خوشحال می‌شم اگر بستری دارید من رو به دوستانتون معرفی کنید. ممنونم از تمام حمایتاتون از اول تا همین الان🧚🏻‍♀🫧

بیاین این زیر فیلم‌های کریسمسی که دیدین رو معرفی کنین به هم.
دوتای معروفش که می‌دونیم سری «تنها در خانه» (که من ندیدم) و «هری‌پاتر» هستن.
اما گفتم به این بهانه یکی از فیلمای مورد علاقه‌م و شاید بهترین فیلم کریسمسی رو معرفی کنم. پارسال همین روزا تو دانشگاه با چندتا از دوستان دوباره دیدمش. جزو گنجینه‌ی آثار ملی آمریکا هم هست، برای اهمیت فرهنگی، تاریخی‌ و تاثیرگذاری‌ای که داره. فیلم مال دوران کلاسیک و طلایی هالیووده، و مفاهیم اصلی اون دوران یعنی ارج نهادن به خانواده، وطن‌پرستی و پایان خوش رو هم در خودش داره. کارگردانش، فرانک کاپرا، هم ایتالیایی‌الاصله، دیگه چی می‌خواید؟
ایده‌ی فیلم خیلی نابه، ولی اجرا شدنش یه مقدار طول می‌کشه چون نیازه که براش مقدمه‌چینی بشه و آدما شخصیت‌پردازی‌ بشن. به همه‌، به خصوص کسانی که فکر می‌کنن زندگی ارزش زیستن نداره، ازش خسته شدن، یا قصد پایان‌ دادن به زندگیشون رو دارن، این #فیلم رو پیشنهاد می‌کنم.

It's a Wonderful Life - 1946

بعد از دو روز تعطیلی رفتم فروشگاه خرید کنم یه کم. تو یکی از راهروها یه آقای نابینا دیدم که داشت دنبال چیزی می‌گشت. قبلش از کارمند فروشگاه پرسید زیتونا کجان، گفت سه متر جلوتر سمت راست. ولی بعد از یه متر باز می‌گفت زیتونا کجان، که یکی کمکش کنه‌. من رفتم کنار زیتونا و دوبار گفتم اینجا، اما ظاهراً گوشاش هم سنگین بود. سومین بار شنید. گفت دنبال ظرف بزرگ شیشه‌ای زیتون می‌گردم. دیدم دو مدله، با و بدون هسته. بی‌هسته رو دادم دستش، گفت نه، از اون باهسته‌ها می‌خوام. موندم که چجوری فهمید!
احتمالاً از روی لهجه‌م فهمیده بود که ایتالیایی نیستم، شروع کرد انگلیسی صحبت کردن. پرسید کجایی هستی‌. گفتم پرسیانو. گفت ایران میشه؟ یادمه تو مدرسه درمورد کوروش و منشورش خونده بودیم. ایران باید خیلی زیبا باشه آره؟ تو اولین ایرانی‌ای هستی که می‌بینم (نمی‌دیدا، من اینجوری ترجمه کردم!) چون انگار زیاد نیستن اینجا. گفتم اتفاقا الان زیاد شدیم، دانشجوئن همه.
بعدش رندوم‌ترین اتفاق ممکن افتاد. از تو کیف سر دوشش این کتاب کوچیکو درآورد بهم داد. گفت این در همه‌ی زبان‌ها چاپ شده. وقتی خواستم بهش پس بدم گفت باشه برای خودت! دوباره موندم که چجوری تشخیص داد که این کتاب فارسیه!
بعدش گفت یه کلمه بلدم: ممنون! سلام رو هم بهش یاد دادم و خداحافظی کردیم. دوس داشتم بتونم بمونم بیشتر بهش کمک کنم.

چیزایی که من حوصله نداشتم درمورد موزه‌ی مصر بنویسم رو نوشت.

می‌خوام خاطره‌ی آخرین #سفر سال ۲۰۲۴ رو تعریف کنم. سفری یه‌روزه با حدود ۱۶ کیلومتر پیاده‌روی، و دوستان جدید.