خبری پخش شده که میگه جمعه‌ی هفته‌ی پیش در حین اجرای سمفونی شماره‌ی پنج چایکوفسکی در فیلارمونیک لس‌آنجلس، یه زن ناگهان به ارگاسم می‌رسه. خیلی جالبه واقعا. زیاد پیش اومده که موسیقی‌ای گوش بدم و در لحظه‌ای خاص به نوعی لذت وصف‌ناشدنی دچار بشم، اما هیچ‌وقت نمود بیرونی نداشته. اما حالا که این مرحله هم آنلاک شده، از این به بعد نمود بیرونی رو در نظر می‌گیرم!
حالا خودم دیشب این سمفونی رو گوش دادم و حتی برام طوری نبود که برانگیخته بشم، چه رسد به ارضا!

دوس داشتم آدم کول و جالبی باشم که بقیه بخوان با من دوست بشن و وقت بگذرونن، اما الان باید برای یه مکالمه‌ی کوتاه و ساده هم به دریوزگی بیفتم.

این عکاسی با دوربین آنالوگ چیه باز جدیدا مد شده؟ درسته که سخت‌تره، قلق داره، و دقت، مهارت و انرژی بیشتری می‌طلبه، اما دیگه باهاش پز ندین! کلا خیلی لذت‌بخش‌تر و خاص‌تره آنالوگ، اما نباید فکر کنین عکاسش هم خاصه.

🔴 بسیار مهم و نیاز به همکاری همگی:
جمع‌آوری نمونه برای #حمله_شیمیایی_به_مدارس

‼️ به محض اطلاع از حمله:
1⃣ حتماً پرسشنامه مسمومیت را تکمیل کنید. (کلیک کنید)
2⃣ ماسکی که موقع مسمومیت روی صورت بوده و یا قطعه‌ای از لباس رویی (خصوصاً مقنعه) را طبق شکل داخل کیسه پلاستیکی زیپ‌دار قرار دهید و بعد آن را در کیسه زیپ‌دار دیگری قرار دهید تا گاز روی لباس باقی بماند و با بیرون ارتباط نداشته باشد.
3⃣ جهت پیگیری نمونه، فوراً به @ChemReport در تلگرام و یا سایر راه‌های ارتباطی در پوستر پیام دهید. گازهایی با بوی میوه اهمیت بیشتری دارند.

از مهم‌ترین مسائلی که به کشف حقیقت درمورد حملات شیمیایی به مدارس و سپس اقدام درخور قانونی کمک می‌کند، جمع‌آوری و آنالیز نمونه است.

ارسال این تکه پارچه کمک بزرگی به پیگیری روند مسمومیت‌ها و شکایت از مسبب‌های آن دارد. لطفاً هوشیار باشید و آماده‌ عمل سریع برای جمع‌آوری پارچه‌ها! کمتر از یک ماه فرصت مانده، در انتشار این پست با دانش‌آموزان و والدین کمک کنید.
#IranChemicalAttacks

امروز پس از مدت‌ها رفتم شنبه‌بازار. مکان بسیار زیبایی که پاتوق هیپی‌ها، هنردوستان، هنرمندان و حتی جامعه‌ی +LGBTQA است. از شیر مرغ تا جون آدمی‌زاد اینجا پیدا میشه. اگه دنبال چیز خاصی باشی حتما اینجا پیدا می‌کنی، اما اگه بی‌هدف اومده باشی، این خطر وجود داره که بخوای همه‌چی رو بخری! اجناس دست دوم(حتی کهنه)، عتیقه و صنایع دستی رو میشه اینجا پیدا کرد، با قیمت خیلی مناسب. خیلی از رهگذران اینجا لباس‌های جالب، تتوها و پیرسینگ‌های زیاد دارن و آدم دوس داره بشینه نگاه کنه. گاهی صدای موسیقی زنده و بوی وید شنیده میشه، و انسان‌ها همدیگه رو بغل می‌کنن و انگار خوشحال‌ترن اینجا. جایی که اگه ساینا و کیمیا می‌بودن، حتما هرهفته می‌اومدن.
کاش می‌تونستم منم هر هفته بیام و گم بشم اینجا. کاش امروز دوربین همراهم می‌بود، چون چیزهای خیلی جالبی برای عکاسی دیدم. تعدادی‌شو با شما هم به اشتراک می‌ذارم: