آن کس که خود را عمیق می‌داند، تلاش می‌کند که واضح و شفاف باشد. آن کس که دوست دارد در نگاه توده‌ی مردم عمیق به نظر بیاید، تلاش می‌کند که مبهم و کدر باشد. توده‌ی مردم کف هر جایی را که نتوانند ببینند، عمیق می‌پندارند و از غرق شدن واهمه دارند.

#فردریش_نیچه

📚 @Academic_Library

آدم عمل‌گرا میگه:
«ببینیم الان با چیزی که داریم، چی میشه انجام داد.»

آدم ایده‌آل‌گرا میگه:
«ببینیم بهترین حالت ممکن چی می‌تونه باشه.»

تا ایده‌آل‌گرا بالاخره نسخه‌ی بی‌نقصش رو آماده کنه،
عمل‌گرا ساخته، استفاده کرده، خرابش کرده، بهترش کرده و رفته سراغ بعدی

📚 @Academic_Library

یکی از مهارت‌های روانشناختی مهم جرأت‌مندی (Assertiveness) است؛ یعنی بتوانیم بدون پرخاشگری و بدون آسیب زدن به دیگران، درباره‌ی احساسات، نیازها و مرزهای خودمان صحبت کنیم.

جرأت‌مندی یعنی بتوانیم بگوییم:

«من با این موضوع راحت نیستم.»
«این رفتار برای من قابل قبول نیست.»
«من به کمی زمان و فاصله نیاز دارم.»
«می‌خواهم درباره‌ی چیزی که ناراحتم کرده صحبت کنم.»

این جملات الزاماً نشانه‌ی لجبازی یا خودخواهی نیستند؛ گاهی نشانه‌ی این هستند که فرد برای خودش و نیازهای روانی‌اش ارزش قائل است.

گاهی بهترین شکلِ مراقبت از خود، یک «نه» آرام، یک مرز مشخص، یا یک گفت‌وگوی صادقانه است.

پس سلامت روان فقط این نیست که بتوانیم با شرایط کنار بیاییم؛
بلکه این است که بدانیم چه زمانی باید سازگار شویم و چه زمانی باید از خودمان دفاع و مراقبت کنیم.

سازگاری سالم یعنی خودت را با شرایط هماهنگ کنی، بدون اینکه برای حفظ شرایط، خودت را از دست بدهی.

📚 @Academic_Library

گاهی اوقات، سکوت و سرجای خودت ماندن در موقع تنش شدید در رابطه، باعث حفظ بقای اونه.

📚 @Academic_Library

یه افسانه‌ی خیلی قشنگی هست
که میگه :
اگه لایقش باشی بهت تعلق می‌گیره و اگه لیاقتِ خیلی بیشتر از اونو داشته باشی ازت گرفته میشه؛

پس بیخود برای چیزایی که از
دست دادید ناراحت نباشید.

📚 @Academic_Library

یکی از نشونه‌های کمتر شناخته‌شده‌ی زخم‌های روحی اینه که وقتی کسی بهت کمک می‌کنه یا ازت مراقبت می‌کنه، معذب می‌شی.

یا نمی‌دونی چطور با این محبت روبه‌رو بشی، یا بلافاصله به این فکر می‌افتی که چطور جبرانش کنی.

انگار برات سخته باور کنی که می‌شه کسی بدون هیچ چشمداشتی بهت محبت کنه و لازم نباشه در ازاش کاری انجام بدی.

📚 @Academic_Library

هیچ رابطه‌ای قادر به از میان بردن تنهایی نیست. هریک از ما در هستی تنهاییم؛ ولی می‌توانیم در تنهایی یکدیگر شریک شویم همانطور که عشق درد تنهایی را جبران می‌کند.

بوبر می‌گوید: " یک رابطه‌ی خوب و صمیمی بر دیواره های سر به فلک کشیده‌ی تنهایی آدمی رخنه می‌کند، بر قانون بی‌چون و چرای آن فائق می‌شود و بر فراز مغاک وحشت‌انگیز عالم، از وجود خود به وجود دیگری پل می‌زند."

