اینکه گاهی تو خواب‌هام ایتالیایی صحبت می‌کنم، از جالب‌ترین اتفاقات اخیره، و تکراری نمیشه. چرا یادم نمیاد تاحالا به انگلیسی خواب دیده باشم؟!

دو روز دانشگاهمون نمایشگاه کار بود که شرکتها و صنایع میان غرفه می‌زنن و خودشون رو معرفی می‌کنن به جویایان کار. هروقت میرم اونجا، به این فکر می‌کنم که کاش یه رشته‌ی کامپیوتری یا برقی می‌خوندم که کار براشون زیاده. یا رشته‌های مدیریتی، حسابداری و منابع انسانی که همه‌جا بهشون نیاز دارن. الان ایناها رو بیشتر می‌خوان (به همون نسبت هم رقابت بیشتره). خیلی‌هاشون هم بلد بودن زبان ایتالیایی براشون مهمه. گفتم بگم که اگه می‌خواین بیاین بدونین.

برای استفاده از بلیت رایگان سینمام که یه هفته دیگه اعتبار داشت، دیشب تصمیم گرفتم برم قسمت اخیر #فیلم Mission Impossible رو ببینم. تا حالا قسمت‌های قبلیش رو ندیده بودم و می‌خواستم بهش یه شانس بدم. باید بگم که انتظاراتم رو برآورده و سرگرمم کرد و کاملاً جذبش شدم. تا حالا تو سینما اینقد استرس نکشیده بودم. با اینکه جزو فیلم‌هاییه که آخرش برام مشخصه، و همون هم شد، اما بازم تسلیمم کرده بود. یه سکانس طولانی بدون دیالوگ زیر آب داشت که خیلی خفن بود. فقط بدیش این بود که چون دنباله‌ی قبلی‌ها بود، من متوجه ارجاعات و فلش‌بک‌های متعددش نمی‌شدم. حالا مجاب شدم برم قسمتای قبلیش رو هم ببینم!
بعد از پایان فیلم کنار در خروجی، پوستر سایز A2 از فیلم‌های در حال اکران در اون سینما رو گذاشته بودن، همراه با کش پول برای لوله کردنش! نتیجه‌ش رو هم که مشاهده می‌کنید.