگه به مامانت بگی...-نه نمیگم.
دستم درد می گیرد.یک گوشه کز می کنم. نگاهم در نگاه بابا گره می خورد...معنی این نگاه را خوب
درک می کنم. وقتی تارا گفت عاشق شده است وبهمن را دوست دارد فهمیدم!
مامان موهای عرق کرده اش را کش می گیرد.
روبه رویش می ایستم ودارو را دستش می دهم.بادیدنش سرم هوار می کشدکه از کی گرفتم؟
-مرتیکه عوضی!بابات اینو داده دستت؟دِ بگو آره یا نه؟!
تارا کنار در آشپزخانه می ایستد:«اون میخواد من بمیرم –پوزخندی میزند:می دونستم!...
بابا از بیرون برمی گردد.وحشت می کنم!مامان روبرویش می ایستد...
-به به آقا! نمی دونستیم آقا داره روی هرچی عربه سفید میکنه!!
بابا می نشیند وبه متکا تکیه می دهد:به زن جماعت نبایدرو داد وگرنه آبروتو میبرن!.مامان انگشت سبابه
را به بابا نشانه می رود:یه بار دیگه ببینم بشنوم با تارا-خفه شو زنیکه! واسم من خط ونشون میکشی!!
کمربند بابا دورتادور اتاق می چرخد وبه مامان می خورد.!تارا دادمی زند تمومش کن! به او هم رحم
نمی کند.چرخش اول...دوم...
آسمان یک دست سیاه است وستاره ای ندارد...از آن شب هایی است که تارا زیر لحاف آرام نق می
زند...
با صدای بابا به خود می آیم. تارا،تارا نیست!...بابا فکر می کند خودکشی کرده...با عجله به حیاط پشتی
می رود.نفسم را درسینه ام حبس می کنم.می شمارم:یک،دو،سه...
-دست خط تاراست.ببین مامان واسمون یادداشت گذاشته!نوشته را می خوانم:«بابا توکه میخوای من بمیرم!من میرم
توهم فکر کن من مُردم..!
****
پلیس گفته بود که تارا را امروز برمی گردانند.مامان مدام دعا می کندبرای من برای سلامتی تارا وبرای
آرامش بابا... مامان مدام با بابا حرف می زند و آرامش می کند.
کنار مامان می نشینم. پوزخندی می زند:تا حالا نشد تارا رو کنار خودم بشونم و باهاش مثل یه دوست
حرف بزنم.بابات راست میگه تقصیر منم هست.!.
باصدای در بابا از سرجایش بلند می شود و به سمت در می رود...من و مامان پشت پنجره می ایستیم
و قدم زدن تارا را تماشا می کنیم.
رنگ به صورت ندارد. می لرزد و سعی می کند نزدیک بابا نباشد.قدم زدن هایش صدای خش خش
برگ هارا در می آورد. می ایستدو دستش را روی درختی که دوست دارد می کشد.
بابا نزدیک می شود. این درخت و خیلی دوست داری نه!
نگاه سردی به بابا می کند!
مامان از ترس به سمت حیاط می رود: بیاید تو هوا سرده...
بابا خنده وحشیانه ای میزند؛ با اره، درخت را به دو نصف میکند...
تارا خسته است. به سمتم می آید. – میشه تو اتاق تو بخوابم؟سرم را به نشانه تایید تکان می دهم.
می خندد؛ دستم را می گیرد و لبخند نصفه ای تحویلم می دهد.
تارا روی تخت من میخوابد و من روی زمین...چشمانم را می بندم...
صدای خرخر می شنوم؛ فکر نمیکنم تارا باشد. حتما خواب میبینم.صدای جیر جیر تخت بلند میشود بلند
می شوم تا به تارا بگویم:تمامش کن بزار بخوابم!...
چشمانم را باز می کنم دیگر صدایی نمی شنوم... تنها صدایی که می شنوم صدای فریاد زنی است
با صدای نفس زدن های مردی در نزدیکی ام !!بلند می شوم و چراغ را روشن می کنم...بر میگردم
تا تارا را هم صدا کنم...با دیدنش زبانم بند می آید؛ دست وپایم بی حس می شوند. بابا بالای سر تاراست
با خنده های احمقانه اش... پس آن صدا...صدای زار زدن مامان را می شنوم...صدای شکستن شیشه
حمام...دستان بابا را نگاه می کنم...
داس است؛داسی که باآن خارهای حیاط را با عصبانیت می کند!دست چپش را نگاه میکنم؛ چشمانم تار می
بینند.دستانم را مشت می کنم وآنها را می مالم.
-توپ فوتبال است؟...پس چرا ازآن خون می چکد؟...به سمت تخت می روم...دستان تارا را می گیرم
سرد، سرد است...
می ترسم، می ترسم از اینکه صورتش را تماشا کنم...سرم را بلند می
کنم و محکم فریاد می کشم...دستانم خونیست!...چیزی به سمتم پرتاب می شود. میان انگشتانم گیر می
کند. سعی میکنم از خود دورش کنم...نگاهم در چشمان بازش گره میخورد...انگار تقلا می کند...
تقلای کمک...چشمانم سیاهی می رود...صدای بابا توی گوشم می پیچد.
****
گل های سرخ را یکی یکی روی قبر می چینم.
راستش می دانم دوست نداری این جمله را بشنوی ولی باباچند ماه دیگر آزاد می شود.
مامان چادر خاکی اش را روی زمین می کشد.
زیر لب چیزی می گوید:تا ابد برایت سیاه
خواهم پوشید...
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
****
پلیس گفته بود که تارا را امروز برمی گردانند.مامان مدام دعا می کندبرای من برای سلامتی تارا وبرای
آرامش بابا... مامان مدام با بابا حرف می زند و آرامش می کند.
کنار مامان می نشینم. پوزخندی می زند:تا حالا نشد تارا رو کنار خودم بشونم و باهاش مثل یه دوست
حرف بزنم.بابات راست میگه تقصیر منم هست.!.
باصدای در بابا از سرجایش بلند می شود و به سمت در می رود...من و مامان پشت پنجره می ایستیم
و قدم زدن تارا را تماشا می کنیم.
رنگ به صورت ندارد. می لرزد و سعی می کند نزدیک بابا نباشد.قدم زدن هایش صدای خش خش
برگ هارا در می آورد. می ایستدو دستش را روی درختی که دوست دارد می کشد.
بابا نزدیک می شود. این درخت و خیلی دوست داری نه!
نگاه سردی به بابا می کند!
مامان از ترس به سمت حیاط می رود: بیاید تو هوا سرده...
بابا خنده وحشیانه ای میزند؛ با اره، درخت را به دو نصف میکند...
تارا خسته است. به سمتم می آید. – میشه تو اتاق تو بخوابم؟سرم را به نشانه تایید تکان می دهم.
می خندد؛ دستم را می گیرد و لبخند نصفه ای تحویلم می دهد.
تارا روی تخت من میخوابد و من روی زمین...چشمانم را می بندم...
صدای خرخر می شنوم؛ فکر نمیکنم تارا باشد. حتما خواب میبینم.صدای جیر جیر تخت بلند میشود بلند
می شوم تا به تارا بگویم:تمامش کن بزار بخوابم!...
چشمانم را باز می کنم دیگر صدایی نمی شنوم... تنها صدایی که می شنوم صدای فریاد زنی است
با صدای نفس زدن های مردی در نزدیکی ام !!بلند می شوم و چراغ را روشن می کنم...بر میگردم
تا تارا را هم صدا کنم...با دیدنش زبانم بند می آید؛ دست وپایم بی حس می شوند. بابا بالای سر تاراست
با خنده های احمقانه اش... پس آن صدا...صدای زار زدن مامان را می شنوم...صدای شکستن شیشه
حمام...دستان بابا را نگاه می کنم...
