Audio
به روزگاری چنین نابکار با قداره بندانی شمشیر از رو بسته که تسمه از گرده جامعه و مردم بسته باز هم از زبان حمیرا سرفرازانه عشق و مهرورزی را پاس می داریم : میشه عشق تو بود و تو رو باز یه نظر دید
به دنیای ستمگر هنوزم میشه خندید
میخوام کنج دلامون نه غم باشه نه تردید
به دنیای ستمگر هنوزم میشه خندید
T.ME/AVAHA
به دنیای ستمگر هنوزم میشه خندید
میخوام کنج دلامون نه غم باشه نه تردید
به دنیای ستمگر هنوزم میشه خندید
T.ME/AVAHA
Forwarded from "' سخن آشنا "'
سال نوی جهانی و «رقصی چنین میانهی میدان»،
شکوه میرزادگی
در آستانهی سال نویی هستیم که اگرچه نام «میلادی» را بر خود دارد، و اگر چه زمانی در ارتباط با «ژانوس» خدای آغازها و پایانها بود، و زمان هایی در ارتباط با تولد «مهر»، «میترا» و یا «مسیح»، اما پس از فرو ریختن قدرت کلیسا و کنار گذاشته شدن مذهب از سیاست، از وابستگی و تاریکی رهایی یافت و روشن و زمینی و انسانمدار شد.
اکنون، سال نویی که در آغاز ژانویه شروع میشود، جشنی ست همگانی، بی مرزهای مذهبی و جنسیتی و نژادی، و تنها رسمی که در آن رعایت میشود، شاد بودن، و با هم بودن است. درست چون نوروز و جشنهای ملی ما؛ اگر که حکومت مذهبی دست از سرش بردارد.
***
از آنجا که نزدیک به چهار دهه است در کشورهای غربی زندگی میکنم، چون بیشتر ایرانیهای تبعیدی و یا مهاجر، هم نوروز و سال نوی ایرانی را برگزار میکنم و هم در این روزها با کاروان شادی مردمان این کشورها همراه میشوم.
برخلاف اهالی خشن و تندخویی که سرزمین ما را اشغال کردهاند، و برخلاف پیروان بیچارهی آنها که در گوششان به غلط خواندهاند «گریه ثواب دارد و شادی کراهت»، شادی را دوست دارم. از شنیدن قصهی زرتشت، فیلسوف و پیامبر ایرانی، که «به وقت به دنیا آمدن به جای گریه خندیده»، لذت میبرم و این گفتهی نیاکان باورمند به خدای خرد سرزمین مان را تحسین میکنم که «اهورا مزدا، زمین را آفرید، آسمان را آفرید و شادی را برای انسان آفرید».
با این حال و در همهی این سالهای غربت سالی نبوده که وقت شادمانی دلم در آسمان ایران بال نزده باشد. تمام این سالها آرزو کردهام که کاش میتوانستم دستهایم را از عطر آزادی، که گوهر همهی شادمانیها و زیبایی هاست، پر کنم و در شهر شهر وطنم بپراکنم.
اما امسال حال و هوایی متفاوت دارم. انگار آسمان ایران را گم کردهام. از کوچهها و خیابانهای چراغانی شده که میگذرم تصویر نرگسها و پویانها را بر تک تک چراغها میبینم و صدای هق هق گریهی مادران و پدران جوان از دست داده را از لابلای ترانه هایی میشنوم که از پایان کابوسهای تلخ میگویند و نوید روز نو، سال نو، و جهان نویی را میدهند، که در آن همهی رویاهای شیرین به واقعیت خواهند پیوست.
اشکهایم جاری میشوند اما همچنان ژن نیک فرهنگیام بر احساساتم مسلط است و نمیتوانم از شادی این همه انسان خوشحال نباشم. به زن جوان زیبایی که تاج بزرگ درخشانی بر سر گذاشته و آواز خوانان به طرفم میآید میگویم:
بخیل نیستم اما خوش به حالتان که میتوانید این همه آزاد باشید، خوش به حالتان که از قرنهای تاریک گذشتهاید، زخمهای نادانی و عقب ماندگی را از جانتان شستهاید و آموزشگاههاتان را از تعصب و حماقت پاک کردهاید. خوش به حالتان که میتوانید این همه شاد باشید، میتوانید آوازه خوانان برقصید و سال نوی خودتان را جشن بگیرید، خوش به حالتان که پاسدار و لباس شخصیها بر سرتان نمیریزند، و بر شقیقهی جوانانتان گل مرگ نمیکارند.
زن جوان، ملکه وار، برویم لبخند میزند و انگار که همهی حرفهایم را فهمیده باشد «سال نو مبارک»ی میگوید و میگذرد.
صدای ناقوس کلیسایی کهن اما زیبا و با شکوه در گوشهی میدان، همهی صداها را تحت الشعاع قرار میدهد. صدایی که چند قرن است دیگر در این سوی دنیا کسی را نمیترساند؛ نه از خدا و نه از پیامبری و نه از جهنم دین فروشان.
از پشت پردهای اشک زن و مرد جوانی را میبینم که یکی پرچم و یکی بطر شرابی در دست دارد. رقص کنان و «سال نو مبارک» گویان میدان مقابل کلیسا را دور میزنند.
فکر میکنم امسال، چه آرزویی میتوانم داشته باشم؟ جز این که میدانهای فردای سرزمینم؛ فردایی که پویانها و نرگسها «با خشت جان خویش» آن را میسازند پر از رقص هایی این چنین باشد.
T.ME/KELKE_KHIYAL
شکوه میرزادگی
در آستانهی سال نویی هستیم که اگرچه نام «میلادی» را بر خود دارد، و اگر چه زمانی در ارتباط با «ژانوس» خدای آغازها و پایانها بود، و زمان هایی در ارتباط با تولد «مهر»، «میترا» و یا «مسیح»، اما پس از فرو ریختن قدرت کلیسا و کنار گذاشته شدن مذهب از سیاست، از وابستگی و تاریکی رهایی یافت و روشن و زمینی و انسانمدار شد.
اکنون، سال نویی که در آغاز ژانویه شروع میشود، جشنی ست همگانی، بی مرزهای مذهبی و جنسیتی و نژادی، و تنها رسمی که در آن رعایت میشود، شاد بودن، و با هم بودن است. درست چون نوروز و جشنهای ملی ما؛ اگر که حکومت مذهبی دست از سرش بردارد.
***
از آنجا که نزدیک به چهار دهه است در کشورهای غربی زندگی میکنم، چون بیشتر ایرانیهای تبعیدی و یا مهاجر، هم نوروز و سال نوی ایرانی را برگزار میکنم و هم در این روزها با کاروان شادی مردمان این کشورها همراه میشوم.
برخلاف اهالی خشن و تندخویی که سرزمین ما را اشغال کردهاند، و برخلاف پیروان بیچارهی آنها که در گوششان به غلط خواندهاند «گریه ثواب دارد و شادی کراهت»، شادی را دوست دارم. از شنیدن قصهی زرتشت، فیلسوف و پیامبر ایرانی، که «به وقت به دنیا آمدن به جای گریه خندیده»، لذت میبرم و این گفتهی نیاکان باورمند به خدای خرد سرزمین مان را تحسین میکنم که «اهورا مزدا، زمین را آفرید، آسمان را آفرید و شادی را برای انسان آفرید».
با این حال و در همهی این سالهای غربت سالی نبوده که وقت شادمانی دلم در آسمان ایران بال نزده باشد. تمام این سالها آرزو کردهام که کاش میتوانستم دستهایم را از عطر آزادی، که گوهر همهی شادمانیها و زیبایی هاست، پر کنم و در شهر شهر وطنم بپراکنم.
اما امسال حال و هوایی متفاوت دارم. انگار آسمان ایران را گم کردهام. از کوچهها و خیابانهای چراغانی شده که میگذرم تصویر نرگسها و پویانها را بر تک تک چراغها میبینم و صدای هق هق گریهی مادران و پدران جوان از دست داده را از لابلای ترانه هایی میشنوم که از پایان کابوسهای تلخ میگویند و نوید روز نو، سال نو، و جهان نویی را میدهند، که در آن همهی رویاهای شیرین به واقعیت خواهند پیوست.
اشکهایم جاری میشوند اما همچنان ژن نیک فرهنگیام بر احساساتم مسلط است و نمیتوانم از شادی این همه انسان خوشحال نباشم. به زن جوان زیبایی که تاج بزرگ درخشانی بر سر گذاشته و آواز خوانان به طرفم میآید میگویم:
بخیل نیستم اما خوش به حالتان که میتوانید این همه آزاد باشید، خوش به حالتان که از قرنهای تاریک گذشتهاید، زخمهای نادانی و عقب ماندگی را از جانتان شستهاید و آموزشگاههاتان را از تعصب و حماقت پاک کردهاید. خوش به حالتان که میتوانید این همه شاد باشید، میتوانید آوازه خوانان برقصید و سال نوی خودتان را جشن بگیرید، خوش به حالتان که پاسدار و لباس شخصیها بر سرتان نمیریزند، و بر شقیقهی جوانانتان گل مرگ نمیکارند.
زن جوان، ملکه وار، برویم لبخند میزند و انگار که همهی حرفهایم را فهمیده باشد «سال نو مبارک»ی میگوید و میگذرد.
