کسایی که ریپورت می‌کنن رو نمی‌فهمم، و نمی‌بخشم.

نیاز داشتم اینجا رو زودتر بسازم که حرفا نمونن تو دلم!

امروز نصف بچه‌ها امتحان دادن نوبتی.
منم به اندازه‌ی اونا استرس داشتم، با اینکه عقب بودن از درسم باعث شد که نرم سر کلاس‌شون (آنلاین). شب از اون دوست نپالی‌م (که باهم یه پروژه دادیم اگه یادتون باشه) پرسیدم چطور بود، گفت افتادم. بعد سریع زنگ زد همه‌چی رو تعریف کرد. گفت سر امتحان تک‌تک بچه‌ها نشسته و بررسی کرده ببینه بیشتر چه سوالایی می‌پرسن. همه رو بهم گفت و گفت استرس نداشته باشم. اما من می‌دونم نمیشه استرس نداشت؛ برای امتحان به این مهمی، و اونم شفاهی!

حالا من خوشبختانه تونستم بیشتر مطالب رو بخونم و خلاصه کنم. فقط مونده مرور، و حفظ‌کردن حفظی‌هاش. اما امشب و فردا رو باید به امتحانی که افتاده بودم اختصاص بدم و فقط یک روز و نیم بعدش برام باقی می‌مونه، که نیم‌شو باید در اداره‌ی مهاجرت بگذرونم!

تنها خبر مسرت‌بخش امروز:

https://t.me/MyCinemaFact/9672

گاهی دایان کیتونم که از برگمان بدش می‌آد و از همه‌ی اون چرت و پرتا درباره‌ی سکوت خدا! و گاهی هم وودی آلنم که می‌گفت این اگه یه کلمه‌ی دیگه زر مفت درباره‌ی برگمان می‌زد دندوناشو می‌ریختم تو دهن‌ش!

I can not believe they were days that I had your hands and the touch of light at the same time. Now they feel so far away and dreamlike.

دست‌گرفتن خیلی زیباس به نظرم. بیشتر باید بهش توجه بشه.

خیلی تحت فشارم، و دوس دارم بشینم گریه کنم و همین‌طوری برم امتحان بدم و دوباره بیفتم، اما با خودم میگم بذار همین چند ساعتم بخونیم، که حداقل بعدا نگم کاش می‌خوندم. هرچند می‌دونم تاثیری نداره، چون نمی‌فهمم دارم چی می‌خونم.

برحسب اتفاق 00:00