داس است؛داسی که باآن خارهای حیاط را با عصبانیت می کند!دست چپش را نگاه میکنم؛ چشمانم تار می
بینند.دستانم را مشت می کنم وآنها را می مالم.
-توپ فوتبال است؟...پس چرا ازآن خون می چکد؟...به سمت تخت می روم...دستان تارا را می گیرم
سرد، سرد است...
می ترسم، می ترسم از اینکه صورتش را تماشا کنم...سرم را بلند می
کنم و محکم فریاد می کشم...دستانم خونیست!...چیزی به سمتم پرتاب می شود. میان انگشتانم گیر می
کند. سعی میکنم از خود دورش کنم...نگاهم در چشمان بازش گره میخورد...انگار تقلا می کند...
تقلای کمک...چشمانم سیاهی می رود...صدای بابا توی گوشم می پیچد.
****
گل های سرخ را یکی یکی روی قبر می چینم.
راستش می دانم دوست نداری این جمله را بشنوی ولی باباچند ماه دیگر آزاد می شود.
مامان چادر خاکی اش را روی زمین می کشد.
زیر لب چیزی می گوید:تا ابد برایت سیاه
خواهم پوشید...
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
Telegram
ادبیات سئونلر
بوکانال ادبیات سئونلر قوروپونون سئچیلمیش اثرلری دیر
کانالدا کی یازیلاری کانالین لینکینی وئرمک شرطی ایله پایلاشماق اولار.
کانالدا کی یازیلاری کانالین لینکینی وئرمک شرطی ایله پایلاشماق اولار.
اوشاق ادبیاتی
تبریک لر اوغورلار
اوشاق ادبیاتینین تانینمیش امک داشی خانیم «فاطمه محمودی»قیرخ ناغیل دئیهن "اوشاقلار و یئنییئتمهلرین فیکیر تربیت اوجاغینین" (کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان) ییرمی اوچونجو بینالخالق فستیوالیندا، بینالخالق حیصهسینه یول تاپدیلار.
راهیابی ۴۰ قصهگو به مرحله پایانی بخش بینالملل جشنواره قصهگویی.
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
تبریک لر اوغورلار
اوشاق ادبیاتینین تانینمیش امک داشی خانیم «فاطمه محمودی»قیرخ ناغیل دئیهن "اوشاقلار و یئنییئتمهلرین فیکیر تربیت اوجاغینین" (کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان) ییرمی اوچونجو بینالخالق فستیوالیندا، بینالخالق حیصهسینه یول تاپدیلار.
راهیابی ۴۰ قصهگو به مرحله پایانی بخش بینالملل جشنواره قصهگویی.
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
اوشاق ادبیاتی
«پیترپن»
یازار: «جیمز متیو بری»
کؤچوروب اویغونلاشدیران «ویدا حشمتی»
سون بؤلوم
پیترپن اونلارین گئتدیگینه ائله اوزولوشدو کی، یولا دا سالمادی. تینکئربئل اونلاری آغاجین باشیندان گؤردو. گئدیب پیترپنه هر شئیی دانیشدی.
ظالیم اورهکلی دنیز اوغوروسو اوشاقلاری تیمساح اوچون یئم ائتمهیه حاضیرلاییردی. بئلهلیکله تیمساح اوغرولاردان ال چکیب گئدهجهیینی اینانیردی.
پیترپن همن گلیب، کاپیتان کانجانی تاپدی. اونلار قیلینجلارینی چکدیلر. کاپیتان کانجا ایله دویوشوب، قیلینجلاشدیلار. کاپیتان کانجانین پیترپنه گوجو چاتماییردی. بیردن آیاغی-آیاغینا دولاشدی. دنیزه دوشوب، جوموب گئتدی.
اوشاقلار پیترپنین قهرمانلیغینا حئیران قالدیلار. او دستانلارداکی قهرمانلار قدر وار ایدی. اونون حیکایهسینی هرکسه آنلاداجاغیدیلار.
اونلار بیرلیکده لندن شهرینه قاییتدیلار. اوشاقلارین آتا-آناسی اوشاقلارینا قوووشماقلارینا چوخ سئویندیلر. اونلاری قوجاقلاییب، اؤپدولر.
اونلار ایتن اوشاقلاردان ایستهدیلرکی بیرلیکده یاشاسینلار. اونون اوچون آتا-آنالاریندان ایزین...
بو یازینین آردینی ادبیات سئونلر کانالیندا اوخویون.
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
«پیترپن»
یازار: «جیمز متیو بری»
کؤچوروب اویغونلاشدیران «ویدا حشمتی»
سون بؤلوم
پیترپن اونلارین گئتدیگینه ائله اوزولوشدو کی، یولا دا سالمادی. تینکئربئل اونلاری آغاجین باشیندان گؤردو. گئدیب پیترپنه هر شئیی دانیشدی.
ظالیم اورهکلی دنیز اوغوروسو اوشاقلاری تیمساح اوچون یئم ائتمهیه حاضیرلاییردی. بئلهلیکله تیمساح اوغرولاردان ال چکیب گئدهجهیینی اینانیردی.
پیترپن همن گلیب، کاپیتان کانجانی تاپدی. اونلار قیلینجلارینی چکدیلر. کاپیتان کانجا ایله دویوشوب، قیلینجلاشدیلار. کاپیتان کانجانین پیترپنه گوجو چاتماییردی. بیردن آیاغی-آیاغینا دولاشدی. دنیزه دوشوب، جوموب گئتدی.
اوشاقلار پیترپنین قهرمانلیغینا حئیران قالدیلار. او دستانلارداکی قهرمانلار قدر وار ایدی. اونون حیکایهسینی هرکسه آنلاداجاغیدیلار.
اونلار بیرلیکده لندن شهرینه قاییتدیلار. اوشاقلارین آتا-آناسی اوشاقلارینا قوووشماقلارینا چوخ سئویندیلر. اونلاری قوجاقلاییب، اؤپدولر.
اونلار ایتن اوشاقلاردان ایستهدیلرکی بیرلیکده یاشاسینلار. اونون اوچون آتا-آنالاریندان ایزین...
بو یازینین آردینی ادبیات سئونلر کانالیندا اوخویون.
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
اوشاق ادبیاتی
«پیترپن»
یازار: «جیمز متیو بری»
کؤچوروب اویغونلاشدیران «ویدا حشمتی»
سون بؤلوم
پیترپن اونلارین گئتدیگینه ائله اوزولوشدو کی، یولا دا سالمادی. تینکئربئل اونلاری آغاجین باشیندان گؤردو. گئدیب پیترپنه هر شئیی دانیشدی.
ظالیم اورهکلی دنیز اوغوروسو اوشاقلاری تیمساح اوچون یئم ائتمهیه حاضیرلاییردی. بئلهلیکله تیمساح اوغرولاردان ال چکیب گئدهجهیینی اینانیردی.
پیترپن همن گلیب، کاپیتان کانجانی تاپدی. اونلار قیلینجلارینی چکدیلر. کاپیتان کانجا ایله دویوشوب، قیلینجلاشدیلار. کاپیتان کانجانین پیترپنه گوجو چاتماییردی. بیردن آیاغی-آیاغینا دولاشدی. دنیزه دوشوب، جوموب گئتدی.
اوشاقلار پیترپنین قهرمانلیغینا حئیران قالدیلار. او دستانلارداکی قهرمانلار قدر وار ایدی. اونون حیکایهسینی هرکسه آنلاداجاغیدیلار.
