#پریسا

من نیز ناگشوده یکی راز سر به مهر
ماتم به روزگار و سخن برسر آورم

بر آسمان روشن اندیشه آفرین
بال و پری گشایم، زیب و فر آورم

شمعی هزار، مجلس اندیشه را شبی
افروخته به راهش از این منظر آورم

#مهرداد_اوستا
#شعر_ایران
@AdabSar

#مجید

واژه‌های بیگانه را كه به زبان پارسی راه يافته‌اند، نبايد با وات‌های تازی ( ث، ح، ص، ض، ط، ظ، ع، ق) نوشت.

پس:
اطريش = اتريش
پرتقال = پرتغال
قبرس = غبرس
انطاكيه = انتاكيه
طرابلس = ترابلس
پِطر = پِتر
سقراط = سغرات
ارسطو = ارستو
فیثاغورث = فیساغورس
بطلميوس = بتلميوس
بقراط = بغرات
افلاطون = افلاتون
ناپلئون = ناپليون
سوئد = سويد
پطرس= پِترس

#پارسی_پاک
@AdabSar

#پریسا

این‌جا به دل‌سپردن من گیر داده‌اند
مُشتی اجل به بُردن من گیر داده‌اند

این‌جا همیشه آب تکان می‌خورد از آب
اما به آب خوردن من گیر داده‌اند

مانند شمع در غم تو آب می‌شوم
مَردم به فُرم مردن من گیر داده‌اند

چشم‌انتظار دست تو اصلن نمی‌شوم
وقتی به شال‌گردن من گیر داده‌اند

در شهر، حس و حال برادرکُشی پُر است
گرگان به جامه‌ی تن من گیر داده‌اند

دامن زدم به خون که به دست آورم تو را
این دست‌ها به دامن من گیر داده‌اند

گر پا دهد برای تو سَر نیز می‌دهم
این‌جا به دل‌سپردن من گیر داده‌اند!

#فرامرز_عرب_عامری
#شعر_ایران
@AdabSar

#پریسا

بوسه‌ات مرحله‌ی پرهیجانی دارد!
چشم و ابروت عجب تیر و کمانی دارد!

نکند وارث لبخند مونالیزایی!
که لب‌ات مثل لب‌اش، راز نهانی دارد؟

هُرم آغوش تو یعنی که خدا هم با تو
گاه‌گاهی هوس خوش‌گذرانی دارد!

کاش تکلیف مرا چشم تو روشن بکند!
که خریدار تو بودن چه زبانی دارد؟

با دوتا بوسه بیا امر به معروف کنیم!
لذتی بیشتر از چشم‌چرانی دارد

بعد آشوب بزرگی که لب‌ات برپا کرد
چشم تو فتنه‌ی یک جنگ جهانی دارد!

بوسه‌ات ولوله انداخته در اندام‌ام
حتم دارم، لب‌ات اکسیر جوانی دارد!

#فرشید_تربیت
#شعر_ایران
@AdabSar

#پریسا

من يقين دارم كه برگ
كاين چنين خود را رها كرده‌ست در آغوش باد
فارغ است از ياد مرگ!

آدمی هم مثل برگ
می‌تواند زيست بی‌تشويش مرگ
گر ندارد همچو او آغوش مهر باد را
می‌تواند يافت لطف
«هر چه بادا باد» را

#فریدون_مشیری
#شعر_ایران
@AdabSar

#پریسا

حقیقت
نیازمند نقد است نه ستایش!

#نیچه
#سخن_بزرگان
@AdabSar

#پریسا

این موسیقی از دهان می‌افتد
اگر تو نخوانی‌اش...

#شمس_لنگرودی
#شعر_ایران
@AdabSar

#بابک


کاش دست دوستی هرگز نمی دادی به من

" ‌آرزوی وصل" از "بیم جدایی" بهتر است!


#فاضل_نظری
#شعر_ایران
@AdabSar

#پریسا

قدر یک فلسفه‌ی کانت شده پرمعنی
لحظات چت و هنگام Nafas is typing

#ناشناس
#شعر_ایران
@AdabSar

#پریسا

این اواخر دائمن آنلاین بود اما فقط
قلب من در حسرت یک بار is typing ماند!

#محسن_خدایی
#شعر_ایران
@AdabSar

#پریسا

آنلاین شدی جانا
دست و دل من لرزید

جانم به لبم آمد
بنویس سلام، کافی‌ست!

#ناشناس
#شعر_ایران
@AdabSar

#مجید

«يه» پسوندی پارسی‌ست كه از اوستايی به پهلوی و پس از آن به پارسی دَری رسيده است.

از آنجا که اين پسوند به شمار فراوانی از واژه‌های تازی افزوده شده است، شاید برخی به‌نادرست گمان ببرند كه تازی است.

اين پسوند را در واژه‌های تازی زير می‌توان ديد، كه بايد آن‌ها را واژه‌های آميخته‌ی تازی–پارسی به‌شمار آورد. مانند:
اخطاريه، ابلاغيه، اطلاعيه، احضاريه، مهريه، بلديه، عدلیه.