صدای ناقوس کلیسایی کهن اما زیبا و با شکوه در گوشهی میدان، همهی صداها را تحت الشعاع قرار میدهد. صدایی که چند قرن است دیگر در این سوی دنیا کسی را نمیترساند؛ نه از خدا و نه از پیامبری و نه از جهنم دین فروشان.
از پشت پردهای اشک زن و مرد جوانی را میبینم که یکی پرچم و یکی بطر شرابی در دست دارد. رقص کنان و «سال نو مبارک» گویان میدان مقابل کلیسا را دور میزنند.
فکر میکنم امسال، چه آرزویی میتوانم داشته باشم؟ جز این که میدانهای فردای سرزمینم؛ فردایی که پویانها و نرگسها «با خشت جان خویش» آن را میسازند پر از رقص هایی این چنین باشد.
T.ME/KELKE_KHIYAL
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
عشق تو آتش جانا
عشق تو آتش جانا
زد بر دل من
بر باد غم داد آخر
بر باد غم داد آخر
آب و گل من
( تنش به ناز طبیبان نیازمند مباد )
این روزها حال و روز استاد چندان مساعد نیست و مزید بر پیش هم شده
از دعا و ذکر و ورد سر هم کردن گذشته اما همگی از ژرفای جان و روان بازیابی سلامتی و تندرستی اش را ارزومندیم!
T.ME/AVAHA
عشق تو آتش جانا
زد بر دل من
بر باد غم داد آخر
بر باد غم داد آخر
آب و گل من
( تنش به ناز طبیبان نیازمند مباد )
این روزها حال و روز استاد چندان مساعد نیست و مزید بر پیش هم شده
از دعا و ذکر و ورد سر هم کردن گذشته اما همگی از ژرفای جان و روان بازیابی سلامتی و تندرستی اش را ارزومندیم!
T.ME/AVAHA
VID-20200212-WA0001.mp4
11.7 MB
( قصه عشقه که فقط می مونه )
من مجنون ترم از مجنون لیلی
تو عاشق تری از لیلی مجنون
من دوست داشتتم اندازه نخلا
تو دوست داشتنت اندازه کارون
( بهمن علاءالدین، مسعود جان عزیز با ترانه ای به غایت عاشقانه و رمانتیک )
T.ME/AVAHA
من مجنون ترم از مجنون لیلی
تو عاشق تری از لیلی مجنون
من دوست داشتتم اندازه نخلا
تو دوست داشتنت اندازه کارون
( بهمن علاءالدین، مسعود جان عزیز با ترانه ای به غایت عاشقانه و رمانتیک )
T.ME/AVAHA
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
اثر مشترک علی عظیمی و گلشیفته فراهانی
علی عظیمی و گلشیفته فراهانی، هنرمندان جوان ایرانی، نماهنگی تازه در شبکههای اجتماعی منتشر کردند.
این اثر مشترک «مرز پرگهر» نام دارد و روایت موسیقایی تأثیرگذاری از شرایط کنونی ایران است.
عظیمی از چهرههای نوآور موسیقی ایران در سالهای اخیر آثاری متنوع به ویژه در چهارچوب موسیقی راک، منتشر کرده ست.
او ضمن اجرای «مرز پرگهر» ترانه آن را نیز را سروده و موسیقی آن را نیز خود ساخته است...
عظیمی در گفتگویی چنین میگوید : «بعد اتفاقات ناگوار در ایران و فجایع غم انگیزی که شاهدش بودیم، یک روز این آهنگ در ذهنم شکل گرفت. همه چیز خیلی سریع پیش رفت و شعر و آهنگ همزمان در ذهنم جاری شد. در این اثر عواطف و احساساتم درباره رویدادهای اخیر را بیان میکنم و پروژهای بسیار شخصی است.»
گلشیفته هنرمند مشهور ایرانی ساکن فرانسه بیشتر با فعالیتهای سینمایی و به عنوان بازیگر شناخته میشود اما با موسیقی بیگانه نیست و تجربیاتی مختلف نیز در خوانندگی و نوازندگی دارد...
زمینه همکاری مشترک این دو هنرمند در نیویورک شکل گرفت...
T.ME/AVAHA
علی عظیمی و گلشیفته فراهانی، هنرمندان جوان ایرانی، نماهنگی تازه در شبکههای اجتماعی منتشر کردند.
این اثر مشترک «مرز پرگهر» نام دارد و روایت موسیقایی تأثیرگذاری از شرایط کنونی ایران است.
عظیمی از چهرههای نوآور موسیقی ایران در سالهای اخیر آثاری متنوع به ویژه در چهارچوب موسیقی راک، منتشر کرده ست.
او ضمن اجرای «مرز پرگهر» ترانه آن را نیز را سروده و موسیقی آن را نیز خود ساخته است...
عظیمی در گفتگویی چنین میگوید : «بعد اتفاقات ناگوار در ایران و فجایع غم انگیزی که شاهدش بودیم، یک روز این آهنگ در ذهنم شکل گرفت. همه چیز خیلی سریع پیش رفت و شعر و آهنگ همزمان در ذهنم جاری شد. در این اثر عواطف و احساساتم درباره رویدادهای اخیر را بیان میکنم و پروژهای بسیار شخصی است.»
گلشیفته هنرمند مشهور ایرانی ساکن فرانسه بیشتر با فعالیتهای سینمایی و به عنوان بازیگر شناخته میشود اما با موسیقی بیگانه نیست و تجربیاتی مختلف نیز در خوانندگی و نوازندگی دارد...
زمینه همکاری مشترک این دو هنرمند در نیویورک شکل گرفت...
T.ME/AVAHA
Forwarded from "' سخن آشنا "'
در راه تو مرگ هست و خاموشی، نه
غیبت آری، ولی فراموشی، نه
فرزانهء جاودان شدی روزی که :
گفتی تو به عمامه و سردوشی، نه!
چند سال پیش در شهر ساکرامنتو، شمال کالیفرنیا، دوست مشترکمان علی نصیری مرا به خانهء استاد برد. خودش در ایران بود. خدمت همسر و فرزندش سلامی کردیم و این دو بیت را - محض اینکه دست خالی نرفته باشم! نوشتم و تقدیم کردم. هادی خرسندی
T.ME/KELKE_KHIYAL
غیبت آری، ولی فراموشی، نه
فرزانهء جاودان شدی روزی که :
گفتی تو به عمامه و سردوشی، نه!
چند سال پیش در شهر ساکرامنتو، شمال کالیفرنیا، دوست مشترکمان علی نصیری مرا به خانهء استاد برد. خودش در ایران بود. خدمت همسر و فرزندش سلامی کردیم و این دو بیت را - محض اینکه دست خالی نرفته باشم! نوشتم و تقدیم کردم. هادی خرسندی
T.ME/KELKE_KHIYAL
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
الا ای طوطی گویای اسرار
مبادا خالیت شکر ز منقار
سرت سبز و دلت
خوش باد جاوید
که خوش نقشی
نمودی از خط یار
ناب غزلی از حافظ شعر و ادب پارسی با نوای مانای حافظ موسیقی اصیل ایرانی
T.ME/AVAHA
مبادا خالیت شکر ز منقار
سرت سبز و دلت
خوش باد جاوید
که خوش نقشی
نمودی از خط یار
ناب غزلی از حافظ شعر و ادب پارسی با نوای مانای حافظ موسیقی اصیل ایرانی
T.ME/AVAHA
Forwarded from "' سخن آشنا "'
توضیحات دکتر شیده رضایی
درباره بیماری کرونا
سوال : درمورد کرونا اطلاعات بیشتری بدهید. چه کنیم که مبتلا نشیم؟
پاسخ | دکتر شیده رضایی :
کرونا نام گروه بزرگی از ویروس هاست که غالبا پستانداران و پرندگان را مبتلا میکند. ویروس سرماخوردگی، سارس، مرس، و کرونا ویروس نوظهوری که همه گیری آن از ماه گذشته در ووهان چین آغاز و کووید ۱۹ نام گرفت، همگی از خانواده کرونا هستند. کرونا ویروس ها در طول ۵۵ سالی که از شناسایی آن ها میگذرد، بارها توانایی انتقال از پرندگان به پستانداران (از جمله انسان) و بالعکس را یافته و موجب ابتلا و مرگ مبتلایان شده است.
کووید ۱۹ یا کرونا ویروس نوظهوری که با اپیدمی آن در ایران و جهان روبرو هستیم، تا حدود زیادی ناشناخته است و اطلاعات پزشکی موجود درباره آن محدود است.
مهم ترین نکاتی را که درباره بیماریزایی، راه های انتقال و پیشگیری کووید ۱۹ میدانیم شامل موارد زیر است.
منشأ و کانون همه گیری :
اپیدمی این ویروس، از ووهان چین، و به احتمال زیاد از بازار فروش دام های زنده آن شهر آغاز شده است. در این بازار حیوانات وحشی و گونه های جانوران متعددی خرید و فروش میشود، که شکار بسیاری از آنها قاچاق و بدون نظارت بهداشتی ذبح میشود. هنوز اطلاع موثقی درباره نوع جانور یا مخزن احتمالی ویروس، منتشر نشده است.