اونلار بیرلیکده لندن شهرینه قاییتدیلار. اوشاقلارین آتا-آناسی اوشاقلارینا قوووشماقلارینا چوخ سئویندیلر. اونلاری قوجاقلاییب، اؤپدولر.
اونلار ایتن اوشاقلاردان ایستهدیلرکی بیرلیکده یاشاسینلار. اونون اوچون آتا-آنالاریندان ایزین ایستهدیلر.
اوشاقلارین آتا-آناسی ایتن اوشاقلاری اؤز اوشاقلاری کیمی باغرینا باسیب، اونلارلا یاشماغا چوخ سئویندیکلرینی دئدیلر. آما پیترپن دئدی:
- من اصلا بؤیومهیهجم. اونون اوچون خیالی اؤلکهیه قاییدیب، اوردا یاشایاجاغام.
تینکئربئل ده پیترپنله بیرلیکده گئدهجهیینی دئدی.
وئندی تینکئربئلی آووجلارینا آلیب، اؤپدو.
اونلار اوشاقلارلا وداعلاشیب، خیالی اؤلکهیه دوغرو یولا دوشدولر.
اوشاقلار پیترپن له تینکئربئلی هئچ زامان اونودمایاجاقلارینی دئدیلر و اونلارا ال ترپهدیب، گئنه ده گؤروشمکلرینی آرزیلادیلار.
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
«پیترپن»
یازار: «جیمز متیو بری»
کؤچوروب اویغونلاشدیران «ویدا حشمتی»
سون بؤلوم
پیترپن اونلارین گئتدیگینه ائله اوزولوشدو کی، یولا دا سالمادی. تینکئربئل اونلاری آغاجین باشیندان گؤردو. گئدیب پیترپنه هر شئیی دانیشدی.
ظالیم اورهکلی دنیز اوغوروسو اوشاقلاری تیمساح اوچون یئم ائتمهیه حاضیرلاییردی. بئلهلیکله تیمساح اوغرولاردان ال چکیب گئدهجهیینی اینانیردی.
پیترپن همن گلیب، کاپیتان کانجانی تاپدی. اونلار قیلینجلارینی چکدیلر. کاپیتان کانجا ایله دویوشوب، قیلینجلاشدیلار. کاپیتان کانجانین پیترپنه گوجو چاتماییردی. بیردن آیاغی-آیاغینا دولاشدی. دنیزه دوشوب، جوموب گئتدی.
اوشاقلار پیترپنین قهرمانلیغینا حئیران قالدیلار. او دستانلارداکی قهرمانلار قدر وار ایدی. اونون حیکایهسینی هرکسه آنلاداجاغیدیلار.
اونلار بیرلیکده لندن شهرینه قاییتدیلار. اوشاقلارین آتا-آناسی اوشاقلارینا قوووشماقلارینا چوخ سئویندیلر. اونلاری قوجاقلاییب، اؤپدولر.
اونلار ایتن اوشاقلاردان ایستهدیلرکی بیرلیکده یاشاسینلار. اونون اوچون آتا-آنالاریندان ایزین ایستهدیلر.
اوشاقلارین آتا-آناسی ایتن اوشاقلاری اؤز اوشاقلاری کیمی باغرینا باسیب، اونلارلا یاشماغا چوخ سئویندیکلرینی دئدیلر. آما پیترپن دئدی:
- من اصلا بؤیومهیهجم. اونون اوچون خیالی اؤلکهیه قاییدیب، اوردا یاشایاجاغام.
تینکئربئل ده پیترپنله بیرلیکده گئدهجهیینی دئدی.
وئندی تینکئربئلی آووجلارینا آلیب، اؤپدو.
اونلار اوشاقلارلا وداعلاشیب، خیالی اؤلکهیه دوغرو یولا دوشدولر.
اوشاقلار پیترپن له تینکئربئلی هئچ زامان اونودمایاجاقلارینی دئدیلر و اونلارا ال ترپهدیب، گئنه ده گؤروشمکلرینی آرزیلادیلار.
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
Telegram
ادبیات سئونلر
بوکانال ادبیات سئونلر قوروپونون سئچیلمیش اثرلری دیر
کانالدا کی یازیلاری کانالین لینکینی وئرمک شرطی ایله پایلاشماق اولار.
کانالدا کی یازیلاری کانالین لینکینی وئرمک شرطی ایله پایلاشماق اولار.
آذربایجان افسانه لری
سؤیلهین:« صمد بهرنگی- بهروز دهقانی»
چئویرن:«منیژه جمنژاد»
👫 یئددی قیز آتاسی، یئددی اوغلان آتاسی
🔺 بیر گو٘ن واریدی، بیر گو٘ن یوخودو، الله دان سونرا کیمسه یوخودو. ایکی قارداش واریدی، بیرینین یئددی قیزی واریدی، اوبیرینین یئددی اوغلو. یئددی اوغلان آتاسی قارداشینی گؤرنده اونو لاغا قویوب دئیردی: سلام علیکم، یئددی قانجیق آتاسی. یئددی قیز آتاسی اوتانیب باشینی آشاغا سالیب ائوینه گئدهردی. بیرگون بؤیوک قیز آتاسینین چوخ توتقون، سیخیلمیش اولدوغونو، آغلاماق حالیندا گؤردو. دئدی: آتا نه اولوب مگر؟ آتاسی دئدی: عمیز منی هر گؤرنده "یئددی قانجیق آتاسی" دئییر، منده جاوابینی وئرنمیرم. قیز دئدی: آتا او٘زولمه، صاباح عمیمه راس گلنده جاوابیندا دئ: علیک السلام یئددی کؤپک آتاسی. بیر اوغلان سندن، بیر قیز مندن، سفره یوللایاق، گؤرهک هانگیسی یاخجی چؤرهک چیخاردا بیلر. یئددی قیز آتاسی سئویندی. شام لارین یئییب یاتدیلار. سونرا کی گون گئنه ایکی قارداش ا٘و٘ز او٘زه چیخدیلار. یئددی اوغلان آتاسی دئدی: سلام علیکم یئددی قانجیق...
بو یازینین آردینی ادبیات سئونلر کانالیندا اوخویون.
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
سؤیلهین:« صمد بهرنگی- بهروز دهقانی»
چئویرن:«منیژه جمنژاد»
👫 یئددی قیز آتاسی، یئددی اوغلان آتاسی
🔺 بیر گو٘ن واریدی، بیر گو٘ن یوخودو، الله دان سونرا کیمسه یوخودو. ایکی قارداش واریدی، بیرینین یئددی قیزی واریدی، اوبیرینین یئددی اوغلو. یئددی اوغلان آتاسی قارداشینی گؤرنده اونو لاغا قویوب دئیردی: سلام علیکم، یئددی قانجیق آتاسی. یئددی قیز آتاسی اوتانیب باشینی آشاغا سالیب ائوینه گئدهردی. بیرگون بؤیوک قیز آتاسینین چوخ توتقون، سیخیلمیش اولدوغونو، آغلاماق حالیندا گؤردو. دئدی: آتا نه اولوب مگر؟ آتاسی دئدی: عمیز منی هر گؤرنده "یئددی قانجیق آتاسی" دئییر، منده جاوابینی وئرنمیرم. قیز دئدی: آتا او٘زولمه، صاباح عمیمه راس گلنده جاوابیندا دئ: علیک السلام یئددی کؤپک آتاسی. بیر اوغلان سندن، بیر قیز مندن، سفره یوللایاق، گؤرهک هانگیسی یاخجی چؤرهک چیخاردا بیلر. یئددی قیز آتاسی سئویندی. شام لارین یئییب یاتدیلار. سونرا کی گون گئنه ایکی قارداش ا٘و٘ز او٘زه چیخدیلار. یئددی اوغلان آتاسی دئدی: سلام علیکم یئددی قانجیق...
