شنبه #فیلم راه‌های افتخار کوبریک رو بعد از ده سال برای دومین بار دیدم. چقد هیجان‌انگیز و غم‌انگیزه واقعا. در این فیلم کلاسیک ضد جنگ، یکی از پهلوان‌ترین قهرمانان سینما رو داریم با بازی کِرک داگلاس، و دوس داریم هر طور شده به خواسته‌ش برسه و ما رو خوشحال کنه. سخته که شاهد پای‌مال شدن حق عده‌ای بی‌دفاع باشی و کاری هم از دستت بر نیاد، به عنوان بیننده. فیلمی که فساد سیستم نظامی و سلسله‌مراتبی رو نشون میده، و تف‌های سربالای حاصل از جنگ رو.
بیش‌تر توضیح نمیدم تا خودتون ببینید و لذت ببرید. اگر هم پیش‌تر دیدید کامنت بذارید عمو ببینه.

سریال Ozark هم رو چندی پیش تموم کردم. خیلی شبیه به بریکینگ بده، اما با ریتم تندتر، و یه سری تفاوت‌ها. داستانش انگار یه بازی شطرنج بزرگه، سوار ترن هوایی، که یکی‌یکی مهره‌‌ها حذف میشن و اصلی‌ها می‌مونن! یک روز هم آسایش ندارن این خانواده، و تا مشکلی رو از پیش‌ رو برمی‌دارن، اتفاق بعدی مث سیگاری که با سیگار قبلی روشن شده، رخ میده. هر جاشو درست می‌کنن‌ باز یه جای دیگه می‌لنگه. و از این نظر برای من غیرقابل‌باور بود. چه خبره مگه؟!
بازی‌ها و شخصیت‌پردازی‌شون خیلی خوبه. انتظار نداشتم جیسون بِیتمن بتونه نقش جدی رو به این خوبی بازی کنه. و کل فیلم هم شخصیت محبوبم بود. کسی که حداقل اخلاق و عاطفه درش نمرده. در سمت مقابلش، منفورترین شخصیت سریال شاید زنش بود. به قدری این آدم شیطانیه که زن والتر وایت جلوش فرشته‌ست، فقط اسمش بد دررفته. به طور کلی پیشنهاد می‌کنم اگه این سبک رو دوست دارید.

همه‌ی پست‌هام شده در مورد چیزایی که اخیراً دیده‌م! اینم تحمل کنین دیگه آخرشه.
#وس اندرسون این اواخر چهارتا #فیلم کوتاه هم ساخته، برگرفته از داستان‌های آقای رولد دال. واقعا زیبا و جذاب؛ با اینکه باز هم ایده‌ی روایت‌های تو در تو و شکستن دیوار چهارم رو استفاده کرده بود. آفرین. فقط تنها ایرادی که به نظر من اومد این بود که این سبک روایت‌ انتخاب مناسبی برای فیلم‌شدن نباشه، حتی از نوع کوتاهش. چون انگار کتابیه که مصور و متحرک شده، نه اینکه اقتباس شده باشه. حالا ببینید متوجه منظورم میشید. یکی کامنت گذاشته بود که انگار فیلمیه که یه کودک با شنیدن داستان توی ذهنش می‌سازه. باهاش مخالفم.
بهترین از بین این چهارتا رو می‌تونید اینجا ببینید، به نام داستان شگفت‌انگیز هِنری شوگر.

"Their pubic hair was as wet as a rain forest"?
"Taken all the gushing semen inside his mouth"?
چشمم روشن آقای موراکامی!

برای دیدن قسمت‌های سانسورشده‌ی بیشتر، با ما باشید...

امروز رفتم افتتاحیه‌ی یه نمایشگاه هنری به نام «بگذار باد سخن بگوید» مربوط به ایران و افغانستان. حتی خود ایران هم می‌بود فکر نکنم این تعداد آدم می‌اومدن!