دوره نهفتگی : یا فاصله زمان بین سرایت ویروس، و بروز نشانه های کرونا ویروس، چهارده روز است. طی این دو هفته، به رغم اینکه فرد هیچ نشانه ای از بیماری ندارد، قدرت آلوده کردن دیگران را دارد و این مطلب بسیار مهم و نگران کننده است، زیرا یافتن بیماران بدون علامت در میان میلیون ها فرد سالم بدون علامت، تقریبا غیر ممکن است.
از همین رو یکی از موثرترین راه های مهار گسترش کرونا ویروس نوظهور یا کووید ۱۹، قرنطینه ۱۴ روزه افرادی است که در کانون بیماری اقامت یا گذر کرده اند. با اینهمه به دلیل اینکه قرنطینه کردن افراد نیاز به مجوز قانونی، تامین بودجه، اراده سیاسی و تشکیلات وسیع بهداشتی و پشتیبانی دارد، بهترین راه برای محافظت شخصی، ماندن در خانه و اجتناب از حضور در اماکن عمومی حتی مدارس و ادارات است. در حال حاضر ایران، اقدام به تعطیلی بسیاری از مراکز عمومی کرده است، اما برای مقابله با کرونا ویروس نوظهور نیاز به اقدام های همه جانبه و فراگیر در استان های آلوده و مجاور آن است.
برای محافظت از خود، باید از همه سفرهای درون شهری و برون شهری غیر ضروری، مهمانی ها، مراسم مذهبی، مجالس عمومی و حتی ویزیت پزشک و مراجعه غیر اورژانس به بیمارستان خودداری کرد.
سفر به شهرهای آلوده نظیر قم،
حتی اگر ضروری است باید لغو شود.
به شایعات بیاساس درباره منشأ بیماری و اثربخشی درمان های سنتی توجه نکنید.
اطلاعات بهداشتی و پزشکی را فقط از سازمان های معتبر، نظیر اداره کل مبارزه با بیماری های واگیر دریافت کنید.
گرچه راه انتقال بیماری هنوز مشخص نیست، سازمان های بهداشتی، توصیه میکنند، دست ها و سطوحی را که با آن تماس دارید، مکررأ شسته و ضد عفونی کنید. با اینهمه، سودمندی استفاده از ماسک های معمولی برای سرایت بیماری، به رغم طرفداران بسیار، اثبات نشده است.
سر آخر اگر یک مطلب را قرار است به خاطر بسپارید، تا سر حد امکان از خانه خارج نشوید و در صورت بروز نشانه های ملایم بیماری، فرد مبتلا را از بقیه جدا کنید. چنانچه فرد بیمار بدحال یا تبدار است و یا احساس تنگی نفس میکند، او را به سرعت به بیمارستان منتقل کنید...
T.ME/KELKE_KHIYAL
درباره بیماری کرونا
سوال : درمورد کرونا اطلاعات بیشتری بدهید. چه کنیم که مبتلا نشیم؟
پاسخ | دکتر شیده رضایی :
کرونا نام گروه بزرگی از ویروس هاست که غالبا پستانداران و پرندگان را مبتلا میکند. ویروس سرماخوردگی، سارس، مرس، و کرونا ویروس نوظهوری که همه گیری آن از ماه گذشته در ووهان چین آغاز و کووید ۱۹ نام گرفت، همگی از خانواده کرونا هستند. کرونا ویروس ها در طول ۵۵ سالی که از شناسایی آن ها میگذرد، بارها توانایی انتقال از پرندگان به پستانداران (از جمله انسان) و بالعکس را یافته و موجب ابتلا و مرگ مبتلایان شده است.
کووید ۱۹ یا کرونا ویروس نوظهوری که با اپیدمی آن در ایران و جهان روبرو هستیم، تا حدود زیادی ناشناخته است و اطلاعات پزشکی موجود درباره آن محدود است.
مهم ترین نکاتی را که درباره بیماریزایی، راه های انتقال و پیشگیری کووید ۱۹ میدانیم شامل موارد زیر است.
منشأ و کانون همه گیری :
اپیدمی این ویروس، از ووهان چین، و به احتمال زیاد از بازار فروش دام های زنده آن شهر آغاز شده است. در این بازار حیوانات وحشی و گونه های جانوران متعددی خرید و فروش میشود، که شکار بسیاری از آنها قاچاق و بدون نظارت بهداشتی ذبح میشود. هنوز اطلاع موثقی درباره نوع جانور یا مخزن احتمالی ویروس، منتشر نشده است.
دوره نهفتگی : یا فاصله زمان بین سرایت ویروس، و بروز نشانه های کرونا ویروس، چهارده روز است. طی این دو هفته، به رغم اینکه فرد هیچ نشانه ای از بیماری ندارد، قدرت آلوده کردن دیگران را دارد و این مطلب بسیار مهم و نگران کننده است، زیرا یافتن بیماران بدون علامت در میان میلیون ها فرد سالم بدون علامت، تقریبا غیر ممکن است.
از همین رو یکی از موثرترین راه های مهار گسترش کرونا ویروس نوظهور یا کووید ۱۹، قرنطینه ۱۴ روزه افرادی است که در کانون بیماری اقامت یا گذر کرده اند. با اینهمه به دلیل اینکه قرنطینه کردن افراد نیاز به مجوز قانونی، تامین بودجه، اراده سیاسی و تشکیلات وسیع بهداشتی و پشتیبانی دارد، بهترین راه برای محافظت شخصی، ماندن در خانه و اجتناب از حضور در اماکن عمومی حتی مدارس و ادارات است. در حال حاضر ایران، اقدام به تعطیلی بسیاری از مراکز عمومی کرده است، اما برای مقابله با کرونا ویروس نوظهور نیاز به اقدام های همه جانبه و فراگیر در استان های آلوده و مجاور آن است.
برای محافظت از خود، باید از همه سفرهای درون شهری و برون شهری غیر ضروری، مهمانی ها، مراسم مذهبی، مجالس عمومی و حتی ویزیت پزشک و مراجعه غیر اورژانس به بیمارستان خودداری کرد.
سفر به شهرهای آلوده نظیر قم،
حتی اگر ضروری است باید لغو شود.
به شایعات بیاساس درباره منشأ بیماری و اثربخشی درمان های سنتی توجه نکنید.
اطلاعات بهداشتی و پزشکی را فقط از سازمان های معتبر، نظیر اداره کل مبارزه با بیماری های واگیر دریافت کنید.
گرچه راه انتقال بیماری هنوز مشخص نیست، سازمان های بهداشتی، توصیه میکنند، دست ها و سطوحی را که با آن تماس دارید، مکررأ شسته و ضد عفونی کنید. با اینهمه، سودمندی استفاده از ماسک های معمولی برای سرایت بیماری، به رغم طرفداران بسیار، اثبات نشده است.
سر آخر اگر یک مطلب را قرار است به خاطر بسپارید، تا سر حد امکان از خانه خارج نشوید و در صورت بروز نشانه های ملایم بیماری، فرد مبتلا را از بقیه جدا کنید. چنانچه فرد بیمار بدحال یا تبدار است و یا احساس تنگی نفس میکند، او را به سرعت به بیمارستان منتقل کنید...
T.ME/KELKE_KHIYAL
Forwarded from "' سخن آشنا "'
نوروز در زمانۀ کرونا
نوروز بادبان برکشیده و کوله بار تازگی و زندگی و باروری خود را شتابان بردوش میکشد تا بهنگام در میعاگاه آماده باشد و بهار را ارمغان زمینیان کند. او، با این همه، این بار در آبهای پُرتلاطمِ تهدید و بیم و تباهی میراند و هر چند همانند همیشه آرمانهای فراوان برای امروزیان و آیندگان دارد، ناگزیر دل نگران آنان نیز هست...
دل نگران است، زیرا نوروز که نشان زایش دارد، اینک ناگزیر بر بستر مرگ میگذرد. نوروز که هنگام دیدار است، اینک زمان دیدارِ نابهنگام به شمار میآید. نوروز که همواره زمان گردهمائی و پایکوبی و دست افشانی و آغوش گشودن و بوسه زدن بوده، اینک دورۀ گریز و پرهیز و دوری و فروداری شده است.
بر درخت بهار امسال در سراسر جهان آفتی روئیده است که از رویاروئی با آن گزیری نیست. این درخت ریشۀ استواری دارد که با شیرۀ فرهنگ، در کشاکش تاریخی چند هزاره ساله، تن تنومند کرده است و با تنیدن تارِ سیاه ویروس کرونا هرگز از نفس نخواهد افتاد.
بهار امسال هنگامی فرامیرسد که در ایران بیماری ناشی از شیوع این ویروس هر روز بسیاری فرزندان سرزمین زادگاه نوروز را بر خاک میاندازد. بهار امسال زمانی سر بر میآورد که در افغانستان تهدیدات آشکار این آفت به سبب ناآگاهی از وجود پنهان آن در کشوری که همزمان هزار زخم دیگر نیز بر پیکر خود دارد، دهشت بسیار آفریده است. نوروز امسال هنگامی پرده از رخسار می اندازد که در سرزمینهای فراوان دیگر نیز مردم بیمناک به خانه نشینی و گوشه گیری فراخوانده شدهاند.
نوروز در برابر این خانه نشینی گردی بر تن نمیگیرد. نوروز خود پیش از هر جا در خانۀ ما مینشیند و خانۀ ما را سرای خود میکند. از این پرهیز ترسی نداشته باشیم. نوروز در گسترۀ زمان دشمنان فراوان داشته است، تیرهای تیز بسیار آن را نشانه رفته است، اما هر سال استوار میآید و هر چند گاه زمانۀ او دلپسند نیست، پایدار میماند و امید میدهد و بارور میکند.