رابطه در بهترین شرایط افرادی را شامل می‌شود که به شیوه‌ای عاری از نیاز با هم ارتباط دارند..
ولی چطور ممکن است دیگری را فقط به خاطر خودش دوست داشت و نه به خاطر آنچه برای عاشق فراهم می‌کند؟
چگونه می‌توانیم دوست بداریم بی‌آنکه فایده‌ای ببریم، بی‌آنکه انتظار تلافی داشته باشیم، بی‌نیروی محرکه‌ی دلباختگی، شهوت و تحسین یا بی‌آنکه به خود خدمتی کنیم؟

📕 #روان_درمانی_اگزیستانسیال
✍🏻 #اروین_د_یالوم

📚 @Academic_Library

آدمای واقعاً خوشبخت چشماشون به دیدن قشنگی‌های کوچیک عادت کرده

📚 @Academic_Library

اگه یه روز داستان‌های بدی درباره یک نفر شنیدید، یادتون باشه یه زمانی اون با همون آدم‌ها خیلی خوب رفتار می‌کرده و مطمئن باشید اون قسمت از داستان رو هیچ‌وقت براتون تعریف نمی‌کنن.

بعضی‌ها قصه رو از جایی شروع می‌کنن که تو دیگه طاقتت تموم شده و زدی زیر همه چی،
نه از جایی که بارها بهشون فرصت دادی.

آدم‌ها معمولاً از واکنش تو حرف می‌زنن، نه از رفتاری که باعث اون واکنش شده.

📚 @Academic_Library

احساساتِ جامعه‌ی امروزی در سه چیز خلاصه می‌شود: خودپسندی، لذات شهوی و خستگی از زیستن.

📕 #یادداشت‌ها
✍🏻 #آلبر_کامو

📚 @Academic_Library

وقتی سکوت، بیشتر از هزار تا حرف درد داره

تحقیقات علوم اعصاب نشون داده وقتی کسی ما رو نادیده می‌گیره، از جمع کنار می‌ذاره یا عمداً با سکوت تنبیهمون می‌کنه، بخش‌هایی از مغز که در پردازش درد و ناراحتی نقش دارن هم ممکنه فعال بشن.

یعنی وقتی کسی که برات مهمه، ناگهان جواب پیام‌هات رو نمی‌ده، باهات حرف نمی‌زنه یا طوری رفتار می‌کنه که انگار وجود نداری، دردی که احساس می‌کنی فقط یه ناراحتی ساده نیست.

مغز انسان برای ارتباط و تعلق داشتن ساخته شده.

برای همین، طرد شدن از طرف کسی که دوستش داریم می‌تونه احساس ناامنی، اضطراب و حتی درد عمیق عاطفی ایجاد کنه.

اما چرا سکوت بعضی وقت‌ها این‌قدر آزاردهنده‌ست؟

چون وقتی کسی بدون توضیح ارتباطش رو با ما قطع می‌کنه، ذهن شروع می‌کنه به دنبال جواب گشتن: «چی شده؟»، «من چه اشتباهی کردم؟»، «دیگه دوستم نداره؟»

گاهی همین بلاتکلیفی، بیشتر از شنیدن یه حقیقت تلخ آدم رو آزار می‌ده.

البته سکوت همیشه به معنای تنبیه نیست. گاهی آدم‌ها برای آرام شدن به فاصله نیاز دارن.

تفاوتش اینه که فاصله گرفتن سالم با توضیح و احترام همراهه، اما سکوت تنبیهی برای تحت فشار گذاشتن طرف مقابله.

یادمون باشه، برای آسیب زدن به یه آدم همیشه لازم نیست حرف تلخی بهش بزنیم؛ گاهی طوری رفتار می‌کنیم که انگار اصلاً وجود نداره، و همین عمیقاً زخمش می‌زنه.

