در حالی که نیم ساعت دیگه می‌رسم خونه و به خانواده‌م نگفته‌م که غافلگیر بشن، استادم نمره‌ی امتحان آخر رو منتشر کرد و ظاهرا این‌یکی رو هم افتاده‌م! نذاشتن با دلی شاد برسم خونه حداقل!😔

چییی؟!

تاحالا چیزی قشنگ‌تر از این دیده بودین؟

https://www.youtube.com/watch?v=2ICFtXx546A

گوشی من 99.9 درصد مواقع روی ویبره یواشه، اگه نباشه متوجه نمیشم این گوشی منه داره زنگ میزنه چون نمیدونم صدای زنگش چیه یا نوتیفاش چه صدایی دارن.

ما گفتیم بیای ایران بیشتر حرف میزنی اما کلا ساکتی

حرفم نمیاد. نمی‌دونم چی بگم. اتفاق قابل‌ذکری نمی‌افته برام.
فعلا در حال استراحت مطلقم. فیلم و سریال می‌بینم، با دوستام میرم بیرون و یواش‌یواش دارم کورس‌های آنلاین می‌گذرونم که بابت اتلاف وقتم کمتر عذاب‌وجدان بگیرم. و سعی می‌کنم کارهایی که خیلی‌وقته انجام ندادم رو انجام بدم، جاهایی که دوس داشتم برم، برم، و غذاهایی که نمی‌تونستم بخورم رو بخورم. همین.

#سریال Arcane رو تموم کردم.
امروز هم فصل دوم Money Heist رو شروع کردم. تا الان فقط سرگرم‌کننده بوده، اما نه در حدی که خیلی خوشم بیاد.
فیلم‌های سال گذشته که روی هم تلنبار شده بودن رو تماشا کردم. چیز خارق‌العاده‌ای که باعث بشه در موردش بنویسم ندیدم. هم‌چنان فکر می‌کنم بهترینش همون Drive My Car بود.
چندتا #فیلم هم ارزش دیدن داشتن:
Petite Maman, Titane, The Worst Person in the World, Belfast, C'mon C'mon

امروز چه روزیه؟
روز جهانی اورگاسم زنان.
دوتا هدفی که تو این روز بیشتر بهش پرداخته می‌شه:
آگاه‌سازی زنان نسبت به تمایلات جنسی‌شون
تاکید روی حق زنان برای لذت جنسی

ببخشید ولی من گیج شدم، امروز هم روز جهانی اورگاسم زنانه هم روز جهانی گربه؟
how-
okay.

پارسال بعد از عید نوروز لپ‌تاپ‌مو گذاشته بودم تعمیرگاه یادتونه؟ این بار هم چهارشنبه بردمش و گفته امروز بگیرمش. نمی‌دونین چقد سخت گذشت این چند روز. واقعا فلجم بدون لپ‌تاپ. همه‌چیم نیمه‌کاره مونده. با گوشی نمی‌تونم کار زیادی انجام بدم و حوصله‌م سر میره. مگه چقد می‌تونم کتاب بخونم؟!

دوست‌مون گفت نتونسته تعمیرش کنه و فقط اصفهان این کارو انجام میده. بخواد هم بفرسته اونجا، یه هفته ده روزی بدون لپ‌تاپ خواهم بود. بنابراین باید زمانی انجامش بدم که در سفر باشم.
که من‌و می‌رسونه به این که بگم خواستین برین سفر مجردی من‌و هم ببرین بچه‌ها 😢.
بچه‌ی خوب و ساکتی‌ام و کاری به کسی ندارم. میو.

دیشب، چهارمین شب حضورم توی کشوری خیلییی دورتر از ایران، اولین بار تا ۱۲:۴۵ شب بیرون بودم. از دوستام که جدا شدم ساعت ۱۲ بود و از ایستگاه ترین ۱۲:۱۶ خارج شدم و تقریبا نیم ساعتی پیاده روی کردم. احساس امنیتی که داشتم قابل باور نبود برای خودم. کرج از ساعت ۹ شب من دیگه تنها بیرون نمی‌رفتم هیچ‌وقت؛ چون همیشه مغزم rape alert می‌داد. نه حالا rape به معنی سکشولی ولی همیشه مورد تیکه انداختن و بوق و مزاحمت جنس مخالف بودم. اینو قطعا هر دختری توی هر شهری از ایران تجربه کرده؛ نه صرفا توی شب، بلکه حتی توی روز.
ولی دیشب با این حال که ویکند بود و خونه‌ی منم دان تانه و شلوغ، هیچ اثری از مزاحمت یا سنگینی نگاه افراد نبود و این خیلی برام لذت بخش بود. راحت مسیر رو طی کردم و رسیدم به ساختمون و اومدم توی خونه.
کاش این فرهنگ یه روز توی ایران جا بیفته که دختری که شب تا دیروقت بیرونه، خراب نیست، دنبال سوار ماشین بقیه شدن نیست، دنبال رفتن به خونه‌ی این و اون نیست؛ فقط دختریه‌ که دلش می‌خواد شب بیرون باشه و آخر شب برگرده خونه و راحت بخوابه.

