کارهایی که نباید بابتش احساس گناه کنید🌼🍃

📚 @Academic_Library

‏من یازده سال گارسون بودم.
بین همه چیزهایی که تو این مدت یاد گرفتم، یکی‌ش این بود: دنیا دو دسته آدم داره. اونایی که بشقابشونو به گارسون می‌دن، و اونایی که نمی‌دن.

اونایی که بشقابو می‌دن، کسایی‌ان که می‌بیننت، می‌فهمن داری زحمت می‌کشی. وقتی غذاشونو تموم کردن و تو جلوشون ظاهر می‌شی تا بشقاب کثیفو برداری، اونو بلند می‌کنن، می‌دن دستت، تا مجبور نباشی هی خم بشی و خطر کنی قاشق و چنگال از بشقابای دستت بیفته. معمولاً هم یه “مرسی” می‌گن، انگار نه انگار که اونا بهت لطف کردن. بعضی وقتا واقعاً دلم می‌خواست بغلشون کنم.
یه حرکت خیلی ساده‌ست، هیچ زحمتی نداره. ولی همه‌چیو نشون می‌ده.

من همیشه عاشق اونایی بودم که بشقابو می‌دن، چون تقریباً همیشه آدمای متواضعی هستن. اونا شأن تو رو می‌بینن، گارسونو مثل نوکر نمی‌بینن. می‌دونن شانس چقدر دخیل بوده تو اینکه اونام پشت میز نشستن و تو داری وایمیسی و کار می‌کنی.

اینارو می‌گم چون تو زندگیم با کلی آدم سر میز نشستم: نویسنده‌ها، سیاستمدارا، حتی بعضی وقتا آدمای تلویزیونی. بیشترشون، با اینکه قدرتمند و مهم بودن، بعضیاشون حتی خوش‌برخورد، ولی اغلب اونایی بودن که بشقابو به گارسون نمی‌دادن. بعضیاشون حتی خیلی بدرفتاری هم می‌کردن.

ولی دیروز، دیروز سر ناهار با کلارا سانچس بودم. نمی‌دونم می‌شناسینش یا نه، نویسنده‌ایه که میلیون‌ها نسخه کتاباش تو دنیا فروش می‌ره. یکی که واقعاً می‌تونه احساس کنه به اوج رسیده، می‌تونه خودش رو خیلی مهم بدونه.
اما… کلارا سانچس بشقابشو به گارسون داد.
رسیدن یعنی این.
رسیدن این نیست که جمعیت‌های عظیم برات دست بزنن یا توی بانک پول میلیاردی داشته باشی.
رسیدن اینه که هر جا که باشی، هنوزم همون آدمی باشی که بشقابشو می‌ده دست گارسون.

#انریکو_گالیانو

📚 @Academic_Library

تو هر رابطه اى، بايد از خودت بپرسى؛
"من براى بودن در اين رابطه چه هزينه اى ميدم؟ هزينه اينجا بودن براى من چيه؟"
و اگر هزينش: كرامتت، عزت نفست، فرديتت، سلامتيت و آرامش خاطرت بود، رهاش كن..

📚 @Academic_Library

یه بار تراپیستم بهم گفت:
فرض کن یه مار نیشت میزنه
ولی تو به جای اینکه به فکر نجات خودت و بهبود پیداکردن باشی، دنبال اون مار میری تا بگیریش و ببینی چرا نیشت زده و بهش ثابت کنی که تو لایق این طرز برخورد نبودی!

بپذیریم که بعضی آدم ها به زخمی کردن بقیه خو گرفتن و جزئی از طبیعتشون شده و حتی متوجه پیام های ما نمیشن پس بهتره به جای درگیری های بیهوده روی بهبودی خودمون تمرکز کنیم.

