💫

سال‌ها از قهوه‌های تلخ در این کافه‌ها

ساده بودم، انتظار فال شیرین داشتم!

#فرامرز_عرب_عامری
@AdabSar

💫

جهان آن کسی راست کو در جهان
خورد توشه‌ی راه با همرهان

ز کیسه به چربی برد بند را
دهد فربهی لاغری چند را

#نظامی
#چکامه_پارسی
@AdabSar

@AdabSar

آمدی رفت ز دل صبر و قرارم، بنِشین
بنشین تا به خود آید دلِ زارم، بنشین

دل و دین بردی و اکنون پی جان آمده‌ای
بنشین تا به تو آن هم بسپارم، بنشین

آمدی کز غمِ بیرون ز شمارم پرسی
بنشین تا به تو یک-یک بشمارم، بنشین

از برم رفتی و می‌میرم از این غم، باری-
به کنارم ننشستی، به مزارم بنشین

#داعی_انجدانی
@AdabSar

💫

مرا مگوی چرا پند عاقلان نپذیری

که غیر عشق توام هیچ دلپذیر نباشد


#غبار_همدانی
@AdabSar

💫

با آنكه جز سكوت جوابم نمی‌دهی
در هر سوال از همه پرسيده‌ام تورا

از شعر و استعاره و تشبيه برتری
با هيچكس به‌جز تو نسنجيده‌ام تورا

#قیصر_امین_پور
@AdabSar

🏟🎡🎢🎠
@AdabSar

🏕 آشنایی با جشن‌های ایرانی
🏕 جشن خنکی هوا و جشن کشمین

⛱ دوازده ماه سال در ایران یا با جشن آغاز می‌شدند یا در یکی از روزهای نخستین ماه، جشن داشتند. شهریور از آن دسته ماه‌هایی بود که با جشن آغاز می‌شد و در دهه‌ی نخست چهار جشن داشت.

⛱ "جشن خنکی هوا" یا "جشن فغدیه" در اورمزد روز از شهریور برابر با یکم شهریور بود. دو روز پس از آن در اردیبهشت روز از شهریور برابر با سوم شهریور "جشن کشمین" برگزار می‌شد. این هر دو جشن از آن سرزمین خوارزم، سغد باستان و فرارود (ماوراءالنهر) بودند.

⛱ خوارزم و سغد به بخش‌هایی از اَپاختر(شمال) خراسان، تاجیکستان و ازبکستان گفته می‌شد که از آن خاک ایران بودند.

⛱ "جشن فغدیه" یا "خنکی هوا"، نوید فرو افتادن گرمای توان‌فرسای امردادماه را می‌داد و مردم را آگاه می‌کرد که هوا کم‌کم رو به خنکی می‌رود و پاییز دیگری در راه است.

⛱ درباره‌ی "جشن کشمین" همین اندازه می‌دانیم که همراه با بازاری بزرگ و همگانی بود. در دی به‌مهر روز (پانزدهم) شهریور نیز جشنی در همین سرزمین به نام "بازار همگانی" برگزار می‌شد.

⛱ "جشن خنکی هوا" یا "جشن فغدیه" و "جشن کشمین" که گویا دیرینگی آن‌ها به زمان هخامنشیان و شاید پیش از هخامنشیان می‌رسد، از جشن‌های فراموش شده‌ی ایران هستند و درباره‌ی آن‌ها دانشی برای ما نمانده است. به دید می‌رسد این جشن‌ها و برماندهای فرهنگی آن، با تازش مغولان به ایران از میان رفت.
__________________
#پریسا_امام_وردی
برگرفته از:
"جشن‌های فراموش شده ایران باستان"
نویسنده: #مریم_نوذری و #بهروز_بیگوند
__________________
#فرهنگ_ایران #شهریورگان #جشن_کشمین #جشن_خنکی_هوا #جشن_فغدیه

@AdabSar
🏟🎡🎢🎠

🔥🔥🔥🔥
@AdabSar

🔥 آشنایی با جشن‌های ایرانی
🔥 افسانه‌ی شهریورگان

🔱🔱 افسانه‌ی شهریورگان، بازگوی‌ نبرد نخستین آدم روی زمین، گیومرت/گیومرتن (کیومرث) با اهریمن است. در این افسانه، گیومرت با یاری فرشته‌ی شهریور بر اهریمن پیروز شده و دوران پیروزی و شهریاری آدمیان بر زمین آغاز می‌شود.

