ادبیات سئونلر
3.12K subscribers
6.98K photos
2.46K videos
1.03K files
18.2K links
بوکانال ادبیات سئونلر قوروپونون سئچیلمیش اثرلری دیر
کانالدا کی یازیلاری کانالین لینکینی وئرمک شرطی ایله پایلاشماق اولار.
Download Telegram
۹) شما در مسیر زاینده نویسندگی سراینده هم هستید. دراین باره سخنی داشته باشید به شناخت بیشتر و بهتر برای خوانندگان امروز ؟
۹_ احساس است که رقم می زند وقدم می ‌زند
حرکت یک پرنده در آسمان یاافتادن یک برگ از درخت ویا هر چیزی که احساس من را به چالش بکشد دست آویزی برای نوشتن به من می دهد.
تنهایی انسانها خیلی عمیق است .اساسا در تنهایی هاست که نوشتن شکل می گیرد.درجمعیت ،پریشانی جلوه گری می کند.درست است که انسان هرگز نمی تواند به تنهایی زندگی را به پیش ببرد ولی نویسنده و شاعر در تنهایی شکوفا می شوند .تنهایی همیشه تنها نشستن نیست .گاهی در جمع هستی ولی تنهایی.
وقتی حرفهایت را نمی فهمند.این خودش انگیزه می شود برای نوشتن.
برای برون ریزی هر حس مبهمی که در درونت شعله ور است.پس با نوشتن است که می توان اندکی از رنج تنهایی کاست‌.
درنوشتن شعر این تنهایی خیلی بیشتر رخ می دهد. احساس بر قلم سوار می شود واز زبان هر موجود چه جاندار وچه نبات می شود نوشت.

ولی گاهی در نوشتن شعر خیلی شخصی برخورد می کنم .شعر باید از دروازه های شخصی خارج شود وبه مرز جهانی بودن برسد.
امیدوارم یک روز به این نقطه برسم که احساس مشترک انسانها باشم
۱۰) از اصالت تجربه سخن شد در مسیر پاسخ گویی ها.کنون درباره آموزگاری و کارکردهای مهم پرورشی خویش تا کنون که بازنشسته هستید یک گزارش اجمالی دهید که خوانندگان جوان با جنبه های مختلف کاری شما آشنا شوند؟
۱۰_زندگی سراسر تجربه است.تجربه نقشی بسیار ارزنده در پویایی اندیشه وسلوک زندگی ما ایفا می کند .
فرزند انسان از همان نخستین روز که خودش را می شناسد پا به پای تجربه پیش می رود.راه رفتن،حرف زدن و آشنایی با محیط اطرافش را از طریق تجربه می آموزد.بارها زمین می خورد تا این تجربه راه درست رفتن را به او می آموزد.بارها کلمات را اشتباه ادا می کند تا طرز صحیح صحبت کردن وبرقراری ارتباط را فرا می گیرد.
ظریفی گفته است.تجربه مدرسه خوبی است اما افسوس شهریه اش گران است.
شهریه اش تمام عمر آدمی است.
سالها آشنایی با کتاب و دفتر وتدریس در گذر زمان به من نوشتن وبیان احساسات را آموخته کرد.
معلم بودن وعلی الخصوص دبیر ادبیات بیشتر با ذوق آمیخته است.
صرف شعر خواندن ومعنی کردن اشعار انتقال احساس را میسر نمی کند.باید از جان برآید تا لاجرم بر جان مخاطب نفوذ کند.
کلاسهای ادبیات همیشه برای من جذاب بوده وسعی کردم که از عهده بیان درست واصولی مطلب بر بیایم ونه به تمامی اما می توانم اقرار کنم تا حدی از عهده برامدم وخدا را براین لطفش سپاس بی‌حد دارم.
این آمیخته بودن با جان به من جرات داد تا بنویسم واز بایگانی کلمات استفاده فراوان ببرم .هرچند در ابتدای راهم وحتی نتوانم به انتها برسانم این باری که بر دوش گرفته ام .اما خوشحالم که می توانم بنویسم ولگام احساسم را به دست چابک سوار قلم بدهم تا در فضای اندیشه ام جولان بدهد.
۱۱) فرهنگ اجتماعی را با چه شرایطی می بایست در نوشتار پی گرفت؟
مقوله فرهنگ شامل تمامی باورها وسنن وآیین هایی است که از دوران گذشته به نسل های بعدی منتقل شده است و وظیفه هر نویسنده انتقال فرهنگ صحیح به مخاطبان خود است.
اگر بگوییم که نویسنده یک مصلح اجتماعی می تواند باشد پربی راه نگفته ایم.در اجتماعی که زندگی می کنیم همیشه با مظاهر مختلف فرهنگ های گونه گونه در تضاد وتعارض ویا هم زیستی قرار می گیریم
در نتیجه باید از بین خرده فرهنگ هایی که سایش فرهنگ کلان جامعه را درخود دارد جلو گیری کنیم .
مثلا در مقوله زبان یک نویسنده موظف است از ورود الفاظی که به اصل زبان آسیب می رساند جلوگیری به عمل بیاورد.
نمی گوییم یک نویسنده معلم اخلاق باید باشد چون در جهان حاضر ومدرن هیچ انسانی تمام قد کامل ومتعالی نیست
ولی در حد توانش می تواند برطبق اصول وباورهای زیسته جهان خود دست به آفرینش بزند ونسل جوان را با خود همراه بسازد‌
امید وارم که بتوانیم از عهده این کار به نحو احسن بربیاییم
12)از اینکه در این گفتگو شرکت کردید سپاسگزارم. سخن پایانی خویش را بفرمایید؟
همیشه سخت ترین کارها انتهای هر کاراست.
اینکه چه بگویی که حق مطلب را ادا کرده باشی سوالی بی پاسخ وجوابی مبهم نداده باشی .
نوشتن و احساس را تسلیم قلم کردن بسیار زیبا ولذت بخش است .
گاهی ساعتها با خودت کلنجار می روی تا حق مطلب را ادا کنی.
می شود گفت نوشتن نوعی زایمان ذهنی است که همیشه با درد همراه است .گاهی یک نوشته روزها تورا شکنجه می کند در خواب و بیداری مشغولت می کند تا از زهدان مغز برروی قلم بنشیند وتو خرسند وراضی از این فرزند تازه به دنیا آمده باشی .
گاهی روزها مریض می شوی وقتی داستانی می نویسی چون در قالب شخصیت می روی ودردهایش را احساس می کنی .

