بعد از ناهار پا شدم رفتم یه موزه، وقتی رسیدم دیدم تعطیله به خاطر تعمیرات. رفتم یه جا دیگه، گفت sold out شده. آخرین گزینه رفتن به موزه‌ی هنرهای شرقی بود و خوشبختانه تونستم برم. فقط می‌تونم بگم جای زینب خالی...

اینو دیشب تموم کردم. واقعا فهمیدم دلم تنگ شده بود برای مطالعه. وقتی یه داستان رو شروع می‌کنی به خوندن، انگار وارد یه دنیای دیگه میشی. با هر بار بازکردن کتاب و شروع به مطالعه، حس می‌کنم از این دنیا جدا میشم و مث تو کارتونا از آسمون میفتم تو سیاهی مطلق یه دنیای دیگه، بعد نورافکن‌و روشن می‌کنن میندازن روم. بعد که کتابو می‌بندم، نورافکن خاموش میشه و منم برمی‌گردم رو صندلی #خودم.

کتاب بعدی

گویا مسئول موزه‌هاشون همین دو بیت رو بلده کلا!