لزوماً همه‌ی کسانی که معاشرت زیادی ندارند، غیر اجتماعی نیستند. فقط تحمل نقش بازی کردن، حماقت و دروغ شنیدن را ندارند.

📚 @Academic_Library

با شروع پاییز، هوا خنک‌تر و روزها کوتاه‌تر می‌شن و بدن هم کم‌کم باید خودش رو با شرایط جدید هماهنگ کنه. چند تغییر ساده توی عادت‌های روزانه می‌تونه کمک کنه پاییز سالم‌تر و سرحال‌تری داشته باشیم.

۱. صبح‌ها نور طبیعی رو از دست نده
صبح پرده‌ها رو کنار بزن و اگه می‌تونی کمی بیرون برو. کمتر شدن نور روز در پاییز می‌تونه روی ساعت بدن، خواب و حتی حال‌وهوای ما تأثیر بذاره.

۲. ساعت خوابت رو منظم نگه دار
کوتاه شدن روزها ممکنه باعث بشه بیشتر احساس خواب‌آلودگی کنی. سعی کن ساعت خواب و بیدار شدنت خیلی تغییر نکنه تا ریتم بدن به‌هم نریزه.

۳. خونه رو هر روز کمی هوا بده
با سرد شدن هوا معمولاً در و پنجره‌ها بیشتر بسته می‌مونن. چند دقیقه تهویه و ورود هوای تازه، مخصوصاً وقتی چند نفر در خونه هستن، کار ساده اما مهمیه.

۴. آب خوردن رو فراموش نکن
هوای خنک باعث می‌شه کمتر احساس تشنگی کنیم، اما بدن همچنان به مایعات نیاز داره. یه بطری آب دم دستت بذار تا یادت نره.

۵. پیاده‌روی رو با تابستون خداحافظی نکن
پاییز اتفاقاً یکی از بهترین فصل‌ها برای پیاده‌رویه. فعالیت بدنی منظم هم برای سلامت جسم مفیده و هم می‌تونه به بهتر شدن خلق‌وخو کمک کنه.

۶. خشکی پوست رو قبل از شروعش جدی بگیر
با خنک و خشک شدن هوا، پوست و لب‌ها زودتر خشک می‌شن. استفاده منظم از مرطوب‌کننده رو از همون اوایل پاییز شروع کن، نه وقتی پوست کاملاً خشک شده.

۷. هر عطسه‌ای سرماخوردگی نیست
آبریزش بینی، عطسه و خارش چشم در پاییز می‌تونه به‌خاطر آلرژی فصلی باشه. اگر آلرژی داری، بعد از مدت طولانی بیرون بودن، عوض کردن لباس و دوش گرفتن می‌تونه ورود گرده‌ها به فضای خواب رو کمتر کنه.

۸. هوای سرد به‌تنهایی باعث سرماخوردگی نمی‌شه
سرماخوردگی رو ویروس‌ها ایجاد می‌کنن، نه سرد شدن هوا. شستن دست‌ها، دست نزدن به چشم و بینی و تهویه محیط‌های بسته همچنان از مهم‌ترین کارهاست.

۹. کم شدن نور روز رو دست‌کم نگیر
اگه هر سال با شروع پاییز به‌طور محسوسی بی‌حوصله، کم‌انرژی یا خواب‌آلود می‌شی، موضوع رو فقط به «حال‌وهوای پاییز» نسبت نده. در بعضی افراد کاهش نور روز می‌تونه با اختلال عاطفی فصلی مرتبط باشه.

۱۰. پاییز رو تبدیل به فصل خونه‌نشینی نکن
هوای سرد ممکنه آدم رو وسوسه کنه بیشتر توی خونه بمونه، اما بیرون رفتن در روشنایی روز، تحرک و داشتن برنامه منظم روزانه می‌تونه هم برای جسم و هم برای روحیه مفید باشه.

📚 @Academic_Library

زندگی منتظر نمی‌مونه تا تو از فکر و خیال‌هات فارغ بشی.
همین حالا که نشستی و هزار تا اتفاق نیفتاده رو توی ذهنت مرور می‌کنی، یه عده دارن می‌خندن، عاشق می‌شن، سفر می‌رن و خاطره می‌سازن.
تو هم سهمتو از زندگی بردار.

