در حالی که نیم ساعت دیگه می‌رسم خونه و به خانواده‌م نگفته‌م که غافلگیر بشن، استادم نمره‌ی امتحان آخر رو منتشر کرد و ظاهرا این‌یکی رو هم افتاده‌م! نذاشتن با دلی شاد برسم خونه حداقل!😔

چییی؟!

تاحالا چیزی قشنگ‌تر از این دیده بودین؟

https://www.youtube.com/watch?v=2ICFtXx546A

گوشی من 99.9 درصد مواقع روی ویبره یواشه، اگه نباشه متوجه نمیشم این گوشی منه داره زنگ میزنه چون نمیدونم صدای زنگش چیه یا نوتیفاش چه صدایی دارن.

ما گفتیم بیای ایران بیشتر حرف میزنی اما کلا ساکتی

حرفم نمیاد. نمی‌دونم چی بگم. اتفاق قابل‌ذکری نمی‌افته برام.
فعلا در حال استراحت مطلقم. فیلم و سریال می‌بینم، با دوستام میرم بیرون و یواش‌یواش دارم کورس‌های آنلاین می‌گذرونم که بابت اتلاف وقتم کمتر عذاب‌وجدان بگیرم. و سعی می‌کنم کارهایی که خیلی‌وقته انجام ندادم رو انجام بدم، جاهایی که دوس داشتم برم، برم، و غذاهایی که نمی‌تونستم بخورم رو بخورم. همین.

#سریال Arcane رو تموم کردم.
امروز هم فصل دوم Money Heist رو شروع کردم. تا الان فقط سرگرم‌کننده بوده، اما نه در حدی که خیلی خوشم بیاد.
فیلم‌های سال گذشته که روی هم تلنبار شده بودن رو تماشا کردم. چیز خارق‌العاده‌ای که باعث بشه در موردش بنویسم ندیدم. هم‌چنان فکر می‌کنم بهترینش همون Drive My Car بود.
چندتا #فیلم هم ارزش دیدن داشتن:
Petite Maman, Titane, The Worst Person in the World, Belfast, C'mon C'mon

امروز چه روزیه؟
روز جهانی اورگاسم زنان.
دوتا هدفی که تو این روز بیشتر بهش پرداخته می‌شه:
آگاه‌سازی زنان نسبت به تمایلات جنسی‌شون
تاکید روی حق زنان برای لذت جنسی

ببخشید ولی من گیج شدم، امروز هم روز جهانی اورگاسم زنانه هم روز جهانی گربه؟
how-
okay.

پارسال بعد از عید نوروز لپ‌تاپ‌مو گذاشته بودم تعمیرگاه یادتونه؟ این بار هم چهارشنبه بردمش و گفته امروز بگیرمش. نمی‌دونین چقد سخت گذشت این چند روز. واقعا فلجم بدون لپ‌تاپ. همه‌چیم نیمه‌کاره مونده. با گوشی نمی‌تونم کار زیادی انجام بدم و حوصله‌م سر میره. مگه چقد می‌تونم کتاب بخونم؟!

دوست‌مون گفت نتونسته تعمیرش کنه و فقط اصفهان این کارو انجام میده. بخواد هم بفرسته اونجا، یه هفته ده روزی بدون لپ‌تاپ خواهم بود. بنابراین باید زمانی انجامش بدم که در سفر باشم.
که من‌و می‌رسونه به این که بگم خواستین برین سفر مجردی من‌و هم ببرین بچه‌ها 😢.
بچه‌ی خوب و ساکتی‌ام و کاری به کسی ندارم. میو.

دیشب، چهارمین شب حضورم توی کشوری خیلییی دورتر از ایران، اولین بار تا ۱۲:۴۵ شب بیرون بودم. از دوستام که جدا شدم ساعت ۱۲ بود و از ایستگاه ترین ۱۲:۱۶ خارج شدم و تقریبا نیم ساعتی پیاده روی کردم. احساس امنیتی که داشتم قابل باور نبود برای خودم. کرج از ساعت ۹ شب من دیگه تنها بیرون نمی‌رفتم هیچ‌وقت؛ چون همیشه مغزم rape alert می‌داد. نه حالا rape به معنی سکشولی ولی همیشه مورد تیکه انداختن و بوق و مزاحمت جنس مخالف بودم. اینو قطعا هر دختری توی هر شهری از ایران تجربه کرده؛ نه صرفا توی شب، بلکه حتی توی روز.
ولی دیشب با این حال که ویکند بود و خونه‌ی منم دان تانه و شلوغ، هیچ اثری از مزاحمت یا سنگینی نگاه افراد نبود و این خیلی برام لذت بخش بود. راحت مسیر رو طی کردم و رسیدم به ساختمون و اومدم توی خونه.
کاش این فرهنگ یه روز توی ایران جا بیفته که دختری که شب تا دیروقت بیرونه، خراب نیست، دنبال سوار ماشین بقیه شدن نیست، دنبال رفتن به خونه‌ی این و اون نیست؛ فقط دختریه‌ که دلش می‌خواد شب بیرون باشه و آخر شب برگرده خونه و راحت بخوابه.

خیلی خوشحالم که شاهد پروسه‌ی آماده‌شدن این بچه برای مهاجرت‌ش بودم و حظ می‌کنم که الان نتیجه‌ی تلاش‌هاش‌و داریم می‌بینیم. بهش افتخار می‌کنم، انگار که فرزند خودم بوده. هرچند بعدا اونه که قراره من‌و به فرزندی قبول کنه. به نظرتون ایرادی داره فرزند از والدین‌ش بزرگ‌تر باشه؟!
فقط باید یه کم فارسی باهاش کار کنم، چون داره یادش میره!
به هر حال از همین تریبون بهش تبریک میگم و امیدوارم از زندگی جدیدش لذت ببره؛ تازه سختی‌هاش شروع شده، اما شیرینه.