به این باروری باور داشته باشیم. بهارتان بی درد، تنتان تندرست و روحتان پُرامید باد. نوروزتان خجسته و روزگارتان کامروا باد...
T.ME/KELKE_KHIYAL
نوروز بادبان برکشیده و کوله بار تازگی و زندگی و باروری خود را شتابان بردوش میکشد تا بهنگام در میعاگاه آماده باشد و بهار را ارمغان زمینیان کند. او، با این همه، این بار در آبهای پُرتلاطمِ تهدید و بیم و تباهی میراند و هر چند همانند همیشه آرمانهای فراوان برای امروزیان و آیندگان دارد، ناگزیر دل نگران آنان نیز هست...
دل نگران است، زیرا نوروز که نشان زایش دارد، اینک ناگزیر بر بستر مرگ میگذرد. نوروز که هنگام دیدار است، اینک زمان دیدارِ نابهنگام به شمار میآید. نوروز که همواره زمان گردهمائی و پایکوبی و دست افشانی و آغوش گشودن و بوسه زدن بوده، اینک دورۀ گریز و پرهیز و دوری و فروداری شده است.
بر درخت بهار امسال در سراسر جهان آفتی روئیده است که از رویاروئی با آن گزیری نیست. این درخت ریشۀ استواری دارد که با شیرۀ فرهنگ، در کشاکش تاریخی چند هزاره ساله، تن تنومند کرده است و با تنیدن تارِ سیاه ویروس کرونا هرگز از نفس نخواهد افتاد.
بهار امسال هنگامی فرامیرسد که در ایران بیماری ناشی از شیوع این ویروس هر روز بسیاری فرزندان سرزمین زادگاه نوروز را بر خاک میاندازد. بهار امسال زمانی سر بر میآورد که در افغانستان تهدیدات آشکار این آفت به سبب ناآگاهی از وجود پنهان آن در کشوری که همزمان هزار زخم دیگر نیز بر پیکر خود دارد، دهشت بسیار آفریده است. نوروز امسال هنگامی پرده از رخسار می اندازد که در سرزمینهای فراوان دیگر نیز مردم بیمناک به خانه نشینی و گوشه گیری فراخوانده شدهاند.
نوروز در برابر این خانه نشینی گردی بر تن نمیگیرد. نوروز خود پیش از هر جا در خانۀ ما مینشیند و خانۀ ما را سرای خود میکند. از این پرهیز ترسی نداشته باشیم. نوروز در گسترۀ زمان دشمنان فراوان داشته است، تیرهای تیز بسیار آن را نشانه رفته است، اما هر سال استوار میآید و هر چند گاه زمانۀ او دلپسند نیست، پایدار میماند و امید میدهد و بارور میکند.
به این باروری باور داشته باشیم. بهارتان بی درد، تنتان تندرست و روحتان پُرامید باد. نوروزتان خجسته و روزگارتان کامروا باد...
T.ME/KELKE_KHIYAL
Forwarded from "' سخن آشنا "'
توصیههای فاجعهآمیز و نادرست سازمان جهانی بهداشت در مورد ماسک،
عبدالستار دوشوکی
علیرغم گسترش سریع و تصاعدی بیماری کرونا در دنیا سازمان بهداشت جهانی که می بایست بعنوان نگهبان سلامت جهانی یا پاسبان بهداشت بیماری های واگیر بین المللی از حریم بهداشت و سلامت انسانها با هوشیاری و بیداری کامل حراست و محافظت می کرد, در ماه دسامبر سال گذشته هنگامی که اپیدمی کرونا در چین ظهور علنی کرد, ظاهرا در خواب گران بود و یا به دلایلی خود را به خواب زده بوده که "ایشالا گربه است". در نتیجه در جایگاهی نبود که بعد از زلزله کرونایی ووهان ء چین خطر بل الفعل سونامی قریبالوقوع پاندمی آخرین محصول صادراتی چین را پیش بینی کند. و شد آنچه که نباید می شد! در عرض چند روز آتی تعداد مبتلایان در جهان از مرز دو میلیون عبور خواهد کرد. البته این رقم رسمی تائید شدگان است و از تعداد مبتلایان واقعی و بخصوص فاقد علایم و نشانه (asymptomatic) آمار قابل اتکایی وجود ندارد...
هیچکس نمی داند چرا مسئولین سازمان بهداشت جهانی در مقابل پنهانکاری مرگبار و بی مبالاتی مقامات چینی با سکوت خویش و تائید ضمنی به نوعی و بطور غیر مستقیم شریک جرم شدند. بر طبق یادداشت تکان دهنده دو چینشناس فرانسوی (ونسان بروسِل و ماری هولزمَن) حتی هفته ها بعد از آغاز شیوع بیماری، مقامات چینی نه تنها پزشکان و شهروندان هشداردهنده را مجازات و زندانی, و خبرهای مربوط به بیماری را سانسور کردند، که جشنی بزرگ در ووهان ترتیب دادند و هزاران نفر از مردم شهر را به آن دعوت کردند. این دو متخصص می گویند "زیرا حیات حزب کمونیست چین در همه حال بر زندگی شهروندان الویت دارد".
متاسفانه اکنون ( یعنی در اواسط ماه آوریل, چندین ماه بعد از آغاز اپیدمی ووهان) سازمان بهداشت جهانی هنوز هم به دلایل سیاسی حقیقت کارایی استفاده از ماسک را عامدانه از مردم پنهان می کند. در بسیاری از کشورها از جمله بریتانیا و آمریکا ماسک به اندازه کافی برای کارکنان بیمارستانی و درمانی وجود ندارد. به همین دلیل مسئولین سیاسی و بهداشت درمانی این دولت ها می گویند چون ماسک کافی برای پرسنل درمانی وجود ندارد, لهذا مردم لازم نیست از ماسک استفاده کنند تا کمبود بیشتری برای کادر درمانی پیش نیاید. یعنی توصیه به عدم استفاده از ماسک به دلیل کمبود آن است و نه کارایی آن در عمل. این یک توصیه سیاسی است که ربطی به کارایی ماسک در کاهش ریسک ابتلا به ویروس کرونا ندارد. زیرا ماسک اگر عملکرد مفیدی نداشت, آن را فقط برای پرسنل درمانی عملا احتکار نمی کردند.
بسیاری از این دولت ها و بخصوص سازمان بهداشت جهانی می گویند کسانی که علایم بیماری را ندارند لازم نیست از ماسک استفاده کنند. توصیه منتشر شده در مورد عدم ضرورت استفاده از ماسک در سایت سازمان بهداشت جهانی کاملا غیر منطقی و متناقض می باشد.
Should I wear a mask to protect myself
Only wear a mask if you are ill with COVID-19 symptoms (especially coughing) or looking after someone who may have COVID-19. If you are not ill or looking after someone who is ill then you are wasting a mask. There is a world-wide shortage of masks, so WHO urges people to use masks wisely.
WHO advises rational use of medical masks to avoid unnecessary wastage of precious resources.
سازمان بهداشت جهانی علنا می گوید شما اگر علایمی ندارید, لازم نیست ماسک بزنید زیرا عملا خطر اینکه ویروس را به دیگران منتقل کنید وجود ندارد. اما در همان سایت خود سازمان بهداشت جهانی دم خروس از زیر عبا بیرون می زند. این سازمان در گزارش شماره ٧٣ خود بصراحت می گوید افراد بدون هیچگونه علایم و نشانه نیز این ویروس را منتقل می کنند و مسری هستند:
Pre-symptomatic transmission
The incubation period for COVID-19, which is the time between exposure to the virus (becoming infected) and symptom onset, is on average 5-6 days, however can be up to 14 days. During this period, also known as the "presymptomatic" period, some infected persons can be contagious. Therefore, transmission from a pre-symptomatic case can occur before symptom onset
ادامه 👇👇👇
T.ME/KELKE_KHIYAL
عبدالستار دوشوکی
علیرغم گسترش سریع و تصاعدی بیماری کرونا در دنیا سازمان بهداشت جهانی که می بایست بعنوان نگهبان سلامت جهانی یا پاسبان بهداشت بیماری های واگیر بین المللی از حریم بهداشت و سلامت انسانها با هوشیاری و بیداری کامل حراست و محافظت می کرد, در ماه دسامبر سال گذشته هنگامی که اپیدمی کرونا در چین ظهور علنی کرد, ظاهرا در خواب گران بود و یا به دلایلی خود را به خواب زده بوده که "ایشالا گربه است". در نتیجه در جایگاهی نبود که بعد از زلزله کرونایی ووهان ء چین خطر بل الفعل سونامی قریبالوقوع پاندمی آخرین محصول صادراتی چین را پیش بینی کند. و شد آنچه که نباید می شد! در عرض چند روز آتی تعداد مبتلایان در جهان از مرز دو میلیون عبور خواهد کرد. البته این رقم رسمی تائید شدگان است و از تعداد مبتلایان واقعی و بخصوص فاقد علایم و نشانه (asymptomatic) آمار قابل اتکایی وجود ندارد...
