اون روز نشسته بودیم تو شرکت که طرفای ساعت یک یهو برق رفت. بعد خانمه، که بذار بگم اسمش سیلویاست، گفت داشتم الان به بچه‌ها می‌گفتم که امروز روز بدشانسیه، می‌دونی چرا؟ گفتم نه. گفت امروز جمعه‌س و هفدهم دیگه. ایتالیایی‌ها، به خصوص مردم ناپلی که خیلی خرافاتی‌ترن، معتقدن دوشنبه سیزدهم و جمعه هفدهم بدشانسی میارن. گفتم پس دوشنبه هم انگار داستان همین بوده!
بعد رفتم خودم سرچ کردم دیدم قضیه‌ش اینه که مرگ عیسی مسیح روز جمعه بوده. عدد هفده هم یکی از چند دلیل نحس بودنش اینه که اگر به صورت رومی نوشته بشه (XVII) به‌هم‌ریخته‌ی واژه‌ی لاتین vixi میشه، به معنی زندگی کرده‌ام، که یعنی الان مرده‌م. پس عدد مرگه و منحوس (عقل آدم خرافاتی)! و جمع این‌دو در یک روز یعنی دیگه دهنت سرویسه. یه جا هم نوشته بود شرکت هواپیمایی ملی ایتالیا صندلی ردیف هفده نداره!
درمورد سیزده که همه می‌دونیم، و بعضی از کشورها همین داستان رو با جمعه سیزدهم دارن. اما درمورد دوشنبه سیزدهم هیچ مطلبی پیدا نکردم، که یعنی احتمالاً اشتباه بهم گفته، یا یک خرافه‌ی محلی‌ای چیزی بوده.

همیشه دوس داشتم جشنواره‌ی فیلم کن و ونیز رو برم ببینم چجوریه فضاشون. حالا که به هردو نزدیکم و روی کاغذ امکان‌پذیر به نظر می‌رسه، زمان برگزاریشون طوریه که همیشه با کارهای مهمم تداخل داره. هی میگم حالا شاید سال بعد بشه!
الان بیشتر از همه منتظرم فیلم جدید لانتیموس و مدمکس اکران بشن برم ببینم. و بعد فیلم جدید کراننبرگ و لئوس کاراکس.

یه تغییری که جدیداً متوجهش شدم اینه که انگار بطری‌های پلاستیکی آب و سایر نوشیدنی‌ها رو جوری دارن می‌سازن که دربش بهش متصل باشه و کامل جدا نشه. اینجوری نه‌تنها نمی‌افته و گم‌وگور نمیشه، بلکه برای محیط زیست هم بهتره؛ چون به خود بطری وصله و زباله‌ی کمتری پخش‌وپلا میشه رو زمین. نمی‌دونم چرا زودتر به ذهنشون نرسیده بود!

من متنفرممم از این قضیه
همیشه درش گیر میکنه به مسیر محتویات داخلش و پخش و پلا میشه موقع ریختن🙏🏻

آره اینم هست. خودمم باهاش مشکل دارم چون می‌خوام از درش مستقیم آب بخورم و میره تو دماغم 😂
ولی بازم به نظرم بهتر از رهاشدنش تو محیط‌زیسته.

دیشب اشکان یه لحظه برام دست تکون داد؛ نمی‌دونم یعنی منو یادش بود؟
‌به‌هرحال اومدم بگم حرفای خوبی زد برای ایتالیاییا. فیلم اورکا که تموم شد، و ملت دست زدن، اومد توضیح داد که در واقعیت زنان ایران تو خونه‌شون حجاب نمی‌ذارن و اینا. مورد بعد اینکه گفت آلمان مثلاً برای افغانستانی‌ها طی چهار ماه پنجاه‌تا ویزای بشردوستانه صادر کرده، اما برای ایرانی‌ها فقط یکی. چون اروپایی‌ها طالبان رو شناختن، ولی هنوز نفهمیدن که حکومت ایران چقدر خطرناکه. گفت هروقت از شنیدن ج.ا هم به اندازه‌ی شنیدن داعش و طالبان بترسید، اون‌وقته که کار ما نتیجه میده، و فعلاً باید آگاهسازی کنیم.
و گفت اینکه الان اروپا به اینجا رسیدی به خاطر رنسانس و کوتاه کردن دست مسیحیت در امور کشوره. اما خاورمیانه هنوز چنین انقلابی رو تجربه نکرده.
و خبر خوبی که داد این بود که قرار شده این اکران‌های هفتگی رو سال بعد به یه جشنواره‌ی فیلم تبدیل کنن که سیستماتیک‌تر و بزرگ‌تر برگزار بشه.

اینجا خیلی زیاد دیدم که زوج‌های پیر، و حتی خیییلی پیر دست همدیگه رو بگیرن و راه برن. چیزی که در ایران ندیده بودم شخصاً. یه زیبایی‌ای داره که هربار قلب آدم رو ذوب می‌کنه.