دقایق آخر که چلسی عقب بود گزارشگر گفت:
The reign of European champions is hanging by a thread...
زیبا بود.

یه گوشه از دانشگاه ورداشتن یه پیانوی قدیمی انداختن، هرکی بخواد می‌شینه می‌زنه. گاهی که رد میشم صداش میاد. این‌دفعه رفتم دیدم این پسره تنهایی و با جدیت داره می‌نوازه. نخواستم حواسش پرت شه، برای همین چند ثانیه بیشتر نشد فیلم بگیرم. بعد که تموم شد واسش دست زدم، رفتم پیشش. گفت آهنگ‌و خودم ساختم، که پشمام ریخت. بعد گفت دانشجوی ترم دوی ارشد مهندسی مکانیکم، و بین کلاسام گاهی میام اینجا. از قدیم هم می‌رفتم کنسرواتوار موسیقی در کنار درس. از کارش تعریف کردم و با پیانو تنهاش گذاشتم!

نیلوفر هروقت درموردش خودش حرف می‌زنه انگار داره من‌و میگه. تازه الان هم فهمیدم که تولدمون یک روز اختلاف داره. آیا هنوز ایمان نیاوردید؟ یه روز دیگه صبر می‌کرد می‌تونست همزاد خوبی باشه!

نمیدونم چطور و چگونه ولی بیشتر اوقات جذب آدمایی می شم که ماه تولد یکسانی داریم.اینطور نیست که از اول بر همین اساس دوست بشم.نه.کم کم جذب می شم و می فهمم چقدر شبیهیم بعد آخرین مرحله می فهمم تولدمون در یک ماهه.علاوه بر آدمای دنیای مجازی و حقیقی نسبت به شخصیت پردازی های فیلم و سریال هم همینطورم.مثلا بث هارمون سریال د کویینز گمبیت و...🤔

دو ساعت و نیم تو صف بودیم تا نوبت‌مون شه بریم کارت اقامت رو بگیریم، اما گرفتیم.
کوله برداشته بودم که کتاب‌مو ببرم اونجا بخونم، کتابه رو جا گذاشتم خونه! کلی حسرت خوردم.

تو اتوبوس داشتیم می‌اومدیم یه دختر جوان و نیمه‌برهنه سوار شد. معلوم بود داره از ورزش میاد، احتمالا دویده بود. دیدم لباسشو گرفته جلوی دهنش، فهمیدم ماسک نداره. کیف‌مو چک کردم دیدم یکی از این ماسکای معمولی که پارسال تو ایران تو اتوبوس به همه دادن، تو کیف‌مه. همون‌و بهش دادم و با خوشحالی تشکر کرد. من اگه جای اون بودم طرف‌و می‌بوسیدم. متاسفانه جوانان این دوره‌زمونه تربیت درست‌حسابی ندارن!

ضمنا بعدا یادم اومد که امروز دقیقا شیش ماهه که اینجام. ولی چقد چیزای جدید و مختلف تجربه کردم پسر! البته هی این چیزا کمتر میشه، تا اینکه چند سال دیگه شاید بگم همه‌چی واسم تکراری شده...

حالا که بحث سنجاب عصر یخبندان شده، گفتم اینم بذارم براتون از اون روز توی پارک.

درحالی که داشتم این عکس‌و می‌گرفتم، سمت راستم دو نفر روی نیمکت داشتن همو می‌بوسیدن.