🔷🔶🔹🔸
@AdabSar
🔅پالایش زبان پارسی

«جزیره» همان «گزیرک» پارسی است که تازیان آن را از زبان پارسی وام گرفته، دگرگون کرده و به ما بازگردانده‌اند.

🔻جزیره = (پارسی تازی شده)، گزیرک، آبخوست، آداک

🔻شبه جزیره = آبخوست‌واره، آبخوستی، آبخوست‌نما

🔻جزایر = گزیرک‌ها، آبخوست‌ها

✍ نمونه:
🔺گرینلند وسیع‌ترین جزیره‌ی دنیا است=
گرینلند پهناورترین آبخوست جهان است

🔺جزیره‌ی کیش یکی از جزایر توریستی ایران است=
گزیرک کیش یکی از گزیرک‌های گردشگری ایران است

🔺عربستان جزیره نیست، شبه‌جزیره است=
اَربستان آبخوست نیست، آبخوست‌واره است

گردآوری و نگارش #مجید_دری
#پارسی_پاک #جزیره
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
آرمان «ادب‌سار»
پالایش زبان پارسی
والایش فرهنگ ایرانی
@AdabSar
🔷🔶🔹🔸

آرش به فروغ و نور ایمان
آن روز بلند تیرگان را
بنوشت به قلب سرخ تاریخ
با خامه‌ی عشق و جوهر جان

آری، گاه قلم همان تیر آرش است که سرفرازی سرزمینی را بر سینه تاریخ نقش می‌زند. قلمی که خامه‌ی عشق است و جوهرش جان آرش پهلوان!

روز قلم، بر نیک‌اندیشان جهان خجسته باد.
#هما_ارژنگی
@AdabSar

آهسته بیا سمت دلم بند بکش
از سمت خزر به سوی اروند بکش؛

یکبار دگر قلم در دست بگیر
ایران مرا پر از دماوند بکش!

#افسانه_توکلی (کوهنورد)
⛰ @AdabSar

🏹🏔🎥
نماهنگ زیبای «تیرگان»
کاری از گروه خنیای «کرشمه»

فرستنده «سولماز رامفر»
#تیرگان #نماهنگ

@AdabSar

🔷💠🔹🔹
🔅پیام شما


روز کِلک(قلم) از تیرگان تا چهاردهم تیر
 
کلک، زبان خرد و شناخت و دریافت آدمی و نشان‌دهنده‌ی اندیشه و سرشت کدیور آن است. بی‌گمان کیستی، چیستی و گستره‌ی کِلک، پهناورتر از آن است که در باورهای‌مان بگنجد.
روز چهاردهم تیرماه، با فرنام «روز کِلک» در سالنامه کشورمان دارای ستاره است. این انجمن در سال ۱۳۳۶ با بهره‌گیری از انجمن جهانیPEN بنیادگذاری شد.
چهاردهم تیرماه در سال ۱۳۸۱ پس از پیشنهاد انجمن کِلک ایران با فرنام «روز کِلک» در روزشمار نوشته شد.
با این همه، رویکرد به کِلک در سرزمین ما پیشینه‌ای دیرینه دارد. سده‌ها پیش در ایران باستان، تیرگان (سیزدهم تیرماه) یکی از مهم‌ترین جشن‌های ایران باستان بوده که در آن آیین‌های ویژه‌ای برگزار می‌شد و یکی از آن‌ها پاسداشت کِلک بود.
یکی از شوندهایی(دلایلی) که برای این جشن نام برده‌اند این است که در این روز هوشنگ پادشاه پیشدادی ایران، نویسندگان و نگارندگان را به آیین پذیرفت و آنان را گرامی داشت. مردم جشن گرفتند و آن جشن به یاد ستُرگی کِلک بر جای بماند.
 به بهانه‌ی این روز یادی کنیم از استادان و فرهیختگان هازمان(جامعه) فرهنگی کشور که دستی در نوشتن و آفرینش دارند و برای زدودن تاریکی چنان می‌کوشند که از افشاندن خون کِلک خویش دریغ نمی‌ورزند. باشد که
خاور آرزو خورشیدنشان شود
در جان سپیده‌دمان.

