نمی‌دونم واقعا چرا. دوس دارم خودم‌و از بیرون می‌تونستم ببینم، ببینم مگه چجوری‌ام که انگار هیچ گروهی دوس نداره منو تو جمعش داشته باشه. می‌دونم که شاید جدی به نظر می‌رسم، زیاد حرف نمی‌زنم، و سرگرم‌کننده نیستم، اما چرا اینا معمولا نکته‌ی منفی محسوب میشن؟
شایدم تقصیر خودمه که به قول وودی الن تو انی‌هال، حاضر نیستم عضو کلابی بشم که منو به عضویت بپذیره (چون به سلیقه‌شون شک می‌کنم از بس که تاحالا پذیرفته نشدم). از این جهت میگم که مثلا یه برنامه‌ای هست که به من نمیگن بیا، یا خودم بعدا می‌فهمم اینا رفتن جایی و من نمی‌دونستم. خب بهم برمی‌خوره حقیقتش.
بهرحال به این ویدیو برخوردم که خیلی بهش نیاز داشتم.

میدونی یکی از مشکلات خارج برای من همین بود. پیدا کردن دوست صمیمی‌. هنوزم هست. دوست دارم، سفر میریم، هزار و یک برنامه است ولی صمیمی نیست.
کلا سن از یه حدی که میگذره دیگه آدم نمیتونه دوست صمیمی پیدا کنه. مهاجرت میکنی، دیگه سخت‌تر. من معتقدم این مشکل برای دخترها کمتره به نسبت پسرها چون جهان کلا دخترهارو راحت تر قبول میکنه (خاورمیانه رو ولش کن) ولی خب مشکل برای هردو جنس هست.
خلاصه در زندگی روی هنر دوست یابی تمرین کنید که بعدها مثل ما نشید

من حتی تو ایرانم دوست صمیمی نداشتم بعد از دبیرستان 🥲
دوستان زیادی دارم، و مشکلی هم با تنهایی‌م ندارم. ولی خسته شدم دیگه از تنهایی، می‌دونی!؟

پیرو پیام قبلیت ؛ اتفاقا منم دیشب داشتم به همین قضیه فکر میکردم. اینکه شاید من سختگیرم.
از تنهایی نمیترسم ازینکه عشق و دوست داشته شدن و به اون شکل تجربه نکنم میترسم و گاهی غمینم میکنه.
خلاصه که گاهی خیلی مسئله بغرنجی میشه.

رفتم سینما بتمن جدیده رو دیدم. خیلی خوب بود آقا، ارضا شدم. نفهمیدم چجوری سه ساعت گذشت. موسیقی عالی و در خدمت فیلم. تصویربردارش هم همونی بود که چند روز پیش برای Dune اسکار گرفت. یه سکانس تعقیب و گریز نفس‌گیر و باشکوه داشت که منو یاد مدمکس انداخت. راضی بودم خلاصه. شایدم تاثیر تو سینما فیلم‌دیدنه!

دیشب تو تیتراژ آخر فیلم اسم کالین فرل رو هم دیدم، ولی نفهمیدم کدوم‌یکی بود. الان دقت کردم دیدم احتمالا همونیه که گریم سنگینی داشت. چک کردم دیدم درست حدس زده‌م.

راستی مث اینکه دوباره روغن موجوده، ولی فکر کنم یه 10-20 سنت گرون‌تر از قبل 🤔

چند شب قبل #خواب عجیبی دیدم! خواب دیدم از تو زانوم یه چیزی زده بیرون مث دیسک. فکر کنم رفتم دکتری جایی که ببینه چیه. بعد یه کم کناره‌هاش رو تراشید و تمیز کرد، که خیلی درد داشت، اما معلوم شد چیه. یه چیز تخت و دندونه‌دار بود، مث چرخ‌دنده، اما قابل انعطاف مث غضروف. دکتره گفت این مال بدن مگسه، داری به مگس تبدیل میشی! دقیقا یاد فیلم Fly افتادم از دیوید کراننبرگ.
دیشب هم خواب دیدم تو خونه‌ی ایران همینطوری از در و دیوار کرم داره بالا میره. کرم‌های بعضا بزرگ، در حد مار! ترسناک بود.

آقا گروه ایران سخت به نظر نمی‌رسه. غیرممکن نیست صعود از گروه، اما من می‌دونم، باز یه چیزی میشه که نمی‌تونیم بریم بالا...

هوایی که بین بارون و نبارون در نوسانه، احتمالا خیلی از سیزده‌به‌درها رو کنسل یا تق‌ولق کرده. اما من که تک‌وتنها برنامه‌ای نداشتم، پس تو بارون پا شدم رفتم موزه‌ی‌ هنرهای معاصر و اون طبقه‌ی اولش رو که نرفته بودم، رفتم. کلی نقاشی قشنگ دیدم. بعد اومدم بیرون دیدم دیگه بارون نمیاد، پس تصمیم گرفتم برم سلف اون‌یکی دانشگاه و پیتزا بگیرم، چون سلف خودمون لاین مخصوص پیتزا نداره. خیلی وقت بود نیومده بودم اینجا. الانم سوار اتوبوس شدم که برم یه موزه‌ی دیگه که تقریبا خارج شهره و یه ساعت دیگه می‌رسم. این موزه‌ها رو دارم یکی‌یکی تیک می‌زنم که خیالم راحت شه برم سراغ یه تفریح دیگه!