به طور اتفاقی دیدم تو یوتوب پخش زنده‌ی دادگاه جانی دپ رو گذاشته. تاحالا چیزی ازش ندیده بودم، و قصد داشتم خودمو دور از این جریانات نگه دارم، اما گفتم یه بار ببینم چجوریه. الان بعد از یک ساعت و نیم تونستم قطعش کنم، اونم چون استراحت داد وسطش! خیلی جذاب بود، و البته غم‌انگیز...

آقا یه حرکت خودجوش زدم، گرفت، و خیلی حال داد. رفتم یکی از کتابخونه‌های شهر، گفتم چجوری می‌تونم کتاب قرض بگیرم؟ مشخصات‌مو گرفت، یهو دیدم یه کارت داد دستم! کارت عضویتم بود. بعد گفت چه کتابی می‌خوای؟ گفتم به فارسی چی دارین؟ سرچ کرد یه تعداد محدودی نتیجه داشت. منم نمی‌شناختم هیچ‌کدومو. بعد خودش منو برد پای یه سیستم، آموزش داد چجوری سرچ کنم. منم تصمیم گرفتم در ادامه‌ی مطالعات موراکامی‌م، سرچ کنم موراکامی. زبان‌شو گذاشتم انگلیسی، و چندتا مورد پیدا شد. یکی‌شو انتخاب کردم، و بهش گفتم رفت آورد. یه ماه می‌تونه دستم باشه، و در صورت نیاز تلفنی میشه تمدیدش کرد.
بعد گفت برای مطالعه هم میتونی بیای همینجا، از 9 تا 19 هستیم. گفتم همه‌ش رایگانه؟ گفت بله. دیدم از این دستگاهای قهوه که تو دانشگاه هست، اینجا هم دارن، اما 50 سنتیه، نه 25.
بهرحال راضی‌ام ازشون.

اینکه ساعت 21 تازه اینجا هوا تاریک میشه، باعث میشه ساعت ذهنی‌م بهم بریزه!

میگم تا حالا شده شکست بخوری؟بعدش چیکار کردی؟از سوگواری خسته ام .

آره، کیه که شکست نخورده باشه؟
بستگی‌ به شخص و اون کار داره. خیلی کارا میشه کرد.
یکی اینکه از قبل برای شکست آماده باشی، و راه‌حل و پلن جایگزین داشته باشی. اینطوری هم دردش کمتر میشه، هم به‌جای سوگواری میری یه کار دیگه می‌کنی.
دیگه اینکه سعی کنی ببینی کجای کارت اشتباه بوده که دیگه تکرارش نکنی، و ازش درس بگیری. می‌دونم کلیشه‌ایه، اما خود این یه نوع پیروزیه، نه لزوما نتیجه‌ای که خودت می‌خواستی.
ناراحتی بعد از شکست هم طبیعیه، اما نباید بذاری از پا بندازه‌ت.
خلاصه اینطوری.

درسته که کولر نیست ولی حداقل این‌جا آخوند نداره. ☝️🏻

ظهر قرار نبود برم سلف دانشگاه، اما یهویی تصمیم گرفتم برم کلاس، و مجبور شدم برم سلف. غذا رو بیرون‌بر گرفتم، بخشی‌شو خوردم و باقی‌شو بردم سر کلاس. بعد از کلاس گذاشتمش رو میز استاد که ازش سوال بپرسم، یادم رفت غذا رو بردارم 😢 وقتی رسیدم خونه یادم اومد. امیدوارم استاد برش‌داشته باشه‌، یا حداقل به دست یه نیازمند رسیده باشه!

استاده برداشته ایمیل زده! 🤣
امیدوارم منتظر من نبوده باشه تا الان!

احساس کردم اینجا داره منو توصیف می‌کنه.
#گزیده

البته ونگلیس درسته، و دو روز پیش فوت شده، اما چیزی از ارزش‌هاش کم نمی‌کنه!

⚫️ونجلیس، آهنگساز مشهور یونانی، در سن 79 سالگی درگذشت. از آثار او میتوان به موسیقی متن فیلمهای زیر اشاره کرد:

◾️1492: Conquest of Paradise (1992)
◾️Blade Runner (1982)
◾️Chariots of Fire (1981)
◾️Bitter Moon (1992)
◾️Alexander (2004)
◾️The Bounty (1984)
◾️Missing (1982)
◾️Antarctica (1983)

❗️در ویدیوی بالا میتوانید اجرای زنده موسیقی متن زیبای فیلم Conquest of Paradise توسط وی را مشاهده کنید.

🤖ربات دانلود فیلم و سریال
@MyCinemaFact

پشمام، الان رفتم غذائه رو از همونجا برداشتم!

🎥 Women Reply 1975 - Agnès Varda

این #فیلم کوتاه‌ ساخته‌ی خانم واردا رو یکی از ممبرهای قشنگم فرستاده. واردا از نمادهای موج‌نوی سینمای فرانسه و فمنیستی بود، که سه سال پیش فوت شد. ببینید چه مفاهیم جالبی رو مطرح کرده در اون زمان. اینو همه باید ببینن...

جمعه‌ و شنبه‌شب که میری بیرون خیلی خوبه. معلومه اکثرا دارن میرن مهمونی و کلاب و اینا. از لباساشون معلومه، چون لخت‌وپتی‌ان و با آرایش و اینا!

