اینو دیشب تموم کردم. واقعا فهمیدم دلم تنگ شده بود برای مطالعه. وقتی یه داستان رو شروع می‌کنی به خوندن، انگار وارد یه دنیای دیگه میشی. با هر بار بازکردن کتاب و شروع به مطالعه، حس می‌کنم از این دنیا جدا میشم و مث تو کارتونا از آسمون میفتم تو سیاهی مطلق یه دنیای دیگه، بعد نورافکن‌و روشن می‌کنن میندازن روم. بعد که کتابو می‌بندم، نورافکن خاموش میشه و منم برمی‌گردم رو صندلی #خودم.

کتاب بعدی

گویا مسئول موزه‌هاشون همین دو بیت رو بلده کلا!

چهارشنبه
#نوستالژی

در همین راستا

https://t.me/Bigmajnoon/3506

اینکه یه‌طرفه فقط دارم پست می‌ذارم و هیچ بازخوردی نمی‌گیرم اذیتم می‌کنه. نه پیام ناشناسی، نه چیزی...
برای همین چند روزه دارم کمتر فعالیت می‌کنم.

اصن نمی‌فهمم چرا عضو میشین وقتی علاقه‌ای ندارین به فضای اینجا.

خیله خب!