ولی درکنار این ها برای من خوشبختی بزرگی بود که در مسیری قرار گرفتم که بتوانم بنویسم واین خوشبختی را مدیون لطف اساتیدی هستم که در طی مسیر همراه وراهنمایم بودند
به قول حافظ
قطع این مرحله بی همرهی خضر مکن
ظلمات است بترس از خطر گمراهی .

از دکتر عزیز جناب پورفریاد ومحبت بی دریغ وبی شائبه شان بی نهایت سپاس گزارم .خداوند را شاکرم که با ایشان آشنا شدم واز راهنمایی‌های ایشان بهره مند شدم. امیدوارم در این مسیر طولانی که پیش رو دارم بتوانم همچنان چونان شاگردی زانوی ادب برزمین بزنم ودر محضرشان از آموختن بی نصیب نباشم
نگاه به گذشته همیشه انسان را غرق افسوس می کند که ایکاش فرصت ها دوباره دست یافتنی می بودند .
ولی به قول مولای موحدین فرصت ها چون ابرها درحال گذرند وما قدرفرصت هارا نمی دانیم و زمانی به خود می آییم که دیر شده است .
سپاس که این وقت را در اختیارم نهادید تا دغدغه هایم را بشنوید و منتظر نظرات ارزشمند وکار گشای اساتید هستم.
با ادب و احترام.

https://t.me/Adabiyyatsevanlar
اخیرا یار دیرین ادبیات سئونلرسرکار خانم« سوسن نقدی» با مجله وزین« سخن» گفتگو کردند« ادبیات سئونلر» این گفتگورا برای دوستداران خانم نقدی باز نشر می کند.