بو یازینین آردینی ادبیات سئونلر کانالیندا اوخویون.
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
اوشاق ادبیاتی
آذربایجان افسانه لری
سؤیلهین:« صمد بهرنگی- بهروز دهقانی»
چئویرن:«منیژه جمنژاد»
👫 یئددی قیز آتاسی، یئددی اوغلان آتاسی
🔺 بیر گو٘ن واریدی، بیر گو٘ن یوخودو، الله دان سونرا کیمسه یوخودو. ایکی قارداش واریدی، بیرینین یئددی قیزی واریدی، اوبیرینین یئددی اوغلو. یئددی اوغلان آتاسی قارداشینی گؤرنده اونو لاغا قویوب دئیردی: سلام علیکم، یئددی قانجیق آتاسی. یئددی قیز آتاسی اوتانیب باشینی آشاغا سالیب ائوینه گئدهردی. بیرگون بؤیوک قیز آتاسینین چوخ توتقون، سیخیلمیش اولدوغونو، آغلاماق حالیندا گؤردو. دئدی: آتا نه اولوب مگر؟ آتاسی دئدی: عمیز منی هر گؤرنده "یئددی قانجیق آتاسی" دئییر، منده جاوابینی وئرنمیرم. قیز دئدی: آتا او٘زولمه، صاباح عمیمه راس گلنده جاوابیندا دئ: علیک السلام یئددی کؤپک آتاسی. بیر اوغلان سندن، بیر قیز مندن، سفره یوللایاق، گؤرهک هانگیسی یاخجی چؤرهک چیخاردا بیلر. یئددی قیز آتاسی سئویندی. شام لارین یئییب یاتدیلار. سونرا کی گون گئنه ایکی قارداش ا٘و٘ز او٘زه چیخدیلار. یئددی اوغلان آتاسی دئدی: سلام علیکم یئددی قانجیق آتاسی. اوبیری قارداش باشینی قووزاییب دئدی: علیک السلام یئددی کوپک آتاسی! بیر اوغلان سندن، بیر قیز مندن، سفره یوللایاق، گؤرهک هانگیسی یاخجی چؤرهک چیخاردا بیلر. یئددی اوغلان آتاسی راضیلاشدی. اؤز اؤزونه دئدی: نه جور اولسا، قیزلارین ال آیاغی اولماز، اوغلانلارین قاباغینا چیخانماز، چؤرهک تاپانمازلار. سونراسی گون قارداشلار گو٘جلری جه یول زوماری حاضیرلادیلار. قیز ایله اوغلان آتا مینیب، شهردن ائشیه چیخدیلار. گئدیب گئدیب، بیر "ایکی یولا" یئتیشدیلر. بیر داش او٘سته یازمیشدی: بو یولون قاییدشی وار. اوبیری یولون قاییدشی یوخدو. اورا گئدن قاییتمییب. عموغلو دئدی: من قاییدیشی اولمایان یولدان گئدیرم. عم قیزی دئدی: یوخ من بو یولدان گئدیرم. سن او قاییدیشی اولانا گئت. عموغلو قبول ائله دی. بیر ایل سونرا بوردا بیر بیرلریله گؤروشسونلر دئیه سؤزلشدیلر. تئز یئتیشن اوبیرینی گؤزله سین. هرهسی اؤز یولونو توتوب گئتدی. قیز گئتدی گئتدی بیر شهره یئتیشدی. آتینی ساتیب بیر دست کیشی پالتاری آلیب، گئییب، گئتدی بیر دمیرچینین یانیندا شاییرد اولدو. گو٘نلر کئچدی. دمیرچی بیرآز دقت ائدیب گؤردو شاییردینین داورانیشلاری اوغلان کیمی دئییل. آما بیر سؤز دئمه دی. گئنه نئچه گو٘ن کئچدی. دمیرچی گؤردو یوخ بابا، شاییردی قیزدی کی قیزدی. دا اؤزونو ساخلایانمییب گلدی آناسنینا دئدی:
قولو قولباغ یئریدی
بوینو گردن بند یئریدی
بارماغی او٘زوک یئریدی
آنا شاییرد قیزدی، قیز!
ننه سی سینیرله نیب دئدی: اوغلان بو سوزلری بوراخ. خالقین اوشاغینا سؤز چیخارتما. حلیم خان ال چکمه دی. دئدی: ننه، اینان شاییردیم قیزدی. دالیسی جان سؤز چیخارتمیرام. سونوندا ننه سی دئدی: ایندی کی تویوق بیر قیچلی دی، باشقا بیر یول قاباغینا قویورام ایشین آصلینی آستارینی تاپاسان. آخشام اونو گزمه یه آپار. اؤنجه مینجیق داغینا گئدین، سونرا دا قیلینج داغینا. مینجیقلاردان خوشلانسا، قیز اولدوغونو بیل، قیلینج دان قمه دن خوشو گلسه، اوغلان اولدوغونو بیل. تازی ایت آنا اوغولون سؤزلرینی ائشیدیب، قاچیب گئتدی قیزا خبر وئردی. قیز دئدی: سنجه من نه ائتمه لی یم؟ تازی دئدی: فیکریوی راحاتسیز ائتمه. مینجیق داغینا یئتیشنده اؤزونو او یولا وور، مینجیقلارا ساقین ال وورما، آما قیلینج قمه داغینا یئتیشینجه ماراقلان، نئچه قمه قیلینج دا گؤتوروب، بئلیوه باغلا، دئ کی عجب گوزل شئی لر تاپمیسان. آخشاما یاخین حلیم خان دئدی: من یورولدوم. تو٘کانی باغلیاق گئدیب بیر آز دولاناق. اؤنجه مینجیق داغینا گئتدیلر. حلیم خان اؤزو مینجیق لارا ساری گئدیب، اووجونو دولدوروب، گتیریب، قیزا گؤستردی. قیز دئدی: اوستا بولار قیز اوشاقلارینا ایش وئرر. آت گئتسین. حلیم خان مینجیقلاری آتدی. سونرا قیلینج داغینا گئتدیلر. قیز هی بهبه! دئییب، سئوینیر، قیلینج لاری قمه لری ذووق شووق لا بیر بیر گؤتوروب دنه ییردی. او٘چ دوردون ده بئلینه باغلاییب دئدی: جوانا بئله شئی لر لازیمدی.
آردی وار...
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
آذربایجان افسانه لری
سؤیلهین:« صمد بهرنگی- بهروز دهقانی»
چئویرن:«منیژه جمنژاد»
👫 یئددی قیز آتاسی، یئددی اوغلان آتاسی
🔺 بیر گو٘ن واریدی، بیر گو٘ن یوخودو، الله دان سونرا کیمسه یوخودو. ایکی قارداش واریدی، بیرینین یئددی قیزی واریدی، اوبیرینین یئددی اوغلو. یئددی اوغلان آتاسی قارداشینی گؤرنده اونو لاغا قویوب دئیردی: سلام علیکم، یئددی قانجیق آتاسی. یئددی قیز آتاسی اوتانیب باشینی آشاغا سالیب ائوینه گئدهردی. بیرگون بؤیوک قیز آتاسینین چوخ توتقون، سیخیلمیش اولدوغونو، آغلاماق حالیندا گؤردو. دئدی: آتا نه اولوب مگر؟ آتاسی دئدی: عمیز منی هر گؤرنده "یئددی قانجیق آتاسی" دئییر، منده جاوابینی وئرنمیرم. قیز دئدی: آتا او٘زولمه، صاباح عمیمه راس گلنده جاوابیندا دئ: علیک السلام یئددی کؤپک آتاسی. بیر اوغلان سندن، بیر قیز مندن، سفره یوللایاق، گؤرهک هانگیسی یاخجی چؤرهک چیخاردا بیلر. یئددی قیز آتاسی سئویندی. شام لارین یئییب یاتدیلار. سونرا کی گون گئنه ایکی قارداش ا٘و٘ز او٘زه چیخدیلار. یئددی اوغلان آتاسی دئدی: سلام علیکم یئددی قانجیق آتاسی. اوبیری قارداش باشینی قووزاییب دئدی: علیک السلام یئددی کوپک آتاسی! بیر اوغلان سندن، بیر قیز مندن، سفره یوللایاق، گؤرهک هانگیسی یاخجی چؤرهک چیخاردا بیلر. یئددی اوغلان آتاسی راضیلاشدی. اؤز اؤزونه دئدی: نه جور اولسا، قیزلارین ال آیاغی اولماز، اوغلانلارین قاباغینا چیخانماز، چؤرهک تاپانمازلار. سونراسی گون قارداشلار گو٘جلری جه یول زوماری حاضیرلادیلار. قیز ایله اوغلان آتا مینیب، شهردن ائشیه چیخدیلار. گئدیب گئدیب، بیر "ایکی یولا" یئتیشدیلر. بیر داش او٘سته یازمیشدی: بو یولون قاییدشی وار. اوبیری یولون قاییدشی یوخدو. اورا گئدن قاییتمییب. عموغلو دئدی: من قاییدیشی اولمایان یولدان گئدیرم. عم قیزی دئدی: یوخ من بو یولدان گئدیرم. سن او قاییدیشی اولانا گئت. عموغلو قبول ائله دی. بیر ایل سونرا بوردا بیر بیرلریله گؤروشسونلر دئیه سؤزلشدیلر. تئز یئتیشن اوبیرینی گؤزله سین. هرهسی اؤز یولونو توتوب گئتدی. قیز گئتدی گئتدی بیر شهره یئتیشدی. آتینی ساتیب بیر دست کیشی پالتاری آلیب، گئییب، گئتدی بیر دمیرچینین یانیندا شاییرد اولدو. گو٘نلر کئچدی. دمیرچی بیرآز دقت ائدیب گؤردو شاییردینین داورانیشلاری اوغلان کیمی دئییل. آما بیر سؤز دئمه دی. گئنه نئچه گو٘ن کئچدی. دمیرچی گؤردو یوخ بابا، شاییردی قیزدی کی قیزدی. دا اؤزونو ساخلایانمییب گلدی آناسنینا دئدی:
قولو قولباغ یئریدی
بوینو گردن بند یئریدی
بارماغی او٘زوک یئریدی
آنا شاییرد قیزدی، قیز!
ننه سی سینیرله نیب دئدی: اوغلان بو سوزلری بوراخ. خالقین اوشاغینا سؤز چیخارتما. حلیم خان ال چکمه دی. دئدی: ننه، اینان شاییردیم قیزدی. دالیسی جان سؤز چیخارتمیرام. سونوندا ننه سی دئدی: ایندی کی تویوق بیر قیچلی دی، باشقا بیر یول قاباغینا قویورام ایشین آصلینی آستارینی تاپاسان. آخشام اونو گزمه یه آپار. اؤنجه مینجیق داغینا گئدین، سونرا دا قیلینج داغینا. مینجیقلاردان خوشلانسا، قیز اولدوغونو بیل، قیلینج دان قمه دن خوشو گلسه، اوغلان اولدوغونو بیل. تازی ایت آنا اوغولون سؤزلرینی ائشیدیب، قاچیب گئتدی قیزا خبر وئردی. قیز دئدی: سنجه من نه ائتمه لی یم؟ تازی دئدی: فیکریوی راحاتسیز ائتمه. مینجیق داغینا یئتیشنده اؤزونو او یولا وور، مینجیقلارا ساقین ال وورما، آما قیلینج قمه داغینا یئتیشینجه ماراقلان، نئچه قمه قیلینج دا گؤتوروب، بئلیوه باغلا، دئ کی عجب گوزل شئی لر تاپمیسان. آخشاما یاخین حلیم خان دئدی: من یورولدوم. تو٘کانی باغلیاق گئدیب بیر آز دولاناق. اؤنجه مینجیق داغینا گئتدیلر. حلیم خان اؤزو مینجیق لارا ساری گئدیب، اووجونو دولدوروب، گتیریب، قیزا گؤستردی. قیز دئدی: اوستا بولار قیز اوشاقلارینا ایش وئرر. آت گئتسین. حلیم خان مینجیقلاری آتدی. سونرا قیلینج داغینا گئتدیلر. قیز هی بهبه! دئییب، سئوینیر، قیلینج لاری قمه لری ذووق شووق لا بیر بیر گؤتوروب دنه ییردی. او٘چ دوردون ده بئلینه باغلاییب دئدی: جوانا بئله شئی لر لازیمدی.
آردی وار...
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
Telegram
ادبیات سئونلر
بوکانال ادبیات سئونلر قوروپونون سئچیلمیش اثرلری دیر
کانالدا کی یازیلاری کانالین لینکینی وئرمک شرطی ایله پایلاشماق اولار.
کانالدا کی یازیلاری کانالین لینکینی وئرمک شرطی ایله پایلاشماق اولار.
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
اوشاق ادبیاتی
«کارتون»
اوشاق ادبیاتی هر هفته پنجشنبه گونو ادبیات سئونلر کانالیندا .
اوشاق ادبیاتینا دایر یازیلارینیزی بیزه گوندرین .
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
«کارتون»
اوشاق ادبیاتی هر هفته پنجشنبه گونو ادبیات سئونلر کانالیندا .
اوشاق ادبیاتینا دایر یازیلارینیزی بیزه گوندرین .
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
«بهروزمطلب زاده»
حسن ریاضی، آن جان شیفته
و یک سوژه، دو روایت، صد سال فاصله!
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
حسن ریاضی، آن جان شیفته
و یک سوژه، دو روایت، صد سال فاصله!
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
«بهروزمطلب زاده»
حسن ریاضی، آن جان شیفته
و یک سوژه، دو روایت، صد سال فاصله!
فصل خزان است. فصل برگ ریزان جان های شریفی که سالهای فراوان دیگر می توانستند ببالند و معنای زنده بودن و سربلند زیستن را به دیگران بیاموزند. فصل خبرهای بد و ناخوشیند است. خبرهای بد، وقتی می آیند، پشت سرهم می آیند.
هنوزازبهت وُ ناباوری خبرمرگ عزیزی خلاص نشده ای که خبرمرگ عزیز دیگری ازراه میرسد. خبرهای بد، مثل واگن های به هم بسته قطار پشت سرهم می آیند. مانند فروافتادن برگ های درختان خزان دیده پائیزی. سیاوش شجریان، علی اشرف درویشیان، فریبرز رئیس دانا، ملکه محمدی، احمد محمود، نجف بندری، مظفرعلی عباسی، سیفی اکبری سیامک لطف الهی و ...و...و...
آدمی چه موجود غریبی است.
گاهی بی آنکه انتظارش را داشته باشی خبراز دست دادن کسانی را می شنوی که چون صاعقه ای ناگهانی، برسرت آوار می شود، روحت را می آزارد، شیشه جانت را میشکند، و آسمان آبی دلت را مانند امواج خروشان اقیانوس، به تلاطم در می آورد و سربه صخره غم می کوبد.
