○

کسي ما را گم کرده است
و دارد در به در
دنبالمان مي گردد

کسي که زنگ در را
هميشه بعد از هجرت ما
به صدا در خواهد آورد .

عباس صفاری (زاده ۱۳۳۰ – درگذشته ۷ بهمن ۱۳۹۹) شاعر، طراح، نقاش، و مترجم ایرانی بود که در ایالات متحده آمریکا زندگی می‌کرد. او در بهمن ۱۳۹۹ به دلیل ابتلا به بیماری کروناویروس ۲۰۱۹ در آمریکا درگذشت.

زاد روزش گرامی🎂
🍏🍎🍃

○

اگر می‌دانستی جایت
سر میز صبحانه چقدر خالی است

و قهوه
منهای شیرین‌زبانی تو

چقدر تلخ
من و این آفتاب بی‌پروا را
آن‌قدر چشم‌انتظار نمی‌گذاشتی...


#عباس_صفاری
زاد روزش گرامی 🌷
🍏🍎🍃

پنجشنبه تان به طلوع صبحی روشن
پایان هفته خوشی داشته باشید

🍏🍎🍃

○

هستی...
آیات مصور خداست
که هر صبح بر قامت بلند
خورشید تلاوت می شود؛

و رازهای مگویِ
آفرینش را
با رایحه ی خوش عشق؛
بر گونه های خیسِ
نسترن ها... تفسیر می کند ...


#فرح_فریماااا📕معمای_عشق
به امید طلوع صبحی روشن 🌤
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

#ترکی #محلی
#ویولن #گیتار #دودوک #قانون #وکال
#can_atilla
#turkish #folk
#violin #guitar #duduk #qanun
-----------------------

برای زیستن هنوز بهانه دارم!
من هنوز می توانم؛
به قلبم که فرسوده است
فرمان بدهم که تورا دوست داشته باشد.

#احمد_رضا_احمدی
🍏🍎🍃

‌○

فرهنگ، داشتن ذهنی مملو از دانسته‌ها نيست، بلكه توانايی ذهن ماست در درك زندگی، شناخت موقعيتی كه در آن قرار داريم و فهم روابطی كه با انسان‌های ديگر داريم. كسی دارای فرهنگ است كه به خودآگاهی دست يافته و قادر به برقراری روابطی پايدار با تمام موجودات ديگر باشد. فرهنگ و فلسفه چيزهای يكسانی هستند. هر انسانی كم و بيش يك فيلسوف است: هرچه انسانيت بيشتری داشته باشد، فيلسوف‌تر خواهد بود. فرهنگ، فلسفه و انسانيت، همگی گزاره‌هايی قابل ارجاع به يكديگر هستند. بطوريكه هركه بخواهد، مي تواند فيلسوف و بافرهنگ باشد؛ فقط كافيست با انسان‌ها زندگی كند، به عبارتی، در پی تفسير كنش‌های خود و ديگران در ذهن خويش باشد. چشم‌هايش را هميشه باز نگه دارد، و نسبت به همه چيز و همه كس كنجكاو باشد؛ برای فهم هرچه بيشتر ارگانيسمی كه به آن تعلق دارد، تقلا كند؛ با تمام نيروی آگاهی، شورمندی و اراده‌ی خود، بر زندگی تاثير بگذارد؛ هرگز سستی و كاهلی به خود راه ندهد، برای زندگی ارزشی واقعی قائل باشد، و با آمادگی كامل، هرجا كه نياز بود از زندگی دفاع و حتی آن را فدا كند. فرهنگ معنای ديگری ندارد.

👤#آنتونیو_گرامشی
🍏🍎🍃

غزل ۳۸۴/ حافظ
-------------------------
می‌سوزم از فراقت روی از جفا بگردان
می‌سوزم از فراقت روی از جفا بگردان

هجران بلای ما شد یا رب بلا بگردان
مه جلوه می‌نماید بر سبز خنگ گردون

تا او به سر درآید بر رخش پا بگردان
مر غول را برافشان یعنی به رغم سنبل
گرد چمن بخوری همچون صبا بگردان

یغمای عقل و دین را بیرون خرام سرمست
در سر کلاه بشکن در بر قبا بگردان

ای نور چشم مستان در عین انتظارم
چنگ حزین و جامی بنواز یا بگردان

دوران همی‌نویسد بر عارضش خطی خوش
یا رب نوشته بد از یار ما بگردان

🍏🍎🍃

می‌سوزم از فراقت روی از جفا بگردان
می‌سوزم از فراقت روی از جفا بگردان

#حافظ

هجران بلای ما شد یا رب بلا بگردان
مه جلوه می‌نماید بر سبز خنگ گردون

تا او به سر درآید بر رخش پا بگردان
مر غول را برافشان یعنی به رغم سنبل
گرد چمن بخوری همچون صبا بگردان

#حافظ

یغمای عقل و دین را بیرون خرام سرمست
در سر کلاه بشکن در بر قبا بگردان

ای نور چشم مستان در عین انتظارم
چنگ حزین و جامی بنواز یا بگردان

#حافظ