امید برای من همین صدای کم‌جانی‌ست که سایه‌به‌سایه‌ی ناامیدی می‌آید.
نه آن‌قدر روشن که تاریکی را محو کند،
نه آن‌قدر کم‌رنگ که بشود نادیده‌اش گرفت.

سخت‌ترین کار این روزها را
ما انجام می‌دهیم؛
سایه‌به‌سایه‌ی ناامیدی،
امیدواریم …

📚 @Academic_Library

از ۲۳ مردی که جدا شده بودن پرسیدم همسرشان قبل از اینکه آن‌ها را ترک کند چه کارهایی می‌کرد.

همه‌شان به یک چیزهای مشابه اشاره کردند:

۱. دیگر از من نمی‌خواست همراهش بروم.
چه برای پیاده‌روی، چه شام با دوستان، چه حتی یک خرید کوتاه...

کم‌کم خواستن‌هایش تمام شد.
یکی از مردها گفت:

«فکر می‌کردم داره به من فضا می‌ده. نفهمیدم داشت به نبودن من عادت می‌کرد.»

۲. دیگر چیزهای کوچک را برایم تعریف نمی‌کرد.

مشتری بامزه‌ای که سر کار دیده بود. یک فکر تصادفی. چیزی که در مسیر خانه دیده بود...

هیچ‌کدام مهم به نظر نمی‌رسیدند، تا اینکه همه‌شان ناپدید شدند.
چند نفر از آن مردها گفتند:
سکوت، خیلی زودتر از طلاق شروع شده بود.

۳. دیگر انتظار نداشت بهش توجه کنم.
مدل موی جدیدش. یک روز سخت. یک موفقیت شخصی.

دیگر نمی‌پرسید: «نظرت چیه؟»

چون از قبل می‌دانست چه جوابی قرار است بشنود...
یا اصلاً قرار نیست جوابی بگیرد.

۴. زندگی کردن با او ناگهان خیلی راحت شد.

دیگر تذکر نمی‌داد. دیگر شکایت نمی‌کرد. دعواها کمتر شد.
خیلی از مردها فکر کردند:
«بالاخره زندگی‌مون آروم شده.»
اما وقتی به گذشته نگاه کردند، فهمیدند:

او دیگر برای چیزی که باور نداشت قرار است تغییر کند، نمی‌جنگید.

۵. زندگی جدیدی برای خودش ساخت.
عادت‌های جدید. دوستی‌های جدید. اعتمادبه‌نفس جدید.

این کار از روی انتقام نبود. سازگار شدن بود.
تا وقتی که رفت، سخت‌ترین قسمت ماجرا قبلاً اتفاق افتاده بود:

یاد گرفته بود بدون تکیه کردن به کسی که با او ازدواج کرده بود، زندگی کند.

بیشترشان از یک دعوای بزرگ حرف نزدند.

از هفته‌های معمولی گفتند؛ هفته‌هایی که همان موقع کاملاً عادی به نظر می‌رسیدند.
اما وقتی به گذشته نگاه کردند، همه‌شان آرزو می‌کردند به تغییرات کوچک‌تر بیشتر توجه کرده بودند.

دکتر سارا حسنی

📚 @Academic_Library

تو حتی مالک بدن خودت هم نیستی؛ شب، بی‌اجازه‌ تو خوابت می‌برَد؛ قلبت بی‌فرمانت می‌تپد
نفَست بی‌اراده‌ات قطع و وصل می‌شود.

نه زمان مرگت دست توست، نه تصمیمی برای نفس بعدی‌ات داری.

تو بنده‌ای؛ پس این غرور از کجا آمده، وقتی حتی اختیار ماندن خودت را هم نداری؟

📚 @Academic_Library

هرچقدر هم منظره‌ای زیبا باشه، اگه تماشاش باعث رنج و آزارت می‌شه، اون پنجره رو ببند.

قرار نیست به خاطر چیزی که دوستش داری، هر روز رنج بکشی.