س: 1) ادبیات را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

ج: سلام خدمت مدیران وگردانندگان ماهنامه وزین سخن

سپاس از این لطف و محبت شما
ادبیات دارای تعاریف زیاد ودیدگاههای متنوعی است از آغاز خلقت انسان تا الان .از دیدگاه واژه شناسان به معنی ظرف وحسن تناول آمده است .عده ای گفته اند ادب یا فرهنگ همان دانش است .
ادبای قدیم ادب را فضیلت اخلاقی وپرهیز از خطاها نام نهاده آمد .
عده ای علم ادب را سخن سنجی وعده ای به دانش آشنایی با نظم و نثر ازجهت درستی و نادرستی خوبی وبدی ومراتب آن دانسته اند. این واژه در طول زمان دستخوش تحول گردیده است .
یونانیان قدیم ادب را فقط به معنی ومفهوم شعر به کار برده اند...
ادامه این گفتگورا در کانال «ادبیات سئونلر» بخوانید.
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
اوزل وئرلیش؛
قونو: کینایه‌لرین یارانیشی (10)
انسانین گؤوده‌سینه عایید اولان کینایه‌لر
بو گئجه: 1400/4/7
ساعات: 22«ادبیات سئونلر کانالیندا»
اوزمان:«میرحسین دلدار بناب»

https://t.me/Adabiyyatsevanlar
«احمد رضا احمدی»

فرصتی بخواهید
تا گیسوان خود را در آفتاب کنار رودخانه
شانه بزنید
فرصتی بخواهید
که مخفی ترین نام خود را
که خون شما را صورتی می کند
از رود بزرگ بپرسید
به نام آن اسب
به نام آن بیابان
شما فرصت دارید
تا چیدن گندم ها
تا زرد شدن کامل گندم ها
عاشق شوید
فقط روزهای کودکی رابرای یکدیگر
نگویید
گندم ها زرد شدند
گندم ها چیده شدند
نان گرم آماده است
ولی
شما کنار بوته های زرد ذرت باشید
آب را در کوزه بریزید
کوزه را کنار تنها بوته ی گل سرخ
بگذارید
ما
شما را هنوز به خاطر آن گل سرخ
دوست داریم.

https://t.me/Adabiyyatsevanlar
اوزل وئرلیش؛
قونو: کینایه‌لرین یارانیشی (10)
انسانین گؤوده‌سینه عایید اولان کینایه‌لر
بو گئجه: 1400/4/7
ساعات: 22«ادبیات سئونلر کانالیندا»
اوزمان:«میرحسین دلدار بناب»

https://t.me/Adabiyyatsevanlar
Audio
کینایه‌لرین یارانیشی (۱۰)
انسان گؤوده‌سینه عایید اولان کینایه‌لردن: قان ایله باغلی کینایه‌لر
اوزمان: «میرحسین دلدار بناب»

https://t.me/Adabiyyatsevanlar
Audio
کینایه‌لرین یارانیشی (۱۰)
انسان گؤوده‌سینه عایید اولان کینایه‌لردن: جان ایله باغلی کینایه‌لر
اوزمان:«میرحسین دلداربناب»

https://t.me/Adabiyyatsevanlar
Audio
کینایه‌لرین یارانیشی (۱۰)
انسان گؤوده‌سینه عایید اولان کینایه‌لردن: پوخ ایله باغلی کینایه‌لر🚫
اوزمان:« میرحسین دلدار بناب»

https://t.me/Adabiyyatsevanlar
Audio
کینایه‌لرین یارانیشی (۱۰)
انسان گؤوده‌سینه عایید اولان کینایه‌لردن: سون سؤز
اوزمان:«میرحسین دلداربناب»

https://t.me/Adabiyyatsevanlar
کنایه لرعاید مکتوب
«شریف مردی»