📚 @Academic_Library

شنای "مایک‌ تایسون" یکی از شناهای فوق‌العاده موثر در بهبود طرز ایستادن هست که اگه به انجامش مداومت به خرج بدین به سرعت اثرات بی‌نظیرش رو متوجه میشین

قبل از انجام حرکت، اینارو حتما بخون:
- ۳۰ تکرار رو پشت هم نزنین و به ۳ ست ۱۰ تکراری تقسیمش کنین
- قبل از انجامش مفاصل کمر و شانه ها رو به خوبی گرم کنید
- حرکت رو به آرامی انجام بدین تا تمام اثراتش رو ببینید
- اگه شنا براتون سخت هست روی زانو انجامش بدین

📚 @Academic_Library

این فیلم رو ببینید و برای بقیه هم بفرستید

📚 @Academic_Library

وقتی انرژی روانی‌ت ته کشیده، مغزت ترجیح می‌ده از ارتباط‌های اجتماعی دور بمونه تا بتونه ترمیم بشه.
گاهی تنهایی یه راه شفاست، نه نشونه‌ی بی‌علاقگی یا بی‌انگیزگی.

📚 @Academic_Library

یه ضرب المثل آفريقايی هست که میگه:
امیدوارم وقتی مرگ به سراغت میاد
زنده پیدات کنه.!
این اولین متنی بود که
با خوندنش غرق فکر شدم...

📚 @Academic_Library

داروین تو نظریه فرگشت می‌گه:
باهوش‌ها دوام نیاوردند
سخت‌کوش‌ها هم دوام نیاوردند
پس چه کسانی دوام آوردند و ماندند؟ «انعطاف‌پذیرها»
و تو این عبارت دو کلمه‌ای نکته دوم مهم‌تره: «پذیرش»
یعنی بپذیریم دنیای ما پر از رنج و سختی‌های متفاوته و ما باید
باهاش کنار بیایم و دوام بیاریم.

📚 @Academic_Library

دوست ندارم با افرادی که همواره مرا در حالت
دفاع قرار می دهند معاشرت کنم
دفاع از عقاید، دفاع از اندیشه ها
دفاع از خودم و دفاع از حقوق و آرزوهایم.

#خالد_احمد_توفیق

📚 @Academic_Library

این سه تا کار روانت رو نابود میکنه:

۱) زیاد نشستن = باعث کاهش تمرکز و بالا رفتن اضطراب حتی اختلالات خواب میشه
۲) دیرخوابیدن = افسردگی و چاقی رو به همراه داره
۳) زیاد توی خونه موندن = بی انگیزه شدن برای هرکاری

📚 @Academic_Library

وسعت شخصیت هر فرد
‏توسط بزرگی مشکلی که می تواند
‏او را از حالت منطقی بیرون آورد
‏تعریف می‌شود ...

‏⁧ #زيگموند_فرويد ⁩

📚 @Academic_Library

خانم‌ها برای حفظ یه رابطه ای که دوسش دارن بارها آلارم میدن و تلاش میکنن، نه به خاطر ارزشمندی طرف مقابل، بلکه به خاطر اینکه در آینده با وجدان خودشون کنار بیان

وقتی دیدی زنی دیگه تلاشی نمیکنه برات، بدون دیگه بهت امیدی نداره

📚 @Academic_Library

مشکل رابطه‌های ما از جایی آغاز می‌شود که مرز میان تنهایی و درهم‌آمیختگی را گم می‌کنیم.‌

اگر تنهایی را به عنوان بخشی از زندگی نپذیریم،‌ فلسفه‌اش را ندانیم و شیوه‌ی کنار آمدن با آن را نیاموزیم؛ یا برای فرار از تنهایی به تمامی به بخشی از دیگری بدل می‌شویم و یا او را به سطح ابزاری برای مقابله با تنهایی، پایین می‌آوریم.‌

بهترین شکل رابطه آن است که در عین
احساس تعلق، استقلال‌مان را حفظ
کنیم. و کسی می‌تواند چنین رابطه‌ی عمیق و بادوامی برقرار کند که رویارویی با تنهایی را آموخته باشد.

📕 #روان_درمانی_اگزیستانسیال
✍🏻 #اروین_د_یالوم

📚 @Academic_Library

وقتی چیزی مرا رنج میداد
در مورد آن با هیچ کس حرفی نمی‌زدم
خودم در موردش فکر می‌کردم
به نتیجه می‌رسیدم و به تنهایی عمل می‌کردم
نه اینکه واقعا احساس تنهایی بکنم، نه
بلکه فکر می‌کردم که انسان‌ها در آخر باید
خودشان، خودشان را نجات بدهند.

