احسان :)
با نگاه ظریف و عمیقی که داره روح می‌بخشه به بی‌جون‌ترین چیزهای دنیا. کافیه با نگاه اون، دنیا رو نگاه کنی. چه از زاویه‌ی دوربینش و چه از کتابخونه‌ی مغزش.

ببینید چه دوستای هنرمند مهربون و نازی دارم!

این شاهکار، یکی از چیزای کوچیک موردعلاقه‌مه که هر از گاهی می‌شینم نگاش می‌کنم و حظ می‌برم. هرکی درستش کرده دمش گرم.

چند شب پیش که با دوستام داشتیم در مورد مسائل سیاسی/اقتصادی/اجتماعی روز صحبت می‌کردیم، یهو به خودم اومدم دیدم که حتی تا دو سال پیش درک نمی‌کردم وقتی می‌دیدم باباها و بزرگترها همش اخبار می‌بینن و از این بحث‌های ناتمام حوصله‌سربر می‌کنن. فکرشو نمی‌کردم خودم به این روز بیفتم!