در آخر روز خوبه به خودمون یادآوری کنیم که:
۱-آدما همیشه پتانسیل به شدت ناامید کردنت رو دارند.
۲- اکثر دوستی‌ها میان و می‌رن و چیزی جز‌ خاطرات دور و دراز ازشون نمیمونه.
۳- همه چیز گذراست. درست مثل عمر ما.
۴- درد و غم بخشی از انسان بودنه.
۵-روحیه دادن به خود خیلی خیلی سخت‌تر از روحیه دادن به دیگرانه. برای همینه که «سخنرانهای انگیزشی» انقدر طرفدار دارن، چون آدما قادر نیستن خودشون به خودشون حس خوبی بدن.
۶-اونهایی که شخصیت مستقلی خارج از گروههای دوستی یا روابط عاطفیشون ندارند به فراموشی سپرده خواهند شد.
این حتی از «بد به یاد آمدن» هم بدتره.
۷-چون تو با آدما کاری نداری، دلیل نمیشه اونا هم باهات کاری نداشته باشن.
۸- تلاش کن مهربون باشی، ولی حواست باشه ساده‌لوحانه این مهربونی رو خرج همه نکنی.
۹- این مغز قراره تا آخرین لحظه‌ای که پلک بزنی و دیگه چشمات رو باز نکنی باهات باشه. از چیزای خوب و بدرد بخور پُرِش کن. باقی چیزا رو بریز دور.
۱۰- نود درصد گروهها و اتفاقات دنیا نویزه. نویزهایی که تمرکز عموم رو از اتفاقاتی که در حقیقت داره می‌افته پرت کنه.
تمام مدیاهای دنیا دست به دست هم دادن که دامنه‌ی توجه آدمها رو روزبه‌روز کم و کمتر کنن و علاقشون به مصرف اطلاعات فست‌فودی و بدردنخور رو بیشتر.
دادگاه جانی‌دپ برای آمریکایی ها حائز اهمیت بیشتریه تا برگردوندن لایحه‌ی Roe vs. wade.
۱۱- هر چیزی که توی مدیا می‌نویسی یا میگذاری تا ابد میمونه. حتی اگر پاکش کنی. حواست خیلی باشه که چی می‌نویسی، چی پست می‌کنی. چی می‌ذاری.
۱۲-آدمیزادی که «حالا ببینیم چی می‌شه» طور پیش می‌بره زندگیش رو در کوتاه‌مدت در آرامش و در بلندمدت در بدبختی زندگی خواهد کرد.
۱۳- زودتر از چیزی که فکرش رو بکنی پیر می‌شی، از این دوران جوونیت بیشتر استفاده کن.
۱۴- هرچندتا زبانی که یاد بگیری بازم کافی نیست. به یه دونه انگلیسی قناعت نکن.
۱۵- حداقل یک فرم ورزش رو در هفته‌ات بذار. حتی شده پیاده روی باشه.
۱۶- پوستت قرار نیست خود به خود و خودش به خودش برسه. کرم ضدآفتاب و مرطوب‌کننده رو هیچوقت یادت نره.
۱۷-دندوناتو خوب‌نگه‌دار. دندون‌مصنوعی و ایمپلنت جای دندون واقعی رو نمیگیره.
۱۸-کاری که دوست نداری در بیشتر مواقع ارزش انجام دادن نداره. انجامش نده.
۱۹- چیزی رو پشت سر آدما نگو که نتونی جلوی روشون بگی.
۲۰-لباس پوشیدن رو بلد بودن مهمه. همیشه، همه‌جا.
۲۱- زندگی به خودی خود سخت هست. سخت‌ترش نکن با فکر و خیال به چیزهایی که برای حلشون کاری از دستت برنمیاد.
۲۲- یه دونه پدر/مادر بیشتر نداری. در اکثر مواقع و در بیشتر شرایط باید بگم دلسوزترین و غم‌خوارترین آدمای زندگیت همینان. حتی اگه به نظر نیاد.
یادت نره که اونام آدمن.
و حق اشتباه دارن.
۲۳- کتاب بخون. یه زندگی کافی نیست.
۲۴- با یه دونه شکست دفتر زندگیتو نبند. صفحه‌ رو ورق بزن، از اول بنویس.
تا وقتی نمردی وقت برای انجام اکثر کارها هست.
۲۵-شاید اکثر آدمهایی که دور ورتن صرفاً بخاطر مشاهده‌گر‌ بودن توی زندگیتن. براشون درد و رنجت اهمیتی نداره. صرفاً میخوان ببینن کی زمین میخوری و خوشحال باشن که اون اتفاق واسه خودشون نیفتاده.
بندازشون دور.
۲۶-تنهاییت رو قشنگ کن. اونقدری که از تنها بودن در حدی وحشت نداشته باشی که هرکس و ناکسی رو راه بدی توی زندگیت.
۲۷- بیشتر از نود درصد اعتقاداتت رو به خوردت دادن. چه آموزش پرورش و جامعه، چه خانواده. چه بخاطر بدنیا اومدن در یک موقعیت جغرافیایی خاص. تعصب داشتن سر تفکری که خودت برای داشتنش تلاش نکردی احمقیت محضه.
۲۸-دنیا پر از آدمای بی‌خاصیت و احمقه.
تو نباش.

یکی از داستان‌های کوتاهی که از موراکامی خونده‌م اخیرا، شهرزاد بود. یه داستان سکسی که وقتی می‌خوندمش دیدم چقد آشناس! بعد احساس کردم دارم بخش‌هایی از #فیلم Drive My Car رو می‌خونم. اگه قبلا خوندین‌ش، حتما این فیلم‌و ببینین. اگه نخوندین اما اول فیلم رو ببینین به نظرم.

چیه این فوتبال اصن!