🔱🔱 گیومرت، در اوستا "گیه مرتن" و در پهلوی "گیومرت/گیومرد" به چمار زنده‌ی میرا یا جان نیستی‌پذیر است. گیومرت نخستین کسی است که اندیشید و آموزش و منش اهورامزدا را دریافت و از این روی با نام "نخست اندیش" از وی یاد شده است. درباره او در فروردین‌یشت از نیپیک(کتاب) یشت‌ها نوشته شده: "فَرَوَشی گیومرت اَشَون را می ستاییم، نخستین کسی که به گفتار و آموزش اهوره‌مزدا گوش فرا داد و از او خانواده و سرزمین‌های ایرانی و نژاد ایرانیان پدید آمد."

🔱🔱 در بخش چهارم نیپیک(کتاب) «بندهش» می‌خوانیم که "اهورامزدا(خدا) همه‌ی فرشتگان را به همکاری در نبرد آفریدگان چنان گمارَد و ایستانَد که چون اهریمن آید، هرکس آن دشمن خویش را به نبرد فراز گیرد" سپس به خویشکاری(وظیفه) هر یک از فرشتگان در این نبرد مینوی پرداخته و درباره‌ی شهریور نوشته: "چهارم از مینویان شهریور است. او از آفرینش ماتکیک(مادی)، توپال(فلز) را به خویش گرفت.[…] توپال را استواری از آسمان است.[…] اهریمن را توان از میان بردن توپال نباشد."

🔱🔱 در بخش پنجم به تازش اهریمن بر آفرینش و به چگونگی نبرد گیومرت با اهریمن پرداخته و در بخش هشتم نیز ناراسته(غیرمستقیم) درباره‌ی نبرد کردن آفریدگان گیتی با اهریمن و پیوند شهریور با شهریاری گیومرت سخن گفته است. "ششم نبرد را گیومرت کرد. از آن جا که بر سپهر گیومرت پیدا بود، در تازش اهریمن به نبرد اختران و اباختران، سی سال زیست". ولی نبرد گیومرت و اهریمن با مرگ گیومرت به پایان نرسید و پس از مرگ او، فرزندانش با اهریمن جنگیدند که به نابودی دیوان و از کار افتادگی اهریمن انجامید. این آغاز شهریاری مردمان بر جهان بود. از آن جا که تن گیومرت از توپال(فلز) ساخته شده بود، از تن او هفت گونه توپال پدید آمد.

🔱🔱 نشان این هفت گونه توپال را که در بندهش از آن‌ها و پیوندشان با گیومرت سخن رفته، می‌توان در آثارالباقیه بیرونی یافت: شهریور، روز چهارم از شهریورماه است و برای هم‌زمان شدن دو نام جشن است و آن را شهریورگان گویند. شهریور فرشته‌ای است که به گوهر هفت‌گانه مانند زر(طلا)، سیم(نقره) و دیگر توپال‌ها که ساختاوری(صنعت) و پایداری جهان و مردم به آن‌ها بستگی دارد، نگهبان است.

🔱🔱 در داستان هوشنگ پیشدادی و دومین پادشاه افسانه‌ای ایران پس از گیومرس، بخش پیدایش آهن در پیوند با شهریورگان است:
هوشنگ نخستین مرتوی(انسان) زمین بود که با دانش خود "آهن" را از دل سنگ بیرون آورد و با شناخت آن پیشه‌ی آهنگری بنیاد نهاد و بدان تبر، اره و تیشه ساخت. سپس با ساختن جوی‌ها بر سر دریاها، آن‌ها را به دشت‌ها کشاند و "کشاورزی" را پدید آورد شد. پس زندگی کوچی نیز به یک‌جانشینی و شهرنشینی دگرگون شد.

🔱🔱 با نگر به این نبردهای افسانه‌ای، گفته می‌شود جشن شهریورگان در ایران باستان ویژه‌ی سپاهیان بوده و در آن زمان جشن شهریورگان را در پادگان‌ها و دژها برگزار می‌کردند و برای ارزشی که توپال‌ها داشتند، ابزار جنگی را پاک نگه می‌داشتند.