📚 @Academic_Library

انواع مختلف تنبلی و درمان آن‌ها!

بیشتر ماها می‌دانیم که کار درست کدام است و با چه روندی می‌توانیم به موفقیت کامل یا نسبی برسیم و یا دست‌کم وضعیت را برای خودمان بهتر کنیم، راه هم کمابیش مشخص است.

مثلا بیشتر ما می‌دانیم که باید غذای سالم بخوریم و بیشتر ورزش کنیم و کمتر وقت‌مان را تلف کنیم و بیشتر مطالعه کنیم و می‌دانیم این مسیر اگر مستمر دنبال شود به نتیجه خواهد رسید.

اما چیزی که ما اسمش را تنبلی می‌گذاریم، بیشتر اوقات باعث می‌شود که نتوانیم برنامه‌ خوب خودمان را ادامه بدهیم.

واقعا چرا تنبلی می‌کنیم و آیا می‌توانیم راهکاری برای گریز از تنبلی داشته باشیم؟!

جالب است که بیشتر تنبلی‌های ما از این ۷ نوع هستند:

_ گیج هستیم و نمی‌دانیم چه کنیم
برخی از تنبلی‌های ما در واقع آشفتگی هستند و ما اصلا نمی‌دانیم که از کجا باید شروع کنیم. اتفاقا آدم‌های کمال‌گرا خیلی اسیر این نوع آشفتگی می‌شوند و اصلا کارها را شروع نمی‌کنند و دستِ آخر اسمش را می‌گذارند: تنبلی!
برای درمان، از تجارب قبلی درس بگیرید و به خودتان بقبولانید که موفقیت‌های کوچک و تدریجی بهتر از آشفتگی‌های دائمی هستند.

_یک ترس بیمارگونه بد: نمی‌توانم!
این صدای درونی را بسیاری از ماها داریم:
«من بیشتر از ده سال طول کشید که در زبان انگلیسی به حد درک مطلب مناسب برسم. چطور می‌خواهم زبان دشوار آلمانی یاد بگیرم؟!»
راه درمان این تنبلی این است که از آدم‌های موفق بپرسید که چطور شروع کرده‌اند. در کمال تعجب خواهید فهمید که شروع بسیاری از آنها، بسیار افتان و خیزان بوده است.

_ یک دیدگاه ثابت منفی: می‌ترسم نتوانم و مسخره خاص و عام شوم!

این نوع از «تنبلی» گریبان کسانی را می‌گیرد که نظر مردم خیلی برایشان مهم است و مدام با خودشان می‌گویند که مثلا: «اگر نتوانم در مسابقه برنده شوم، همه می‌گویند که فلانی شب و روز تمرین می‌کرد و نتوانست. پس بهتر است که خودم را درگیر این روند نافرجام نکنم.»
راهش این است که به خودتان بگویید من برای خودم و شادی زندگی‌ام کار می‌کنم. مسلما اشتباه و شکست، جزئی از مسیر است و حرف دیگران برایم مهم نیست.

_ سندرم خستگی مزمن!
بعضی‌ها هم یک صدای درونی دارند که مدام به آنها ندا می‌دهد: «ببین! تو امروز خیلی خسته‌ای. از شش صبح بیدار بودی و اداره رفتی. جداً می‌خواهی امشب شش کیلومتر بدوی؟! پلانک، دراز و نشست؟ بی‌خیال! تو لایق استراحت هستی. تو خسته‌ای!»

راه گریز از این نوع تنبلی این است که به خودتان بگویید که امروز می‌خواهم به خودم ظلم کنم و خودم را خسته‌تر کنم. بعد که مثلا ورزش می‌کنید و به آن «حال» خوبِ بعد ورزش می‌رسید، این خاطره‌ خوبی در پس‌زمینه مغزتان می‌شود.

_بی‌تفاوتی! آخه چی بشه!