هیچکس نمی داند چرا مسئولین سازمان بهداشت جهانی در مقابل پنهانکاری مرگبار و بی مبالاتی مقامات چینی با سکوت خویش و تائید ضمنی به نوعی و بطور غیر مستقیم شریک جرم شدند. بر طبق یادداشت تکان دهنده دو چینشناس فرانسوی (ونسان بروسِل و ماری هولزمَن) حتی هفته ها بعد از آغاز شیوع بیماری، مقامات چینی نه تنها پزشکان و شهروندان هشداردهنده را مجازات و زندانی, و خبرهای مربوط به بیماری را سانسور کردند، که جشنی بزرگ در ووهان ترتیب دادند و هزاران نفر از مردم شهر را به آن دعوت کردند. این دو متخصص می گویند "زیرا حیات حزب کمونیست چین در همه حال بر زندگی شهروندان الویت دارد".
متاسفانه اکنون ( یعنی در اواسط ماه آوریل, چندین ماه بعد از آغاز اپیدمی ووهان) سازمان بهداشت جهانی هنوز هم به دلایل سیاسی حقیقت کارایی استفاده از ماسک را عامدانه از مردم پنهان می کند. در بسیاری از کشورها از جمله بریتانیا و آمریکا ماسک به اندازه کافی برای کارکنان بیمارستانی و درمانی وجود ندارد. به همین دلیل مسئولین سیاسی و بهداشت درمانی این دولت ها می گویند چون ماسک کافی برای پرسنل درمانی وجود ندارد, لهذا مردم لازم نیست از ماسک استفاده کنند تا کمبود بیشتری برای کادر درمانی پیش نیاید. یعنی توصیه به عدم استفاده از ماسک به دلیل کمبود آن است و نه کارایی آن در عمل. این یک توصیه سیاسی است که ربطی به کارایی ماسک در کاهش ریسک ابتلا به ویروس کرونا ندارد. زیرا ماسک اگر عملکرد مفیدی نداشت, آن را فقط برای پرسنل درمانی عملا احتکار نمی کردند.
بسیاری از این دولت ها و بخصوص سازمان بهداشت جهانی می گویند کسانی که علایم بیماری را ندارند لازم نیست از ماسک استفاده کنند. توصیه منتشر شده در مورد عدم ضرورت استفاده از ماسک در سایت سازمان بهداشت جهانی کاملا غیر منطقی و متناقض می باشد.
Should I wear a mask to protect myself
Only wear a mask if you are ill with COVID-19 symptoms (especially coughing) or looking after someone who may have COVID-19. If you are not ill or looking after someone who is ill then you are wasting a mask. There is a world-wide shortage of masks, so WHO urges people to use masks wisely.
WHO advises rational use of medical masks to avoid unnecessary wastage of precious resources.
سازمان بهداشت جهانی علنا می گوید شما اگر علایمی ندارید, لازم نیست ماسک بزنید زیرا عملا خطر اینکه ویروس را به دیگران منتقل کنید وجود ندارد. اما در همان سایت خود سازمان بهداشت جهانی دم خروس از زیر عبا بیرون می زند. این سازمان در گزارش شماره ٧٣ خود بصراحت می گوید افراد بدون هیچگونه علایم و نشانه نیز این ویروس را منتقل می کنند و مسری هستند:
Pre-symptomatic transmission
The incubation period for COVID-19, which is the time between exposure to the virus (becoming infected) and symptom onset, is on average 5-6 days, however can be up to 14 days. During this period, also known as the "presymptomatic" period, some infected persons can be contagious. Therefore, transmission from a pre-symptomatic case can occur before symptom onset
ادامه 👇👇👇
T.ME/KELKE_KHIYAL
👍1
Forwarded from "' سخن آشنا "'
سوال منطقی و عقلانی این است که فرد از کجا بداند که در دوره فاقد نشانهی پیش آگاه سازی یا قبل از بروز علایم است و در نتیجه لازم نیست ماسک بزند. متاسفانه این استراتژی و توصیه کاملا غلط باعث گسترش بیشتر بیماری و مرگ تعداد زیادی از انسانها بخاطر ملاحضات سیاسی سیاستمداران شده است که به "مطالبات ماسکی" کادر درمانی و انتقادات مربوط به کمبود آن پاسخگو باشند. این یعنی سرازیر شدن بیماران بیشتری به بیمارستانها که در نهایت خطر افزونتری برای کادر درمانی دارد. شوربختانه این سیاست توسط دولت هایی توصیه می شد که اعتقاد به ایمنی گله ای (herd immunity) دارند یا
داشتند. آنهایی که با کمک رسانه های دولتی و نیمه دولتی به اصطلاح بیطرف مردم عادی را در برنامه ریزی های خود "گله" می پندارند و حقیقت علمی و عقلانی را بخاطر مصالح سیاسی وارانه جلوه می دهند. کشورهایی نظیر سنگاپور, تایوان, ژاپن, کره جنوبی, هنگ کنک و حتی خود چین که استفاده گسترده و عمومی ماسک را توصیه می کنند یا در آنجا فرهنگ عمومی شده است, آخر و عاقبتی به مراتب بهتر از بقیه کشورها داشته اند. چون آنها به توصیه های نادرست سازمان بهداشت جهانی عمل نکردند.
ویروس کرونا بسیار خطرناک است و هر کدام از ما ممکن است قربانی آن بشویم. بنابراین باید با عقلانیت و چشم باز تمامی توصیه های بهداشتی از جمله فاصله گذاری اجتماعی, قرنطینه در منزل تا حداکثر مقدور, شستن دستها با آب صابون, ترک عادت لمس دهان و بینی و چشم با دست ها, استفاده از مایعات ضدعفونی الکل دار, ورزش, پرهیز و غیره را با وسواس انعطافناپذیر رعایت بکنیم. پوشیدن ماسک هنگام خرید در فروشگاه ها و سوپرمارکت ها یا وسایل نقلیه عمومی نظیر اتوبوس و قطار و مترو و مجامع عمومی و ادارات از اهمیت حیاتی برخوردار است. زیرا شما نمی دانید آیا در مراحل ماقبل بروز علایم این بیماری هستید یا نه؟ و نه اینکه می دانید افراد مجاور و یا هم کنار و نزدیک شما (بخصوص در فضای بسته) در مراحل ماقبل بروز علایم این بیماری (در نتیجه مسری) هستند یا نه؟ قبل از آن که دیر بفهمید, اقدام کنید. باور کنید اگر کمبود صابون وجود می داشت, سازمان بهداشت جهانی و "دولت های زرنگ" می گفتند: "صابون نخرید, چون شستن دست با صابون تاثیری ندارد" بگذارید صابون فقط برای کادر پزشکی باشد. این وظیفه دولت ها است که باید امکانات لازم و حیاتی نظیر ماسک را برای کادر پزشکی فراهم کنند. نگارنده نیز مصرا خواهان آن است. اما در حین حال حق تک تک شهروندان است که با فریب نخوردن, قربانی بی کفایتی و مصلحت جویی دولت ها و بخصوص سازمان بی کفایت بهداشت جهانی و توصیه های متناقض و غیر عقلانی و غیر علمی آن نشوند. ای کاش این مسئولین فیلم سینمایی سرایت (contagion) ٩ سال پیش را می دیدند تا درس عبرتی باشد برای همه. بخصوص آنهایی که در مورد بیماری های واگیر به دولت هایی نظیر چین و جمهوری اسلامی اعتماد می کنند. زیرا احتیاط بهتر از پشیمانی در آخر کار است. بقول انگلیسی ها :
It is better to be safe than sorry
T.ME/KELKE_KHIYAL
داشتند. آنهایی که با کمک رسانه های دولتی و نیمه دولتی به اصطلاح بیطرف مردم عادی را در برنامه ریزی های خود "گله" می پندارند و حقیقت علمی و عقلانی را بخاطر مصالح سیاسی وارانه جلوه می دهند. کشورهایی نظیر سنگاپور, تایوان, ژاپن, کره جنوبی, هنگ کنک و حتی خود چین که استفاده گسترده و عمومی ماسک را توصیه می کنند یا در آنجا فرهنگ عمومی شده است, آخر و عاقبتی به مراتب بهتر از بقیه کشورها داشته اند. چون آنها به توصیه های نادرست سازمان بهداشت جهانی عمل نکردند.