گاهی بهترین کاری که می‌تونی برای خودت انجام بدی، دل کندن از چیزیه که آرامشت رو گرفته.

📚 @Academic_Library

باشد که فرزندانی تربیت کنیم که عاشق چیزهای کمتر دوست داشته شده شوند:
مثلاً بوته‌های قاصدک، کرم‌ها و عنکبوت‌ها
کودکانی که بفهمند گل رز به خارهایش نیاز دارد.

کودکانی که در روزهای بارانی همانگونه به حیاط هجوم ببرند که در روزهای آفتابی
و وقتی بزرگ شدند تبدیل به کسی شوند که صدای بی صدایان می‌شود؛
باشد که فرزندانمان با طبیعت وحشی پیوند پیدا کنند.

#نیکول_سودر

📚 @Academic_Library

حتی اگر دیگه با هم دوست نیستید، هیچ‌وقت رازهاش رو فاش نکنید؛ چون اون رازها رو وقتی بهتون گفته که هنوز بهتون اعتماد داشته و شما براش آدم امنی بودید.

📚 @Academic_Library

مامان، باتری ساعتم تموم شده.
فردا صبح یه جلسه‌ی مهم دارم.
لطفاً ساعت ۶ صبح بهم یه زنگ بزن تا بیدار بشم.‌‌..

📚 @Academic_Library

‌
آموزش رایگانِ مقاله‌نویسی و پایان‌نامه در @RaveshTahghighh
‌

کمال‌گرایی اگه کلافه‌ات کرده این ویدئو رو ببین حتما....

‌‌‎‌📚 @Academic_Library

رویاهای بزرگ داشته باش.
خدا بودجه‌ش رو داره؛ حتی یه لحظه هم بهش شک نکن.

به قول ریچارد باخ
مهم نیست چقدر باکفایت و شایسته ای.
هرگز به زندگی بهتری دست نخواهی یافت
مگر بتوانی تصورش کنی
و بخواهی داشته باشی اش.

‌‌‎‌📚 @Academic_Library

خستگی زن خانه‌دار همیشه از کار زیاد نیست گاهی از اینه که کارهاش هیچ‌وقت واقعاً تموم نمی‌شن.
ظرف‌ا دوباره جمع می‌شن، خونه دوباره به‌هم می‌ریزه و فردا دوباره همه‌چیز از اول شروع میشه.

بعضی زن‌ها شب که میشه نمی‌تونن بگن امروز دقیقاً چه کاری انجام دادن، اما از خستگی فقط دلشون می‌خواد چند دقیقه هیچ‌کس چیزی ازشون نخواد.

خانه‌داری از اون کارهاییه که وقتی خوب انجامش بدی، کمتر به چشم میاد؛ چون همه‌چیز سر جاشه و کسی نمی‌بینه برای همین «سر جاش بودن» چقدر وقت و انرژی گذاشته شده.

گاهی بزرگ‌ترین آرزوی یک زن خانه‌دار سفر و خرید و تفریح نیست؛ فقط یک صبحه که بیدار بشه و بدونه لازم نیست فوراً به فکر صبحانه، ظرف‌ها، لباس‌ها و کار بعدی باشه.

زن خانه‌دار هم حق داره خسته بشه، بی‌حوصله باشه، یه روز غذا درست نکنه و دلش بخواد فقط برای خودش وقت داشته باشه. استراحت کردن جایزه‌ای نیست که باید اول صدتا کار انجام بدی تا لیاقتش رو پیدا کنی.

گاهی هم فقط دلش می‌خواد یکی نگاهش کنه و بگه: «می‌بینم چقدر زحمت می‌کشی.» همین دیده شدن ساده، چیزی‌یه که خیلی وقت‌ها وسط شلوغی زندگی ازش دریغ میشه.