🔱🔱 بر پایه‌ی آگاهی‌های به‌جا مانده از ساسانیان، پاک نگاه نداشتن توپال و رها کردن آن‌ها در جای نمناک، گناه شمرده می‌شد.
"داراب پالتن" در فرضیات‌نامه نوشته است: شادی کردن، روزی دادن به لشکریان، بخشودن گنه‌کاران، دهشمندی به نیازمندان، دیدار با بزرگان و فرماندهان از آیین‌های شهریورگان است.

🔱🔱 با این‌همه گفتنی است بخش بزرگی از آگاهی ما درباره‌ی جشن شهریورگان با گذر زمان و تازش‌های پی‌درپی از میان رفته و آنچه می‌دانیم ناچیز است.
افسانه‌ی شهریورگان با اندکی دگرگونی به کیش مانوی نیز راه یافت.


#پریسا_امام_وردی
__________
برگرفته از:
۱- تارنمای ایران‌بوم
۲- جشن‌ها و آیین‌های شادمانی در ایران
نویسنده: #ابوالقاسم_آخته
۳- اوستا
گزارش #جلیل_دوستخواه
۴- بندهش
گزارش #مهرداد_بهار
__________
#فرهنگ_ایران #شهریورگان #آذرجشن #آذر_جشن

@AdabSar
🔥🔥🔥🔥

@AdabSar
"هرآن‌کس که پوشید راز از پزشک
ز مژگان فرو ریخت خونین سرشک
🍀🌺🍀
ز دانندگان گر بپوشیم راز
شود کارِ آسان برِ ما دراز
🌺🌸🌺
همهْ آرزو تندرستی بود
چو از درد روزی به سستی بود
🌸🌷🌸
امیدِ سپاه و سپهبد به توست
که روشنْ‌روان باشی و تندرست"
#فردوسی
🍀🌹🍀
نخستین روز شهریورماه، آذین شده است به نام پورسینا و پزشک،
این روز و هرروز بر شما خجسته باد.

فرستنده #جعفر_جعفرزاده
@AdabSar

🔷🔶🔹🔸
@AdabSar
🔅آشنایی با نام‌های ایرانی


«سینا»

«سینا» نامی ایرانی و پسرانه، به چم(معنی) گشایش‌دهنده‌ی دل و مرد دانشمند و فرزانه است.
در گذشته به خانواده‌های دانشمند، سینا می‌گفتند. شاید از همین رو پدر «پورسینا»(ابن سینا)، پزشک و دانشمند نامدار ایرانی، «سینا» نام گرفته بود.
برخی «سینا» را هم‌ریشه با Science نیز می‌دانند.
«سینا» نام یکی از پیروان زرتشت در اوستا نیز هست.
«سینار، سنباد» از چهره‌های شاهنامه، نام یکی از بزرگان ایرانی در زمان خسرو پرویز پادشاه ساسانی و از سرداران سپاه بهرام چوبینه.
«سیناک» نام یکی از بزرگان پارسی در زمان اشک هژدهم(هجدهم) پادشاه اشکانی

بهره از #ویکی‌پدیا، #واژه_نامه_آزاد

#مجید_دری
#نام_پسرانه_ایرانی
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
آرمان «ادب‌سار»
پالایش زبان پارسی
والایش فرهنگ ایرانی
@AdabSar
🔷🔶🔹🔸