ویروس کرونا بسیار خطرناک است و هر کدام از ما ممکن است قربانی آن بشویم. بنابراین باید با عقلانیت و چشم باز تمامی توصیه های بهداشتی از جمله فاصله گذاری اجتماعی, قرنطینه در منزل تا حداکثر مقدور, شستن دستها با آب صابون, ترک عادت لمس دهان و بینی و چشم با دست ها, استفاده از مایعات ضدعفونی الکل دار, ورزش, پرهیز و غیره را با وسواس انعطافناپذیر رعایت بکنیم. پوشیدن ماسک هنگام خرید در فروشگاه ها و سوپرمارکت ها یا وسایل نقلیه عمومی نظیر اتوبوس و قطار و مترو و مجامع عمومی و ادارات از اهمیت حیاتی برخوردار است. زیرا شما نمی دانید آیا در مراحل ماقبل بروز علایم این بیماری هستید یا نه؟ و نه اینکه می دانید افراد مجاور و یا هم کنار و نزدیک شما (بخصوص در فضای بسته) در مراحل ماقبل بروز علایم این بیماری (در نتیجه مسری) هستند یا نه؟ قبل از آن که دیر بفهمید, اقدام کنید. باور کنید اگر کمبود صابون وجود می داشت, سازمان بهداشت جهانی و "دولت های زرنگ" می گفتند: "صابون نخرید, چون شستن دست با صابون تاثیری ندارد" بگذارید صابون فقط برای کادر پزشکی باشد. این وظیفه دولت ها است که باید امکانات لازم و حیاتی نظیر ماسک را برای کادر پزشکی فراهم کنند. نگارنده نیز مصرا خواهان آن است. اما در حین حال حق تک تک شهروندان است که با فریب نخوردن, قربانی بی کفایتی و مصلحت جویی دولت ها و بخصوص سازمان بی کفایت بهداشت جهانی و توصیه های متناقض و غیر عقلانی و غیر علمی آن نشوند. ای کاش این مسئولین فیلم سینمایی سرایت (contagion) ٩ سال پیش را می دیدند تا درس عبرتی باشد برای همه. بخصوص آنهایی که در مورد بیماری های واگیر به دولت هایی نظیر چین و جمهوری اسلامی اعتماد می کنند. زیرا احتیاط بهتر از پشیمانی در آخر کار است. بقول انگلیسی ها :
It is better to be safe than sorry
T.ME/KELKE_KHIYAL
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
رعنا فرحان و جزمین کارا، دو خواننده ایرانی موسیقی سبک بلوز، در دوران شیوع ویروس کرونا و قرنطینه خانگی، موزیکویدئو (نماهنگ) جدیدی منتشر کردند که با حال و هوای این دوران همخوانی زیادی دارد.
این آهنگ «میرسیم به آسمونا» نام دارد و این دو هنرمند ایرانی علاوه بر اجرا، موسیقی آن را نیز به صورت مشترک ساختند. ترانه آن را نیز سهیلا قدس طینت سروده است...
T.ME/AVAHA
این آهنگ «میرسیم به آسمونا» نام دارد و این دو هنرمند ایرانی علاوه بر اجرا، موسیقی آن را نیز به صورت مشترک ساختند. ترانه آن را نیز سهیلا قدس طینت سروده است...
T.ME/AVAHA
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
بت عاشقان و همایون شجریان
http://T.ME/AVAHA
http://T.ME/AVAHA
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
گوگوش و عشقو باور کن زندگی را باور کن 🌺❤️
http://T.ME/AVAHA
http://T.ME/AVAHA
Forwarded from "' سخن آشنا "'
۹ نشانه عاشق شدن از دیدِ روانشناسان
عاشق شدن یکی از عجیبترین و حیرتانگیزترین تجربههای انسان است. هرکس به نحوی این احساس را تجربه میکند اما برخی افکار و احساسات عاشقی میان انسانها مشترکاند که دانستن آنها به ما کمک میکند بفهمیم کی دچار عشق میشویم.
شخص ممکن است دچار علائم بازر آن شود، مانند این که نتواند جز آن فرد به کس یا چیز دیگری فکر کند. ممکن هم هست که علائم پیچیدهتری در کار باشد.
هرچه باشد بیتردید عاشق شدن در هزارتوی پیچیده دوستیابیهای امروزی ساده نیست. ایندیپندنت برای اینکه کمی از این پیچیدگیها بکاهد با روانشناسانی صحبت کرده که برخی علائم واضحترِ عاشق شدن را با شما در میان میگذارند.
۱- از تماشای طرف سیر نمیشویم
یکی از علائم کلاسیک مجذوب کسی شدن این است که با تمام وجود غرق تماشای چشمان فردی میشویم که دوستش داریم. مارک هکستر روانشناس و مشاور میگوید این یکی از آشکارترین علائمی است که نشان میدهد داریم عاشق کسی میشویم. او میگوید: «چرا آدم نباید دلش بخواهد دائم به چشمان کسی که به نظرش زیباترین و جذابترین آدم دنیا میآید خیره شود؟»
موضوع این است که وقتی به کسی که دوستش داریم نگاه میکنیم فقط ظاهرش را نمیبینیم. ممکن است کل آینده خودمان را با او ببینیم، یا دست کم آن را تصور کنیم.
هکستر میگوید: «آدم در واقع دارد دنبال چیزی میگردد. اگر مادری را در حال تماشای نوزاد تازه متولدش دیده باشید یا در حالی که با علاقه به فرزندش نگاه میکند، این علاقه به خیره شدن را به معشوق در آن احساس میکنید.»
۲- فعالیتهای معمول خود را رها میکنیم
روانشناس دوستیابی مادلین میسون روانتری میگوید اگر از گذران وقت در کنار کسی لذت ببریم نظام پاداشدهی مغزمان انگیزه ما را برای اینکه بخواهیم «بیشتر» با او وقت بگذاریم افزایش میدهد و «آدم دائم هوس میکند پیش طرف باشد».
ممکن است آدم کمکم به راههایی فکر کند که بتواند بیشتر در کنار آن شخص باشد و درنتیجه به کارهایی که طرف دوست دارد متمایل میشود، به این امید که بتواند این پیوند تازه را بین خودش و او محکم کند.
میسون روانتری میگوید: «مثلاً ممکن است از رقص سالسا خوشمان نیاید ولی ناگهان ببینیم رفتهایم در کلاس رقص سالسا ثبت نام کردهایم با آن که حتی معشوقمان در آن کلاس نیست، فقط به این دلیل که بدین وسیله احساس میکنیم به او نزدیکتر شدهایم. علاوه بر این آدم موضوعی هم پیدا میکند که بتواند راجع به آن با معشوق صحبت کند و شاید از همین طریق او را به سمت خود بکشیم و به او نزدیکتر شویم.»
۳- کارهای ناخوشایندش به مذاقمان چندان بد نمیآید
هکستر میگوید: «قدرت عشق و مخصوصاً عشق تازه در وجود ما حالتی ازلی دارد.»
با این حساب وقتی معشوق کاری میکند که ممکن است به مذاقمان خوش نیاید؛ مثلاً شلخته است یا سرپوش توالت فرنگی را موقعی که کارش تمام شد باز میگذارد، اهمیتی نمیدهیم. در واقع ممکن است حتی متوجه این کارش هم نشویم.
هکستر میگوید: «عشق میتواند بسیار نیرومند باشد و همه مرزها و سدها را از میان بردارد. پدر و مادر را ببینید که چطور فرزند خود را دوست دارند و میگویند هرقدر هم که کثیف باشد یا نگذارد بخوابند باز هم او را دوست دارند.»
۴- وقتی با او هستیم متوجه گذر زمان نمیشویم
داریا کاس، روانشناس و مشاور، میگوید که وقتی عاشق کسی میشویم ممکن است احساس کنیم زمانی که در کنارش هستیم خیلی زود میگذرد.
معمولاً وقتی کاری را میکنیم که از آن لذت میبریم هم همین احساس را داریم. بودن در کنار کسی که داریم عاشقش میشویم هم از این قاعده مستثنی نیست.
او میگوید: «وقتی پیشش هستیم انگار خود را فراموش میکنیم به همین دلیل متوجه گذر ثانیهها نمیشویم.»
۵- معشوق به چشممان معصوم است
هکستر میگوید وقتی عاشق میشویم واقعنگریمان تا حدی مختل میشود.
او میافزاید: «وقتی عمیقاً دلداده کسی میشویم احتمال دارد نتوانیم از نظرگاهی واقعبینانه به شخصیت، گفتار و رفتارش نگاه کنیم.»
بدین ترتیب شاید گفتار و رفتار کس دیگری برایمان ناخوشایند باشد، اما همان رفتار یا گفتار را وقتی از دلبرمان ببینیم ممکن است باعث شود بیشتر هم دوستش بداریم چون او در چشم ما معصوم است.
او میگوید: «حتی اگر کفش تابستانی را با جوراب بپوشد به چشم ما خیلی هم خوشگل میآید، نه؟! معشوق را سراسر حسن و جمال بیچون و چرا میبینیم. در واقع تمام احساسات ما معطوف به تمام و کمال دیدن آن فرد شده است.»
👇👇👇
http://T.ME/KELKE_KHIYAL
عاشق شدن یکی از عجیبترین و حیرتانگیزترین تجربههای انسان است. هرکس به نحوی این احساس را تجربه میکند اما برخی افکار و احساسات عاشقی میان انسانها مشترکاند که دانستن آنها به ما کمک میکند بفهمیم کی دچار عشق میشویم.
شخص ممکن است دچار علائم بازر آن شود، مانند این که نتواند جز آن فرد به کس یا چیز دیگری فکر کند. ممکن هم هست که علائم پیچیدهتری در کار باشد.
هرچه باشد بیتردید عاشق شدن در هزارتوی پیچیده دوستیابیهای امروزی ساده نیست. ایندیپندنت برای اینکه کمی از این پیچیدگیها بکاهد با روانشناسانی صحبت کرده که برخی علائم واضحترِ عاشق شدن را با شما در میان میگذارند.
۱- از تماشای طرف سیر نمیشویم
یکی از علائم کلاسیک مجذوب کسی شدن این است که با تمام وجود غرق تماشای چشمان فردی میشویم که دوستش داریم. مارک هکستر روانشناس و مشاور میگوید این یکی از آشکارترین علائمی است که نشان میدهد داریم عاشق کسی میشویم. او میگوید: «چرا آدم نباید دلش بخواهد دائم به چشمان کسی که به نظرش زیباترین و جذابترین آدم دنیا میآید خیره شود؟»
موضوع این است که وقتی به کسی که دوستش داریم نگاه میکنیم فقط ظاهرش را نمیبینیم. ممکن است کل آینده خودمان را با او ببینیم، یا دست کم آن را تصور کنیم.