شاد زیوید

فرستنده #بزرگمهر_صالحی
#جشن_تیرگان #تیرگان
@AdabSar
🔷💠🔹🔹

✒️📜 @AdabSar

🎋 آشنایی با جشن‌های ایرانی
🎋 جشن تیرگان
بخش چهارم - بزرگداشت نویسندگان و دبیران

🌟 «گویال تیر» (سیاره‌ی عُطارِد) نزدیک‌ترین گویال به خورشید است و از زمین چندان دور نیست. این گویال بامدادان و پیش از برآمدن خورشید در آسمان می‌درخشد. از این‌رو آن را «ستاره‌ی صبح» نامیده‌اند. همچنین از آنجا که اندکی پس از فروشُد(غروب) خورشید در آسمان دیده می‌شود آن را «ستاره‌ی غروب» نیز می‌نامند. پس به شَوَند نزدیکی آن به دیدگان مردم در فرهنگ‌ کشورهای گوناگون نمود استوره‌ای یافته است. نام اروپاییِ این گویال «مرکوری» است و در استوره‌های یونان و روم، خدای سخن‌وری و نویسندگی است. در ادب‌سار(ادبیات) پارسی و عرب نیز تیر را «دبیر آسمان» یا «تیر آسمان» گفته‌اند. به سخن دیگر تیر «نویسنده‌ی آسمان» است.

📚 «بیرونی» در «آثارالباقیه» نوشته است که نام دیگر این روز تیر است که ستاره‌ی نویسندگان است. در این روز هوشنگ پادشاه پیشدادی برادر خود را بزرگداشت و او را در شمار «دهگانان» درآورد و از مردم، درباریان، دهگانان(دهقانان)، موبدان و... خواست که جامه‌ی دبیری بپوشند.
به سخن دیگر هوشنگ در چنین روزی همه‌ی رده‌های هازمان(طبقات جامعه) را به فراگیری نوشتن فراخواند و «دهقنه» یا آیین دهگانی را در میان آنان گسترد. بیرونی دهقنه را «عمارت دنیا و زراعت» چمیده(معنی کرده) است که به برداشت امروزی کوشش برای آبادانی سرزمین و کشاورزی بر بنیان دانش است. به سخن دیگر دهقنه یا آیین دِهگانی، شیوه‌ی دهگانان و کشاورزان شد. آنان افزون بر کشاورزی، نوشتن آموختند، در آبادانی شهر و روستا کوشیدند و نگاهبان فرهنگ، جشن‌ها، آیین‌ها، باورهای کهن و داستان‌های ایرانی شدند. همچنین فرزندان خود را آشنا با فرهنگ ایرانی پروردند.

🖋 مسعودی، طبری و مسکویه نیز برآمدن دهگانان را از زمان پیشدادی دانسته‌اند که سده‌ها و هزاره‌ها دنباله یافته است. به گواهی ارداویراف‌نامه و کارنامه‌ی اردشیر بابکان، دهگانان در روزگار ساسانیان از جایگاه برجسته‌ای در رده‌های همبودین (طبقات اجتماعی) برخوردار بودند.
گفتنی است در سال ۱۳۸۱ انجمن کِلْک(قلم) ایران به پشتوانه‌ی استوره‌ی تیرگان روز چهاردهم تیر را "روز کلک[قلم] نامید.
________________
✍ برشی از یادداشت "جشن تیرگان و روز قلم"، نوشته‌ی #شاهین_سپنتا
برگردان شده به پارسی

#جشن_های_ایرانی #جشن_تیرگان #تیرگان

✒️📜 @AdabSar

@AdabSar

می‌باری ای باران و می‌شویی زمین را
اما نمی‌شویی دل اندوهگین را

رگباری و سیلی ولی دانم که هرگز
آبی بر آتش نیستی جانِ حزین را

سنگین‌ترینی بی‌شک اما اندکی نیز
تسکین نخواهی داد این غمگین‌ترین را

بارانِ دیگر باید و از ابرِ دیگر
تا شوید از دل‌های ما این خشم و کین را

بارانی از شمشیر و آنگه سیلی از خون
سیلی که خواهد کَند بیخِ ظالمین را

سیلی که خواهد بُرد از ذهنِ چَلیپا
یاد یَهودا را و شامِ واپسین را

آنگونه بارانی که خواهد شست با خون
ناچار خونِ ناحقِ آن نازنین را

آری! همان باران که خواهد داشت در پی
آفاقِ آبی وآفتابِ راستین را

#حسین_منزوی
@AdabSar

💫

چشمان تو کرونا و
من قم بی‌دفاع
چاره‌ای ندارم
جز اینکه مبتلا شوم

#داریوش_فرضی_پور
@AdabSar

💫

برون ز کوی تو با خونِ دیده خواهم رفت
هزار طعن ز مردم شنیده خواهم رفت

به پای‌بوس تو چون آمدم ندانستم
که پشتِ دست به دندان گزیده خواهم رفت


#خان_احمدخان_گیلانی
@AdabSar

🍇🍒 @AdabSar

🥗 آشنایی با جشن‌های ایرانی
🥗 جشن خام خواری

🍏🍎 یکی از جشن‌های باستانی ایران به گفته‌ی ابوریحان بیرونی در آثارالباقیه جشن خام‌خواری در سرزمین سُغد باستان و بخشی از خراسان بود. سرزمین سغد باستان ایرانی‌نشین و پیرو فرهنگ و آیین‌های ایرانی بود که بخش‌هایی از آن همچون سمرکند(سمرقند) و بخارا پس از تازش تازیان از فرهنگ، ادب و آیین‌های ایران پاسداری کردند.

