○

این‌ روزها
آدم ها... همه ابری اند؛

با نقاب هایی غریب
و غربتی... در خویش

با تن پوشی زخمی و ریش
در سرزمینِ خویش؛

اینجا سرزمینِ
ابر و مه و باد است؛
سرزمینِ آتش و بوران و خاکستر

اینجا... راه ها دورند
کوچه ها... بن بست؛
عشق ها... کورند ...

قرن هاست؛ گم کرده یِ راهیم
سال هاست؛ تنهایِ تنهاییم
روزهاست...
در انتظار بارشِ یک قطره، بارانیم

بارانی... از جنس نور
نه از کهنه قبایِ کور ...


#فرح_فریماااا📕معمای_عشق
🍏🍎🍃

○

ادب باستانی ایرانیان

✍#هرودوت مورخ یونانی که در قرن پنجم پیش از میلاد می زیسته مینویسد ایرانیان به فرزندان خود از پنج سالگی تا بیست سالگی تنها سه چیز می آموختند: سواری و تیر اندازی و راستگویی.

ایرانیان دروغگویی را بدترین عیب‌ها میدانند و حتی از قرض خواستن خوداری میکنند، زیرا مقروض ممکن است مجبور به دروغ گفتن شود.

باز به گفته همین مورخ ایرانیان از آب دهان افکندن و قضای حاجت در معابر و در حضور دیگران خودداری می کردند و حتی در آب روان دست و رو نمی شستند و آب را به کثافت نمی آلودند.

ایرانیان از قدیم جوانان را از کودکی به ورزش و دویدن و تحمل سرما و گرما و به کار بردن اسلحه ی گونان و سواری و ارابه رانی عادت می دادند و بزرگترین صفات ایشان رشادت و مردانگی و شجاعت بود.

#گزنفون مینویسد که ایرانیان اطفال را در دادگاه حاضر می کردند تا دادرسی را به چشم ببینند و به اصول عدالت و دادگستری آشنا شوند، همچنین خاصیت گیاه ها را به جوانان می آموختند تا از آنچه مفید است استفاده کنند و از آنچه زیان آور است بپرهیزند.

📕 #هرودوت
🍏🍎🍃

هر روز یک غزل با حافظ
------------------------'
ما درس سحر در ره میخانه نهادیم
محصول دعا در ره جانانه نهادیم

در خرمن صد زاهد عاقل زند آتش
این داغ که ما بر دل دیوانه نهادیم

سلطان ازل گنج غم عشق به ما داد
تا روی در این منزل ویرانه نهادیم

در دل ندهم ره پس از این مهر بتان را
مهر لب او بر در این خانه نهادیم

در خرقه از این بیش منافق نتوان بود
بنیاد از این شیوه رندانه نهادیم

چون می‌رود این کشتی سرگشته که آخر
جان در سر آن گوهر یک دانه نهادیم

المنة للَّه که چو ما بی‌دل و دین بود
آن را که لقب عاقل و فرزانه نهادیم

قانع به خیالی ز تو بودیم چو حافظ
یا رب چه گداهمت و بیگانه نهادیم

🍏🍎🍃

ما درس سحر در ره میخانه نهادیم
محصول دعا در ره جانانه نهادیم

در خرمن صد زاهد عاقل زند آتش
این داغ که ما بر دل دیوانه نهادیم

#حافظ

سلطان ازل گنج غم عشق به ما داد
تا روی در این منزل ویرانه نهادیم

در دل ندهم ره پس از این مهر بتان را
مهر لب او بر در این خانه نهادیم


#حافظ

در خرقه از این بیش منافق نتوان بود
بنیاد از این شیوه رندانه نهادیم

چون می‌رود این کشتی سرگشته که آخر
جان در سر آن گوهر یک دانه نهادیم


#حافظ

🎼❤️🎼



جمعه زیباست؛
اگر یاد تو در دل باشد
و صدای پرِ پروازِ خیالت در باد

جمعه زیباست؛
اگر قاصدک رویاها
نامه ی عشقِ تو را... بگشاید...!



#فرح_فریماااا📕معمای_عشق
🍏🍎🍃

○

مرا در کوچه های
خلوتِ شب؛ خواب کن!

بگذار فراموش کنم‌؛
که آغوش ماه،
بغض خاکستری ِ
ماهیان کوچک برکه است!

بگذار در خیسی ِ
گونه های زخمی‌ ِ شب؛
مصحف ناباور عشق
خطی بر شیار خاطره ها ننگارد

و از یاد ببرد
که شاپرک ها،
در بهت بیقرار شعله های
سر به زیر شمع در چشم باد
بال های شان زخمی‌‌ ِ شب است!


#فرح_فریماااا📕معمای_عشق
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼



از دورها و دورها می‌آیی.. !
و فقط یک چیز،
فقط یک چیز کوچک؛
در زندگی من جا به جا می‌شود..
این که دیگر بدون تو،
در هیچ کجا نیستم...

✍ #آنتوان_دوسنت_اگزوپری

🍏🍎🍃