𝐒𝐨𝐦𝐞𝐰𝐡𝐞𝐫𝐞 𝐛𝐞𝐭𝐰𝐞𝐞𝐧 𝐬𝐢𝐥𝐤 𝐚𝐧𝐝 𝐬𝐦𝐨𝐤𝐞

شکوفه‌‌سفید‌من

به خودم آمدم و دیدم این عطری که تماماً من را در بر گرفته متعلق به من نیست ‌.

ذهنم تصویر تو را جلوی چشمانم می‌آورد ، دیدم هنگامی که نبودی چطور قلبم دلشوره داشت و بی تابی‌ات را می‌کرد .
دانه عشقت را در قلبم کاشتی و کاری کردی جوانه بزند ، آنقدر رشد کرد که ‌، ریشه‌هایش در بندبند وجودم پیچید ‌، از تمام مرز های جانم گذشت و عشقِ تو ‌، تمام من را در بر گرفت .
حالا تو در عمیق ترین نقطه جانم هم حضور داری و بودن تو یعنی بودن من .
اگر بروی ‌؛ همان غنچه‌هایی که می‌خواهند به شوق تو شکفته بشوند ‌به خارهایی تبدیل خواهند شد ‌،
و هربار این قلب برایت بتپد ‌، تیغ‌ها عمیق تر در آن فرو خواهند رفت .
اگر فصل‌ها تغییر کنند
اگر تمام باغ خشک شود
یک شکوفه باقی خواهد ماند که نمی‌تواند پژمرده شود ‌‌.
یک بار شکفتی برایم ‌، یک بار عمرم را به تو می‌دهم ..
چطور ادامه دهم به نوشتن از تو ‌دردونه‌من
هرچه بیشتر می‌گویم ‌، گویا هیچ چیز نگفته‌ام ‌.

آره درست فهمیدی تو همون هیچی هستی که وقتی بقیه ازم میپرسن داری به چی فکر میکنی؟ میگم هیچی.

گاهی ترسناک ترین چیز، چیزی نیست که اتفاق می‌افتد؛ بلکه چیزی است که اتفاق نمی‌افتد.