🪐🩺 @AdabSar
🔹«پورسینا» کیمیای روزگار
#هما_ارژنگی

ای کهن مُلک جهان، ایرانِ من
دیرپای جاودان، ایران من

مهد دانش‌پرورانِ روزگار
سرزمین سرورانِ نامدار

ای وطن، گنجینه‌ی پُر گوهرم
بحر توفان‌خیز و گوهَرپَروَرَم

رای آن دارم کز آن گنجِ جمیل
گوهری رخشان برآرم بی‌بدیل

تا چو ماهی بینمش در آسمان
برنشسته در میان اختران

نورباران بر سریر افتخار
«پورسینا» کیمیای روزگار

حُسن او هرچند آرم بر زبان
خود یکی از صد نیاید در بیان

او شفابخش تن و اندیشه بود
کیمیاکاری محبت پیشه بود

از برای دردهای بی‌نشان
حکم جان‌داروی «قانونش» روان

شاعر و دانای تشریح بدن
در نجوم و هندسه استاد فن

آشنا بر دانش بحث و جدل
علم او گسترده تا اوج زحل

شد مهیا از نگارین خامه‌اش
گنج پُرباری چو «دانشنامه»اش

گوییا در چشم مرد نکته‌دان
بود پیدا رمز و راز این جهان

پورسینا حکمت‌آموز سِپند
چون شد از علم ارستو بهره‌مند

«حکمت مشاء» را بنیان نهاد
مردمان را راه و رسمی تازه داد

از تلاش بی‌امانش دسترنج
هم پدید آمد «شفا»یی همچو گنج

لیکن این آغاز یک پرواز بود
پَر گشودن تا سرای راز بود

«حکمت مشرق»چو او بنیان نهاد
در به روی ساحتی دیگر گشاد

عالمی نادیده بر انسان نمود
رمز انوار الهی را گشود

از غروب تیره و غمگین خاک
تا فروغ مشرق و انوار پاک

از اسارت‌های نفس ناتوان
تا جهانِ روشنِ افلاکیان

رمزها یک-یک گشادی از نهفت
وان‌همه ناگفته‌ها را باز گفت

نفس را با گوهر جان یار کرد
راه سیر معنوی هموار کرد

اینک ای گنجینه‌ی پر گوهرم
خاک سیناخیز و دانش‌پرورم

تا بمانی در زمانه جاودان
می‌سپارم در رهت جان و روان

مهر تو آغشته با ایمان من
تا ابد پاینده باش ایران من!


#پورسینا #پور_سینا #روز_پزشک
🪐📖 @AdabSar

...او شفابخش تن و اندیشه بود
کیمیاکاری محبت پیشه بود

آشنا بر دانش بحث و جدل
علم او گسترده تا اوج زحل

شد مهیا از نگارین خامه‌اش
گنج پُرباری چو «دانشنامه»اش...


🪐 «پورسینا» کیمیای روزگار
سرایش و گویش زیبای #هما_ارژنگی

#پورسینا #پور_سینا #روز_پزشک

🪐📚 @AdabSar

@AdabSar

تعریف تو از عقل همان بود که باید
عقلی که نمی‌خواست سر عقل بیاید

یک عمر کشیدی نفس اما نکشیدی
آهی که از آیینه غباری بزداید

از گریه‌ی بر خویشتن و خنده‌ی دشمن
جانکاه‌تر آهی‌ست که از دوست برآید

کوری که زمین خورد و مَنَش دست گرفتم
در فکر چراغی‌ست که از من برباید

با آن که مرا از دل خود راند بگویید
ملکی که در آن ظلم شود دیر نپاید

#فاضل_نظری
@AdabSar

💫

از جهان بهره‌ی ما راز دلی بود، آن نیز

در سر کوی تو از دست به ناگاه افتاد!

#نثار_گرمارودی
#چکامه_پارسی
@AdabSar

💫

تا در طلب گوهر کانی کانی
تا در هوس لقمه‌ی نانی نانی

این نکته‌ی رمز اگر بدانی دانی
هر چیز که در جستن آنی آنی

#مولوی
@AdabSar

🔥🔥🔥🔥
@AdabSar

و شهریورت باد پیروزگر
به نام و بزرگی و فرّ و هنر!
#شاهنامه #فردوسی


🔥 آشنایی با جشن‌های ایرانی
🔥 جشن شهریورگان یا آذرجشن

🍃🍂 شهریورگان یکی از جشن‌های بسیار کهن ده روز نخست شهریور، از دسته‌ی جشن‌های دوازدگانه‌ی سال در ایران باستان بود که پس از پیدایش کیش زرتشتی، ریخت دینی یافت. این جشن در گاه‌شماری کهن ایرانی برابر با روز چهارم شهریور(شهریور روز از شهریور ماه) بود.
واژه‌ی شهریور برگرفته از واژه اوستایی "خشَترَه وَئیریَه"(کشور یا شهریاری + آرزو)، به چمار شهر و شهریاری شایسته، آرزو شده و نیرومند است.
شهریور نام یکی از فرشتگان است که در جهان مینوی نماینده‌‌ی شهریاری نیرومند خدا و در جهان گیتایی یا زمین، نگاهبان توپال‌ها (فلزات) و جنگ‌ابزارهاست. او خواهان فر و بزرگی و نیرومندی برای مردمان و دستگیر نیازمندان است.
شهریور میان ایزدان که با پیدایش کیش زرتشتی امشاسپند یا فرشته نامیده شدند، پس از بهمن، جایگاه دوم را دارد.

