تا وقتی روزی ۳،۴ ساعت برای زیست زمان نذاشتی،از کسی نپرس چطوری درصدم رو افزایش بدم.
تا وقتی از تست ریاضی فرار میکنی،از کسی نپرس چرا همیشه ضعفم ریاضیه!

چرا توقع داری وقتی ذهنیتت منفیه اتفاقات مثبتی توی زندگیت بیوفته؟!
همیشه میگی وای من چقدر بدبختم
وای این درس ها چقدر سختن
من نمیتونم
من هیچ وقت هیچی نمیشم.

این کتابارو به دید یه فرصت نگاه کن.
وقتی همش به خودت تلقین می‌کنی قراره عذاب بکشم و درس بخونم
قراره چندماه بمیرم و درس بخونم
قراره همه چیزو از دست بدم که درس بخونم
خب هرکس باشه سمت اون درس نمیره،جا میزنه وسطش.
یه درصد نمیگی همین کتابا بازیو عوض میکنن؟!

انقدری که بزرگش کردی، عذاب کشیدن نداره.
به اطرافیانت نگاه کن،به هر کاری میگن سخت،به هر مسئله ای میگن مشکل،به هر اتفاقی میگن عذاب.
تو داری زندگیت رو میسازی.
تو داری برای خودت تلاش میکنی،این کجاش عذابه؟!
میگن زندگی سخته باید عذاب بکشی باید بمیری،ولی خب تو داری با این کارا در آینده زندگیت رو نجات میدی.
چرا این ذهنیت نیست؟!

خیلی از کسایی که باهاشون حرف زدم میگفتن خانواده حامی نیست.
اگه تو اون نسل رو ارتقا ندی،بچه خودتم درباره تو همین حرف رو میزنه.
فکر می‌کنی نمیشه؟!

ادمین اسمتو نمیدونم ولی این پیام های اخیری که تو چنلت فرستادی نشون میده ذهنیت فوق العاده ای داری
انشالله که سال بعد خبر قبول شدنت رو بفرستی

اسمم النازه
مرسی از لطفت
ایشالا قبولی همه مون🌚

سلاممممم
چه خبرا؟

خیلی وقتا مشکل از خانوادتون نیست.
مشکل از مشاورتون نیست.
مشکل از اطرافیانتون نیست.
مشکل از خودتونه.
مشکل اینه سراغ تست نمیری،مشکل اینه کاملا منفعلانه درس میخونی،مشکل اینه نوسانی درس میخونی و نه گزارشکار واقعی منتشر میکنی نه ساعت مطالعه درست

ماها عادت داریم کم کاری خودمون رو گردن بقیه بندازیم.
میگی شرایط خونه خوب نیست ولی حداقل ۸ ساعت در روز با گوشیت چت میکنی
میگی مشاورم خوب نیست ولی تست خودت به ۴۰ تا در روز نمیرسه
میگی مدرسه خوبی ندارم ولی درحد کتاب هم سوالات رو یاد نمیگیری
باید بپذیریم خیلی وقتا کم کاری خودمون باعث میشه به نتیجه نرسیم.

سلام بچه‌ها جونم هستین یه صحبتی کنم ؟🌚

قرار نیست هر روز با انگیزه از خواب بیدار شی.
قرار نیست هر روز حالت خوب باشه.
قرار نیست هر روز عاشق درس خوندن باشی.

یه روزایی خسته‌ای.
یه روزایی حوصله نداری.
یه روزایی حتی به خودت شک می‌کنی.

ولی فرق آدمی که می‌رسه با آدمی که جا می‌زنه اینه که
اون یکی با وجود همه‌ی اینا ادامه میده.

انگیزه قرار نیست تو رو به هدفت برسونه.
این استمرارته که می‌رسونتت.

آینده‌ات به روزایی ساخته میشه که حوصله نداشتی ولی بازم ادامه دادی

هی هر روز داری حساب می‌کنی چقدر از بقیه عقبی...

فلانی اینقدر تست زده،
فلانی فلان درس رو تموم کرده،
فلانی از تابستون شروع کرده...

خب که چی؟

قرار نیست تو جای اون کنکور بدی.
قرار نیست با ساعت مطالعه‌ی اونا رتبه بگیری.

تو فقط باید از نسخه‌ی دیروز خودت جلو بزنی.
اگه حس می‌کنی عقب افتادی،
دو برابر غصه خوردن کمکت نمی‌کنه.
باید دو برابر جدی‌تر بشی

هنوز تموم نشده.
ولی قرار هم نیست زمان برای همیشه منتظرت بمونه.
از همین امروز شروع کن.
نه شنبه.
نه اول ماه.
نه وقتی انگیزه اومد.

منتظری یکی بیاد حالت رو خوب کنه؟
یکی بیاد بهت انگیزه بده؟
یکی بیاد دستت رو بگیره
اشتباه فکر میکنی :))

شاید بد نباشه اینو زودتر بفهمی.
چون یه جایی باید خودت تصمیم بگیری که
حتی اگه کسی تشویقت نکرد، ادامه بدی

حتی اگه کسی باورت نکرد.
حتی اگه نتیجه‌ات هنوز معلوم نیست.
حتی اگه چند بار خراب کردی.