پاها
#موزه

صبح رفتم بازار میوه اینا بخرم، دنبال آلوخشک می‌گشتم برای یبوست. بماند که اون مدلی که تو ایران هست پیدا نکردم، و فرق داره کلا؛ کیلویی هشت یورو بود، و من نیم‌کیلو گرفتم. اما اونجا چشمم به یه جعبه خرما خورد، شکلی که تو ایران هست. رفتم خوندم دیدم رطب مضافتی بمه، که صادر شده. اما قیمت چند؟ بسته‌ای 6 یورو!

چهار ماه دیگه رامشتاین اینجا کنسرت داره، ولی بلیتاش از 127 یورو شروع میشه! باز هم انگار قرار نیست به این آرزوم برسم. نه اینکه طرفدار سینه‌چاک‌شون باشم‌ها، فقط جو کنسرتاشون خیلی خوبه؛ دوس دارم تجربه کنم.

یه نمایشگاه استیو مک‌کوری هم هست که دوس داشتم برم، اما 13.3 یورو ورودی‌شه. پس کنسله!😢

یکی از سینماها پدرخوانده1 رو اکران می‌کنه (احتمالا به مناسبت 50 سالگی‌ش)، اما متاسفانه دوبله‌س.
یکی دیگه فیلم سالوی پازولینی رو اکران می‌کنه. فقط دوس دارم برم در سینما وایستم قیافه‌ی مردم رو بعد از بیرون اومدن تماشا کنم 😂

پریروز که رفتم اینو پیدا کنم، دیدم پارسال روز عید این عکس کانال رو گذاشته بودم و الان دیگه یک ساله اینجاس! وقتشه عوضش کنم.

امروز، روز جهانی آبه. رعایت کنید، اسراف نکنید!
و این وبسایت جالب رو ببینید که نشون میده برای تولید هر محصول تو هر کشور چقدر آب مصرف میشه. مثلا تا سال 2016 برای تولید هر تن سیب تو ایران، 1318.57 مترمکعب آب مصرف میشه. که من فکر می‌کنم بیشتر از ایناس...

https://www.watertofood.org/play-with-data/

دیدن این سایت هم شاید خالی از لطف نباشه. اما نمی‌دونم چقد معتبره، چون خود دانشگاها اطلاعات‌شون رو میدن، و ممکنه دستکاری کنن مثلا. اینجا رنکینگ دانشگاهای دنیاس بر اساس sustainability که نمی‌دونم باید چطور ترجمه‌ش کنم. درواقع کمترین آسیب به محیط زیست، میشه رنک یک مثلا. تو صدتای اول فقط یه دانشگاه از ایران هست در رتبه‌ی 95! دانشگاه زنجان.

نسخه‌ی کامل‌تر و صدادار تصویر پروفایل.
این پایان‌بندی #فیلم Bad Blood بود از لئوس کاراکس. قرار بود روزی که پرواز داشتم بذارم اینو، ولی می‌دونین که چی شد که نشد. چیزی رو اسپویل نمی‌کنه این تیکه.

با توجه به اینکه نیمه‌ی دوم سال ۱۴۰۰ نتونستم هیچ کتابی بخونم، شب عیدی یهویی تصمیم گرفتم اینو شروع کنم. یه مجموعه داستان کوتاهه. می‌خونم به این امید که یه روز یه فیلم خوب دیگه ازشون بسازن!

اون روز که رفته بودم #عکاسی چشمم به این دوتا افتاد که دارن بستنی قیفی می‌خورن و آفتاب می‌گیرن. از دور ازشون چندتا عکس گرفتم. بعد رفتم باهاشون صحبت کردم و عکس‌و نشون‌شون دادم. خیلی استقبال کردن. قبلش فکر می‌کردم شاید دوس نداشته باشن که کسی ازشون عکس بگیره، ولی کاملا برعکس بود انگار! سمت چپی شونزده ساله بود از دانمارک، و سمت راستی هجده از بلژیک. خیلی خوب انگلیسی صحبت می‌کردن. هنوز نمی‌تونم هضم کنم تو این سن تنهایی اومده‌ن سفر خارجی! بعد که اومدم خونه تازه متوجه اون پسره شدم اون پشت. کاش با حسرت به بستنی‌ها نگاه می‌کرد که از اینم جالب‌تر بشه.
عکسا رو ‌از طریق فیسبوک براشون فرستادم بعدا، و برای انتشارش هم اجازه گرفتم.

خب، باید اعتراف کنم دلم برای نوروز خونه‌مون تنگ شده...

#گزیده
پروانه‌ی شب‌تاب، از مجموعه‌ی گربه‌های آد‌م‌خوار، هاروکی موراکامی، ترجمه‌ی‌ مهدی غبرایی، نیکونشر

بدترین اتفاق ممکن عدم صعود دوباره‌ی ایتالیا به جام جهانی بود. اصن عجیب بود!

اینجا آرد و روغن فعلا قحطی اومده و جیره‌بندی هست (از تبعاتِ جنگ)
و جیره‌بندی هم نه فقط عادی، با ایجاد بازارای سیاه! (بله! در اروپا هم!)
ما 4سال پیش که اومدیم اینجا، یه بطری یک لیتری روغن آفتابگردون 99 سنت بود. به مرور شد 1 و 1.2 یورو.
با شروع کرونا قیمت رسید به 1.4 و به مرور 1.7 یورو.
چند مدت پیش که شرکت‌های انرژی اینجا به مشکل خوردن و افزایش بیش از دو برابریِ هزینهء انرژی رو داشتیم، متعاقباً مواد غذایی هم افزایش پیدا کرد و روغن یک لیتری رسید به 2 یورو.
و از هفتهء گذشته که کمیاب شده، یا نیست، یا اگه جایی هست بین 4.7 تا 5.5 یورو داره معامله میشه😑
برگردیم به هشتگِ قدیمیمون و بگیم: #بازبگیدخارج‌خوب ؟😉

اینجا هم من هفته‌ی پیش رفته بودم فروشگاه، دیدم ردیف روغن‌ها کلا خالیه. حالا خوبه من همونی رو که دو سه ماه پیش خریدم به 1.6 هنوز ده درصدش‌و استفاده کردم، و با همین فرمون تا یک سال دیگه جواب میده!
اما آرد نه انگار 🤔، چون هم‌خونه‌ایم چندروز قبل یک کیلو خریده بود و گفت زیر یک یورو بوده انگار.