🍋🍊 سرزمین سغد گاهشمار(تقویم) ویژه‌ی خود را داشت که با گاهشمار ایرانی همسانی بسیاری داشت. روز جشن خام‌خواری در ماه پوساک یا پوساکیچ(ماه چهارم سغدی) و «دی به مهر روز» برابر با پانزدهم تیر در گاهشمار کهن ایرانی برگزار می‌شد. بیرونی از این جشن با نام غفس و عمس یاد کرده است.

🌽🍇 مردم در روز جشن خام‌خواری از خوردن گوشت، هرگونه فراورده‌ی جانوری و هر خوراکی که با آتش پخته شده باشد پرهیز می‌کردند. شوربختانه از دیگر آیین‌های این جشن آگاهی در دست نیست.

🥬🥦 بر پایه‌ی افسانه‌های کهن ایران که در شاهنامه‌ی فردوسی هم آمده گوشتخواری پدیده‌ای است که به دست آژی‌دهاک(ضحاک) ماردوش و با ناسپاسی جمشیدشاه و پشت کردن به راستی در ایران رواگ‌دار(رایج) شد و از نرمش و مهربانی مردم کاست. سپس زرتشت نیز کشتن جانوران در برابر دیدگان همه را نکوهید.

🌶🍒 در ایران چندین جشن در پیوند با خوراک برگزار می‌شد که شماری از آن‌ها همچون جشن سیر یا سیرسور ویژه‌ی گیاه‌خواری یا خام‌خواری بودند و آرمان آن‌ها کوشش برای میانه‌روی در خوردن گوشت بود. اکنون نیز چند روز از هر ماه در میان زرتشتیان روزهای ویژه‌ی گیاه‌خواری هستند. به این روزها نَـبُـر می‌گویند. نبر به چم(معنی) سر نبریدن و کشتار نکردن جانوران است.

برای آشنایی با جشن سیر یا سیرسور این پیام را بخوانید:
t.me/AdabSar/12656

✍ #پریسا_امام_وردیلو
____________
📚 بهره از:
- آثارالباقیه #ابوریحان_بیرونی
- گاهشماری و جشن‌های ایران باستان #هاشم_رضی
____________
#جشن_های_ایرانی #جشن_خام_خواری #تیرگان

🍓🍑 @AdabSar

🔷🔶🔹🔸
@AdabSar
🔅پالایش زبان پارسی

🔻عادت = خوی، خو، منش، شیوه، سرشت، روش، خو گیری، خو گرفتن

✍ نمونه:
🔺دلخوشی به گذشته، انگار عادت همیشگی ماست=
دلخوشی به گذشته، انگار منش همیشگی ماست

🔺عشق است، نه عادتی که هر روزه شود=
دلدادگی است، نه شیوه‌ای که هرروزه شود

🔺عادت بکنیم به عشق عادت نکنیم=
خو بکنیم به شیفتگی خو نکنیم

🔺عادت غلط غذا خوردن=
روش نادرست خوراک خوردن

🔺خودتان را به چای سبز عادت بدهید=
به چای سبز خو بگیرید

🔺۱۵ عادت ثروتمندان =
۱۵ مَنش توانگران


🚩دنباله دارد

گردآوری و نگارش #مجید_دری
#پارسی_پاک #عادت
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
آرمان «ادب‌سار»
پالایش زبان پارسی
والایش فرهنگ ایرانی
@AdabSar
🔷🔶🔹🔸