ایلک اؤنجه عزیز محققیمیز میرحسین دلداربناب جنابلارینا درین سایغیلاریمی بیلدیریب تشکور ائله‌ییرم. لاپ ائله بیرینجی برنامه‌دن ایندییه کیمی سؤزلرین، دئییم‌لرین و کینایه‌لرین هامیسینا دؤنه دؤنه قولاق آسمیشام، چوخلارینی هئچ ائشیتمه‌میشدیم، چوخلارینی ائشیتمیشدیم آنجاق آنلامینی بیلمیردیم یوخسا قوللانیمینی بیلمیردیم. هر حالدا بئله سؤزلر و دئییم‌لر بیزیم دیلیمیزین زنگین خزینه‌سینین بیر لایه‌سی اولاراق، قولانماغی، قوللانما باشاریسی، دانیشدیغیمیزین و بلکه ده یازیمیزین نئچه قاتلی، رنگلی اولدوغو و گئنیش معنادا ایفاده گوجوموزه یاردیم اولماسینا اینانیرام. ایشین نه درجه‌ده اهمیت‌لی اولدوغونا منیم دانیشماغیم هئچ ده گرک دَییل دیر. اوتوز ایل بیر ایشین اوغروندا زامان آییرماق ایسه، جناب دلدارین سؤزه، فرهنگه و اؤز آنا دیلینه نئجه اؤنم وئریب اوغروندا چالیشدیغینی گؤرسه‌دیر. بونلاردان واز کئچیرم. سؤز بعضی کلمه‌لره و بعضی حیطه‌لره مخصوص اولان کلمه‌لردن گئدیر. ایکی هفته بوندان قاباق دا بیر پارا سؤزلر دئمیشدیم آنجاق چالیشاجاغام داها ییغجام شکیلده نظریمی دئیم.
مساله‌یه نئچه یؤنلو گیریشمک اولار؛ آنجاق بوردا سؤز دیلیمیزده اولان بعضی دئییم‌لر و سؤزلردن گئتدییینه گؤره ائله من ده او آچیدان گیرمک ایسته‌ییرم. سؤز بو دیر: دیلیمیزده اولدوغو و بیزلرین ده بیلدیییمیز بعضی کلمه‌لری فرهنگی بیر دیسکورس یا گفتمان‌دا نئجه ایشله‌ده بیلریک یوخسا ایشله‌تمه‌یینه نجور باخا بیلریک؟
بیر: عرف، شرم، حیا و ادب، دئیه تانینان حیطه‌نین نسبی آنلامی وار؛ اؤلکه‌دن اؤلکه‌یه، فرهنگ‌دن فرهنگه بونلارین حیطه‌سی و تعریفی بوسبوتون فرقلی دیر.
ایکی: قُبح دئیه تانینان بیر قاورامین باغلی و سویوت تعریفی یوخ دیر. اینسان باشقاسینین یانیندا اؤزل یئرینی گؤرسه‌تمه‌یه یوخسا اوندان دانیشماغا قباحت دئیه بو ایشی گؤرمه‌سه ده، ائله همن قونودا بیر اوزمانین یانیندا چوخ راحات داورانیر. بئله ایسه دیسکورس یوخسا پارادایم دییشینجه هر شئی آلت اوست اولابیلر.
اوچ: اون هفته‌دیر، جناب دلدار بنابین اوتوز ایل امه‌یینه سایقی دویاراق گؤردویو ایشلردن بیر شِمّه‌سینی فرهنگی و ادبی بیر دیسکورس‌دا، اؤز ایسته‌ییمیزله قولاق آسیریق. قونو ایسه ائله ایلک باشدان بیلدیییمیز اینسان گؤوده‌سینه عایید اولان دئییم‌لر دیر.
اوسته دئدیییم سؤزلره باشقا نئچه سؤز داها آرتیریرام.
بیر: ویکتوریا دؤنمینه عایید اولان دب، عرف، دیسکورس و پارادایمی، جسارتلی دوشونورلر، چؤزولمز سانیلان چیزگیلری پوزاراق بشرین ساختا و أل‌آیاغا دولاشان سینیرلاری گئنیشله‌ندیریب، اونون اینسان گؤوده‌سی ایله باریشدیراراق چئشیتلی آلانلارا یول آچماغی باشاردیلار. بونلاردان بیری روانکاوی علمی‌دیر.
ایکی: ییرمینجی یوز ایلین فلسفه‌سینین تمل داشلاریندان اولان، اون دوققوزونجو یوز ایلین بوتون فلسفی باخیشینی قیراغا قویان، فردریش نیچه، اؤز فلسفه‌سینین بینوره‌سینی اینسان بدنینه قاییداراق قویدو. بدن ایسه بیر بوتون دیر.
اوچ: بیر شئییین آدی اولماسا، (یانی سؤزه گلمه‌سه... وَعَلَّمَ آدَمَ الْأَسْمَاءَ كُلَّهَا) اوزرینده فیکیر یوروتمک یوخسا اونا گؤره دویقو پایلاشماق اولاناقسیز دیر.
بونلار دا گئنل سؤزلردیر. ایندی گلک جناب دلدارین گؤردویو ایشه: جناب دلدار اؤز ایشینی گؤروب؛ ایندی بوردا بیز بعضی قیسملرینی ائشیدک یوخسا ائشیتمه‌یک. نه ایسه سؤز اینسان گؤوده‌سیندن گئدیرسه، اوسته دئدیییم سؤزلره قاییداراق هانسی منطق اوزره بعضی عضولاری ائشیدک بعضیلرینی ائشیتمه‌یک؟ ایش دیلخوشلوق یوخسا بیر یئره ییغیشیب بیر شئیلر دینله‌مک ایسه او باشقا. آنجاق وار اولان سؤز، کلمه، قاورام، و دئییمی ادبیات و فرهنگ‌دن، هئچ بهانه ایله سیله بیلمریک. ایندی او بهانه سانسور یوخسا حیا اولسون.
ایکینجی مساله، اویاری مساله‌سی‌دیر. هر فیلم، دانیشیق یوخسا مقاله، گئنل اولاراق بیر اورون، ایلک باشلانیشیندا محتوایا گؤره بعضی اویاریلاری مخاطبینه وئریر؛ بئله ایسه مخاطب اؤز شخصی توتومونا گؤره او محصولون ایزله‌مه‌یینه اؤزو بیر قرارا گلمه‌لی‌دیر. بوردا ایسه جناب دلدار سؤزلرینین باشلانیشیندا، یازیلی و سؤزلو اویاریلاری وئریب سونرا باشلاییر. عقل، منطق و دئموکراتیک داورانیش، باشقا کیمسه‌نین یئرینه تصمیم توتماغی ساوونمور.
سؤزو چوخ اوزاتماییم: بعضن بو، جناب دلدار بویوردوغو کیمی، آرگو سؤزلرین اوقدر ایفاده گوجو یوخاری دیر و طنز یؤنو گوجلو دیر، هر سؤزون آرخاسیندا بلکه دئیه بیلمه‌یه‌جه‌ییمیز مینلر سؤزو ساخلاییر. ائشیتدیکجه ایسه شاققا چکیب گولوروک. فرهنگ یالنیز گول و بولبول ایله دئییل، بوتون بیلدیییمز سؤزلرین قاتقیسی ایله یارانیر. اؤز بدنیمیزله داها صمیمی اولالیم.