🍃🍂 ابوریحان بیرونی شهریورگان را که روز دستگیری از تهیدستان بود، روز دوستی و آرزو می‌نامید و در آثارالباقیه آن را "آذرجشن" یا جشن آتش می‌خواند. جشن‌های آذرگان، سده و سوری دیگر جشن‌های آتش هستند، هرچند که در بیشتر جشن‌های ایرانی، آتش‌افروزی یکی از آیین‌ها بود.
بیرونی از زبان زادویه (موبد زرتشتی که آگاهی بسیاری از آیین‌های ایرانی به بیرونی داده) نوشته که شهریورگان جشنی خانگی است. این جشن در گذشته آغاز زمستان و سرما بود که آتش‌های بزرگ در خانه‌ها می‌افروختند و خدا را می‌ستودند و برای خوردن خوراک و دیگر شادمانی‌ها گرد هم می‌آمدند. آن‌ها باور داشتند این آتش سرمای زمستان و چیزهایی را که برای گیاهان زیان‌آور است، از میان می‌برد.

🍃🍂 آشکار نیست که چرا به شهریورگان جشن آتش می‌گویند. در گذشته‌های دور، سال دو بخش تابستان بزرگ و زمستان بزرگ داشت. بهار و پاییز هم بیش از ۳هزار سال درازا ندارند. یک گمان این است که شهریورگان همان آذرگان است که در پایان تابستان بزرگ برگزار می‌شد و با دگرگونی در گاهشماری(تقویم) به چهار موسم(فصل) به دو جشن بخش شده است.

🍃🍂 در شاهنامه، دو جا از شهریور نام برده شده؛ یکی آنجا که رستم نزد کی‌خسرو می‌رود و آغاز به بزرگداشت و ارجمند شمردن شاه می‌کند.
دیگری داستان رفتن بهرام گور به شکارگاه و کشتن شیران است که بر پایه‌ی شاهنامه، روزی بود که "ابر شهریور" برآمد و همه‌جا پر از سیاهی شد.

🍃🍂 شهریور، شهریاری آرمانیِ خرد، رها و آزاد از روش و کیش است.
در اوستا، به‌ویژه نسک گات‌ها پس از ستایش شهریور، از شهریاری مینویی، ویژگی‌های اینگونه شهریاری و کشورداری سخن رفته است.
"مرتو(انسان) از میان آن دو همچون راست‌کردار و پیشرفت‌دهنده و افزاینده منش پاک را برای خود برمی‌گزیند. ای مزدا، پس هیچگاه پاسبان و رهبر دروغین و فریبکار با خودنمایی و مردم فریبی به پاکی از برای نام نیک و یاد نیک بهره‌مند نگردد."
در نسک(کتاب) دینکرد آمده که بدترین پادشاه، آن بددین و بدکنشی است که کُشنده‌ی بی‌گناهان باشد و پادافره یا کیفر، سزای آن کسی است که چنین دروغگویی را پادشاه کند.

🍃🍂 در نسک پهلوی بندهش آمده که گیاه شاهسپرغم یا شاهسپرم(ریحان) گیاه ویژه‌ی شهریور است. بوی شادی‌آفرین آن اندوه روان را می‌پالاید و چونان بوی پادشاهی است.
ابوالقاسم آخته نوشته است که شهریورگان، جشن کشاورزان بود. در پایان تابستان و هنگام برداشت فراورده‌های کشاورزی، کشاورزان دست‌رنج خود را می‌دیدند و شاد می‌شدند. از سویی برای کشت پاییزه نیز آماده می‌شدند که با نیایش و آیین‌های شاد همراه بود.