خیلی خوشحالم که شاهد پروسه‌ی آماده‌شدن این بچه برای مهاجرت‌ش بودم و حظ می‌کنم که الان نتیجه‌ی تلاش‌هاش‌و داریم می‌بینیم. بهش افتخار می‌کنم، انگار که فرزند خودم بوده. هرچند بعدا اونه که قراره من‌و به فرزندی قبول کنه. به نظرتون ایرادی داره فرزند از والدین‌ش بزرگ‌تر باشه؟!
فقط باید یه کم فارسی باهاش کار کنم، چون داره یادش میره!
به هر حال از همین تریبون بهش تبریک میگم و امیدوارم از زندگی جدیدش لذت ببره؛ تازه سختی‌هاش شروع شده، اما شیرینه.

#سریال Better Call Saul بالاخره تموم شد، و من دچار پوچیِ بعد از پایان یه دنیا شدم. من اینو بیشتر از بریکینگ‌بد دوست داشتم. واقعا حیفه که این دنیا تموم شه. از دست‌اندرکاران‌ش درخواست دارم یه سریال هم با محوریت مایک یا گاس بسازن. با تشکر.

یکی از سینماهای شهرمون قراره از فردا به مدت یک هفته فیلم‌های دیوید کراننبرگ رو اکران کنه، و باعث بشه که من به خودم فحش بدم که چرا الان ایرانم، نه اونجا. تازه به کسانی که فردا برن سینما، تی‌شرت رایگان هم میدن. اینم شانس ماس.

توجه‌تون رو به تعداد ممبرها، یعنی 666 جلب می‌کنم در این لحظه. امیدوارم رائفی‌پور عضو کانال نباشه.

قبلنا گفته بودم که با یکی از دوستام بدون هیچ حرفی، انگار با یه قرارداد ناگفته قطع رابطه کرده بودیم، اوایل سال 98. اما اونطوری نبوده که بخوایم مثلا همدیگه رو بلاک یا آنفالو کنیم تو شبکه‌های اجتماعی.
اون اواخر دوستی‌مون من این سریال Better Call Saul رو شروع کرده بودم و تحت تاثیرش بودم. شخصیت زن اصلی سریال وقتی می‌خندید خیلی شبیه این دوستم می‌شد، که هنوز این سریالو ندیده بود اما بهش گفتم که وقتی اون دختره می‌خنده یاد تو می‌افتم.
حالا به لطف اپ TV Time متوجه شدم که چند ماه پیش شروع کرده به دیدن این سریال و از قضا هم خیلی خوشش اومده. امروز رفتم پروفایل‌شو چک کنم ببینم چیا می‌بینه این روزا، که با این صحنه مواجه شدم:

باعث شد حس عجیبی داشته باشم. مطمئنم موقع این انتخابش یا حتی هروقت که سریال‌و می‌دیده، یاد حرف من می‌افتاده، که نمی‌دونم این خوبه یا بد. آیا به این امید این کارو کرده که من روزی متوجه بشم که به یادم بوده؟ یا اینکه نظر خودش هم واقعا همینه؟ به‎هرحال مقاومت هردومون در برابر برقراری ارتباط مجدد ستودنیه!

از وقتی برگشتم تقریبا روزی نبوده که کسی بهم گیر نداده باشه که چرا گوشت قرمز نمی‌خوری و سرم غر نزده باشه! همه‌جا و به همه باید جواب پس‌بدم انگار. همینطور نوشابه و سس و غیره . حتی گاهی سر لباسایی که می‌پوشم. جالبی‌ش اینجاست که قبل از رفتنم هم همینطوری بودم.
بعد اگه بگم دیگه نمی‌خوام برگردم ایران، تعجب می‌کنن!

شانس ما رو!
چهار ماه و نیم پیش با هم‌خونه‌ای‌هام تو سایت شهرداری شهرمون ثبت‌نام آنلاین اقامت رو انجام دادیم. دیروز برای همه‌مون ایمیل اومد. برای اونا نوشته که درخواست‌تون تایید شد، و رسیدشو فرستادن. برای من نوشتن که آدرسی که شما دادین افراد دیگه‌ای توش ساکن‌ان، و باید مدارک اونا رو بفرستی ظرف 5 روز! یعنی خودشون یه کاری می‌کنن که بهشون فحش بدیا. خب اون افراد رو هم خودتون امروز تایید کردین دیگه، حواستون کجاس؟ الان من باز باید هی ایمیل‌بازی کنم و شانس بیارم که درست شه.