نوازندۀ دوره‌گرد جوانی در کوچه‌های زعفرانیه تهران برای امرار معاش آکاردئون می‌نواخت.
درب منزل پیرمردی شروع به نواختن کرد.
آن مرد مبلغ قابل‌توجهی به او کمک کرد و بدون اینکه خودش را معرفی کند گفت: من هم کمی نواختن بلدم، آکاردئونت را بده تا من هم کمی بنوازم.
جوان دوره‌گرد از نواختن آن مرد فیلمی گرفت...
غافل از اینکه این مرد کسی نبود جز استاد #انوشیروان_روحانی🎂💖
و ایشان آهنگ «خاطرخواه» از ساخته‌های خودش را نواخت.
دو روز بعد که آن جوان قضیه را فهمید به در خانۀ او رفت، اما استاد شب قبل به آمریکا بازگشته بود.

🍏🍎🍃

#انوشیروان_روحانی
(۱ مرداد ۱۳۱۸ #رشت)

آهنگساز و نوازنده ارگ، پیانو و آکاردئون.

میلادش مبارک 💖🎂

🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

سلطان قلبم تو هستی تو هستی
دروازه های دلم را شکستی

پیمان یاری به قلبم تو بستی
با من پیوستی
یه دل میگه برم برم
یه دلم میگه نرم نرم
طاقت نداره دلم دلم
بی تو چه کنم

پیش عشق ای زیبا زیبا
خیلی کوچیکه دنیا دنیا
با یاد توام هرجا هرجا...
ترکت نکنم ... _

✍#محمد_علی_شیرازی
🎼# انوشیروان_روحانی 🎂

🍏🍎🍃

●

من در دنیای ممنوع زندگی می‌کنم؛

اما چیزهای ممنوعی هم هست
که می‌توانی گوشه‌ی
قلبت پنهان کنی
عشق،
اندیشیدن،
دریافتن .

✍ #ناظم_حکمت
🍏🍎🍃

○

چه تنهایی عجیبی!
پدر خیال می‌کرد آدم وقتی در حجره خود تنها باشد، تنهاست.
نمی‌دانست که تنهایی را فقط در شلوغی می‌شود حس کرد.


📕 سمفونی مردگان
✍#عباس_معروفی
🍏🍎🍃

○


مژده وصل تو
کو کز سر جان برخیزم
                طایر قدسم و
        از دام جهان برخیزم

به ولای تو که گر
بنده خویشم خوانی
          از سر خواجگی
       کون و مکان برخیزم

یا رب از ابر هدایت
            برسان بارانی
پیشتر زان که چو گردی
                ز میان برخیزم

بر سر تربت من
با می و مطرب بنشین
تا به بویت ز لحد
         رقص کنان برخیزم

روز مرگم نفسی
     مهلت دیدار بده
تا چو حافظ ز سر جان و
                 جهان برخیزم

✍#حضرت_حافظ
🍏🍎🍃

○


جوانه های توت شکفته اند
کرم های ابریشم
در کوچِ غریبِانه ی عشق؛
و در بهت کبودِ پیله های تنیده
بر سبوی شکسته ی جان؛
به بال های کهربایی ِ
شاپرک ها... می اندیشند
و به پوست خراشیده یِ خاک؛
بر تن نیلگونِ شقایق ها...

اگرچه گونه های زخمی ِ چکاوک ها؛
خیس اند و تن مجروح شهر
در سوگ...

حصارها... اما... فرو ریخته اند
و بال سبز چلچله ها؛
طلیعه دارِ
راز های مگویِ
نیلوفرهای آبی شده اند؛

وقتی... بر قامت بلند کوه ها
برف ها... آب می شوند
و گَون ها... هیزمِ
افروخته ی تنورهای خالی ِ نان...


#فرح_فریماااا📕معمای_عشق ۱۱
🍏🍎🍃

○

"اگر ادبیات را دوست دارم برای آن است که ادبیات امتداد همدردی من با ضمیرهای دیگر، قلمروهای دیگر، آرزوهای دیگر و کلمات دیگر است؛ ادبیات عین خودآگاهی است، تردید است و ندای وجدان. باریک بینی و نکته سنجی است. ادبیات علاوه بر اینها آواز است، بداهه است، جشن است، برکت است."


✍#سوزان_سانتاگ
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼



در انتظار توام
در انتظار توام...
پشت دیوارهای برفی ی سرد
پشت انبوهی... از
واژه های خالی ی درد

در انتظار توام
در انتظار توام...
پشت بغضی به قدمت باران
پشت اندوه خیس بی پایان...


#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