در سال ۲۰۱۹، عمرالبشیر رئیس جمهور سودان بود اما مثل همه‌ی ضد امپریالیسم های تاریخ رسانه‌های جهانی او را تخریب کردند، تحریم‌ها اقتصاد سودان را فلج کرد و اعتراض‌هایی که با تحریک بیرونی شعله‌ور شد، به سقوطش انجامید.

از آن روز، سودان هرگز آرامش ندید — دولت فروپاشید، گروه‌های مسلح تروریستی کشور را تکه‌تکه کردند، قدرت‌های خارجی مثل امارات و دیگران از آشوب سود بردند، و میلیون‌ها نفر در جنگ و گرسنگی نابود شدند.
امروز، پس از سال‌ها تداوم خون‌ریزی، حتی از تصاویر ماهواره‌ای می‌توان لکه‌های خون را بر خاک سودان دید.

با دگوری جماعت که صحبت کنی الگویش برای آزادی ایران همین است.
لیبی
سوریه
سودان
«آن‌ها توانستند پس ما هم می‌توانیم»
نکته این است که حرفشان به هیچ عنوان از سر «نا آگاهی» نیست؛ شاید رتوش شده حرف بزنند، اما دقیقا منظورشان همین است.
میلیونها کشته و تجزیه شدن کشور برایشان «هزینه ای در برابر آزادی» ست‌!
دگوری حاضر است برای لخت شدن بمیرد؛ در این جمله هیچ اغراقی نیست.