مثلا این کتاب را بخوانم، بیشتر بدانم که بیشتر افسرده بشوم؟ فرض کن ۱۰ کیلو وزن کم کنم؛ به جایی می‌رسم؟

اینجا برای گریز از بی‌تفاوتی باید برای خود انگیزه‌ بسازید. مثلا در مورد کتابی که می‌دانید جالب است، رشته‌توییت بنویسید یا نظرتان را در چند استوری بنویسید.

_ پشیمانی! دیگر برای من دیر شده

«بله! این مسیر کسب و کار که الان یاد گرفته‌ام، خیلی خوبه. اما کاش این تجربه را ۲۰ سال پیش داشتم. الان دست زیاد شده. سر پیری که من نباید اینقدر بدوم!»

باز هم یک نوع تنبلی دیگر. به یاد بیاورید که ماهی را هر وقت از آب بگیرید تازه است و خیلی‌ها در میانسالی یا حتی پیری به موفقیت رسیده‌اند و علاوه بر این، دیر رسیدن بهتر از هرگز نرسیدن است.

_ هویت کاذب آدم تنبل، برچسب شما شده

در این نوع از تنبلی شما به زور برچسب تنبلی به خود زده‌اید و بعد هر چیز بی‌ربطی را تاییدکننده این هویت کاذب می‌کنید. مثلا اگر در پیاده‌روی از دیگران عقب بیفتید و این در واقع به خاطر مصدومیت زانوی اخیر باشد، به خودتان می‌گویید: ثابت شد واقعا تنبلم!

برای گریز از این سوگیری، سعی کنید که منطقی‌تر فکر کنید و به همه جوانب و علت‌های موفقیت یا شکست خود فکر کنید. سعی کنید که در مورد خودتان در ذهنتان منصفانه فکر کنید.

📚 @Academic_Library

اشتباهی که باعث تواضع و فروتنی تو بشه،
بهتر از موفقیتی هست که تو رو مغرور کنه!

📚 @Academic_Library

ما در طبیعتی زندگی می‌کنیم که خداوند آفریده، در هر طبیعتی هم باید قوانین آنجا را رعایت کرد:

قانون خلا یا خالی شدن:
هر چه انسان از خشم، کینه ، حسد ، دروغ و.... تهی باشد بیشتر ذهنش جذب موهبت های الهی می‌شود.

قانون بارش:
فوران کردن و بی مضایقه بخشیدن، بارش مهر و عشق

قانون نظم:
همیشه بی نظمی برکت را از بین می‌برد و از ما می‌گیرد.

قانون پاکی:
پاکی، جذب پاکی می‌شود پس خودتان را پاک کنید و این پاکی منحصر به پاکی جسم نیست بلکه پاکی ذهن ، دل و زبان و اندیشه می‌باشد.

قانون سحر خیزی:
انرژی هستی از اول صبح هرچه به روز نزدیکتر می‌شود کمتر می‌شود. اوج انرژی‌ها اول صبح است.

قانون جماعت:
یعنی با هم بودن ، انرژی جمع از مجموع اجزا بیشتر است.

قانون هماهنگی:
موفقیت یعنی پیشبرد تمامی جنبه‌های زندگی به صورت هماهنگ.

قانون تنوع:
تنوع در رفتار، گفتار ، کردار

قانون عشق:
اگر کسی رفتار بدی دارد، برایش عاشقانه دعا کنید. خوش رفتاری و سپاس نعمت موجب دوام نعمت است.

📚 @Academic_Library

همه‌چیز در نهایت به خیر و صلاح تو تموم می‌شه...

تمام از دست دادن‌ها، شکست‌ها، اشتباهات، شروع‌های دوباره، پیروزی‌ها، مشکلات، شادی‌ها، ناامیدی‌ها و تمام بالا و پایین‌های زندگی...

هیچ‌کدوم بی‌دلیل نبوده. هر اتفاقی چیزی بهت یاد داده، چشم‌هاتو به حقیقتی باز کرده یا باعث شده آدم باتجربه‌تر و آگاه‌تری بشی.

