ادبیات سئونلر

.سوری، نماد عشق و وفاداری، امروز در روز ولنتاین، فوت کرد!😔

سوری، گلی که در جهنم رویید و در تنهایی درگذشت⁠
⁠
«سوری» نامی آشنا برای آذربایجانی‌های ایران، به ویژه دوست‌داران شعر و ادبیات است. سوری دختری بود اهل یکی از روستاهای قزوین که برای یافتن عشق خود، رهسپار اردبیل شد. «عاصم اردبیلی»، شاعر بلندآوازه اردبیلی با سرودن شعری با نام «گلی که در جهنم رویید»، در وصف سرگذشت سوری، او را به افسانه عشق در آذربایجان بدل کرد.⁠
⁠
حدود چهار دهه قبل، پسری اردبیلی به نام «ایوب» برای گذراندن دوران سربازی خود به‌عنوان «سربازمعلم»، به روستای «قازورخان» در منطقه «الموت» استان قزوین اعزام می‌شود. ایوب در این روستا در کلاسی درس می‌دهد که سوری دانش‌آموز آن است. سوری دل‌باخته معلم جوان می‌شود و این آغازِ نزدیک به نیم‌قرن سرگشتگی سوری است.⁠
⁠
ایوب به سوری قول می‌دهد پس از پایان سربازی با او ازدواج کند اما مأموریت او در این روستا به پایان می‌رسد و به شهر زادگاهش بازمی‌گردد. تا چند ماه پس از آن، رابطه سوری و ایوب با نامه‌نگاری ادامه می‌یابد تا اين‌كه ديگر پاسخی از معلم به نامه‌های سوری داده نمی‌شود.⁠
⁠
سوری که دل‌باخته ایوب است، دیگر تاب بی‌خبری از عشق خود را از دست می‌دهد و خانه و خانواده خود را به امید یافتن ایوب رها می‌کند و رهسپار اردبیل می‌شود. در اردبیل پرسان پرسان به خانه عشق خود می‌رسد. اما زمانی که در می‌زند، زنی جوان در را باز می‌کند و سوری در صحبت با او متوجه می‌شود که ایوب متأهل و دارای زن و فرزند است. سوری چند باری هم به مدرسه‌ای که ایوب در آن معلم بوده است می‌رود اما ایوب به او بی‌اعتنایی می‌کند. پس‌ازاین اتفاق، سوری نه روی بازگشت به روستای خود را پیدا می‌کند و نه تحمل دوری از عشقش را.⁠
⁠
شهروندان اردبیلی می‌گویند سوری پس از فهمیدن واقعیت فریبی که از ایوب خورده بود، پریشان و سرگشته شد. او به مرور به فراموشی مبتلا شد و تنها زمانی که ایوب را به خاطر می‌آورد، مدتی مقابل خانه او منتظرش می‌ماند و سپس دوباره سرگردان کوچه‌های اردبیل می‌شد.⁠

⁠https://t.me/Adabiyyatsevanlar