اين پسوند در واژه‌های پارسی نیز فراوان دیده می‌شود. مانند:
فرمانيه، باداميه، فُرغانيه، دستوريه، زنديه، سغدیه، تكيه، بُنيه، شميرانیه، سايه (سا = مانند + يه)

#پارسی_پاک
@AdabSar

#پریسا

روی خط‌های مجازی آنلاین می‌شوی
زبان واژگانم به لکنت می‌افتد

آن‌قدر برای رقص در مقابل مردمک چشمانت تردید می‌کند که...
دلم را می‌شکند last seen

#ناشناس
#شعر_ایران
@AdabSar

#پریسا

هر لحظه نِت‌ام روشن و
چشم‌ام به پیامی

یک
حال شما؟
عاشقتم!
عرض سلامی...

#فاطمه_فراهانی
#شعر_ایران
@AdabSar

#پریسا

در خاطره‌های من بیا گام بزن
برخیز سری به این تلگرام بزن

من خیره به صفحه مانده‌ام، زود بیا
تیک دگری کنار پیغام بزن!

#اکبر_شیرازی
#شعر_ایران
@AdabSar

#پریسا

دوجین کار سرم ریخته...

اول باید خورشید را به آسمان سوزن کنم
و بعد منت ماه را بکشم تا به شب برگردد
سپس بادها را هل بدهم تا دوباره وزیدن بگیرند...

و آنقدر با گل‌ها حرف بزنم تا به یاد آورند روزی زیبا بوده‌اند...
بعد از تو
این دنیا
یک دنیا
کار دارد
تا دوباره دنیا شود...

#ایلهان_برک
#شعر_جهان
@AdabSar

#پریسا

ﻭﻗﺘﯽ ﻣﺮﺍ ﺑﻮﺳﯿﺪ، ﺩﯾﮕﺮ چشم‌هایش ﺭﺍ ﻧﺒﺴﺖ ﺗﺎ ﺗﺎﺛﯿﺮ ﺑﻮﺳﻪ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻢ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﺪ!
ﺑﺪﺟﻨﺴﯽ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ؛
ﺍﮔﺮ ﺍﺯ ﻣﻦ ﻣﯽﭘﺮﺳﯿﺪ ﺧﻮﺩﻡ
ﻣﯽﮔﻔﺘﻢ ﭼﻪ ﺍﺣﺴﺎﺳﯽ ﺩﺍﺭﻡ...

از کتاب #ﺳﻤﻔﻮﻧﯽ_ﻣﺮﺩﮔﺎﻥ
نوشته‌ی #عباس_معروفی
#ادبیات_ایران
@AdabSar

#پریسا

آنقدر با سرعت این "عاشق شدن" رخ داد که
صحنه‌ی آهسته‌اش هم آنچنان مفهوم نیست!

ترکمانچایی که من با چشم‌هایت بسته‌ام
بین کشورهای عاشق‌پیشه هم مرسوم نیست!

#سيدايمان_زعفرانچی
#شعر_ایران
@AdabSar

#پریسا

من را نگاه كن كه دلم شعله‌ور شود
بگذار در من این هیجان بیشتر شود

قلبم هنوز زیر غزل لرزه‌های توست
بگذار تا بلرزد و زیر و زبر شود

من سعدی‌ام اگر تو گلستان من شوی
من مولوی، سماع تو برپا اگر شود

من حافظ‌ام اگر تو نگاهم كنی، اگر
شیراز چشم‌های تو پر شور و شر شود

«ترسم كه اشک در غم ما پرده‌در شود
وین راز سر به‌مهر به عالم سمر شود»

آن‌قدر واضح است غم بی‌تو بودنم
اصلا بعید نیست كه دنیا خبر شود

دیگر سپرده‌ام به تو خود را كه زندگی
هرگونه كه تو خواستی آنگونه سر شود!

#نجمه_زارع
#شعر_ایران
@AdabSar

#پریسا

آورده است چشم سیاه‌ات یقین به من
هم آفرین به چشم تو هم آفرین به من

من ناگزیر سوختنم چون که زل زده‌ست
خورشید تیز چشم تو با ذره‌بین به من

ای قبله‌گاه ناز! نمازت دراز باد!
سجاده‌ات شدم که بسایی جبین به من

بر سینه‌ام گذار سرت را که حس کنم
نازل شده‌ست سوره‌ای از کفر و دین به من

یاران راستین مرا می‌دهد نشان
این مارهای سرزده از آستین به من

تا دست من به حلقه‌ی زلف‌ات مزین است
انگار داده است سلیمان، نگین به من

محدوده‌ی قلمرو من چین زلف توست
از عرش تا به فرش رسیده‌ست این به من

جغرافیای کوچک من بازوان توست
ای کاش تنگ‌تر شود این سرزمین به من!

#علیرضا_بدیع
#شعر_ایران
@AdabSar

#مجید

«پَریا»، «پریسا» و «پریوَش» نام‌های دخترانه و پارسی‌اند. به چم (معنی) دختر زیبا همچون پری(فرشته).

«پر» در بسیاری از نام‌های پارسی نماد نرمی و نازی و زیبایی‌ست. مانند: پروین، پروانه، پریچهر، پریناز، پرهام، پریسا، پریوش، پریا، پردیس(به گونه‌ی «فردوس» به قرآن و به گونه‌ی «پارادایز» به انگلیسی و دیگر زبان‌ها راه یافته)

مردم ما این نام‌ها را برای دختران خود برمی‌گزینند، زیرا می‌خواهند دخترانشان همچون پری مهربان و زیبا باشند.

#ع_اشکبوس
#پارسی_پاک
@AdabSar