○

من ترجیح می‌دهم که زندگانی کردنم طوری باشد که در نظر داشته باشم

خدا وجود دارد و بعد از مرگ متوجه شوم که وجود نداشته، تا اینکه طوری زندگی کنم که گویا خدایی وجود ندارد
و بعد از مرگ متوجه شوم که هست.


👤#آلبر_کامو
🍏🍎🍃

هر روز یک غزل از حافظ
-----------------------

بهار و گل طرب‌انگیز گشت و توبه‌شکن
به شادی رخِ گل بیخ غم ز دل بر کن

رسید باد صبا غنچه در هواداری
ز خود برون شد و بر خود درید پیراهن

طریق صدق بیاموز از آب صافیِ دل
به راستی طلب آزادگی ز سرو چمن

ز دستبرد صبا گرد گل کلاله نگر
شکنج گیسوی سنبل ببین به روی سمن

عروس غنچه رسید از حرم به طالع سعد
بعینه دل و دین می‌برد به وجه حسن

صفیر بلبل شوریده و نفیر هزار
برای وصل گل آمد برون ز بیت حزن

حدیث صحبت خوبان و جام باده بگو
به قول حافظ و فتوی پیر صاحب فن

🍏🍎🍃

طریق صدق بیاموز از آب صافیِ دل
به راستی طلب آزادگی ز سرو چمن

#حافظ

حدیث صحبت خوبان و جام باده بگو
به قول حافظ و فتوی پیر صاحب فن

#حافظ

○

هیچ‌چیز واضح‌تر، محسوس‌تر و ملموس‌تر از لحظه‌ی حال نیست. با این‌همه، لحظه‌ی حال کاملا فرار است.
تمامی حزن و اندوه زندگی در همین است.
تنها در ظرف یک ثانیه، حس بینایی ما، حس شنوایی ما و حس بویایی ما دانسته یا ندانسته انبوهی از رویدادها را ضبط می‌کنند و رشته‌ای از احساس‌ها و افکار از مغز ما می‌گذرد.

"هر لحظه‌ای نماینگر جهانی کوچک است که ناگزیر در لحظه‌ی بعدی فراموش می‌شود"


👤#میلان_کوندرا
🍏🍎🍃

○



کلمات
کلمات
کلمات ساده، چه قدرتی در دل نهفته دارند
با کلمات ساده می‌توان
بزرگترین عشق را
به دنیا آورد ...

#آنتوان_دوسنت_اگزوپری



🍏🍎🍃

ای صبا، جهدی کن و بگشا نقاب غنچه را
تا کی از دیدار گل محروم باشد عندلیب

#هلالی_جغتایی

○

تنها بدان خدايی ايمان دارم
كه رقص بداند.
و چون ابليس‌ را ديدم، او را جدّی و كامل و ژرف و باوقار يافتم...
او جانِ سنگيني بود. از راهِ اوست كه همه‌چیز فرو می‌افتد.

با خنده می‌كُشند نه با خشم!
خيز تا «جانِ سنگينی» را بكُشيم!

چون راه‌رفتن آموختم، به دويدن پرداختم.

چون پروازكردن آموختم، ديگر برایِ جُنبيدن نياز به هيچ فشاری ندارم.

اكنون سبكبارم؛ اكنون در پرواز؛
اكنون می‌بينم خويشتن را در زيرِ پایِ خويش؛
اكنون خدايی در من «رقصان» است.


✍#فردریش_نیچه
📕چنين گفت زرتشت
🔁 داریوش آشوری
🍏🍎🍃

🎧📻

📕 فراسوی افق || صوتی 🎧
✍ #یوجین_اونیل
1⃣ فصل اول


نمایش نامه " آن سوی افق " یوجین اونیل برنده جایزه پولیتزر سال ۱۹۲۰ شده است .

کارنامه ی «یوجین اونیل» پر از رکوردهای تاریخی است: او «جایزه ی نوبل ادبیات» را در سال ۱۹۳۶ از آن خود کرده و هم چنین، چهار بار برنده ی «جایزه ی پولیتزر» شده است.

"اونیل" اين جايزه را برای نمايشنامه‌ها‌ی «فراتر از افق (1920)»، «آنا كريستی» (1922)، «ميان‌پرده‌ای شگفت‌انگيز» (1928) و «سير روز در شب (1957) دريافت كرد.

🍏🍎🍃