SouthPark S27E01

طبق تحقیقات و مشاهدات من، ایرانی ها اگه به قدر اروپایی ها قدرت خرید و آزادی عمل داشتن مثل خاندان سلطنتی زندگی می‌کردن.
"لاکچری" در خون ماست به طور کلی، آخوند دست و بالمون رو بسته.
یکم پول و آزادی بهمون تزریق بشه مهار نشدنی خواهیم بود.

درود بر کپیتالیسم ☝️
مرگ بر سوسیالیسم و نظام اقتصادی گداپرور.

انقدر گرما بهم فشار آورده این تابستون و بین صابخونه گدا، صابکار گدا، آدمهای گدا و تفکر گداصفت گیر کردم که واقعا درود بر امریکای جهانخوار و مصرفگرا و اسپیلت و‌کولرگازی و لاکچری.

Written and Directed by Quentin Tarantino













‌‌♡ ㅤ    ❍    ⌲  ⎙      🄵   
ᴸᶦᵏᵉ  ᶜᵒᵐᵐᵉⁿᵗ  ˢʰᵃʳᵉ  ˢᵃᵛᵉ ᶠᵒˡˡᵒʷ
‌‌

کوئنتین تارانتینو چیزی به‌سادگیِ یک نمای پا را به یکی از شناخته‌شده‌ترین امضاهای تاریخ سینما تبدیل کرد. از جاده‌های خاکی و میزهای غذاخوری گرفته تا گفت‌وگوهای پرتنش، لحظات خطرناک و جزئیات آرامی که در برابر چشم‌ها پنهان می‌مانند؛ این قاب‌ها دیگر فقط تصویر نبودند، بلکه به بخشی از زبان روایی او تبدیل شدند.

این تدوین، ادای احترامی است به تمام نماهای نمادین پا در فیلم‌های تارانتینو؛ جزئیاتی که بیشتر مردم درباره‌شان شوخی می‌کنند، اما عاشقان سینما فوراً آن‌ها را تشخیص می‌دهند. چه برای ساختن تنش در پس‌زمینه، چه برای نمایش حضور یک شخصیت بدون نشان دادن چهره‌اش، و چه صرفاً برای بر جا گذاشتن اثر انگشت غیرقابل‌اشتباه تارانتینو در هر قاب؛ هیچ‌کس مانند او نمی‌تواند یک وسواس شخصی را به یک سبک هنری بدل کند.

از داستان عامه‌پسند (Pulp Fiction) تا بیل را بکش: جلد اول (Kill Bill: Volume 1)، از روزی روزگاری در هالیوود (Once Upon a Time in Hollywood) تا حرامزاده‌های لعنتی (Inglourious Basterds)؛ دوستش داشته باشید، درباره‌اش سؤال کنید یا از آن میم بسازید، اما قابِ تارانتینو را می‌توان در یک نگاه شناخت. زیرا وقتی پای خلق یک هویت سینمایی منحصربه‌فرد در میان باشد، کمتر کسی به پای کوئنتین تارانتینو می‌رسد.


‌‌♡ ㅤ    ❍    ⌲  ⎙      🄵   
ᴸᶦᵏᵉ  ᶜᵒᵐᵐᵉⁿᵗ  ˢʰᵃʳᵉ  ˢᵃᵛᵉ ᶠᵒˡˡᵒʷ
‌‌

به مناسبت دهمین سالگرد درگذشت #کیارستمی عزیزم.

اینجور وقت‌ها موقع اپلای واسه یه کار یه سوالایی می‌پرسن که از اول قشنگ معلومه اپلای‌نکرده ریجکتی! مگه تقصیر منه آخه؟!

چند روز پیش این شانس و افتخار رو داشتم که برم سینما و #فیلم ادیسه رو در روز اول اکرانش ببینم. هرچند سینمای آی‌مکس اینجا نداریم و حتی واسه اون سانس هم سالنش بزرگ نبود، بازم کلی لذت بردم از تماشاش. صندلی خالی تک و توک دیده می‌شد.

نه اینکه بگم شاهکار بود یا بهترین کار نولان بود، اما مولفه‌های همیشگیش رو داشت. یه شباهت‌هایی به اوپنهایمر و هم کمی به میان‌ستاره‌ای داشت. نمی‌گم از چه نظر که اسپویل نشه.

از یه طرف صحنه‌های اکشن و هیجانی میخکوب‌کننده و با حداقل جلوه‌های ویژه داشت، و از طرفی درام و محتوای جدی‌ش رو. یه صحنه‌ش که به معنای واقعی از جا پریدم به خاطر شوک، خیلی حال داد! خوش‌بختانه هیچ پیش‌زمینه‌ای هم از فیلم و داستانش نداشتم و دیدن بعضی افسانه‌هاش سورپرایزم کرد. ولی مثلاً دوستم که کتابش رو هم خونده بود، همچین راضی به نظر نمی‌رسید. به نظرم باید با انتظار دیدن یه اقتباس و برداشت متفاوت از کتابش، به تماشای فیلم رفت.

موسیقیش هم اینقد در اثر حل شده بود که زیاد متوجهش نشدم!

من که نفهمیدم حدود سه ساعت فیلم چطور گذشت، و خسته نشدم. این پوستر A3 رو هم به هر نفر می‌دادن موقع ورود:

🗝دوره ۳ ماهه کوچینگ-منتورینگ گروهی «اسم رمز»

یه وقتایی هم انگار گاوصندوق ایده‌هات، چندین «در» داره و تو «اسم رمز» در انتهایی رو بلد نیستی.

این دوره، بهت کمک می‌کنه «اسم رمز» نهایی رو پیدا کنی و بالاخره با دست‌های خودت در اون گاوصندوق رو باز کنی.  :)

• این برنامه برای چه کسانی مناسبه؟
برای تو که:

- از پایه‌ی طراحی سردرمیاری، اما می‌خوای از کپی و رفرنس فاصله بگیری و به صورت ذهنی خلق کنی؛

- ایده‌ها و شخصیت‌هایی در ذهنت داری، اما نمی‌دونی چطور اون‌ها رو به تصویر بکشی؛

- با کمال‌گرایی، ترس از خراب کردن یا گیر کردن در مسیر خلق درگیری؛

- می‌خوای کاراکترهای اورجینال خودت رو خلق کنی و در پروژه‌های شخصی یا حرفه‌ای‌ت به کار ببری؛

- و دوست داری این مسیر رو با کوچینگ و منتورینگ حرفه‌ای، دریافت بازخورد و همراهی گروهی طی کنی.

• در پایان این مسیر، می‌تونی:

- تا حد قابل توجهی، ایده‌های ذهنی خودت رو طراحی کنی و کاراکترهای اورجینال خلق کنی و توسعه بدی؛

- از کاراکتر خودت در بیزنس یا زندگی هنری‌ت استفاده کنی؛

- اگه بیس طراحی‌ و نقاشیت قوی باشه، این مسیر می‌تونه به ساخت پورتفولیوی اولیه‌ی کاراکتر دیزاین هم منجر بشه.