گاهی چیزی رو از دست دادی تا چیزی رو بفهمی، گاهی شکست خوردی تا راه درست رو پیدا کنی و گاهی به چیزی نرسیدی تا بعدها بفهمی نرسیدنش چقدر به نفعت بوده.

باور کن، حتی اون روزهایی که فکر می‌کردی همه‌چیز داره خراب می‌شه، زندگی داشت چیزهایی بهت یاد می‌داد که هیچ راه دیگه‌ای نمی‌تونستی یاد بگیری.

📚 @Academic_Library

هر چیزی یه حدی داره...

محبت کردن یه حدی داره، انتظار کشیدن یه حدی داره، حتی صبر کردن هم یه جایی تموم میشه...

یه روزی می‌رسه که دیگه هیچ‌چیز مثل قبل برات مهم نیست.

نه اتفاقایی که می‌افتن، نه آدمایی که میرن، نه حتی احساساتی که یه زمانی تمام دنیات بودن.

اون روز یاد می‌گیری رها کنی... آدما رو، اتفاقا رو، خاطره‌ها رو و حتی احساساتی رو که یه روز فکر می‌کردی بدون اونا نمی‌تونی زندگی کنی.

و شاید درست‌ترین کار همینه.

نباید جایی بمونی که حالت خوب نیست. نباید کنار کسی بمونی که قدر بودنت رو نمی‌دونه. گاهی باید احساساتت رو کنار بذاری، با خودت صادق باشی، همه‌چیز رو درست ببینی و بعد تصمیم بگیری.

بعضیا معتقدن باید صبر کرد، باید فرصت داد، باید منتظر موند تا آدما عوض بشن و شرایط بهتر بشه.

اما من این‌طور فکر نمی‌کنم.

ما خیلی وقتا فقط برای اینکه کمتر درد بکشیم، به خودمون دروغ می‌گیم.

به امید اینکه شاید فردا چیزی تغییر کنه، امروز رو تحمل می‌کنیم. غافل از اینکه با این کار فقط داریم درد کشیدن رو طولانی‌تر می‌کنیم.

هر بار یه تیکه از احساسمون رو می‌بُریم، هر بار زخم‌هامون رو به‌زور التیام می‌دیم و دوباره برمی‌گردیم سر همون قصه.

در حالی که شاید بهتر باشه یه بار برای همیشه تمومش کنیم.

آره، درد داره. شاید خیلی هم درد داشته باشه. اما یه بار درد کشیدن بهتر از اینه که هر روز، ذره‌ذره از درون بشکنی.

بعدش زندگی ادامه داره... باز هم خورشید طلوع می‌کنه
باز هم غروب‌های قشنگ از راه می‌رسن

آدمای تازه‌ای وارد زندگیت میشن و شاید یه روز دوباره این شانس رو پیدا کنی که کسی رو از ته دل دوست داشته باشی.

کسی که بتونی بدون ترس بهش نزدیک بشی، بدون شک به دوست داشته شدنش اعتماد کنی و بدون نگرانی از یک‌طرفه بودن احساست، کنارش خوشحال باشی.

چون قشنگ‌ترین اتفاق دنیا همینه؛ اینکه کسی رو دوست داشته باشی و مطمئن باشی اون هم به همون اندازه دوستت داره.

چیزی که متأسفانه این روزها، با همه‌ی ارزشش، خیلی‌ها دیگه قدرش رو نمی‌دونن.

📚 @Academic_Library

از هوش مصنوعی پرسیدن؛

"چرا اکثر ما انسان‌ها احساس خوشبختی نمی‌کنیم؟"

+ جوابی که داد عجیب و جالب بود...

📚 @Academic_Library

یکی از غم انگیزترین درس‌های تاریخ این است که اگر ما به‌‌قدر کافی فریب خورده باشیم، تمایل به رد هرگونه شواهد مربوط به‌ این فریب خوردگی را خواهیم داشت.. و دیگر علاقه‌ای به یافتن حقیقت از خود نشان نمی‌دهیم.
«فریب خوردگی اسیرمان کرده است»
خیلی ساده؛ برایمان دردناک است که حتی
پیش خودمان اعتراف کنیم که فریب خورده‌ایم.

