به کژّی تو را راهْ نزدیک‌تر
سویِ راستی راهْ باریک‌تر

به کاری کزو پیش‌دستی کنی
بِه آید که کُندیّ و سستی کنی

اگر جفت گردد زبان با دروغ
نگیرد ز بختِ سپهری فروغ

سخن گفتن کژ ز بی‌چارگی‌ست
به بی‌چارگان‌بر بباید گریست

وگر شاهْ با داد و بخشایش‌ست
جهان پر ز خوبیّ و آسایش‌ست

وگر کژّی آرَد به داداَندرون
کبستش بوَد خوردن و آب خون
#شاهنامه #فردوسی

و در زندگی‌مان:
مبادا که جانْ جُز خرَد پرورَد


گزینش:#جعفر_جعفرزاده
خوش‌نویسی: سعید خادمی
#چکامه_پارسی
@AdabSar

همه مردمی باید و راستی
نباید به کاراَندرون کاستی

چو بیداد جوید یکی زیرْدست
نباشد خرَدمند و ایزدپرست

مکافات باید بدان بَد که کرد
نباید غمِ ناجوانمرد خَورد

نفرمود ما را جز از راستی
که دیو آورَد کژّی و کاستی

همه سودمندی زِ مردم بوَد
چو او گم شود مردمی گم بوَد
#شاهنامه #فردوسی

باشد که:
سرَت برتر از چرخِ درگاهِ کاخ


گزینش:#جعفر_جعفرزاده
خوش‌نویسی: سعید خادمی
#چکامه_پارسی
@AdabSar

‌🍂🥀
برایت می‌نگارم نامه‌ای
ای آنکه در راهی
ز بس پاییزها را دیده‌ام
سرگرم گل چیدن
دگر با رستن و پژمردن گل‌ها
نه می‌خندم
نه می‌گریم...


سراینده و فرستنده: #وحید_کیخامقدم
#چکامه_پارسی

@AdabSar

نمانیم کین بومْ ویران کنند
همی غارت از شهرِ ایران کنند

نخوانند بر ما کسی آفرین
چو ویران بوَد بومِ ایران‌زمین

خرَد چون بوَد با دلاور به راز
به شرم و به پوزش نیاید نیاز

به سانِ درختِ بَرومند باش
پدر باش و گاهی چو فرزند باش

به بخشش بیارای و زُفتی مَکُن
بر اندازه باید ز هر در سَخُن
#شاهنامه #فردوسی

امید که:
همه نیک بادا سرانجام ِ تو


گزینش: #جعفر_جعفرزاده
خوش‌نویسی: سعید خادمی
#چکامه_پارسی
@AdabSar

☀️ بازنمایی امید، بنیادی‌ترین ویژگی ایرانیان در شب یلدا
#میرجلال_الدین_کزازی


به نام یزدان دادار و روشن کردگار
شبی که در پیش است شبی باستانی و آیینی و گران‌ارج است. زیرا شبی است که مایه‌ی امید و نوید است همه‌ی ایرانیان را. این شبِ آیینی مانند دیگر شب‌ها و روزهای ویژه در فرهنگ و سرگذشت ایرانیان شبی است که بر پایه‌ی امید استوار شده است. یکی از بنیادین‌ترین ویژگی‌ها در فرهنگ و منش ایرانی امید است: امید به آینده‌ای بهتر. آیین شبِ زایش مهر نیز بر این امید بنیاد گرفته است. در این سامانه‌ی نمادشناختی، شبِ پایان پاییز در پی آن شب آغاز زمستان درازترین و دیریازترین شب سال است. از سوی دیگر تیره‌ترین شب نیز. زیرا که در آن تاریکی دیرتر از هر شب دیگر سال به فرجام می‌رسد. از دیگرسوی، این شب شبی است که سرما و زمستان با آن آغاز می‌گیرد. در باورهای باستانی ایرانی، تیرگی و شب و سرما پدیده‌هایی‌اند اهریمنی. زیرا زیان‌باراند و دلازار. سترونی، خاموشی، پژمردگی را به همراه می‌آورند. ولی چرا ایرانیان در این شب خوانی ویژه و نمادین می‌گسترند و می‌کوشند که این شب را تا دمیدن خورشید و آغاز روز زنده بدارند. پاسخ بدین پرسش بازمی‌گردد به ارزش و کارکرد بسیارِ امید نزد ایرانیان. در درازترین و تیره‌ترین شب سال نیاز و امید هر ایرانی به دمیدن خورشید و برآمدن روز دلافروز و برخورداری جهان از فروغِ فرورینه بیش از هر زمانی است دیگر. آنان بدین‌سان آشکار می‌دارند و استوار که چیرگیِ تیرگی را که اهریمنی است برنمی‌تابند. مردمانِ فر و فروغ با شب و تاریکی پیوندی نمی‌توانند داشت.


#چله #یلدا
☀️@AdabSar

‌
☀️❄️ اینک یلدا

اینک باید به #یلدا و آغاز زمستان نگریست. روز نخست زمستان در دیدگاه پرستندگان باستانی خورشید روز ارجمندی بود. از این روز که کوتاه‌ترین روز سال است هر چه به پیش یا پس برویم روزها بلندتر می‌شوند.

