امروز گفتم تا تعطیلات کریسمس شروع نشده و منم بیکارتر و نزدیکم، پاشم برم موزه‌ی محیط زیست ببینم چی داره.
بیشترش به صورت بازی اینتراکتیو برای بچه‌ها طراحی شده بود، اما بازم دیدنش جالب و مفید بود. گاهی هم کودک درونم دوس داشت بازی کنه، اما وقت نبود و باید بقیه‌ی موزه رو هم می‌دیدم!
مثلا یه جا مربوط به شیمی بود. باید با اتم‌هایی که بهت داده به صورت پازل یه مولکول رو درست کنی.
یه جا مواد اولیه‌‌ای که داده بود رو باید در پخت غذا استفاده می‌کردی (عکس ۱).
یه جا دیگه می‌تونستی آزمایش‌های فیزیک رو انجام بدی. من رندوم آزمایش منشور رو انتخاب کردم (عکس ۴). یه چراغ قوه، یه منشور و یه جعبه‌ی سیاه بهت می‌دادن، باید طوری تنظیم می‌کردی که رنگین‌کمون درست بشه داخل جعبه‌.
یه قسمت داشت مربوط به بازیافت زباله‌ها. و یه قسمت مربوط به تولید انرژی. بعد همه‌ی اینا همراه با بازی و کار عملی بود که بچه خودش انجام بده یاد بگیره.
یه جا بود که نوشته بود هر دستگاه چقدر انرژی مصرف می‌کنه، چقدر میشه باهاش پول سیو کرد هر سال، و چقدر دی‌اکسید کربن تولید می‌کنه (سه عکس آخر). مثلا اینجا آبگرمکن گازی بهتر از برقیه.
طبقه‌ی دومش مربوط به آب بود (عکس ۵ و ۶). کل موزه رو تنها بودم، به‌جز این قسمت. یه خانواده‌ی دیگه هم بودن که راهنمای موزه داشت براشون توضیح می‌داد. می‌گفت آب لوله‌کشی اینجا از آب‌معدنی سالم‌تره، چون کنترل بیشتری روی آلودگی و تصفیه‌ش هست. زنیکه‌‌ی مریض، پیرزنه رو برداشت برد یه جا که یهو صدای رعدوبرق ‌می‌داد. اونا نمی‌دونستن من قبلش اونجا سکته کرده بودم. بهشون گفت آماده‌این به اورژانس زنگ بزنین؟ بعد این رفت اونجا و از صدای رعدوبرق ترسید، و همراه‌هاش بهش خندیدن! وا!
و در پایان به کودکانی که اینجا بزرگ میشن غبطه خوردم، چون زیاد میارنشون اینجور موزه‌ها، و خوش می‌گذره بهشون.

خوشحال می‌شم اگر بستری دارید من رو به دوستانتون معرفی کنید. ممنونم از تمام حمایتاتون از اول تا همین الان🧚🏻‍♀🫧

بیاین این زیر فیلم‌های کریسمسی که دیدین رو معرفی کنین به هم.
دوتای معروفش که می‌دونیم سری «تنها در خانه» (که من ندیدم) و «هری‌پاتر» هستن.
اما گفتم به این بهانه یکی از فیلمای مورد علاقه‌م و شاید بهترین فیلم کریسمسی رو معرفی کنم. پارسال همین روزا تو دانشگاه با چندتا از دوستان دوباره دیدمش. جزو گنجینه‌ی آثار ملی آمریکا هم هست، برای اهمیت فرهنگی، تاریخی‌ و تاثیرگذاری‌ای که داره. فیلم مال دوران کلاسیک و طلایی هالیووده، و مفاهیم اصلی اون دوران یعنی ارج نهادن به خانواده، وطن‌پرستی و پایان خوش رو هم در خودش داره. کارگردانش، فرانک کاپرا، هم ایتالیایی‌الاصله، دیگه چی می‌خواید؟
ایده‌ی فیلم خیلی نابه، ولی اجرا شدنش یه مقدار طول می‌کشه چون نیازه که براش مقدمه‌چینی بشه و آدما شخصیت‌پردازی‌ بشن. به همه‌، به خصوص کسانی که فکر می‌کنن زندگی ارزش زیستن نداره، ازش خسته شدن، یا قصد پایان‌ دادن به زندگیشون رو دارن، این #فیلم رو پیشنهاد می‌کنم.

It's a Wonderful Life - 1946