#کارل_ساگان

📚 @Academic_Library

دخترایی تحسین‌برانگیزن که اون‌قدر به خودشون اعتماد دارن که هیچ دختر دیگه‌ای رو رقیب خودشون نمی‌بینن و با احترام با بقیه رفتار می‌کنن.

نه دنبال پسرا می‌دوئن نه خودشونو وارد رابطه‌ی دیگران می‌کنن

نه برای اثبات زیبایی خودشون سعی می‌کنن کسی رو کوچیک کنن.

اتفاقاً با اینکه خودشون فوق‌العاده زیبان، خیلی راحت از زیبایی یه دختر دیگه تعریف می‌کنن
و از ته دل بهش حس خوب می‌دن.

چون زنی که ارزش خودشو می‌دونه، برای درخشیدن نیازی به خاموش کردن نور زن‌های دیگه نداره.

📚 @Academic_Library

یه کم از توی سرت بیا بیرون و به دنیا نگاه کن. ببین چقدر زندگی بیرون از فکر و خیال‌های تو در جریانه. چقدر اتفاق خوب هست که هنوز تجربه‌شون نکردی

بیرون از اون ذهنت هم یه دنیای واقعی وجود داره. دنیایی پر از آدم، خیابون، موسیقی، اتفاقای غیرمنتظره و لحظه‌هایی که فقط یک بار فرصت تجربه کردنشونو داری.

📚 @Academic_Library

یه روزی همه‌چیز سر جای خودش قرار می‌گیره و اون‌وقت می‌فهمی چرا باید همه‌چیز دقیقاً همون‌طوری اتفاق می‌افتاد که افتاد.

چرا بعضی آدما از زندگیت رفتن، چرا بعضی آرزوهات برآورده نشدن و چرا بعضی راه‌ها هرچقدر تلاش کردی، به جایی نرسیدن.

یه روز به گذشته نگاه می‌کنی و می‌فهمی حتی اون اتفاق‌هایی که دلت رو شکستن، بی‌دلیل نبودن.

📚 @Academic_Library

نوشته بود:
من اصلا انتقام نمی‌گیرم، اما مطمئن باش؛ زندگی یه روز تو رو هم درست از همون مسیری عبور می‌ده که منو مجبور کردی ازش بگذرم.
اون‌وقته که می‌فهمی چی به من گذشت و یاد من می‌افتی.

📚 @Academic_Library

وقتی به او سپردی، دیگر حملش نکن؛

گاهی می‌گویی: «خدایا، سپردم به تو» اما چند دقیقه بعد دوباره همان مسئله را از زمین برمی‌داری و در ذهنت حمل می‌کنی. اگر نشد چه؟ اگر دیر شد چه؟ اگر از دست رفت چه؟ انگار هم می‌خواهی خدا وکیل باشد و هم خودت شبانه‌روز بالای سر پرونده بایستی.

بر خدا توکل کن؛ و خدا برای وکیل بودن کافی است.

سهمت را انجام بده؛ فکر کن، تلاش کن، تصمیم بگیر و قدم بردار. اما آنجا که اختیار تو تمام می‌شود، نگرانی را به جای مسئولیت ادامه نده. بعضی بارها اصلاً برای شانه‌ی تو ساخته نشده‌اند. اگر سپرده‌ای، تحویل بده.

وقتی خدا وکیل توست لازم نیست خودت نگهبان تمام فرداهایت باشی.

📚 @Academic_Library

امید برای من همین صدای کم‌جانی‌ست که سایه‌به‌سایه‌ی ناامیدی می‌آید.
نه آن‌قدر روشن که تاریکی را محو کند،
نه آن‌قدر کم‌رنگ که بشود نادیده‌اش گرفت.

سخت‌ترین کار این روزها را
ما انجام می‌دهیم؛
سایه‌به‌سایه‌ی ناامیدی،
امیدواریم …

📚 @Academic_Library

از ۲۳ مردی که جدا شده بودن پرسیدم همسرشان قبل از اینکه آن‌ها را ترک کند چه کارهایی می‌کرد.

