اگه چهل‌وهشت ساعت در شبانه‌روز می‌داشتم بازم وقت کم می‌آوردم به نظرم. هزارتا کار دارم، ولی نمی‌رسم همه‌شو انجام بدم. نمی‌دونم چه کنم...

یه اتفاق خیلی کوچیک افتاده، ولی به نظر من انگار دنیا به آخر رسیده. چندین روزه روان‌مو بهم ریخته و نمی‌دونم اگه درست نشه چجوری قراره باهاش کنار بیام، با اینکه هیچی تغییری نمی‌کنه.

یه نمایشگاه اندی وارهول هست که تو فکرش بودم یه روز برم، اما الان فهمیدم حتی با داشتن کارت موزه هم نمیشه رایگان رفت، و 13 یورو بلیتش میشه. پس کنسله. در واقع موزه نیست، نمایشگاس؛ شاید دلیلش همینه!

یه کنسرت رایگان در حمایت از مردم اوکراین تو کنسرواتوار شهرمون برگزار کردن که منم اومدم، منتظرم شروع شه.

ماسک معمولی زده بودم، فکر نمی‌کردم مهم باشه. ولی دم در بهم گیر داد، و گفت برو از اون ماسک خفنا بگیر از همکارم. رفتم از همکارش بگیرم، دیدم رایگانه! 🥲

از وقتی اومدم اینجا تا الان اینقد خوشحال نشده بودم. تنها چیزی که باعث می‌شد دلم برای ایران تنگ شه، همین بود. از این به بعد کنسرواتوار پلاسم! دیگه هم نمیرم ایران.
کاش شیلنگ هم می‌داشت ولی.

از دیشب
ببخشید دیگه جام بد بود!

دو هفته دیگه یه برنامه‌ای هست که 50 یورو می‌گیره، سینگل‌ها رو باهم آشنا می‌کنن تا یارشون رو پیدا کنن 😂 هرکسی 5 دقیقه وقت داره با نفر مقابل صحبت کنه و بهش امتیاز بده. بعد بر اساس اینا روز بعد بهشون میگن با کی مچ شدن. ولی خب فقط برای افراد 30 تا 35 ساله ظاهرا. اما همین که همچین چیزی وجود داره برام جالب بود.