اون جایی که نمایشگاه تالکین برگزار شده بود، طبقه بالای این کاخ بود. تا حالا فرصت نشده بود برم اینجا چون یه کم خارج شهره، ولی چون دیدم کارت موزه‌م نزدیک به منقضی شدنه، باید می‌رفتم. بهار و تابستونش باید قشنگ‌تر و سرسبزتر باشه. هرچند هیشکی اصن کارتمو چک نکرد و اگه اینطور باشه، دوباره میام بعداً!
اینجا قرن هفدهم ساخته شده و مال خاندان سلطنتی این منطقه بوده. الان هم جزو میراث جهانی یونسکوئه. و یکی از پربازدیدترین موزه‌های ایتالیا.
هوا سرد و کمی بارونی بود، برای همین افراد زیادی داخل محوطه‌ش نبودن. یعنی اونقد بزرگ و خلوت بود که اگه یکی منو پشت بوته‌ها می‌کشت هیشکی نمی‌فهمید! رفتم دور زدم و عکسامو گرفتم، اما موقع ورود به کاخ گم شدم و در ورود رو نمی‌تونستم پیدا کنم. دورش یه دور زدم و برگشتم جای اولم. از در خروجش وارد شدم و #موزه رو از آخر به اول دیدم! برای همین آخرای کار دیگه نرسیدم به اول موزه و طبقه‌ی زیرزمینش که پر از نقاشیه رو از دست دادم. اشکال نداره، دفعه‌ی بعد باهم...

خوش گذشت، هرچند تولدش هفته‌ی پیش بوده و ناهار مهمونمون نکرد و خودمون رفتیم از فروشگاه ساندویچ آماده‌ی سیرنکننده گرفتیم.
صبح با قطار اومدیم یه ساعتی تو شهر سوت‌وکور چرخیدیم و تو یه کافه قهوه خوردیم تا صابخونه از امتحانش برگرده. بعد رفتیم خونه‌ی کوزی و خوشگلشون چای و کیک خوردیم.
با ماشین رفتیم سوپرمارکت گرون ساندویچ و هله‌هوله خریدیم، بعد رفتیم کنار دریاچه در حضور مرغابیا ناهار خوردیم.
بعد کنار دریاچه قدم زدیم و نشستیم دمنوش یاسمن آبی خوردیم. بعدش رفتیم به سمت بالای کوه و در مسیر درختا رو با جیشمون آبیاری کردیم.
کلی سربالایی رو رفتیم تا رسیدیم به قلعه‌ی مخروبه و دیدن منظره‌ی شگفت‌انگیز در غروب.
برگشتیم پایین شکلات داغ خوردیم و رفتیم خونه تا آماده شه و ما رو ببرن به شهر. خوشبختانه پول قطار برگشت دیگه ندادیم. خوشحالم که با خودم کوله نبردم اصن.
دوس‌پسرش گیتاریست و وکالیست یه بند آماتور پانک‌راکه. اولین آلبومشون رو حدود سه هفته دیگه میدن بیرون و جشن می‌گیرن، اما من اون روز اینجا نخواهم بود که به دعوتش لبیک بگم.
خرجم از چیزی که فکر می‌کردم بیشتر شد، ولی اشکالی نداره، عوضش خوش گذشت.
#سفر (سعی کردم خیلی خلاصه بگم)