هکستر میگوید: «آدم در واقع دارد دنبال چیزی میگردد. اگر مادری را در حال تماشای نوزاد تازه متولدش دیده باشید یا در حالی که با علاقه به فرزندش نگاه میکند، این علاقه به خیره شدن را به معشوق در آن احساس میکنید.»
۲- فعالیتهای معمول خود را رها میکنیم
روانشناس دوستیابی مادلین میسون روانتری میگوید اگر از گذران وقت در کنار کسی لذت ببریم نظام پاداشدهی مغزمان انگیزه ما را برای اینکه بخواهیم «بیشتر» با او وقت بگذاریم افزایش میدهد و «آدم دائم هوس میکند پیش طرف باشد».
ممکن است آدم کمکم به راههایی فکر کند که بتواند بیشتر در کنار آن شخص باشد و درنتیجه به کارهایی که طرف دوست دارد متمایل میشود، به این امید که بتواند این پیوند تازه را بین خودش و او محکم کند.
میسون روانتری میگوید: «مثلاً ممکن است از رقص سالسا خوشمان نیاید ولی ناگهان ببینیم رفتهایم در کلاس رقص سالسا ثبت نام کردهایم با آن که حتی معشوقمان در آن کلاس نیست، فقط به این دلیل که بدین وسیله احساس میکنیم به او نزدیکتر شدهایم. علاوه بر این آدم موضوعی هم پیدا میکند که بتواند راجع به آن با معشوق صحبت کند و شاید از همین طریق او را به سمت خود بکشیم و به او نزدیکتر شویم.»
۳- کارهای ناخوشایندش به مذاقمان چندان بد نمیآید
هکستر میگوید: «قدرت عشق و مخصوصاً عشق تازه در وجود ما حالتی ازلی دارد.»
با این حساب وقتی معشوق کاری میکند که ممکن است به مذاقمان خوش نیاید؛ مثلاً شلخته است یا سرپوش توالت فرنگی را موقعی که کارش تمام شد باز میگذارد، اهمیتی نمیدهیم. در واقع ممکن است حتی متوجه این کارش هم نشویم.
هکستر میگوید: «عشق میتواند بسیار نیرومند باشد و همه مرزها و سدها را از میان بردارد. پدر و مادر را ببینید که چطور فرزند خود را دوست دارند و میگویند هرقدر هم که کثیف باشد یا نگذارد بخوابند باز هم او را دوست دارند.»
۴- وقتی با او هستیم متوجه گذر زمان نمیشویم
داریا کاس، روانشناس و مشاور، میگوید که وقتی عاشق کسی میشویم ممکن است احساس کنیم زمانی که در کنارش هستیم خیلی زود میگذرد.
معمولاً وقتی کاری را میکنیم که از آن لذت میبریم هم همین احساس را داریم. بودن در کنار کسی که داریم عاشقش میشویم هم از این قاعده مستثنی نیست.
او میگوید: «وقتی پیشش هستیم انگار خود را فراموش میکنیم به همین دلیل متوجه گذر ثانیهها نمیشویم.»
۵- معشوق به چشممان معصوم است
هکستر میگوید وقتی عاشق میشویم واقعنگریمان تا حدی مختل میشود.
او میافزاید: «وقتی عمیقاً دلداده کسی میشویم احتمال دارد نتوانیم از نظرگاهی واقعبینانه به شخصیت، گفتار و رفتارش نگاه کنیم.»
بدین ترتیب شاید گفتار و رفتار کس دیگری برایمان ناخوشایند باشد، اما همان رفتار یا گفتار را وقتی از دلبرمان ببینیم ممکن است باعث شود بیشتر هم دوستش بداریم چون او در چشم ما معصوم است.
او میگوید: «حتی اگر کفش تابستانی را با جوراب بپوشد به چشم ما خیلی هم خوشگل میآید، نه؟! معشوق را سراسر حسن و جمال بیچون و چرا میبینیم. در واقع تمام احساسات ما معطوف به تمام و کمال دیدن آن فرد شده است.»
👇👇👇
http://T.ME/KELKE_KHIYAL
Forwarded from "' سخن آشنا "'
۶- زیادی خوشبین میشویم
میسون روانتری میگوید عجیب است که وقتی داریم به کسی دل میبازیم همهچیز زندگی به چشممان زیبا و خارقالعاده میآید.
او میگوید: «ممکن است به دلایلی نامعلوم احساس کنیم کمی شادابتر از همیشهایم.
علت این احساس دوپامینی است که وقتی به یارمان فکر میکنیم، در کنارش هستیم یا مشغول کاری هستیم که ما را به یاد او می اندازد در بدنمان ترشح میشود.
چشمانتظاری امیدوارانه برای دیدارش اضطراب را در وجودمان کاهش میدهد، و باعث میشود حس بهتری به زندگی پیدا کنیم و از لحاظ روانی سالمتر باشیم.»
۷- دلمان میخواهد او را ببوسیم و نوازش کنیم
این هم ممکن است بسیار بدیهی به نظر بیاید. اما ریشه علاقهای که به بوسیدن و نوازش معشوق داریم ممکن است از آنچه در ذهن داشته باشید بسیار عمیقتر باشد.
وقتی دلبر را لمس میکنیم «هورمون عشق» یا همان اوکسیتوسین در بدنمان آزاد میشود.
کاس میگوید: «این هورمون باعث شادی میشود و پیوند ما را با یارمان محکم میکند.»
۸- همیشه به او فکر میکنیم
هکستر میگوید: «عاشق شدن باعث میشود از لحاظ احساسی تسلیم طرف مقابل شویم.»
هکستر میگوید در این تسلیم احساسات، به نحوی با او یکی میشویم و فکر و ذکرمان میشود او تا جایی که یک لحظه از ذهنمان بیرون نمیرود.
این هم باز به لطف اوکسیتوسینی رخ میدهد که هنگام همآغوشی در مغز ترشح میشود.
همستر میگوید: «این هورمون بر احساسات، شناخت و پیوندهای اجتماعی ما اثرگذار است و همه اینها میتواند باعث شود احساس نزدیکی بیشتری به او بکنیم و دوستش بداریم.»
۹- خوشحالیاش را میخواهیم
هکستر میگوید هنگامی که داریم عاشق کسی میشویم ممکن است از همیشه فداکارتر شویم.
او میگوید: «این ویژگی مختص دوست داشتنی است که پختهتر باشد و ممکن است نشانه عشقی عمیق و پایدار باشد.
خوشی و شادی را نه تنها برای خود بلکه به همان اندازه برای او نیز میخواهیم.»
http://T.ME/KELKE_KHIYAL
میسون روانتری میگوید عجیب است که وقتی داریم به کسی دل میبازیم همهچیز زندگی به چشممان زیبا و خارقالعاده میآید.
او میگوید: «ممکن است به دلایلی نامعلوم احساس کنیم کمی شادابتر از همیشهایم.
علت این احساس دوپامینی است که وقتی به یارمان فکر میکنیم، در کنارش هستیم یا مشغول کاری هستیم که ما را به یاد او می اندازد در بدنمان ترشح میشود.
چشمانتظاری امیدوارانه برای دیدارش اضطراب را در وجودمان کاهش میدهد، و باعث میشود حس بهتری به زندگی پیدا کنیم و از لحاظ روانی سالمتر باشیم.»
۷- دلمان میخواهد او را ببوسیم و نوازش کنیم
این هم ممکن است بسیار بدیهی به نظر بیاید. اما ریشه علاقهای که به بوسیدن و نوازش معشوق داریم ممکن است از آنچه در ذهن داشته باشید بسیار عمیقتر باشد.
وقتی دلبر را لمس میکنیم «هورمون عشق» یا همان اوکسیتوسین در بدنمان آزاد میشود.
کاس میگوید: «این هورمون باعث شادی میشود و پیوند ما را با یارمان محکم میکند.»
۸- همیشه به او فکر میکنیم
هکستر میگوید: «عاشق شدن باعث میشود از لحاظ احساسی تسلیم طرف مقابل شویم.»
هکستر میگوید در این تسلیم احساسات، به نحوی با او یکی میشویم و فکر و ذکرمان میشود او تا جایی که یک لحظه از ذهنمان بیرون نمیرود.
این هم باز به لطف اوکسیتوسینی رخ میدهد که هنگام همآغوشی در مغز ترشح میشود.
همستر میگوید: «این هورمون بر احساسات، شناخت و پیوندهای اجتماعی ما اثرگذار است و همه اینها میتواند باعث شود احساس نزدیکی بیشتری به او بکنیم و دوستش بداریم.»
۹- خوشحالیاش را میخواهیم
هکستر میگوید هنگامی که داریم عاشق کسی میشویم ممکن است از همیشه فداکارتر شویم.
او میگوید: «این ویژگی مختص دوست داشتنی است که پختهتر باشد و ممکن است نشانه عشقی عمیق و پایدار باشد.
