تا روی ترا بدیدم ای بت ناآگاه
سرگشته شدم ز عشق گم کردم راه

روزی شنوی کز غم عشقت ایماه
گویند بشد فلان که انالله

#مولانا
- دیوان شمس
- رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۱۶۱۸

جانیست غذای او غم و اندیشه
جانی دگر است همچو شیر بیشه

اندیشه چو تیشه است گزافه مندیش
هان تا نزنی تو پای خود را تیشه

#مولانا
- دیوان شمس
- رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۱۶۲۱

روی تو نماز آمد و چشمت روزه
وین هر دو کنند از لبت دریوزه

جرمی کردم مگر که من مست بدم
آب تو بخوردم و شکستم کوزه

#مولانا
- دیوان شمس
- رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۱۶۲۷

سه چیز ز من ربوده‌ای بگزیده
صبر از دل و رنگ از رخ و خواب از دیده

چابک دستی که دست و بازوت درست
تصویر عقول چون تو نازائیده

#مولانا
- دیوان شمس
- رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۱۶۲۹

صحت که کشد به سقم و رنجوری به
زان جامه که سازی بستم عوری به

چشمی که نبیند ره حق کوری به
صحبت که تقرب نبود دوری به

#مولانا
- دیوان شمس
- رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۱۶۳۱

گفتم که ز عشقت شده‌ام دیوانه
زنجیر ترا به خواب بینم یا نه

گفتا که خمش چند از این افسانه
دیوانه و خواب خه‌خه‌ای فرزانه

#مولانا
- دیوان شمس
- رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۱۶۳۷

گفتم که توئی می و منم پیمانه
من مرده‌ام و تو جانی و جانانه

اکنون بگشا در وفا گفت خموش
دیوانه کسی رها کند در خانه

#مولانا
- دیوان شمس
- رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۱۶۳۶

وه وه که به دیدار تو چونم تشنه
چندانکه ببینمت فزونم تشنه

من بندهٔ آن دو لعل سیراب توام
عالم همه زانست به خونم تشنه

#مولانا
- دیوان شمس
- رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۱۶۴۷

یارب تو یکی یار جفا کارش ده
یک دلبر بدخوی جگر خوارش ده

تا بشناسد که عاشقان درچه غمند
عشقش ده شوقش ده و بسیارش ده

#مولانا
- دیوان شمس
- رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۱۶۵۲

یک سو پسرت نشسته و یک سو زن
این جمله به هم بگذار و بر یک سو زن

عیسی نتوانست بر افلاک رسید
تا داشت ز اسباب جهان یک سوزن

#باباافضل_کاشانی
- رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۱۳۶

با باده نشین، که مُلْکِ محمود این است،
وَزْ چنگ شنو، که لحنِ داوود این است؛

از آمده و رفته دگر یاد مکن،
حالی خوش باش، زان‌که مقصود این است.

#خیام
- ترانه‌های خیام (صادق هدایت)
- دم را دریابیم   [۱۴۳-۱۰۸]
- رباعی ۱۳۴

* می بر کفِ من نِهْ که دلم تاب است،
وین عمرِ گریزپای چون سیماب است،

دریاب که، آتشِ جوانی آب است،
هُش دار، که بیداری دولت خواب است.

#خیام
- ترانه‌های خیام (صادق هدایت)
- دم را دریابیم   [۱۴۳-۱۰۸]
- رباعی ۱۳۲

* ای دوست بیا تا غمِ فردا نخوریم،
وین یک‌دمِ عمر را غنیمت شمریم؛

فردا که ازین دیْر کُهَن درگذریم؛
با هفت‌هزارسالگان سربه‌سریم.

#خیام
- ترانه‌های خیام (صادق هدایت)
- دم را دریابیم   [۱۴۳-۱۰۸]
- رباعی ۱۳۰

ای دل همه خون شوی شکیبایی چیست
وی جان بدرآ اینهمه رعنایی چیست

ای دیده چه مردمیست شرمت بادا
نادیده به حال دوست بینایی چیست

#ابوسعید_ابوالخیر
- رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران
- رباعی شمارهٔ ۱۳۶

تا دیدهٔ دل ز دیده‌ها نگشایی
هرگز ندهند دیده‌ها بینایی

امروز از این شراب جامی در کش
مسکین تو که در امید پس فردایی

#باباافضل_کاشانی
- رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۱۸۹

تا چند سخن تراشی و رنده زنی
تا کی به هدف تیر پراکنده زنی

گر یک ورق از علم خموشی خوانی
بسیار بدین گفت و شنوخنده زنی

#ابوسعید_ابوالخیر
- رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران
- رباعی شمارهٔ ۶۸۹

در دل همه شرک و روی بر خاک چه سود
با نفس پلید جامهٔ پاک چه سود

زهرست گناه و توبه تریاک وی است
چون زهر به جان رسید تریاک چه سود

#ابوسعید_ابوالخیر
- رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران
- رباعی شمارهٔ ۲۸۹

* چون درگذرم به باده شویید مرا،
تلقین ز شرابِ ناب گویید مرا،

خواهید به روز حَشْر یابید مرا؟
از خاکِ درِ میکده جویید مرا.

#خیام
- ترانه‌های خیام (صادق هدایت)
- هرچه باداباد  [۱۰۰-۷۴]
- رباعی ۷۹

افسوس که ما عاقبت اندیش نه‌ایم
داریم لباس فقر و درویش نه‌ایم

این کبر و منی جمله از آنست که ما
قانع به نصیب و قسمت خویش نه‌ایم

#ابوسعید_ابوالخیر
- رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۴۸۳

از سایهٔ عاشقان اگر دور شوی
بر تو زند آفتاب و رنجور شوی

پیش و پس عاشقان چو سایه میدر
تا چون مه و آفتاب پرنور شوی

#مولانا
- دیوان شمس
- رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۱۶۷۲

امشب منم و یکی حریف چو منی
بر ساخته مجلسی برسم چمنی

جام می و شمع و نقل و مطرب همه هست
ای کاش تو می‌بودی و اینها همه نی

#مولانا
- دیوان شمس
- رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۱۶۸۴