چند وقت بود هر فروشگاهی می‌رفتم موقع ورود و خروج آلارم‌شون صدا می‌داد. جالب بود هیشکی هم کاری نداشت. امروز یه جا وارد شدم که بلاخره بهم گیر داد. کوله‌مو برداشتم بازم صدا داد. بعد اومد اون پارچه‌ی مارک کاپشن‌م رو قیچی کرد، درست شد!🤔

اینا برای حمایت از حیوانات و ضد گوشت‌خواری این حرکت‌و زده بودن

از اینکه همه‌ی این زیبایی‌ها رو تنهایی تجربه می‌کنم خسته شدم! زوج‌ها رو هی می‌بینم همو می‌بوسن، من آه حسرت می‌کشم.

درحالی امشب مراسم اسکاره، که من امسال برخلاف گذشته نتونستم زیاد فیلم ببینم، و فکر هم نکنم سال‌های بعد بهتر عمل کنم. هر سال می‌نشستم پیش‌بینی می‌کردم، و اکثرش هم درست در میومد 🥲 امسال فقط از بین فیلم‌هایی که دیدم، می‌تونم بگم امیدوارم Dune و Drive My Car موفق بشن. اولی احتمالا تعداد زیادی جایزه می‌گیره، اما نه بهترین فیلم‌و. با توجه به سلیقه‌ای که از اسکار سراغ دارم، بیشترین شانس رو برای Power of the Dog قائلم. نه اینکه بگم #فیلم بدیه، اما می‌دونم گزینه‌های بهتری هم هستن (که گفتم کدوما).

به دختر ایرانی دیدم خیییلی ناز بود. دوس داشتم برم بهش بگم حتی! آشنا هم به نظر می‌رسید، ولی نفهمیدم شبیه کیه.

من یه چیزی‌ بگم؟
من مغزم ارور می‌ده ازم تعریف می‌کنن یا برام هدیه می‌خرن‌ یا می‌خوان بغلم کنن.
یعنی همش هی میگم شت حالا چیکار کنم؟
بعد میگم عادی باش نیل
عادی
بعد میگم عادی چجوریه یعنی؟
بعد صحنه‌های فیلما یادم‌ میاد که چجوری خوشحالی میکنن و یا بغل میکنن ملتو.
خلاصه که یه پروسه‌ای باید طی باشه تا خون‌ به مغزم برسه که احساسات نشون‌بدم.
اینه که‌ اگه صرفاً تشکر می‌کنم بدونین بخاطر این نیست که خودمو می‌گیرم.
بخاطر اینه که بلد نیستم چجوری باید ری‌اکشن «انسانی» نشون‌بدم:)))
گفتم که بدونید صرفاً از پشت صفحه‌ی گوشی و با کلمات نمیشه خیلی چیزهارو ابراز‌ کرد:)

در عین ناباوری به طور اتفاقی تو همون محل قبلی دیدمش، و این‌دفعه دیگه تقصیر خودمه که بهش نگفتم.