‌‌‎‌📚 @Academic_Library

بعضیا وقتی می‌شنون "استانداردهای بالا"، فکرشون سریع میره سمت پول و امکانات؛
ولی برای من استاندارد بالا
یعنی وفاداری، شعور عاطفی و احترام.

‌‌‎‌📚 @Academic_Library

داشتن یه خانواده‌ی خوب، یکی از بزرگ‌ترین خوش‌شانسی‌های زندگیه؛
خانواده‌ای که کنارش آرامش داشته باشی، توی سختی‌ها پناهت باشه و از ته دل خوشحالیت رو بخواد.

چنین خانواده‌ فقط یه نعمت نیست، یه جور معجزه‌س؛ انگار بزرگ‌ترین جایزه‌ی زندگی رو بردی.

‌‌‎‌📚 @Academic_Library

چقدر این پست به دلم نشست👌

‌‌‎‌📚 @Academic_Library

‏این که هر وقت خواستی بروی،
حقِ توست.
این‌ که وقتی برگشتی
در را به رویت باز کنم یا نکنم،
حقِ من است.

#أدهم_شرقاوی

‌‌‎‌📚 @Academic_Library

آن کس که خود را عمیق می‌داند، تلاش می‌کند که واضح و شفاف باشد. آن کس که دوست دارد در نگاه توده‌ی مردم عمیق به نظر بیاید، تلاش می‌کند که مبهم و کدر باشد. توده‌ی مردم کف هر جایی را که نتوانند ببینند، عمیق می‌پندارند و از غرق شدن واهمه دارند.

#فردریش_نیچه

📚 @Academic_Library

آدم عمل‌گرا میگه:
«ببینیم الان با چیزی که داریم، چی میشه انجام داد.»

آدم ایده‌آل‌گرا میگه:
«ببینیم بهترین حالت ممکن چی می‌تونه باشه.»

تا ایده‌آل‌گرا بالاخره نسخه‌ی بی‌نقصش رو آماده کنه،
عمل‌گرا ساخته، استفاده کرده، خرابش کرده، بهترش کرده و رفته سراغ بعدی

📚 @Academic_Library

یکی از مهارت‌های روانشناختی مهم جرأت‌مندی (Assertiveness) است؛ یعنی بتوانیم بدون پرخاشگری و بدون آسیب زدن به دیگران، درباره‌ی احساسات، نیازها و مرزهای خودمان صحبت کنیم.

جرأت‌مندی یعنی بتوانیم بگوییم:

«من با این موضوع راحت نیستم.»
«این رفتار برای من قابل قبول نیست.»
«من به کمی زمان و فاصله نیاز دارم.»
«می‌خواهم درباره‌ی چیزی که ناراحتم کرده صحبت کنم.»

این جملات الزاماً نشانه‌ی لجبازی یا خودخواهی نیستند؛ گاهی نشانه‌ی این هستند که فرد برای خودش و نیازهای روانی‌اش ارزش قائل است.

گاهی بهترین شکلِ مراقبت از خود، یک «نه» آرام، یک مرز مشخص، یا یک گفت‌وگوی صادقانه است.

پس سلامت روان فقط این نیست که بتوانیم با شرایط کنار بیاییم؛
بلکه این است که بدانیم چه زمانی باید سازگار شویم و چه زمانی باید از خودمان دفاع و مراقبت کنیم.

سازگاری سالم یعنی خودت را با شرایط هماهنگ کنی، بدون اینکه برای حفظ شرایط، خودت را از دست بدهی.

📚 @Academic_Library

گاهی اوقات، سکوت و سرجای خودت ماندن در موقع تنش شدید در رابطه، باعث حفظ بقای اونه.

📚 @Academic_Library

یه افسانه‌ی خیلی قشنگی هست
که میگه :
اگه لایقش باشی بهت تعلق می‌گیره و اگه لیاقتِ خیلی بیشتر از اونو داشته باشی ازت گرفته میشه؛

پس بیخود برای چیزایی که از
دست دادید ناراحت نباشید.

📚 @Academic_Library