🍃🍂 در سده‌‌های دیرتر، ایرانیان در این روز پس از نیایش اهورامزدا و دادن خوراک به تهیدستان، برای شادباش‌گویی نزد پادشاه می‌رفتند. همچنین توپال‌های کهنه را از انبارها بیرون آورده و نو می‌کردند و پس از آن به شادی و پایکوبی می‌پرداختند.
امروز نیز در شهرهای کویری و گرم، چون یزد و کرمان، شهریورگان را گرامی می‌دارند.

🍃🍂 امروز زرتشتیان روز شهریورگان را به شوند(دلیل) نماد شهریاری بر درون، خرد و رفتار، روز پدر نامیده‌اند. از سویی شهریور فرشته‌ی نرینه به شمار می‌رفت. در ایران باستان روز نخست دی‌ماه روز خواهر و برادر، جشن بهمنگان در بهمن‌ماه روز پدر و اسپندگان(سپندارمذگان) روز زن، مادر و زایش بود. اکنون بهمنگان روز جانوران سودمند است.

🍃🍂 هم‌زمان با روز شهریورگان، روز جشن بمو و جان سپردن مانی، پیامبر کیش مزدیسنا در میان مانویان بود.


#پریسا_امام_وردی
______________
بن‌مایه‌ها:
۱- حماسه‌سرایی در ایران
#ذبیح_الله_صفا
۲- گاهشماری و جشن های ایران باستان
#هاشم_رضی
۳- جشن‌ها و آیین‌های شادمانی در ایران
#ابوالقاسم_آخته
______________
#فرهنگ_ایران #شهریورگان #آذرجشن #آذر_جشن

@AdabSar
🔥🔥🔥🔥

🔷🔶🔹🔸
@AdabSar
🔅پالایش زبان پارسی


🔻بروز= نمایان شدن، پدیدار شدن،‌ پدیداری، آشکار شدن، آشکار شدگی، نمایش، نشان دادن، پیدایی، پیدایش، نمود، بیرون آمدن، بیرون آوردن، زُهاوِش
🔻بروز داد= آشکاراند، نمایاند، برون آورد، زُهاوید
🔻بروز دادن= آشکار کردن، خَستویدَن(خستو شدن، اعتراف کردن، اقرار کردن)، لو دادن، نمودن، زُهاویدن، به‌زبان‌آوردن
🔻بروز دِه= بِنمای، نمایان کن، آشکار کن، برون آر، بِزُهاو، لو بده، خَستو شو(اعتراف کن)
🔻بروز کردن= آشکار گشتن، نمایان شدن، پدیدار شدن، پیداشدن، پیدایش، بیرون آمدن، زُهاوِش
🔻بروز ندادن= آشکار نکردن، نمایان نکردن، نَنِمودن، لو ندادن، خَستو نشدن(اعتراف نکردن)، نَزُهاویدن

✍نمونه:
🔺محبتش را بروز نمی‌داد
مهربانی‌اش را نمایان نمی‌کرد/نمی‌نمایاند
مهرش را آشکار نمی‌کرد/نمی‌آشکاراند/ نمی‌زُهاوید

🔺سارق محل اموال مسروقه را بروز نمی‌داد=
دزد جای کالاهای دزدیده‌شده را نمی‌نمایاند
دزد جای دزدیده‌ها را لو نمی‌داد


گردآوری و نگارش #مجید_دری
#پارسی_پاک
#بروز
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
آرمان «ادب‌سار»
پالایش زبان پارسی
والایش فرهنگ ایرانی
@AdabSar
🔷🔶🔹🔸

🌸🌺🌸🌺🌸🌺🌸🌺🌸

«به تخت‌ِ مِهی بر هر آن‌کس که داد
کند در دل او باشد از داد شاد

هر آن‌کس که اندیشه‌ی بد کند
به فرجام، بد با تن‌ِ خُوَد کند

از اندیشه‌ی دل کس آگاه نیست
به تنگیْ دل اندر مرا راه نیست

اگر پادشا را بوَد پیشه داد
بود بی‌گمان هر کس از داد شاد

از امروز کاری به فردا ممان
که داند که فردا چه گردد زمان؟»
#فردوسی

امید که در هفته‌ی پیش‌ِرو:
«خداوند گیتی پناه تو باد
زمان و زمین نیک‌خواه‌ِ تو باد»

