○

برقص آی؛
بگذار؛ ماه بدرخشد و
خورشید در کائنات بتابد
بگذار جوانه ها بشکفند؛
با ترنمِ عشق و شادی؛
در آغوشِ باد و باران و آتش؛
و در دستانِ سردِ خاک و خاکستر...
بگذار؛ ذره ذره های جامِ
بلورینِ هستی؛ لبریز شود
از ساغرِ گلگونِ تاک هایِ
سرخوش رقصان ...

بگذار انگور ها مست شوند؛
بگذار پای بکوبند؛
ساقی یانِ سرخوشِ مدهوش،
بر این گویِ خاک آلودِ بی مقدار
که تنها؛ بال هایِ شادی و عشق است
ارمغان این قلب ها و تن های خسته؛

بگذار دنیا و کائنات؛
برقص در آیند
که قرن هاست، "شادی"
جامِ شوکرانِ تعصب و گم گشتگی ست
و عشق؛ گناه کبیره ی ادیان؛
بگذار بوسه هدیه ای باشد
در چیدن یک سیب؛ و هبوط
به دنیای دونِ بی مقدار

"بگذار عاشق باشیم؛
که تنها گوهر نایابِ هستی؛
عشق است"...

#فرح_فریماااا📕معمای_عشق
آدینه تان به ترنم خوش زندگی
🍏🍎🍃

○

او در جزئی‌ترین چیزها حضور دارد؛ در لرزش برگ‌ها، در نظم ستارگان و در آرامشی که بی‌خبر در دل انسان می‌نشیند.


📕 #بینوایان
✍ #ویکتور_هوگو
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼




من، به جای تمام
کلماتی که نتوانستم
با تو حرف بزنم
گریه‌ کرده‌ام

#دیدم_ماداک

🍏🍎🍃

ظ○

پریشان شود گل به بادِ سحر
نه هیزم که نَشکافدش جز تبر

جهان پر سماع است و
مستی و شور
ولیکن چه بیند
در آیینه کور؟

حضرت#سعدی
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

--------------------------------
اشاره کن که بشکفم
حتی در این یخ بستگی در این ترانه سوزی و
در این غزل شکستگی

طلوع کن! طلوع کن ...
بر این ستاره مردگی
که از تو تازه می شود
این خلوت سر خوردگی

طلوع کن! طلوع کن ...
که بودنم تازه کنی؛
اشاره کن؛ که من به تو
به یک اشاره می رسم ...
🍏🍎🍃

○




چشم‌هایت
سحرگاه را به پرندگانِ صبح
ابرهای باران‌زده را به رنگین‌کمان
ماه را
به عشق‌بازانِ ساکت
وطن را ؛ به من
نشان می‌دهد ...!!


✍#غاده_السمان
🍏🍎🍃

هر روز یک غزل از حافظ
--------------------

از من جدا مشو که توام نور دیده‌ای
آرام جان و مونس قلب رمیده‌ای

از دامن تو دست ندارند عاشقان
پیراهن صبوری ایشان دریده‌ای

از چشم بخت خویش، مبادت گزند از آنک
در دلبری، به غایتِ خوبی رسیده‌ای

منعم مکن ز عشق وی ای مفتی زمان
معذور دارمت که تو او را ندیده‌ای

آن سرزنش که کرد تو را دوست حافظا
بیش از گلیم خویش مگر پا کشیده‌ای

🍏🍎🍃

از من جدا مشو که توام نور دیده‌ای
آرام جان و مونس قلب رمیده‌ای

از دامن تو دست ندارند عاشقان
پیراهن صبوری ایشان دریده‌ای

#حافظ

از چشم بخت خویش، مبادت گزند از آنک
در دلبری، به غایتِ خوبی رسیده‌ای

منعم مکن ز عشق وی ای مفتی زمان
معذور دارمت که تو او را ندیده‌ای

#حافظ

آن سرزنش که کرد تو را دوست حافظا
بیش از گلیم خویش مگر پا کشیده‌ای

#حافظ