خوشی و شادی را نه تنها برای خود بلکه به همان اندازه برای او نیز میخواهیم.»
http://T.ME/KELKE_KHIYAL
Forwarded from "' سخن آشنا "'
صدای فردا
صدایت را میشنوم
چه از پشت نقاب باشد
و چه از دهانی آزاد و مست
به هر زبانی که سخن گویی میفهمم
چه به زبان مادریام
چه به زبان قبایلی که در تاریخ گم شدهاند
*
با زبان فردا سخن میگویی
زبانی که عشق را ترجمه خواهد کرد
وانسان را،
و زمین را.
*
زبانی که با عینک پرندگان مهاجر
به آسمان نگاه میکند
و با عطر گیاهان وحشی
بر لبان آزادی بوسه میزند.
*
شکوه میرزادگی
T.ME/kelke_khiyal
صدایت را میشنوم
چه از پشت نقاب باشد
و چه از دهانی آزاد و مست
به هر زبانی که سخن گویی میفهمم
چه به زبان مادریام
چه به زبان قبایلی که در تاریخ گم شدهاند
*
با زبان فردا سخن میگویی
زبانی که عشق را ترجمه خواهد کرد
وانسان را،
و زمین را.
*
زبانی که با عینک پرندگان مهاجر
به آسمان نگاه میکند
و با عطر گیاهان وحشی
بر لبان آزادی بوسه میزند.
*
شکوه میرزادگی
T.ME/kelke_khiyal
Telegram
کلک خیال
انسان
محمدرضا شجریان،
نماد مقاومت فرهنگ ایرانی،
امیر بیگلری
در حوزههای گوناگون مرتبط با جامعه، افرادی هستند که بنا بر تواناییهای خود ممتاز میشوند و محبوبیت کسب میکنند، اما از بین این افراد انگشتشمارند آنان که این بخت را مییابند که از محدودههای آن حوزه فراتر روند و تبدیل به نماد شوند. برای قرارگرفتن در چنین جایگاهی، گرچه شخصیت و کنشها و واکنشهای فردی ضروری هستند، اما بدون وجود یک بستر اجتماعی-سیاسی ویژه چنین امری تحقق نمییابد.
استاد محمدرضا شجریان این بخت را یافت تا علاوه بر جایگاهی بیهمتا در حوزهٔ تخصصیاش، به عنوان یکی از جدیترین نمادهای فرهنگی دوران معاصر مطرح شود، چرا که در لحظات سخت تاریخی در کنار مردمش و در مقابل قدرتهای حاکمه ایستاد، صدای مردمش شد و جز از مردم و برای مردم نخواند. به همین دلیل است که علاقه به او مختص طرفداران پرشمار آوازهای او نیست، در میان کسانی که به لحاظ سلیقهٔ موسیقیایی چندان طرفدار آوازهای او نیستند نیز بسیارند کسانی که دلبستگی فراوان به این شخصیت استثنایی دارند.
کارنامهٔ هنری او به نحوی است که با مرور آن میتوان سیر تحولات اجتماعی-سیاسی نیم قرن اخیر از دریچهٔ نگاه مردم را ترسیم نمود. از «مرغ سحر ناله سر کن» (شعر از ملکالشعرای بهار) گرفته تا «از خون جوانان وطن لاله دمیده» (شعر از عارف قزوینی)، از «شب است و چهرهٔ میهن سیاهه» (شعر از اصلان اصلانیان) تا «ایران،ای سرای امید» (شعر از هوشنگ ابتهاج)، از «همراه شو عزیز» (شعر از برزین آذرمهر - نام مستعار) تا «تفنگت را زمین بگذار» (شعر از فریدون مشیری).
او با بینشی دقیق نقطهٔ ایدهآلی را که یک فرهنگورز، در مرز بس مهآلود و لغزندهٔ بین دنیای فرهنگ و دنیای سیاست، میتواند روی آن بایستد را تشخیص داد و قاطعانه بر آن پای فشرد، و از این روی به هنر متعهد عینیت بخشید و الگویی شد برای سایر هنرمندان.
محمدرضا شجریان نماد مقاومت جامعهٔ مدنی در برابر هجوم استبداد و نماد مقاومت فرهنگ اصیل ایرانی در برابر دشمنان این فرهنگ بود. هرچند جسم او بیش از این تاب نیاورد و ما را تنها گذاشت، اما تلألوی وجود او، فراتر از صدای بیبدیلش، برای همیشه در حافظهٔ تاریخی ایرانیان باقی خواهد ماند و ما را به پایداری برای محافظت از میراث ملیمان و بازیافت حقوق انسانیمان فرا خواهد خواند...
T.ME/AVAHA
نماد مقاومت فرهنگ ایرانی،
امیر بیگلری
در حوزههای گوناگون مرتبط با جامعه، افرادی هستند که بنا بر تواناییهای خود ممتاز میشوند و محبوبیت کسب میکنند، اما از بین این افراد انگشتشمارند آنان که این بخت را مییابند که از محدودههای آن حوزه فراتر روند و تبدیل به نماد شوند. برای قرارگرفتن در چنین جایگاهی، گرچه شخصیت و کنشها و واکنشهای فردی ضروری هستند، اما بدون وجود یک بستر اجتماعی-سیاسی ویژه چنین امری تحقق نمییابد.
استاد محمدرضا شجریان این بخت را یافت تا علاوه بر جایگاهی بیهمتا در حوزهٔ تخصصیاش، به عنوان یکی از جدیترین نمادهای فرهنگی دوران معاصر مطرح شود، چرا که در لحظات سخت تاریخی در کنار مردمش و در مقابل قدرتهای حاکمه ایستاد، صدای مردمش شد و جز از مردم و برای مردم نخواند. به همین دلیل است که علاقه به او مختص طرفداران پرشمار آوازهای او نیست، در میان کسانی که به لحاظ سلیقهٔ موسیقیایی چندان طرفدار آوازهای او نیستند نیز بسیارند کسانی که دلبستگی فراوان به این شخصیت استثنایی دارند.
کارنامهٔ هنری او به نحوی است که با مرور آن میتوان سیر تحولات اجتماعی-سیاسی نیم قرن اخیر از دریچهٔ نگاه مردم را ترسیم نمود. از «مرغ سحر ناله سر کن» (شعر از ملکالشعرای بهار) گرفته تا «از خون جوانان وطن لاله دمیده» (شعر از عارف قزوینی)، از «شب است و چهرهٔ میهن سیاهه» (شعر از اصلان اصلانیان) تا «ایران،ای سرای امید» (شعر از هوشنگ ابتهاج)، از «همراه شو عزیز» (شعر از برزین آذرمهر - نام مستعار) تا «تفنگت را زمین بگذار» (شعر از فریدون مشیری).
او با بینشی دقیق نقطهٔ ایدهآلی را که یک فرهنگورز، در مرز بس مهآلود و لغزندهٔ بین دنیای فرهنگ و دنیای سیاست، میتواند روی آن بایستد را تشخیص داد و قاطعانه بر آن پای فشرد، و از این روی به هنر متعهد عینیت بخشید و الگویی شد برای سایر هنرمندان.
محمدرضا شجریان نماد مقاومت جامعهٔ مدنی در برابر هجوم استبداد و نماد مقاومت فرهنگ اصیل ایرانی در برابر دشمنان این فرهنگ بود. هرچند جسم او بیش از این تاب نیاورد و ما را تنها گذاشت، اما تلألوی وجود او، فراتر از صدای بیبدیلش، برای همیشه در حافظهٔ تاریخی ایرانیان باقی خواهد ماند و ما را به پایداری برای محافظت از میراث ملیمان و بازیافت حقوق انسانیمان فرا خواهد خواند...
T.ME/AVAHA
Telegram
آواها و نواها
ویژه موسیقی اصیل ایرانی
Forwarded from "' سخن آشنا "'
روز حافظ پاسداشت فرهنگ و هنر و ادبیات ناب ایرانی میمون و فرخنده 🌺🌷❤️
به ضرس قاطع باده حافظ که به انحا مختلف در جای جای دیوان، ساری و جاری ست گذشته از نمود خارجی، که
صراحت لهجه و بی باکی خواجه راه را بر هر گونه رأی و تفسیرهای ناصواب می بندد، بالاترین نمود آن غنیمت شمار آنات و لحظه های ناب زندگی ست... سمیعی
T.me/KELKE_KHIYAL
به ضرس قاطع باده حافظ که به انحا مختلف در جای جای دیوان، ساری و جاری ست گذشته از نمود خارجی، که
صراحت لهجه و بی باکی خواجه راه را بر هر گونه رأی و تفسیرهای ناصواب می بندد، بالاترین نمود آن غنیمت شمار آنات و لحظه های ناب زندگی ست... سمیعی
T.me/KELKE_KHIYAL
VID-20201013-WA0002.mp4
16.1 MB
نوای همیشه مانا و جاودانی حافظ موسیقی اصیل ایرانی استاد شجریان در بخشی از کنسرت تاجیکستان
رِند و یکرنگم و
با شاهد و مِی همصحبت
نتوانم که دگر
حیله و تزویر کنـــــــــــــــم
دور شو از برم
ای واعظ و افسانه مگوی
من نه آنم که دگر گوش به تزویر کنم
T.ME/AVAHA
رِند و یکرنگم و
با شاهد و مِی همصحبت
نتوانم که دگر
حیله و تزویر کنـــــــــــــــم
دور شو از برم
ای واعظ و افسانه مگوی
من نه آنم که دگر گوش به تزویر کنم
T.ME/AVAHA