چقدر این خوب بود!
#مهسا_امینی
#اعتصابات_سراسری
#انقلاب۱۴۰۱
@btarin

هرکی به‌خاطر اینترنت نمی‌تونه ثبت‌نام کنه، ایمیل‌شو بفرسته من براش انجام بدم. حتی نه لزوما این پتیشن، بلکه همه‌شون.

برپاخیز دیگه دوست عزیز،
برای،
زن زندگی آزادی!

صدای ماهان گچ‌پزان عیدگاهی باشیم.

چندبار تاحالا تو این چند هفته خواستم عکس کانال‌و عوض کنم، ولی هربار به این نتیجه رسیدم که بهترین انتخاب همینه. زن، زندگی و آزادی رو در خودش داره این سکانس. رد خونی که از کشته‌شدگان مونده، سکوی پرتاب و انگیزه‌ای میشه برای ادامه دادن بازماندگان.
احساس رهایی بعد از انقلاب این‌شکلی می‌تونه باشه.

و جا داره بگم هربار پیروزی‌مون، و رفتن‌شون رو تصور می‌کنم اشک شوق تو چشام جمع میشه.

شرکت میهن هم‌چنان در حال خدمت‌رسانی به سرکوب‌گران

چرا باید #دیجیکالا رو تحریم کنیم، این ویدئو رو ببینید
#مهسا_امینی https://t.co/VVqPHc1Qhz

🔗 چراغ آسمان (@cheragh\_aseman)

📲 @twittervid_bot

تلگرامتون‌و آپدیت کردین؟ به این عکس دقت کردین؟ نکته‌ش رو پیدا کردین؟!

گویا یه عده به مشکل خوردن برای نکته‌ی این عکس. به قسمت سمت راست دقت کنید. بیشتر به اون دختر و زامبی. نیازی به توضیح نیست اصلا!
بازم پیدا نکردین بهم پیام بدین.

زن زندگی آزادی | اجرای محیا حامدی
محیا حامدی همراه با تعدادی موزیسین دیگر اجرایی را انجام داده تا به شنیده شدن صدای مردم ایران کمک کند. بخش اول اجرا، مشتمل بر بازخوانی دو قطعه‌ است که وجه اشتراکی دارند، هر دو علیه قوانین ضد زن ساخته شده‌اند. اولی، تصنیف «دختران سیروس» مربوط به یک قرن پیش و دومی «از ما» که طی همین روزها از هنرمندانی ناشناس منتشر شده‌.
تماشای اجرای کامل در یوتیوب

این هم خیلی خوب بود، چرا تا حالا ندیده بودمش؟!

چند روزه که خیلی وضعیت روحیم پیچیده شده. همه‌ی عوامل دست به دست شده‌ن تا روی خوش‌شون رو از من برگردونن. روحم مث جنازه‌ی مرده‌ای شده که هرکی داره رد میشه یه لگد بهش می‌زنه. مث بازی همسایه‌ی جهنمی که وقتی همه‌ی خرابکاری‌ها رو درست پشت‌سرهم تنظیم می‌کردی، یارو هی به نقطه‌ی جوش می‌رسید. حالا هم من روزی چندبار به هی به نقطه‌ی گریه می‌رسم و سعی کنم همزمان کارهای روزمره‌م رو هم انجام بدم. شاید دوباره ورزش رو شروع کنم برای حواس‌پرتی.

نه‌تنها هنوز بهتر نشدم، بلکه حالم بدتر هم شده. تازه داشتم با مسائل قبلی کنار می‌اومدم که دیروز یهو دوتا شوک بهم وارد شد. به فاصله‌ی کمی متوجه شدم که دوتا از وسایل‌مو گم کرده‌م، و هیچ ایده‌ای ندارم کی و کجا. معلوم نیست اخیرا چه بلایی سر مخ‌م اومده. یه چیز کوچولو هم چند روز پیش از دستم افتاد و هرچی گشتم پیدا نشد. از اینکه توانایی دوست‌پیداکردن ندارم هم خیلی ناراحتم.
هیچ‌وقت از دست #خودم اینقد عصبانی نبوده‌م. گریه.

من دوباره اومدم دوستان
چون به قول بزرگ کوچکی «چون اگه نگیم، می‌میریم.»