فرستنده #جعفر_جعفرزاده
#چکامه_پارسی
@AdabSar
🌺🌸🌺🌸🌺🌸🌺🌸🌸

💫

زنهار به کس مگو تو این راز نهفت

هر لاله که پژمرد نخواهد بشکفت

#خیام
#چکامه_پارسی
@AdabSar

💫

دانی که بر نگین سلیمان چه نقش بود
دل در جهان مبند که با کس وفا نکرد

خرم تنی که حاصل عمر عزیز را
با دوستان بخورد و به دشمن رها نکرد

#سعدی
@AdabSar

🔥🔥🔥🔥
@AdabSar

🔥 آشنایی با جشن‌های ایرانی
🔥 شهریورگان و زادروز داراب

💫👑 در "شاهنامه‌ی فردوسی"، چهارم شهریور و هم‌زمان با جشن شهریورگان زادروز "داراب"، یکی از پادشاهان داستانی ایران است. شماری از شاهنامه‌پژوهان "داراب" را همان "کوروش هخامنشی" و چهارم شهریور را زادروز کوروش می‌دانند.
به گمان آن‌ها، زمان زندگی "داراب" در داستان‌های ایرانی نزدیک به کوروش است و شاید یافته‌های تازه‌ای درباره‌ی کوروش به دست دهد.

💫👑 از سویی، در افسانه‌ها و بر پایه‌ی شاهنامه، نشانه‌های "کیخسرو" نزدیک به کوروش هخامنشی است. همچنین "فریدون" هم بی‌پیوند با کوروش نیست و همسانی بسیاری با او دارد.
ولی باور روشنی که پیروان بیشتری دارد این است که "داراب" بیشترین همسانی را با "داریوش هخامنشی" دارد.

💫👑 شاید از آنجایی زادروز کوروش هم‌زمان با جشن شهریورگان دانسته شده که شهریورگان روز شهریار آرمانی، نیرومند و دادگر است.

💫👑 آنچه باید بدانیم این است که روز بزرگداشت کوروش در هفتم آبان، زادروز این پادشاه خوشنام نیست.
هفتم آبان روز گام نهادن کوروش به بابِـل است. بر پایه‌ی سنگ‌نبشته‌ی باستانی "رویدادنامه‌ی نبونئید"(ستون ۳، بند ۱۸)، روز سوم ماه Arahsamna بابلی، کوروش به شهر بابِل رسید و مردم بابِل با شادی به پیشواز او رفتند. این روز برابر با ۲۹ اکتبر و هفتم آبان است.

💫👑 بر پایه‌ی آگاهی به دست آمده از دو تخته(لوح) گِلی در بابل، گمان می‌رود که درگذشت کوروش ۵۳۰سال پیش از زایش(میلاد) و در نهمین سال از فرمانروایی‌اش، روزی میان ۲۲ امرداد تا دهم شهریور باشد. در این تخته‌های گلی، روز بابلی برابر با ۲۲ امرداد آغاز نهمین سال فرمانروایی کوروش و دهم شهریور همان سال آغاز فرمانروایی کمبوجیه است.


برگرفته از: تارنمای خردگان
نویسنده: #مجید_خالقیان
______________
#فرهنگ_ایران #شهریورگان #آذرجشن #آذر_جشن #زادروز_کوروش #کوروش

@AdabSar
🔥🔥🔥🔥

🔷💠🔹🔹

🔅پیام شما
درود بر بانو امام وردی گرامی،
در پیوند با فرسته ای که در ادبسار همرسانی شد ،می توانم گفت یکی از واژه های زیبا و دلنشینی که به جای حامله می توانیم به کار برد( پابه ماه ) است.


🔅پاسخ ادبسار
همچنان که گفتید «پابه‌ماه» واژه‌ی زیبایی است ولی برابر درستی برای «حامله» نیست.
چرا که تنها زنی را پابه‌ماه یا پابه‌زا گویند که در ماهِ واپسینِ آبستنی باشد و زادنِ او نزدیک است و به همه‌ی زنانِ آبستن در همه‌ی دورانِ بارداری پابه‌ماه نگویند.

حامله= t.me/AdabSar/10725
@AdabSar
🔷💠🔹🔹