از سوی دیگر خورشید با رسیدن به #چله تابستان به بیشترین نیروی خود رسیده و پس از آن هر روز زمان دیدارش کوتاه و کوتاه‌تر می‌شود. خورشید در پاییز نیرویش فروکش می‌کند تا به پایان راه خود برسد. پس از شب یلدا باری دیگر زندگی و جوانی از سر می‌گیرد و هر روز نیرومندتر می‌شود.

در دیدگاه مردمان باستان که همه‌ی پدیده‌های جهان را دارای جان انگاشته و به مرگ سددرسد باور نداشتند، خورشید نیز جان داشت و هر سال کودکی، جوانی، بزرگسالی و پیری را می‌پیمود. همچنین به یاری جادوی آدمیان بار دیگر زاده و جوان می‌شد. هرچند که شاید فرو نمی‌مرد.

پس اگر نخستین روز زمستان را زایشی دیگر و اگر نه زایش، که توان و جوانی دوباره برای خورشید بدانیم پس سال کهن، خورشید کهن و هر چیز کهنی با آغاز زمستان به‌سر می‌رسد و سال و خورشید و جهانی نو آغاز می‌شود.


✍ جستاری چند در فرهنگ ایران #مهرداد_بهار
بازنویسی شده به پارسی

☀️❄️ @AdabSar

‌
☀️ انار ارزش آیینی دارد و نشانه‌ی خورشید است


شما هیچ خوانی از خوان‌های شب‌ یلدا را در هیچ ‌جای ایران نمی‌یابید که میوه‌ی انار در آن نباشد. زیرا این میوه ارزشی آیینی دارد. این میوه به شیوه‌ای رازورانه نشانه‌ی خورشید است. در میان میوه‌ها نزدیک‌ترین میوه از دید نمادشناختی به خورشید انار است. ولی در روزگاری در ایران که چندان کهن نیز نیست میوه‌ی دیگری هم بر این خوان افزوده شده است؛ هندوانه. این میوه همچنان که از نام آن هم پیداست میوه‌ی بومی ایران نیست. چرا هندوانه را هم در این روزگار بر این خوان می‌نهند؟ به پاس رنگ سرخ آن که یادآور یکی از رنگ‌های بنیادین خورشید است. مانند ماهی سرخ که بر خوان نوروزی جایی یافته است ولی به گمان در شمار نمادهای کهن این خوان نیست. بی‌گمان هر یک از این نمادها قصه و فلسفه‌ای دارند. هنگامی که ما آن‌ها را نماد می‌نامیم بر همین نکته‌ی باریک انگشت می‌نهیم. نماد پیشینه‌ای بسیار دیرینه در تاریخ دارد. نمادها به صدها ‌سال و حتی هزاران ‌سال پیش برمی‌گردند. گاهی پیشینه نماد را ما می‌دانیم یا با پژوهش و رسیدن بر آن آگاه می‌شویم.


#میرجلال_الدین_کزازی
#یلدا #چله

☀️ @AdabSar

☀️

سروی که در پندار ایرانی سپنتا
وز فتنه‌ی باد خزانی بی‌گزند است
در شام یلدا تا طلوع صبح فردا
بر مجمر پُر آتشم عود و سپند است

در جمع یاران می‌برم شب را به‌پایان
شامی که گرم و شادمان و دلفروز است
از شادی فردا دلم در سینه لرزان
فردای یلدا نوبت خورشیدروز است


☀️سراینده و گوینده #هما_ارژنگی
#یلدا #چله

☀️ @AdabSar

پسر کو ز راهِ پدر بگذرد
ستمگاره خوانیمْش ار بی‌خرَد

اگر بیخِ حنظل بوَد ترّ و خشک
نشاید که بار آورَد شاخْ مشک

چرا گشت بایدهمی زان سرشت
که پالیزبانش به آغاز کِشت

وگر میل دارد‌همی سوی خاک
بِبُرَّد ز خورشید و از آبِ پاک

نه زو بار باید که باشد نه برگ
ز خاکش بوَد زندگانیّ و مرگ
#شاهنامه #فردوسی

و آرزویم این‌که:
همه کام یابی تو اندر جَهان


گزینش: #جعفر_جعفرزاده
خوش‌نویسی: سعید خادمی
#چکامه_پارسی
@AdabSar

پدید آید از گفتِ یک تَن دروغ
از آن پس نگیرد برِ ما فروغ

به بیدادگربَر مرا مِهر نیست
پلنگ و جفاپیشه‌مردم یکی‌ست

پلنگی بِه از شهریاری چنین
که نه شرم دارد نه آیین نه دین

نهانی بَد و داد دادن به روی
بدان تا رسد نزدِ ما گفت‌وگوی

اگر دادگر باشدی شهریار
بمانَد به گیتی بسی پایدار

چرا باید این گنج و این روزِ رنج
روان بستن اندر سرای سپنج
#شاهنامه #فردوسی

هماره:
تو را باد شادان دل و نیک‌بخت

گزینش: #جعفر_جعفرزاده
خوش‌نویسی: سعید خادمی
#چکامه_پارسی
@AdabSar