نمایشگاه این‌بار #موزه سینما مربوط به کارهای جیمز کامرون بود. چه طراحی‌هایی!
به مناسبت ٢۵ سالگی موزه، ورودیش ١ یورو بود. این شد که دوباره رفتم.

این هم قسمت اول و دائمی از #موزه سینماست، که از انواع عدسی‌ها و بازتاب نور شروع می‌کنه تا اولین تصاویر متحرک، اولین دوربین‌ها و در آخر، اولین فیلم تاریخ سینما. جالب و آموزنده‌س. مخصوصاً بچه‌ها خیلی استقبال می‌کنن از دم و دستگاهاش.
عکس اول یه تصویره که جوری کشیده شده که در آینه‌ی محدب عادی دیده بشه. عکس پنجم هم نکته‌ش این بود که برجسته و سه‌بعدی بود. یعنی عمق داشت. بقیه هم که مشخص‌ان.

دیروز نیمه‌ی آگوست بود، و تعطیلی رسمی در ایتالیا. و به این مناسبت باربیکیو کردیم. چقد هم خوردم! در واقع باربیکیوی برقی بود و پایین ساختمون خوابگاه (پول قبض برق نداره خوشبختانه).
البته کل آگوست ادارات معمولاً تق‌ولق‌ان، ولی دیروز دیگه کامل تعطیل بود. خودشون میگن شهر ارواح شده، چون همه میرن به شهرهای ساحلی یا کوهستانی.
امسال اولین بار بود که تابستون رو نیومدم ایران. اونجوری که می‌گفتن گرم نبود، و فقط یه دو سه هفته گرما خوردیم. البته اینکه همیشه تو خونه‌م هم بی‌تاثیر نیست. ظاهراً از دوشنبه قراره دوباره خنک و بارونی شه.

از برگشت چون دیروقت بود، به یه پسر چینیه که ماشین داشت گفتم اگه میشه منو تا یه ایستگاه مترویی چیزی که تو مسیرشه ببره. اولش انگار متمایل نبود، برای همین دوباره گفتم اگه فقط به مسیرت می‌خوره و راحتی تا بیام. بعد یادم اومد اینا تعارف ندارن. تو مسیر می‌گفت تا حالا هر ایرانی‌ای دیدم مذهبی نبوده، ولی دانشجوهای کشورای دیگه‌ی آسیای غربی معمولاً مسلمونن. و براش عجیب بود. گفتم آره دیگه، نسل جوون و مهاجر معمولاً اینطوری‌ان.
و آخر هم برد در خونه پیاده‌م کرد (اولین بار بود اینجا برام اتفاق میفته). خوش گذشت.