ខ្មុក-ម្រ័ក្សណ៍
-----------
ម្រ័ក្សណ៍ ជាពាក្យក្នុងភាសាសំស្ក្រឹតមានន័យថា ជ័រដែលគេយកទៅលាបលន ឬបិទវត្ថុអ្វីម្យ៉ាង។ នៅក្នុងសង្គមខ្មែរ ម្រ័ក្សណ៍ ច្រើនតែសំដៅលើជ័រដែលយកចេញពីដើមឈើចំនួនពីរប្រភេទ ពោល គឺដើមគ្រើល និងដើមស្វាយអង្គិត។ ប៉ុន្តែសព្វថ្ងៃដើមស្វាយអង្គិត គេពុំសូវនិយមចាក់យកជ័រម្រ័ក្សណ៍នោះទេ ហើយច្រើនតែចាក់យកចេញពីដើមគ្រើល។ រីឯ ខ្មុក សំដៅលើការលាយជ័រម្រ័ក្សណ៍ជាមួយវត្ថុធាតុដើមផ្សេងៗទៀត ដើម្បីលាបលនលើវត្ថុអ្វីមួយ។ តើប្រពៃណីចាក់គ្រើលយកជ័រម្រ័ក្សណ៍ និងការប្រើប្រាស់ខ្មុក-ម្រ័ក្សណ៍នៅក្នុងសង្គមខ្មែរមានលក្ខណ:បែបណាខ្លះ?
-----------
អត្ថបទលម្អិត៖ https://khmercivilization.ams.com.kh/detail/23825
-----------
-Telegram
-Facebook
-YouTube
-Web

ពាក្យ «ស្វាង» មិនមានប្រភពមកពីសៀមទេ
-----------
ពាក្យ «ស្វាង» មានប្រើប្រាស់នៅក្នុងភាសាខ្មែរ ភាសាថៃ ( សវា់ង สว่าง) និងភាសា​​លាវ (សៈហ្វ់ាង ສະຫວ່າງ)។ ពាក្យនេះមាន​ប្រើ​ក្នុង​នាមខត្តិយវង្សក្នុងភាសាលាវ ដូចជា ព្រះចៅមហាជីវិតស្រីស្វាងវឌ្ឍនា (ພະເຈົ້າມະຫາຊີວິດສີສະຫວ່າງວັດທະນາ)ជាអង្គមហាក្ស​ត្រ​លាវចុងក្រោយជាដើម។ នៅក្នុងវចនានុក្រមខ្មែរ ចេញផ្សាយគ្រាទី៥ ដោយពុទ្ធសាសនបណ្ឌិត្យ ពន្យល់ប្រភ​ព ពាក្យ​ «ស្វាង» ថាមកពីភាសាសៀម «សវ់ាង» (អានថា សៈវ៉ាង)។ ចំណែកឯ​វចនា​នុក្រ​ម​​ខ្មែរ ចេញផ្សាយដោយក្រុមប្រឹក្សាជាតិភាសាខ្មែរ ចែកពាក្យ «ស្វាង» ជាមេពាក្យ២ផ្សេងគ្នា ដោយហាក់ដូចជាចាត់ទុកមេពាក្យទី១ ជាពាក្យខ្មែរ និងមេពាក្យទី២ ជាពាក្យមានប្រភ​ព​ចេញពីភាសាសៀម ដោយអនុលោមតាមវចនានុក្រម​ខ្មែរ ចេញផ្សា​យដោយពុទ្ធសាសនបណ្ឌិត្យ​កន្លងមក។ រីឯវចនានុក្រមភាសាថៃ របស់រាជបណ្ឌិត្យស្ថាន​ វចនានុក្រម​ពាក្យកម្ចីភាសាខ្មែរក្នុងភាសាថៃ និងវចនានុក្រមភាសាឡាវ ពុំមានដាក់បញ្ជា​ក់ថាមានពាក្យនេះមានប្រភពមក​ភាសាខ្មែរឡើយ។ យ៉ាងនេះក្ដី ពាក្យនេះមានប្រទះឃើញក្នុងសិលាចារឹកខ្មែរតាំងពីសម័យមុនអង្គរមក​ម្ល៉េះ។
-----------
អត្ថបទលម្អិត៖ https://khmercivilization.ams.com.kh/detail/33505
-----------
-Telegram
-Facebook
-YouTube
-Web