📕 #هاروکی_موراکامی
✍🏻 #جنگل_نروژی

📚 @Academic_Library

توی روانشناسی یه مفهومی داریم
به اسم اثر "جغرافیای روانی". یعنی محیط به شدت روی ما و رابطه عاطفی ما تأثیر می‌ذاره. دوتا مثال می‌زنم: زوج‌هایی که تو یه شهر پر از فرصت‌های شغلی زندگی می‌کنن، ممکنه بیشتر وقت‌ها تصمیم بگیرن بیشتر روی کار و پیشرفت تمرکز کنن. در حالی‌که زوج‌هایی که تو شهرهای آروم و کم‌جمعیت هستن، ممکنه بیشتر ترجیح بدن روی خانواده و زندگی ساده تمرکز کنن.

یا مثال دیگه: شما وقتی توی یک شهر بزرگ و شلوغ مثل تهران زندگی می‌کنی، به خاطر ترافیک، سر و صدا، و شلوغی، سطح استرس بالاتری رو تجربه می‌کنی. این استرس می‌تونه باعث بشه که توی رابطه‌ت زودتر تحریک‌پذیر بشی یا حوصله بحث‌های طولانی و عمیق رو نداشته باشی.

اما وقتی توی یک شهر کوچک یا نزدیک طبیعت مثل شمال یا جنوب ایران زندگی می‌کنی، آرامش محیط می‌تونه باعث بشه که توی رابطه عاطفی‌ت صمیمی‌تر و مهربون‌تر باشی و زمان بیشتری رو برای بهتر شدن رابطه بذاری!

📚 @Academic_Library

تا آن زمان که به مقام و موقعیّتی دست نیافته‌ایی که بتوانی به دیگران خیانت کنی، اگر خیانت نکنی، کاری نکرده‌ایی که شایسته‌ی سپاس و اعتنا باشد. اگر نمی‌توانی بدزدی، و نمی‌دزدی، فخرِ دزد نبودن، نمی‌توانی بفروشی.

اگر نابینایی، ادّعای پاک چشمی حماقت است.

در بابِ خلاف‌هایی که فرصت و امکانِ انجامِ آنها را نداری، و به همین دلیل انجام نمی‌دهی، احساسِ سربلندی مَکُن!
‌
📚 @Academic_Library

اولین اصل خوشبختی این است انتظار نداشته باشید همیشه خوشحال باشید.

به گفته فروید نهایت خوشحالی یک فرد فقط حدود پانزده دقیقه است.
ما انسان ها ذاتا مضطریم و دانستن همین موضوع خودش موجب آرامش است و دانستن این که قرار نیست همیشه خوشحال باشید هم خودش یکجور خوشبختی است.

اصل دوم خوشبختی را به سبک خودتان تعریف کنید خیلی وقتها نا خود آگاه تعریف دیگران از خوشبختی را میگیریم
و از رویای خودمان دور میشویم و اینگونه برده آرزوهای دیگران میشویم. پس حداقل دنبال خوشبختی خودتان باشید نه خوشبختی دیگران

و آخرین اصل خوشبختی زمان است زمان با ارزش ترین چیزی است که در اختیار داریم و این مطلب را فراموش می کنیم چون فکر میکنیم وقت زیادی داریم در صورتیکه زمان کاملا محدود است.

فکر کردن به مرگ ترسناک نیست بلکه به نوعی یادآوری است یعنی وقتی از زاویه مرگ به زند زندگی نگاه میکنید یادتان می ماند باقی مانده وقت تان را تا حد امکان پر معنا و پر بار زندگی کنید.

#آلن_دوباتن

📚 @Academic_Library

شما کم انرژی نیستید فقط؛
- با 5 ساعت خواب شبتون رو صبح میکنید
- زیاد قهوه میخورید
- زیاد یه جا میشینید
- به صفحه نمایش ها زیاد نگاه می کنید مثل گوشی و تی وی
- خیلی کم آب می نوشید
- غذاهای ناسالم بیش از حد مصرف می کنید
- خیلی زیاد میخورید
- خیلی دعوا میکنید
با این اشتباها دیگه انرژی میمونه؟

📚 @Academic_Library

بیمارستان روانی مخصوص آدم «دیوانه» نیست بلکه پر از آدم‌هایی است که مدتهاست سکوت کرده‌اند.

تصور بر این است که بیمارستان روانی مخصوص آدم‌های «دیوانه» است آدم‌هایی که کنترلشان را از دست داده‌اند، از هم پاشیده‌اند، آدم‌هایی که شبیه تو نیستند.

اما پرستاری یک‌بار برایم داستان‌هایی تعریف کرد که هنوز مرا به فکر فرو میبرد

پرستار جمله‌ای گفت که هیچ‌وقت یادم نمی‌ره:
«هیچ‌کس مرز جنون را نمی‌بیند.»
امروز فقط خسته‌ای، فردا جواب پیام‌ها را نمی‌دهی، هفته‌ی بعد در را باز نمی‌کنی، و بعد... آمبولانس می‌رسد.

او آرام گفت:
«اینجا هیچ آدم دیوانه‌ای نیست. فقط آدم‌هایی هستند که دیرتر از وقتش کمک گرفتند.»

یکی‌شان، مدیر سابق بانک بود...
یک روز سر کار نرفت، گوشی‌اش را خاموش کرد، ده روز کامل فقط نشست و به یه نقطه خیره شد، یه کلمه را مدام تکرار می‌کرد. نه مست بود، نه فروپاشی عصبی داشت. سیستم عصبی‌اش منفجر نشد — آروم سوخت.

در اتاق بغلی، مادری با سه تا بچه. سال‌ها فشار، شب‌های بی‌خوابی، هیچ فرصتی برای خسته شدن یا گریه نداشت. برای همه لبخند می‌زد، جز خودش.

بعد شروع کرد با آینه حرف زدن. شب‌ها بیست بار آینه را پاک می‌کرد، از خودش معذرت می‌خواست، با هیچ‌کس دعوا نمی‌کرد، و آخرش بچه‌ها را از او گرفتند. و کسی که باعث فروپاشی او شده بود، آزادانه زندگی‌اش را ادامه می‌داد.

پشت دیوار بعدی، برنامه‌نویس ۲۸ ساله‌ای بود. دو سال بدون استراحت آخر هفته، بدون صبحی که حس شروعی تازه بدهد. می‌گفت: «بعد از این پروژه استراحت می‌کنم.»

و این جمله را بارها تکرار کرد. تا یک روز پابرهنه رفت بیرون، اسم خودش را یادش رفت. وقتی ازش پرسیدند چی شده، فقط گفت: «خسته‌ام.»

بیشتر فروپاشی‌ها از بیرون دراماتیک نیستند
شبیه مسئولیت‌اند
شبیه ادامه دادن
شبیه لبخند زدن در حالی که از درون خالی شده‌ای
شبیه گفتنِ هزار باره‌ی «من خوبم».

ما فکر می‌کنیم فقط «آدم‌های بیمار» باید بهبود پیدا کنند،
اما بیمارستان‌ها پر از کسانی‌ست که خیلی طولانی سکوت کردند.
جامعه از تحمل زیاد تعریف و تمجید می‌کند،تا وقتی که همان تحمل باعث فروپاشی شود.

بیمارستان‌های روانی پر از «دیوانه» نیستند
پر از آدم‌هایی هستند که ساکتِ ساکت، سعی کردند دوام بیاورند.

کمک خواستن ضعف نیست.
بی‌توجهی به درد، چرا.
لطفاً منتظر نمان تا سکوت تبدیل به تنها زبانت شود.

فرسودگی ناگهانی نمی‌رسد
ماه‌ها در گوشت زمزمه می‌کند
و بعد تو را میشکند

خواب دیگر خستگی را از بین نمی‌برد،
غذا مزه ندارد،
همه صداها اذیتت می‌کند،
و سکوت دیگر آرامش نیست، شکنجه است.

این حقیقت نشان می‌دهد که چطور فشارهای روانی می‌توانند
زیر نقاب "قوی بودن" پنهان شوند.

یاشار راد
📚 @Academic_Library