منبع: پژوهشی در مجله Science در سال ۲۰۰۳ در مورد هم‌پوشانی فعالیت بعضی نواحی مغز هنگام طرد اجتماعی و درد جسمی

📚 @Academic_Library

زندگی شبیه بازی‌ایه که هیچ‌کس قوانینش رو بهت یاد نمی‌ده

اگه بلد نباشی نیت واقعی آدم‌ها رو از پشت حرف‌ها و رفتارهاشون تشخیص بدی، باید آماده باشی که یه روز به خودت بیای و ببینی بازی خیلی وقته تموم شده، بی‌ اینکه حتی فهمیده باشی چطور باختی.

گاهی خطرناک‌ترین آدم‌ها اون‌هایی نیستن که آشکارا دشمنت هستن
بلکه اون‌هایی‌ هستن که کنارت نشستن، بهت لبخند می‌زنن و تو هنوز نمی‌دونی توی بازیِ اون‌ها چه نقشی داری.

📚 @Academic_Library

پنجره‌ای که آزارت میده رو ببند.
مهم نیست که چقدر منظره بیرون زیباست...

📚 @Academic_Library

عزیزِ من
تو در روزگاری زندگی می‌کنی که دوام آوردن کار بزرگیست
دوام آوردنت را کوچک نشمار.

📚 @Academic_Library

زندگی راهشو پیدا می‌کنه 🌱

📚 @Academic_Library

هرچقد سنت میره بالاتر،
بیشتر به تمیزی علاقه‌مند میشی،
خونه‌ی تمیز، کار تمیز،
آدم تمیز، آدم تمیز و آدم تمیز.

📚 @Academic_Library

همیشه طرفی وایسا که شرمنده وجدانت نشی ...

📚 @Academic_Library

باید خودمان نوری بر تاریکی‌مان بتابانیم این را هیچ‌کس دیگری برای ما انجام نخواهد داد.

تردید نکن که نوری هست
شاید چندان نباشد که گفته‌اند
اما آنقدر هست که از تاریکی‌ات برآید.
در نظاره باش...

#چارلز_بوکفسکی

📚 @Academic_Library

پنج ویژگی وجود دارد که نشان می‌دهد با یک انسان واقعاً خوب روبه‌رو هستید.

اول، آن‌ها تقریباً همیشه تنها هستند.
نه از این رو که از آدم‌ها متنفرند، بلکه چون واقعاً از هم‌نشینی با خودشان لذت می‌برند.

دوم، همه‌چیز را عمیق پردازش می‌کنند. گفت‌وگوهای سال‌ها قبل را دوباره مرور می‌کنند، لحظه‌های کوچک را بیش از حد تحلیل می‌کنند، بابت چیزهایی عذرخواهی می‌کنند که شما مدت‌هاست فراموش کرده‌اید. زندگی برای آن‌ها سخت‌تر از بیشترِ آدم‌ها ضربه می‌زند.

سوم، شما را فوراً می‌خوانند.
یک تغییر کوچک در لحن‌تان کافی است تا بفهمند چیزی درست نیست. هر الگو، هر خندهٔ ساختگی، هر معنای پنهان را می‌بینند.

چهارم، به‌راحتی اعتماد نمی‌کنند.
دیده‌اند آدم‌ها چگونه وعده‌ها را می‌شکنند. دیده‌اند چطور جذابیت می‌تواند به ابزارِ فریب تبدیل شود. به همین دلیل محتاط‌اند.
اجازه می‌دهند نزدیک شوید، اما این کار زمان می‌برد.

پنجم، و مهم‌تر از همه، بیش از آنچه هرگز بگویند رنج کشیده‌اند.
اما به‌جای آن‌که سنگدل شوند، لطیف‌تر شده‌اند. با وجود آن‌که می‌دانند مهربانی چه بهایی می‌تواند داشته باشد، باز هم مهربان می‌مانند.

اگر کسی را می‌شناسید که این‌گونه است، از او محافظت کنید.
اگر خودِ شما چنین آدمی هستید، ضعیف نیستید. شما نشان می‌دهید که می‌شود رنج کشید ولی رنج نداد.

📚 @Academic_Library