دوستم که سه سال ایتالیا زندگی کرده بود و باهم همکلاسی بودیم، الان چندماهه که هلند زندگی می‌کنه. چند روز اومد پیش من موند. منم تصمیم گرفتم مقایسه‌هایی که بین این دو کشور انجام داد و مشاهداتش رو اینجا بنویسم:

- بزرگ‌ترین مشکلش با هلند، آب‌وهواشه. می‌گفت تو دسامبر فقط دو بار در حد نیم ساعت آفتاب دراومده. اما حتی با اینم مشکلی نداره، بلکه مسئله‌ی اصلی گویا بادهای شدید اونجاست. طوریه که دمای هوا از ایتالیا هم شاید بیشتر باشه و به صفر نرسه، اما بادها باعث سردتر به‌نظررسیدن و غیرقابل‌تحمل‌کردن هوای هلند میشه. و این هم دلیلی بر اینکه آسیاب و توربین‌های بادی خیلی اونجا کاربرد دارن.
- میگه کسی زیاد بیرون نیست، و فقط در حد رفت‌وآمد بین مبدأ و مقصد میرن بیرون. مث ایتالیا نیست که آدم بتونه بره بیرون قدم بزنه و تفریحی راه بره. و میگه به همین دلیل هم زیاد اهل تیپ‌زدن نیستن مردمش. آدما یا داخل مغازه‌هان یا تو خونه، یا در رفت‌وآمد بین این‌دو!
- مردمش شاید به خونگرمی ایتالیایی‌ها نباشن، اما نایسن، و آدم ازشون انرژی مثبت می‌گیره، برخلاف آلمانی‌ها. ولی زیاد باهم وارد مکالمه‌های رندوم مثلاٌ میگه تو ایتالیا می‌خوای کسی بره کنار که رد شی، یه عذرخواهی می‌کنی، اما اونجا فقط رد می‌شن یا حتی ممکنه از دستشون هم برای کنار زدنت استفاده کنن، بدون کلام.
- دخترای ایتالیایی نه فقط از هلندی‌ها، بلکه بین اروپایی‌ها چهره‌ی دلنشین‌تری دارن و خوش‌پوش‌ترن.
- در هلند اونقدی که تو ایتالیا مردم سگ دارن، ندارن. و سیگار هم خیلی گرونه، پس عده‌ی خیلی کمتری می‌کشن.
- حقوق و مزایا نسبت به ایتالیا بیشتره. قیمت خونه‌ها خیلی بیشتره، اما مواد خوراکی به طور میانگین مث ایتالیاست. رستوران‌ها ولی گرون‌ترن. حمل‌ونقل گرون‌تره، ولی دانشجوها و کارمندا کارت مخصوص دارن و پولی نمیدن. کارهای اداری و کاغذبازی کمتره و کارت اقامت چندروزه صادر میشه. البته جمعیت کمترشون باعث رسیدگی و مدیریت بهتری هم میشه. مهاجر خیلی کم‌تره و قشر ایرانی‌ها هم مث ایتالیا همه دانشجو نیستن، بلکه کارمند یا پژوهشگرن. بنابراین رده سنی‌شونم بالاتره.
- زبونشون ترکیب آلمانی و انگلیسیه. از آلمانی آسون‌تره چون دوتا جنسیت دارن.
- اینترنت سیمکارت تو هلند خیلی گرون‌تره نسبت ایتالیا، اما همه‌ی خونه‌/دانشگاه‌‌ها وای‌فای دارن. ایتالیا اینترنت سیمکارت به نسبت خیلی ارزونه، اما معمولاً وای‌فای روی خونه نیست و جدا محاسبه میشه.

اینا چیزایی بود که الان یادمه. ممکنه بعداً ادیتش کنم.

امشب مراسم اسکاره و امسال اصلاً نرسیدم فیلم ببینم که بتونم حتی واسه خودم پیش‌بینی کنم کی حقشه و کی برنده میشه. البته ظاهراٌ فیلمای امسال چنگی به دل نمی‌زنن و در حد پارسال نیستن. بنابراین پشیمون نیستم که ندیدم. شواهد نشون میدن شانس امیلیا پرز و بعد انورا بیشتره. امسال هم مث پارسال یه انیمیشن کوتاه ایرانی نامزد اسکار شده. فیلم دانه‌ی انجیر معابد هم برای بهترین فیلم غیرانگلیسی نامزد شده. هنوز مطمئن نیستم امیدوار باشم برنده بشه یا نه!
برنامه‌ی عید امسال و بعدش اینه که بشینم اینا رو کم‌کم ببینم و خودمو برسونم دوباره.