https://t.me/Adabiyyatsevanlar
قادین ادبیاتی: اؤزل وئرلیش؛
تبریزمکتبی‌نین یئتیردیی قادین یازیچی‌لاری، شاعیرلریله تانیش اولاق.
بوگون:1400/4/8« ادبیات سئونلر کانالیندا»

حاضیرلایان:«مرجان منافزاده»

https://t.me/Adabiyyatsevanlar
«حافظ خیاوی»

هفته پیش که داشتم به خانه جدید اسباب کشی می کردم، در میان کاغذها و مجله ها هفته نامه ای را هم دیدم که سه سال پیش شماره اولش منتشر شده بود و از من هم خواسته بودند یادداشتی برای شماره اولش بنویسم که «دوست دارم نشریه چگونه باشد؟» و من اینجا آن یادداشت کوتاه را دوباره می آورم و یا به قول بعضی ها «باز نشرش» می کنم:
اگر بیست سال، پانزده سال پیش باخبر می شدم که قرار است نشریه ای منتشر شود، آرزو می کردم که کاش از مسائل و موضوع های «عمیق» و «بزرگ» بنویسند. با آدم های «مشهور» و «اندیشمند» گفتگو کنند و نظریات و حرف های آن «بزرگان» را انعکاس دهند. آن وقت ها فکر می کردم که اگر نشریه ای درباره فلسفه، درباره نیچه و هایدگر، درباره فروید و مارکس مقالات و یادداشت هایی نداشته باشد، یک چیز بی خاصیت و به درد نخوری هست.
اما حالا که به میان سالی رسیده ام دلم نشریه ای می خواهد که در آن درباره خوبی های زیتون و لیمو و بدی های نمک و شکر بنویسند. دلم می خواهد درباره کفش خوب بنویسند، درباره پاهایی بنویسند که خوب راه می روند، خوب می دوند. دلم می خواهد که طرز درست کردن سالادها و راه درست شستن کاپشن های پَر را بنویسند. آدمی سنش که بیشتر می شود تازه می فهمد که لیمو و کفش خوب از هگل و هایدگر مهم تر است.
https://t.me/Adabiyyatsevanlar
قادین ادبیاتی: اؤزل وئرلیش؛
تبریزمکتبی‌نین یئتیردیی قادین یازیچی‌لاری، شاعیرلریله تانیش اولاق.
بوگون:1400/4/8« ادبیات سئونلر کانالیندا»

حاضیرلایان:«مرجان منافزاده»

https://t.me/Adabiyyatsevanlar