پنجشنبه 28 مرداد 1400 است، یک روز نحس در تاریخ مردم سرزمین ما، روزی که جانیان و جنایت کاران حاکم بر جهان به اصطلاح «آزاد»، با بسیج عوامل مزدورخود کودتای ننگین 28 مرداد سال 1332 را به راه انداختند و با ساقط کردن حکومت ملی دکتر محمد مصدق بار دیگرشریان های حیاتی جامعه ایران را قبضه کردند و نوکر بی اراده ای چون، محمدرضا پهلوی را بر اریکه قدرت نشاندند.
در چنین روزشومی، هنوز آفتاب بطور کامل سرازافق در نیاورده بود که، تلفن زنگ میزند.
تلفن را برمیدارم. ازایران است. قبل از آنکه جواب بدهم، کمی مکث می کنم، مثل بوکسوری که گارد بگیرد و آماده دفع ضربه های حریف باشد، خودم را آماده می کنم. به تجربه دریافته ام که تلفن های صبح زود ازایران خبرخوش یُمنی با خود ندارد. رفیقی، بغض کرده و باصدائی که مانند صفحه گرامافون خط افتاده خش دارد و می لرزد، می نالد :
« امروز صبح قلب پرشورو مهربان استاد حسن ریاضی «ایلدیریم» ازطپیدن باز ماند، او هم رفت!»،
با شنیدن این خبرلحظه ای دست و پای خودم را گم می کنم. اول باورم نمی شود. یا نمی خواهم که باورم بشود. با این که جسته گریخته چیزهائی درباره بستری شدن او در بیمارستان شنیده بودم، اما این که آن هیولای بی چشم و روی مرگ، درست در پشت پنجره جان شریف اوکمین کرده است و به همین زودی چهره زشت و پلیدش را نشان خواهد داد، چیزی نمیدانستم.
دل آدمی زمین پر حاصلی است که اگر قدرش را بداند و علف های هرز آن را وجین کند و آن را برای کاشتن درخت دوستی و رفاقت های دوامدار آماده کند، قطعا آفتاب مهربان هم مهر و گرمای خود را از آن دریغ نخواهد کرد.
اکنون می شنوم که او دیگر نیست. ولی یقین دارم که نه من و نه همه آنهائی که استاد حسن ریاضی را می شناختند وحتی اگر یک باراو را دید بودند فراموشش نخواهند کرد. بگذریم.
با تاسفی عمیق ازدریافت خبرازدست دادن استاد حسن ریاضی درذهن خود کلنجار می روم ویاد چند حادثه کوچک مربوطه به او می افتم.
اواخرماه اوت سال 2019 بود. من یک داستان ازخانم رقیه کبیر و مشابه همان داستان از جلیل محمد قلی زاده را ترجمه کرد ه بود. نام نوشته خانم کبیری «پاسبانان رَحِمَم » و نام نوشته جلیل محمد قلی زاده نیز «درخت سوراخ» بود.
من آن دو ترجمه را تحت عنوان « یک سوژه، دو روایت، صد سال فاصله! » در آوردم، ابتدا می خواستم آن را برای انتشار به چند سایت اینترنتی بفرستم. اما درست ترآن دیدم، محض احترام هم که شده، آن را برای خانم کبیری بفرستم و نظرش را جویا شوم. همین کار را هم کردم. خانم کبیری با عوض کردن یکی دوکلمه و تغییر کوچکی در نام داستان، آن را به همراه یادداشت کوچکی برایم پس فرستاد. ایشان درآن یادداشت خبرشرکت داستانشان در یک مسابقه داستان نویسی را داده بودن که گویا درمیان چند داستان منتخب آن مسابقه هم قرار گرفته بود.
بدنبال این قضیه من در تاریخ 2 نوامبر سال 2019 ایمیلی به زبان فارسی وبا مضمون زیربرای استاد حسین ریاضی «ایلدریم» مسئول و سردبیرمجله «آذری» نوشتم :
سلام آقای ریاضی گرامی!
از اینکه وقت گران بهایتان را می گیرم، حتمن مرا به بزرگی خود خواهید بخشید.
راستش را بخواهید من مدتی پیش ازاین، حکایت کوچکی ازجلیل محمد قلی زاده خواندم که ازجهت مضمون و محتوا، بسیار به داستان «بطنیمین قراولاری» خانم کبیری» شباهت داشت .
اینکه دو نویسنده، دردو زمان مختلف، اما با یک صد سال فاصله، به یک موضوع مشخص و مشترک اجتماعی و فرهنگی می پردازند و انگشت بر زخم ناسوری می گذارند که هنوزآکتوئل است، البته هر کدام با شیوه و زبان خاص خود، مرا تشویق کرد تا هردو نوشته را به زبان فارسی برگردانم. من برگردان هر دو نوشته را برای خانم کبیری فرستادم.
حسن ریاضی، آن جان شیفته
و یک سوژه، دو روایت، صد سال فاصله!
فصل خزان است. فصل برگ ریزان جان های شریفی که سالهای فراوان دیگر می توانستند ببالند و معنای زنده بودن و سربلند زیستن را به دیگران بیاموزند. فصل خبرهای بد و ناخوشیند است. خبرهای بد، وقتی می آیند، پشت سرهم می آیند.
هنوزازبهت وُ ناباوری خبرمرگ عزیزی خلاص نشده ای که خبرمرگ عزیز دیگری ازراه میرسد. خبرهای بد، مثل واگن های به هم بسته قطار پشت سرهم می آیند. مانند فروافتادن برگ های درختان خزان دیده پائیزی. سیاوش شجریان، علی اشرف درویشیان، فریبرز رئیس دانا، ملکه محمدی، احمد محمود، نجف بندری، مظفرعلی عباسی، سیفی اکبری سیامک لطف الهی و ...و...و...
آدمی چه موجود غریبی است.
گاهی بی آنکه انتظارش را داشته باشی خبراز دست دادن کسانی را می شنوی که چون صاعقه ای ناگهانی، برسرت آوار می شود، روحت را می آزارد، شیشه جانت را میشکند، و آسمان آبی دلت را مانند امواج خروشان اقیانوس، به تلاطم در می آورد و سربه صخره غم می کوبد.
پنجشنبه 28 مرداد 1400 است، یک روز نحس در تاریخ مردم سرزمین ما، روزی که جانیان و جنایت کاران حاکم بر جهان به اصطلاح «آزاد»، با بسیج عوامل مزدورخود کودتای ننگین 28 مرداد سال 1332 را به راه انداختند و با ساقط کردن حکومت ملی دکتر محمد مصدق بار دیگرشریان های حیاتی جامعه ایران را قبضه کردند و نوکر بی اراده ای چون، محمدرضا پهلوی را بر اریکه قدرت نشاندند.
در چنین روزشومی، هنوز آفتاب بطور کامل سرازافق در نیاورده بود که، تلفن زنگ میزند.
تلفن را برمیدارم. ازایران است. قبل از آنکه جواب بدهم، کمی مکث می کنم، مثل بوکسوری که گارد بگیرد و آماده دفع ضربه های حریف باشد، خودم را آماده می کنم. به تجربه دریافته ام که تلفن های صبح زود ازایران خبرخوش یُمنی با خود ندارد. رفیقی، بغض کرده و باصدائی که مانند صفحه گرامافون خط افتاده خش دارد و می لرزد، می نالد :
« امروز صبح قلب پرشورو مهربان استاد حسن ریاضی «ایلدیریم» ازطپیدن باز ماند، او هم رفت!»،
با شنیدن این خبرلحظه ای دست و پای خودم را گم می کنم. اول باورم نمی شود. یا نمی خواهم که باورم بشود. با این که جسته گریخته چیزهائی درباره بستری شدن او در بیمارستان شنیده بودم، اما این که آن هیولای بی چشم و روی مرگ، درست در پشت پنجره جان شریف اوکمین کرده است و به همین زودی چهره زشت و پلیدش را نشان خواهد داد، چیزی نمیدانستم.
