لارس فون‌تریه، در یک ویدیوی کوتاه می‌گوید:

کمترین آشنایی را با شبکه‌های اجتماعی دارم. اما احساس می‌کنم چند فیلم خوب دیگر هنوز در من باقی مانده و (برای ساختنشان) نیاز به یک معشوقه یا میوز دارم. شصت و هفت‌ساله‌ام. پارکینسون، او سی دی و چند مشکل دیگر هم هست؛ با این حال، می‌توانم پارتنری دل‌ربا باشم.

بعد هم آدرس جی‌میلش را می‌گذارد که داوطلب‌ها مشخصات خود را به آن ارسال کنند.

الان که فکر می‌کنم، به مردان مسن هم علاقه‌مندم! می‌تونم ایمیل بزنم و شانسم رو امتحان کنم. با این شوگرددی نه‌تنها مشکلات مالیم حل میشه، بلکه ازش درس سینما هم می‌گیرم.

چند وقته ملودی این آهنگه رفته رو مخم. فکر می‌کنم با این کار می‌خواد این پیام رو بهم برسونه که اینجا به اشتراک بذارمش. امید که حالا دست از سرم برداره!

Band: Dream Theater 🇺🇸
Album: A Dramatic Turn Events 2011
Genre: Progressive Metal
Lyrics

Blessed be the fruit...

هر بار میرم تو جاده‌های ایران، همه‌ش استرس اینو دارم که در تصادفات رانندگی کشته بشم و ناکام بمونم. اینقد که بد رانندگی می‌کنن مردم، و ماشین‌ها زپرتی‌ان.

تا حالا درخت فندق دیده بودین؟ میوه‌شو چی؟
من اولین‌بارم بود می‌بینم. خوشه‌های سه چهارتایی‌ان که داخلشون فندقه. و فندق انگار صورت شخصیه که توسط موهای بلند و سبزش احاطه شده.
تازه‌ش خوش‌مزه‌تر و نرم‌تره به نظرم.

یکی از آرزوهام اینه که بفهمم این والیبالیست‌ها که بعد از هر امتیاز جمع میشن، چی به هم میگن.

سال‌ها بود پا به آب نزده بودم.

سه روز اخیر رو با خانواده‌هایی سفر کردم که بچه‌ی کوچیک داشتن. مطمئن شدم که نه تنها بچه‌‌دار نخواهم شد، بلکه ازدواج هم نخواهم کرد. استیصال رو در صورت همه‌شون می‌دیدم. خودشون هم توصیه‌شون همین بود.

دو شب روی قله‌ی کوه بودیم، مرز بین استان گلستان و سمنان که با رشته‌کوه البرز از هم جدا میشن. یه سمتش سبز و ابری، و سمت دیگه خاکی و خشک (عکس اول). از اونجا دریای خزر و شهرهای اطراف دیده می‌شد(عکس آخر). حتی ترکمنستان. عکس سوم هم به یاد کیارستمی.
توجه‌تون رو به آیاتی چند از این زیبایی جلب می‌کنم: