خواهی که مقیم و خوش شوی با ما تو
از سر بنه آن وسوسه و غوغا تو

آنگاه تو چنان شوی که بودی با من
آنگاه چنان شوم که بودم با تو

#مولانا
- دیوان شمس
- رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۱۵۶۲

در کوی خیال خود چه می‌پویی تو
وین دیده به خون دل چه می‌شویی تو

از فرق سرت تا به قدم حق دارد
ای بی‌خبر از خویش چه می‌جویی تو

#مولانا
- دیوان شمس
- رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۱۵۶۶

ای روز الست ملک و دولت رانده
وی بنده ترا چو قل هو الله خوانده

چون روشنی روز در آی از در من
بین گردن من بسوی در کژ مانده

#مولانا
- دیوان شمس
- رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۱۶۰۹

تو آبی و ما جمله گیاهیم همه
تو شاهی و ما جمله گدائیم همه

گوینده توئی و ما صدائیم همه
جوینده توئی چرا نیائیم همه

#مولانا
- دیوان شمس
- رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۱۶۱۹

تا روی ترا بدیدم ای بت ناآگاه
سرگشته شدم ز عشق گم کردم راه

روزی شنوی کز غم عشقت ایماه
گویند بشد فلان که انالله

#مولانا
- دیوان شمس
- رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۱۶۱۸

جانیست غذای او غم و اندیشه
جانی دگر است همچو شیر بیشه

اندیشه چو تیشه است گزافه مندیش
هان تا نزنی تو پای خود را تیشه

#مولانا
- دیوان شمس
- رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۱۶۲۱

روی تو نماز آمد و چشمت روزه
وین هر دو کنند از لبت دریوزه

جرمی کردم مگر که من مست بدم
آب تو بخوردم و شکستم کوزه

#مولانا
- دیوان شمس
- رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۱۶۲۷

سه چیز ز من ربوده‌ای بگزیده
صبر از دل و رنگ از رخ و خواب از دیده

چابک دستی که دست و بازوت درست
تصویر عقول چون تو نازائیده

#مولانا
- دیوان شمس
- رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۱۶۲۹

صحت که کشد به سقم و رنجوری به
زان جامه که سازی بستم عوری به

چشمی که نبیند ره حق کوری به
صحبت که تقرب نبود دوری به

#مولانا
- دیوان شمس
- رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۱۶۳۱

گفتم که ز عشقت شده‌ام دیوانه
زنجیر ترا به خواب بینم یا نه

گفتا که خمش چند از این افسانه
دیوانه و خواب خه‌خه‌ای فرزانه

#مولانا
- دیوان شمس
- رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۱۶۳۷

گفتم که توئی می و منم پیمانه
من مرده‌ام و تو جانی و جانانه

اکنون بگشا در وفا گفت خموش
دیوانه کسی رها کند در خانه

#مولانا
- دیوان شمس
- رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۱۶۳۶

وه وه که به دیدار تو چونم تشنه
چندانکه ببینمت فزونم تشنه

من بندهٔ آن دو لعل سیراب توام
عالم همه زانست به خونم تشنه

#مولانا
- دیوان شمس
- رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۱۶۴۷

یارب تو یکی یار جفا کارش ده
یک دلبر بدخوی جگر خوارش ده

تا بشناسد که عاشقان درچه غمند
عشقش ده شوقش ده و بسیارش ده

#مولانا
- دیوان شمس
- رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۱۶۵۲

یک سو پسرت نشسته و یک سو زن
این جمله به هم بگذار و بر یک سو زن

عیسی نتوانست بر افلاک رسید
تا داشت ز اسباب جهان یک سوزن

#باباافضل_کاشانی
- رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۱۳۶

با باده نشین، که مُلْکِ محمود این است،
وَزْ چنگ شنو، که لحنِ داوود این است؛

از آمده و رفته دگر یاد مکن،
حالی خوش باش، زان‌که مقصود این است.

#خیام
- ترانه‌های خیام (صادق هدایت)
- دم را دریابیم   [۱۴۳-۱۰۸]
- رباعی ۱۳۴

* می بر کفِ من نِهْ که دلم تاب است،
وین عمرِ گریزپای چون سیماب است،

دریاب که، آتشِ جوانی آب است،
هُش دار، که بیداری دولت خواب است.

#خیام
- ترانه‌های خیام (صادق هدایت)
- دم را دریابیم   [۱۴۳-۱۰۸]
- رباعی ۱۳۲

* ای دوست بیا تا غمِ فردا نخوریم،
وین یک‌دمِ عمر را غنیمت شمریم؛

فردا که ازین دیْر کُهَن درگذریم؛
با هفت‌هزارسالگان سربه‌سریم.

#خیام
- ترانه‌های خیام (صادق هدایت)
- دم را دریابیم   [۱۴۳-۱۰۸]
- رباعی ۱۳۰

ای دل همه خون شوی شکیبایی چیست
وی جان بدرآ اینهمه رعنایی چیست

ای دیده چه مردمیست شرمت بادا
نادیده به حال دوست بینایی چیست

#ابوسعید_ابوالخیر
- رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران
- رباعی شمارهٔ ۱۳۶

تا دیدهٔ دل ز دیده‌ها نگشایی
هرگز ندهند دیده‌ها بینایی

امروز از این شراب جامی در کش
مسکین تو که در امید پس فردایی

#باباافضل_کاشانی
- رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۱۸۹

تا چند سخن تراشی و رنده زنی
تا کی به هدف تیر پراکنده زنی

گر یک ورق از علم خموشی خوانی
بسیار بدین گفت و شنوخنده زنی

#ابوسعید_ابوالخیر
- رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران
- رباعی شمارهٔ ۶۸۹

در دل همه شرک و روی بر خاک چه سود
با نفس پلید جامهٔ پاک چه سود

زهرست گناه و توبه تریاک وی است
چون زهر به جان رسید تریاک چه سود

#ابوسعید_ابوالخیر
- رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران
- رباعی شمارهٔ ۲۸۹