دل آدمی زمین پر حاصلی است که اگر قدرش را بداند و علف های هرز آن را وجین کند و آن را برای کاشتن درخت دوستی و رفاقت های دوامدار آماده کند، قطعا آفتاب مهربان هم مهر و گرمای خود را از آن دریغ نخواهد کرد.
اکنون می شنوم که او دیگر نیست. ولی یقین دارم که نه من و نه همه آنهائی که استاد حسن ریاضی را می شناختند وحتی اگر یک باراو را دید بودند فراموشش نخواهند کرد. بگذریم.
با تاسفی عمیق ازدریافت خبرازدست دادن استاد حسن ریاضی درذهن خود کلنجار می روم ویاد چند حادثه کوچک مربوطه به او می افتم.
اواخرماه اوت سال 2019 بود. من یک داستان ازخانم رقیه کبیر و مشابه همان داستان از جلیل محمد قلی زاده را ترجمه کرد ه بود. نام نوشته خانم کبیری «پاسبانان رَحِمَم » و نام نوشته جلیل محمد قلی زاده نیز «درخت سوراخ» بود.
من آن دو ترجمه را تحت عنوان « یک سوژه، دو روایت، صد سال فاصله! » در آوردم، ابتدا می خواستم آن را برای انتشار به چند سایت اینترنتی بفرستم. اما درست ترآن دیدم، محض احترام هم که شده، آن را برای خانم کبیری بفرستم و نظرش را جویا شوم. همین کار را هم کردم. خانم کبیری با عوض کردن یکی دوکلمه و تغییر کوچکی در نام داستان، آن را به همراه یادداشت کوچکی برایم پس فرستاد. ایشان درآن یادداشت خبرشرکت داستانشان در یک مسابقه داستان نویسی را داده بودن که گویا درمیان چند داستان منتخب آن مسابقه هم قرار گرفته بود.
بدنبال این قضیه من در تاریخ 2 نوامبر سال 2019 ایمیلی به زبان فارسی وبا مضمون زیربرای استاد حسین ریاضی «ایلدریم» مسئول و سردبیرمجله «آذری» نوشتم :
سلام آقای ریاضی گرامی!
از اینکه وقت گران بهایتان را می گیرم، حتمن مرا به بزرگی خود خواهید بخشید.
راستش را بخواهید من مدتی پیش ازاین، حکایت کوچکی ازجلیل محمد قلی زاده خواندم که ازجهت مضمون و محتوا، بسیار به داستان «بطنیمین قراولاری» خانم کبیری» شباهت داشت .
اینکه دو نویسنده، دردو زمان مختلف، اما با یک صد سال فاصله، به یک موضوع مشخص و مشترک اجتماعی و فرهنگی می پردازند و انگشت بر زخم ناسوری می گذارند که هنوزآکتوئل است، البته هر کدام با شیوه و زبان خاص خود، مرا تشویق کرد تا هردو نوشته را به زبان فارسی برگردانم. من برگردان هر دو نوشته را برای خانم کبیری فرستادم.
ایشان با حک و اصلاح ترجمه نوشته خودشان آن را به خود من برگرداندند و نوشتند که دراین مورد با شما صحبت کرده اند و ازمن خواستند تا با نوشتن مقدمه کوتاهی آن را به ایمیل شما بفرستم.
راستش با توجه به حساس بودن مسئله و مشکلاتی که در جامعه دربرخورد با چنین مسائلی هست، و اینکه من از آنجا دورم و فقط دستی بر آتش دارم به این نتیجه رسیدم که ترجمه هر دو حکایت را برای شما بفرستم و از شما خواهش کنم اگر چنانچه آن را قابل چاپ و نشر دانستید خودتان زحمت نوشتن آن "چند خط مقدمه " را بکشید.
از شما یک جهان سپاسگذارم و برایتان شادی و تندرستی و سربلندی آرزو می کنم. با مهر و ارادت بهروز مطلب زاده.
گذشت تا اینکه به تاریخ شنبه 30 ماه نوامبرهمان سال، ایمیلی به زبان ترکی آذربایجانی ازآقای ریاضی بدستم رسید. درزیر بخش خلاصه شده ایمیل او را میخوانید:
سلام. عزیز دوست. خانم کبیری منه زنگ ائله دی کی او حکایه نی من اوستونده ایشله میشم و گؤندرمیشم باشقا یئره مساییقه یه . او رادا چاپ اولاجاق. سیز اونون آدینی دییشین.
من قبول ائتمه دیم ... من ادبیات عاشیقیم ... سیزدن خواهیش ائدیرم با شقا یازیلاردان ، خصوصاً آوروپا یازیچیلاریندان بیزه ترجمه لر گؤندرین. بورالاردا کی لاری قوی ...
ساغ اولون.
مندن نه ایسته سه نیز منه یازین باشقالارینین واسطه سی له یوخ... دده بابا دئمیشکن اوزاق یئرین حالواسینی هولا ایله دؤیرلر. سنه ودوستلارا جان ساغلیغی. حسن.
ترجمه به فارسی : دوست عزیز سلام. خانم کبیری به من زنگ زدو گفت که من برروی این داستان کار کرده ام. آن را برای جای دیگری فرستاده ام برای شرکت در یک مسابقه. درآنجا چاپ خواهد شد. شما نام آن را عوض کنید.
من قبول نکردم ...من عاشق ادبیاتم ...از شماخواهش می کنم از نوشته های دیگر، به ویژه ترجمه هائی از نویسندگان اروپائی برایما بفرستید. اینجائی ها را بگذارید ...
زنده باشید.
هرچه از من میخواهید برایم بنویسید، اما نه به وسیله دیگران. به قول نیاکانمان حلوای دوردست ها را بر سرخرمن می پزند. (معادل : سیلی نقد به از حلوای نسیه) برای تو و دوستان سلامتی آرزو می کنم. حسن.
راستش را بخواهید پس از دریافت این ایمیل ازاستاد حسن ریاضی، و از دل چرکینی او از روابطی از آنگونه که من با گذاشتن سه نقطه خلاصه اش کردم، ازخیر چاپ «یک سوژه، دو روایت، صد سال فاصله!» گذشتم. اما اینک که او دیکر در میان ما نیست و ما گُلغَمِ نبودش را دردل غمزده خویش آبیاری می کنیم. فکرکردم انتشار آن بویژه در شماره دوسالگی ارژنگ بی مناسبت نباشد.
یک سوژه، دو روایت، صد سال فاصله!
1
درخت سوراخ! *
این « پیر» مجرب، در روستای قاسم لی ازتوابع آغدام قرار دارد، انتهای دو شاخه جدا شده این درخت، درقسمت بالا، به هم جوش خورده و بینشان یک سوراخ درست شده است. این «پیر»، یاور زنانی است که باردار نمی شوند.
خواهرانی که دل شان بچه می خواهد، شب های جمعه، مقداری کلوچه می پزند و با خودشان نزد درخت سوراخ دار میبرند. بعد از پخش کلوچه بین فقرا، زنی که بچه دار نمی شود، از بین سوراخ درخت رد می شود و طبق روایت ها، به خواست خود نائل می شود.
اگر یکی از خانم ها نتواند از سوراخ درخت بگذرد،آن وقت برای همیشه از خود ناامید شده و مایوس، به خانه خود برمی گردد.