همه‌شان به یک چیزهای مشابه اشاره کردند:

۱. دیگر از من نمی‌خواست همراهش بروم.
چه برای پیاده‌روی، چه شام با دوستان، چه حتی یک خرید کوتاه...

کم‌کم خواستن‌هایش تمام شد.
یکی از مردها گفت:

«فکر می‌کردم داره به من فضا می‌ده. نفهمیدم داشت به نبودن من عادت می‌کرد.»

۲. دیگر چیزهای کوچک را برایم تعریف نمی‌کرد.

مشتری بامزه‌ای که سر کار دیده بود. یک فکر تصادفی. چیزی که در مسیر خانه دیده بود...

هیچ‌کدام مهم به نظر نمی‌رسیدند، تا اینکه همه‌شان ناپدید شدند.
چند نفر از آن مردها گفتند:
سکوت، خیلی زودتر از طلاق شروع شده بود.

۳. دیگر انتظار نداشت بهش توجه کنم.
مدل موی جدیدش. یک روز سخت. یک موفقیت شخصی.

دیگر نمی‌پرسید: «نظرت چیه؟»

چون از قبل می‌دانست چه جوابی قرار است بشنود...
یا اصلاً قرار نیست جوابی بگیرد.

۴. زندگی کردن با او ناگهان خیلی راحت شد.

دیگر تذکر نمی‌داد. دیگر شکایت نمی‌کرد. دعواها کمتر شد.
خیلی از مردها فکر کردند:
«بالاخره زندگی‌مون آروم شده.»
اما وقتی به گذشته نگاه کردند، فهمیدند:

او دیگر برای چیزی که باور نداشت قرار است تغییر کند، نمی‌جنگید.

۵. زندگی جدیدی برای خودش ساخت.
عادت‌های جدید. دوستی‌های جدید. اعتمادبه‌نفس جدید.

این کار از روی انتقام نبود. سازگار شدن بود.
تا وقتی که رفت، سخت‌ترین قسمت ماجرا قبلاً اتفاق افتاده بود:

یاد گرفته بود بدون تکیه کردن به کسی که با او ازدواج کرده بود، زندگی کند.

بیشترشان از یک دعوای بزرگ حرف نزدند.

از هفته‌های معمولی گفتند؛ هفته‌هایی که همان موقع کاملاً عادی به نظر می‌رسیدند.
اما وقتی به گذشته نگاه کردند، همه‌شان آرزو می‌کردند به تغییرات کوچک‌تر بیشتر توجه کرده بودند.

دکتر سارا حسنی

📚 @Academic_Library

تو حتی مالک بدن خودت هم نیستی؛ شب، بی‌اجازه‌ تو خوابت می‌برَد؛ قلبت بی‌فرمانت می‌تپد
نفَست بی‌اراده‌ات قطع و وصل می‌شود.

نه زمان مرگت دست توست، نه تصمیمی برای نفس بعدی‌ات داری.

تو بنده‌ای؛ پس این غرور از کجا آمده، وقتی حتی اختیار ماندن خودت را هم نداری؟

📚 @Academic_Library

هرچقدر هم منظره‌ای زیبا باشه، اگه تماشاش باعث رنج و آزارت می‌شه، اون پنجره رو ببند.

قرار نیست به خاطر چیزی که دوستش داری، هر روز رنج بکشی.

گاهی بهترین کاری که می‌تونی برای خودت انجام بدی، دل کندن از چیزیه که آرامشت رو گرفته.

📚 @Academic_Library

باشد که فرزندانی تربیت کنیم که عاشق چیزهای کمتر دوست داشته شده شوند:
مثلاً بوته‌های قاصدک، کرم‌ها و عنکبوت‌ها
کودکانی که بفهمند گل رز به خارهایش نیاز دارد.

کودکانی که در روزهای بارانی همانگونه به حیاط هجوم ببرند که در روزهای آفتابی
و وقتی بزرگ شدند تبدیل به کسی شوند که صدای بی صدایان می‌شود؛
باشد که فرزندانمان با طبیعت وحشی پیوند پیدا کنند.

#نیکول_سودر

📚 @Academic_Library