@AdabSar


عاقلان را با هم این دیوانه دشمن کرده است
از هم‌آن روزی که فکر باتوبودن کرده است


گول این زنجیرهای دور تختش را مخور
مرزهای سرزمینش را معین کرده است


شک نکن وقتی کنار پنجره می‌ایستد
با خودش یک عمر تمرین پریدن کرده است


سرنخ دنیای خود را عاقلان گم کرده‌اند
سرنخی که بارها دیوانه سوزن کرده است


مشکل دیوانه تنها یک بغل آرامش است
از همین رو پیرهن برعکس بر تن کرده است


خانه‌ای که سوخت هرگز کار یک دیوانه نیست
یک‌نفر این‌جا به یادت شمع روشن کرده است


#محمدحسین_ملکیان
@AdabSar

💫

گفتی بگوی عاشق و بیمار کیستی

من عاشق تواَم تو بگو یار کیستی

#جامی
@AdabSar

💫

دوستان! کس بهر ما ار پا دهد سر ما دهیم
تا که او گرمش شود خود را همی سرما دهیم

نیز زین اندازه‌ها بیشش بها گر ما دهیم
در دلِ خود جا دهیم و بیشتر گرما دهیم

سراینده و فرستنده #محمد_پوریان
#چکامه_پارسی
@AdabSar

🔷🔶🔹🔸
@AdabSar
🔅پالایش زبان پارسی

🔻عادات = خوی‌ها، آیین‌ها
🔻عادت پذیر = خو پذیر
🔻عادت شدن = خو گـَر شدن، رواگ پذیرفتن
🔻عادت کردن = خو گرفتن، خو کردن
🔻عادت کننده = خو پذیر
🔻عادت ماهانه = دوره زنانگی
🔻ترک عادت = رها کردن خو، خوی نهادن، خو باختن، خو بازیدن

✍ نمونه:
🔺مرده‌پرستی از عادات بد بعضی از ماست=
مرده‌پرستی از آیین‌های بد برخی از ماست

🔺ترک عادت موجب مرض است =
رهاکردن خوی، بیماری‌زاست
خوی‌نهادن مایه‌ی بیماری است

گردآوری و نگارش #مجید_دری
#پارسی_پاک #عادت
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
آرمان «ادب‌سار»
پالایش زبان پارسی
والایش فرهنگ ایرانی
@AdabSar
🔷🔶🔹🔸

@AdabSar

خالی شدم از زندگی، از هرچه پایان داشت
حسی شبیه آنچه که یک جسمِ بی‌جان داشت

می‌آمد و با هر قدم عطر تو می‌پیچید
لعنت به شهری که پس از تو باز باران داشت!

با حال آن روزم میان خاطرات تو
باران نمی‌بارید، اگر یک‌ذره وجدان داشت!

می‌شد بگیری دست من را قبل از افتادن
اما نشد، تا من بفهمم عشق تاوان داشت

می‌شد ببندی زخم من را قبل جان‌دادن
افسوس، من را کشت آن دردی که درمان داشت!

من مرده بودم، مرگ با من زندگی می‌کرد
من مرده بودم، مرگ در رگهام جریان داشت

وقتی که برگشتی به من، در شهر پُر کردند
برگشتن جان پس به جسمی مرده امکان داشت!


#رویا_باقری
@AdabSar

💫

از من ایمان برده‌ای، از دیگران دل می‌بری

هر چه می‌خواهی ببر، اما مرا از یاد نه!

#علی_صفری
@AdabSar

💫

عاشقی مایه‌ی شادی بُوَد و گنجِ مراد
دلِ خالی ز محبت، صدفِ بی گُهَر است

سرخوش از ناله‌ی مستانه سعدی‌ست رهی
همه گویند، ولی گفته‌ی سعدی دگر است!

#رهی_معیری
@AdabSar

📜 پارسی بگوییم، پارسی بنویسیم 👆👆👆

❗️برای آشنایی با جایگزینِ پارسیِ واژگانِ بیگانه این برچسب(هشتگ) را در ادبسار دنبال کنید: #پارسی_پاک

@AdabSar

خلق عشق مساله‌ای نيست،
حفظ عشق مساله‌ست.
عاشق شدن مهم نيست،
عاشق ماندن مهم است.
عاشق شدن حرفه‌ی بچه‌هاست،
عاشق ماندن هنر مردان و دلاوران.

سست عهدی‌های عشاق باعث شده كه بسياری از داستان‌های عاشقانه‌ی مبتذل در جایی تمام شود كه عاشق به معشوق می‌رسد!
حال آن‌كه مهم، از اين لحظه به بعد است.
مهم، پنجاه سال بعد است: دوام عشق!
دوام زيبايی و شكوه عشق...

عشق مثل یک كاسه‌ی سفالی‌ست كه سفال‌گری آن را ساخته باشد. اين كاسه را زمان اعتبار می‌بخشد.
هرچه از عمر اين سفال بگذرد بر ارزشش افزوده می‌شود.

#نادر_ابراهيمی
@AdabSar

💫

عمری را
صرف مروارید‌شدن کردم...
تو کنار دریا
صدف خالی جمع می‌کنی!

#احسان_پرسا
@AdabSar