2
نگهبانان رَحِمِ ام!
این داستان تقدیم را می کنم به همه عروس های خردسال وطنم.
مانند جانوری هستم که توی تله گیرکرده باشد. مادر شوهرم، شانه هایم را گرفته می کشد و مادرم هم پاهایم هُل می دهد و گاهی هم با دستش به کشاله های رانم فشارمی آورد تا شاید نیمه بیرون مانده بدنم را از توی سوراخ رد کند.
بدنم، از سینه به بالا، به سمت کوه و ازباسن به پائین به سمت دره ای که زیر سایه کوه قراردارد آویزان مانده است. دست هام را که در میان سوراخ گیر کرده، حتی نمی توانم تکان بدهم.
من نه در تله یک شکارچی مسلح، بلکه در بند نگهبان های رَحِمَم، مادر و مادر شوهرم گرفتار شده بودم. مادر و مادر شوهرم اگرچه شکارچی نیستند، اما آنها برای شکار یک نطفه از چنگ این سنگ، مرا به این دام انداخته اند.درست مث سگی که در راهِ آب گرفتار شده باشد، من هم در این سوراخ گرفتار شده ام.
اگر در«راهِ آب» گیر کرده بودم، حداقل این امید را داشتنم که فشارزیاد آب مرا با خود ببرد، اما آب کجا و سوراخ این سنگ کجا!.
درهمه عمر پانزده ساله ام، هیچ وقت به چنین فشار و تنگنائی گرفتار نشده بودم. مادر و مادرشوهرم غُرغُر کنان در تلاش گذراندن من ازاین سوراخ بودند. نمیدانم، مانده ام که به غُرغُرهای آن ها گوش بدهم یا درفکر جانم باشم که در این سوراخ گیر کرده و به بند کشیده شده.
راستش با توجه به حساس بودن مسئله و مشکلاتی که در جامعه دربرخورد با چنین مسائلی هست، و اینکه من از آنجا دورم و فقط دستی بر آتش دارم به این نتیجه رسیدم که ترجمه هر دو حکایت را برای شما بفرستم و از شما خواهش کنم اگر چنانچه آن را قابل چاپ و نشر دانستید خودتان زحمت نوشتن آن "چند خط مقدمه " را بکشید.
از شما یک جهان سپاسگذارم و برایتان شادی و تندرستی و سربلندی آرزو می کنم. با مهر و ارادت بهروز مطلب زاده.
گذشت تا اینکه به تاریخ شنبه 30 ماه نوامبرهمان سال، ایمیلی به زبان ترکی آذربایجانی ازآقای ریاضی بدستم رسید. درزیر بخش خلاصه شده ایمیل او را میخوانید:
سلام. عزیز دوست. خانم کبیری منه زنگ ائله دی کی او حکایه نی من اوستونده ایشله میشم و گؤندرمیشم باشقا یئره مساییقه یه . او رادا چاپ اولاجاق. سیز اونون آدینی دییشین.
من قبول ائتمه دیم ... من ادبیات عاشیقیم ... سیزدن خواهیش ائدیرم با شقا یازیلاردان ، خصوصاً آوروپا یازیچیلاریندان بیزه ترجمه لر گؤندرین. بورالاردا کی لاری قوی ...
ساغ اولون.
مندن نه ایسته سه نیز منه یازین باشقالارینین واسطه سی له یوخ... دده بابا دئمیشکن اوزاق یئرین حالواسینی هولا ایله دؤیرلر. سنه ودوستلارا جان ساغلیغی. حسن.
ترجمه به فارسی : دوست عزیز سلام. خانم کبیری به من زنگ زدو گفت که من برروی این داستان کار کرده ام. آن را برای جای دیگری فرستاده ام برای شرکت در یک مسابقه. درآنجا چاپ خواهد شد. شما نام آن را عوض کنید.
من قبول نکردم ...من عاشق ادبیاتم ...از شماخواهش می کنم از نوشته های دیگر، به ویژه ترجمه هائی از نویسندگان اروپائی برایما بفرستید. اینجائی ها را بگذارید ...
زنده باشید.
هرچه از من میخواهید برایم بنویسید، اما نه به وسیله دیگران. به قول نیاکانمان حلوای دوردست ها را بر سرخرمن می پزند. (معادل : سیلی نقد به از حلوای نسیه) برای تو و دوستان سلامتی آرزو می کنم. حسن.
راستش را بخواهید پس از دریافت این ایمیل ازاستاد حسن ریاضی، و از دل چرکینی او از روابطی از آنگونه که من با گذاشتن سه نقطه خلاصه اش کردم، ازخیر چاپ «یک سوژه، دو روایت، صد سال فاصله!» گذشتم. اما اینک که او دیکر در میان ما نیست و ما گُلغَمِ نبودش را دردل غمزده خویش آبیاری می کنیم. فکرکردم انتشار آن بویژه در شماره دوسالگی ارژنگ بی مناسبت نباشد.
یک سوژه، دو روایت، صد سال فاصله!
1
درخت سوراخ! *
این « پیر» مجرب، در روستای قاسم لی ازتوابع آغدام قرار دارد، انتهای دو شاخه جدا شده این درخت، درقسمت بالا، به هم جوش خورده و بینشان یک سوراخ درست شده است. این «پیر»، یاور زنانی است که باردار نمی شوند.
خواهرانی که دل شان بچه می خواهد، شب های جمعه، مقداری کلوچه می پزند و با خودشان نزد درخت سوراخ دار میبرند. بعد از پخش کلوچه بین فقرا، زنی که بچه دار نمی شود، از بین سوراخ درخت رد می شود و طبق روایت ها، به خواست خود نائل می شود.
اگر یکی از خانم ها نتواند از سوراخ درخت بگذرد،آن وقت برای همیشه از خود ناامید شده و مایوس، به خانه خود برمی گردد.
2
نگهبانان رَحِمِ ام!
این داستان تقدیم را می کنم به همه عروس های خردسال وطنم.
مانند جانوری هستم که توی تله گیرکرده باشد. مادر شوهرم، شانه هایم را گرفته می کشد و مادرم هم پاهایم هُل می دهد و گاهی هم با دستش به کشاله های رانم فشارمی آورد تا شاید نیمه بیرون مانده بدنم را از توی سوراخ رد کند.
بدنم، از سینه به بالا، به سمت کوه و ازباسن به پائین به سمت دره ای که زیر سایه کوه قراردارد آویزان مانده است. دست هام را که در میان سوراخ گیر کرده، حتی نمی توانم تکان بدهم.
من نه در تله یک شکارچی مسلح، بلکه در بند نگهبان های رَحِمَم، مادر و مادر شوهرم گرفتار شده بودم. مادر و مادر شوهرم اگرچه شکارچی نیستند، اما آنها برای شکار یک نطفه از چنگ این سنگ، مرا به این دام انداخته اند.درست مث سگی که در راهِ آب گرفتار شده باشد، من هم در این سوراخ گرفتار شده ام.
اگر در«راهِ آب» گیر کرده بودم، حداقل این امید را داشتنم که فشارزیاد آب مرا با خود ببرد، اما آب کجا و سوراخ این سنگ کجا!.
درهمه عمر پانزده ساله ام، هیچ وقت به چنین فشار و تنگنائی گرفتار نشده بودم. مادر و مادرشوهرم غُرغُر کنان در تلاش گذراندن من ازاین سوراخ بودند. نمیدانم، مانده ام که به غُرغُرهای آن ها گوش بدهم یا درفکر جانم باشم که در این سوراخ گیر کرده و به بند کشیده شده.