نامت شنوم، دل ز فرح زنده شود
حال من از اقبال تو فرخنده شود

وز غیر تو هر جا سخن آید به میان
خاطر به هزار غم پراگنده شود

#رودکی
- رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۱۳

ای جملهٔ خلق را ز بالا و ز پست
آورده ز لطف خویش از نیست به هست

بر درگه عدل تو چه درویش و چه شاه؟
در سایهٔ عفو تو چه هشیار و چه مست؟

#عراقی
- دیوان اشعار
- رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۱۳

آن کیست که بی‌جرم و گنه زیست؟ بگو
بی‌جرم و گناه در جهان کیست؟ بگو

من بد کنم و تو بد مکافات کنی
پس فرق میان من و تو چیست؟ بگو

#عراقی
- دیوان اشعار
- رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۱۳۰

عاشق نتواند که دمی بی غم زیست
بی یار و دیار اگر بود خود غم نیست

خوش آنکه بیک کرشمه جان کرد نثار
هجران و وصال را ندانست که چیست

#ابوسعید_البوالخیر
- رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران
- رباعی شمارهٔ ۱۳۳

دنیا راهی بهشت منزلگاهی
این هر دو به نزد اهل معنی کاهی

گر عاشق صادقی زهر دو بگذر
تا دوست ترا به خود نماید راهی

#ابوسعید_البوالخیر
- رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران
- رباعی شمارهٔ ۷۱۳

دنیا راهی بهشت منزلگاهی
این هر دو به نزد اهل معنی کاهی

گر عاشق صادقی زهر دو بگذر
تا دوست ترا به خود نماید راهی

#ابوسعید_البوالخیر
- رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران
- رباعی شمارهٔ ۷۱۳

آنجا که عارض تو ز می لاله گون شود
در دیده رشته های نگه جوی خون شود

لنگر درین محیط کند کار بادبان
دیوانگی ز سنگ ملامت فزون شود

#صائب_تبریزی
- دیوان اشعار
- متفرقات
- شمارهٔ ۴۰۲

گاهی هوس بادهٔ رنگین دارم
گاه آرزوی وصل نگارین دارم

گه سبحه به دست و گاه زنار به دوش
یارب چه کنم، کیم، چه آیین دارم

#فروغی_بسطامی
- دیوان اشعار
- رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۱۳

@AShaarMandgar

من بندهٔ آن کسم که بیماش خوش است
جفت غم آن کسم که تنهاش خوش است

گویند وفای او چه لذت دارد
ز آنم خبری نیست جفاهاش خوش است

#رباعی_مولانا
- رباعی شمارهٔ ۴۱۷

@AShaarMandgar

کی باشد کین نبش بنوش تو رسد
زهرم به لب شکرفروش تو رسد

زیرا که تو کیمیای بی‌پایانی
ای خوش خامی که او بجوش تو رسد

#مولانا

دل در طلب دنیی دون هیچ منه
بر دل غم او کم و فزون هیچ منه

خواهی که به بارگاه شاهی برسی
از کوی طلب پای برون هیچ منه

#عراقی
- دیوان اشعار
- رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۱۳۴

از خاک جهان به زرق رستن نتوان
بر رهگذر سیل نشستن نتوان

از مکر جهان حذر که از وی زادی
با مادر خود نکا بستن نتوان

#ابن_حسام_خوسفی
- رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۷۶

تا یار برفت صبر از من برمید
وز هر مژه‌ام هزار خونابه چکید

گوئی نتوانم که ببینم بازش
«تا کور شود هر آنکه نتواند دید»

#عبید_زاکانی
- دیوان اشعار
- رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۱۳

خاک قدم تو تاج خورشید ارزد
یک روزه غمت به عمر جاوید ارزد

شکر ایزد را که از تو نومید شدم
وین نومیدی هزار امید ارزد

#انوری
- دیوان اشعار
- رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۱۳۷

@AShaarMandgar

سرگرم تمنای تو فارغ ز گزندست
مجنون ترا دانه زنجیر سپندست

با خانه به دوشان چه کند خانه خرابی؟
ایمن بود از سیل زمینی که بلندست

#صائب_تبريزی

@AShaarMandgar

هر نفس مکری و در هر مکر ز آن
غرقه صد فرعون، با فرعونیان

در خدای موسی و موسی گریز
آب ایمان را ز فرعونی، مریز
....
#مثنوی_مولانا

@AShaarMandgar

هر نفس مکری و در هر مکر ز آن
غرقه صد فرعون، با فرعونیان

در خدای موسی و موسی گریز
آب ایمان را ز فرعونی، مریز
....
#مثنوی_مولانا

در عشق هر آن که برگزیند چیزی
از نفس هوس بر او نشیند چیزی

عشق آینه است هرکه در وی بیند
جز ذات و صفات خود نبیند چیزی

#مولانا
- دیوان شمس
- رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۱۸۶۷

زیر و بالاپیش و پس وصف تن است
بی جهت آن ذات جان روشن است

از وجود و از عدم  گر بگذری
از حیات جاودانی برخوری
.
#مثنوی_مولانا
_دفتر_اول